ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

cy_mud9weaetnreΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

6 Δεκέμβρη του 2008. Σκότωσαν οι μπάτσοι ένα παιδί στα Εξάρχεια. Κατεβαίνουμε.

Στα στενά έχουν ανάψει φωτιές. Έξω από το Πολυτεχνείο την ησυχία σπάει ο ήχος από σίδερα που χτυπάνε στο τσιμέντο ρυθμικά. Μια διμοιρία ήρθε κοντά. Πάνω τους, ΠΑΜΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ

Η ουτοπία μας δε σταματά στο ξέσπασμα της αυθόρμητης εξέγερσης. Δε δικαιώνεται με τίποτα λιγότερο από την κοινωνική επανάσταση, την καθολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας νέας αταξικής κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας

Η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι χαραγμένη στις μνήμες των πολλών χιλιάδων που την έζησαν κι αποτελεί ένα σύμβολο αντίστασης για τους νεότερους που αναφέρονται σε αυτή. Ξεκίνησε, ως  οργισμένη απάντηση  στην δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου από τους ειδικούς φρουρούς Ε.Κορκονέα και Β.Σαραλιώτη. Μια δολοφονία που ήρθε ως επιστέγασμα της οξυμένης κρατικής κατασταλτικής επιθετικότητας απέναντι στους αγώνες εκείνης της περιόδου.

Τα χρόνια πριν την δολοφονία, είχαν εκδηλωθεί άγριες επιθέσεις  των ΜΑΤ στα μπλοκ των διαδηλωτών ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού «Νόμου Γιαννάκου» με άγριο ξύλο, κρότου λάμψης, εμπρηστικές «στο ψαχνό» και δεκάδες φοιτητές στα νοσοκομεία. Φοιτητές που γέμισαν τις συνελεύσεις και τους δρόμους αντιδρώντας συλλογικά σε ένα μία διαδικασία αναδιάρθρωσης που προοιώνιζε την άγρια συνολική επίθεση που ακολούθησε. Είχε προηγηθεί ο πυροβολισμός στον αέρα από μπάτσο  σε διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας  και το αρχικό ξεδίπλωμα της ταξικής επίθεσης στα πιο ευάλωτα κομμάτια του προλεταριάτου, στους «ελαστικούς» εργαζόμενους και τους μετανάστες.

Είχαν προηγηθεί η άνθιση των στεκιών και των καταλήψεων πανελλαδικά ,η μαζικοποίηση του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος πάνω στο γόνιμο έδαφος των κοινωνικών και ταξικών αγώνων και οι δηλώσεις για το «ευαίσθητο νευρικό σύστημα» των μπάτσων από έναν προηγούμενο υπουργό Δημόσιας Τάξης που προετοίμαζε το έδαφος για τη δολοφονική κρατική βία που θα ακολουθούσε. Δύο κόσμοι σε σύγκρουση, τότε όπως και τώρα. Ο κόσμος της εξουσίας κι ο κόσμος του αγώνα. Μια διαρκής αναμέτρηση που εκδηλώθηκε με την έσχατη βία από την πλευρά του κράτους, σε ένα πυροβολισμό από τα όπλα που κρατάνε οι κυρίαρχοι, για να διατηρούν τα εξοργιστικά προνόμιά τους ενάντια στους πολλούς. Για να τους φοβίζουν και να τους υποτάσσουν. Αυτή είναι η συνθήκη που θρυμμάτισε η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008.

Το ξέσπασμα της εξέγερσης  δεν θα ήταν εφικτό αν δεν είχε διατρέξει την κοινωνία και την τάξη μας ο ηλεκτρισμός των αγώνων ολόκληρων δεκαετιών. Οι πρώτες εκατοντάδες εξεγερμένοι στην Αθήνα, δεν θα είχαν γίνει δεκάδες χιλιάδες  σε ολόκληρη τη χώρα, αν δεν πατούσαν στο έδαφος που έστρωσαν πολλοί πριν από αυτούς. Πολυτεχνείο του ‘73, Καλτεζάς και Καταλήψεις του Χημείου. «Πότε θα κάνει ξαστεριά» το ‘95,  Πίσω Ρουφιάνοι- Εμπρός Σύντροφοι κόντρα στην τρομοϋστερία μετά τις συλλήψεις της Ε.Ο. 17Νοέμβρη,  οι 7 της Θεσσαλονίκης κι οι αγώνες αλληλεγγύης. Οι μαθητικές καταλήψεις, οι απεργίες και οι ταξικές πρωτοβουλίες, το άπλωμα των ιδεών της αυτό-οργάνωσης με τη δουλειά «στη βάση», η αντικουλτούρα, οι μάχες με τους παρακρατικούς φασίστες και οι συγκρούσεις με τα ΜΑΤ.

Δεν είμαστε οι «10 κουκουλοφόροι», η εικόνα των «περιθωριακών» που ορίζει η εξουσία για μας. Είμαστε οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, οι αναρχικοί και οι μαθητές, είμαστε πολλοί και τα θέλουμε όλα, είμαστε ο Δεκέμβρης. Γίναμε ένα μαζί με δεκάδες χιλιάδες, μαζί τους  χτυπήσαμε κρατικά και καπιταλιστικά σύμβολα  κατακτήσαμε δρόμους, πανεπιστήμια, δημαρχεία. Κατακτήσαμε και τη συνείδηση ότι την επόμενη φορά δεν θέλουμε να επιστρέψει κανείς στην κανονικότητα της κρατικής και καπιταλιστικής σήψης.

Τη συνείδηση ότι για να απαλλοτριώσουμε συλλογικά από τους καπιταλιστές ότι μας ανήκει, για να ορίσουμε οι ίδιοι τις ζωές μας κόντρα στην ανάθεση και τα πολιτικά διευθυντήρια που οργανώνουν την εξαθλίωσή μας, δεν αρκεί η αέναη αναπαραγωγή της απαραίτητης εξεγερσιακής ορμής. Χρειάζεται να οργανωθούμε σε διάρκεια στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και στις σχολές, χρειάζεται να συγκροτηθούμε πολιτικά και να φτιάξουμε  δομές που να πείσουν, να φέρουν και  να κρατήσουν στον αγώνα ακόμα περισσότερους. Για να πλεύσουμε από τους όρμους της  εξεγερσιακότητας, στην ανοιχτή θάλασσα της συνολικής κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και χειραφέτησης. Για να γκρεμίσουμε τον γερασμένο κόσμο του φόβου, της υποταγής, της φτώχειας. Για να ζήσουμε τη μόνη ζωή που αξίζει να ζήσει κανείς, του αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση.

 

Χρήστο, Σταματίνα, Ιάκωβε, Μιχάλη, Νίκο, Χριστόφορε, Λάμπρο, Αλέξανδρε

Είσαστε δίπλα μας και συνεχίζουμε

Για την Κοινωνία της Ισότητας, της Αλληλεγγύης και της Ελευθερίας

Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό

Αναρχική Συλλογικότητα «Κύκλος της Φωτιάς»- μέλος της ΑΠΟ
από το κατειλημμένο έδαφος της Λέλας Καραγιάννη 37

 Δεκέμβρης 2016

Ενημέρωση από πορεία 6ης Δεκέμβρη στην Πάτρα

Το μεσημέρι της 6ης Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα η διαδήλωση για τη συμπλήρωση 8 χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια και για την κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε για περισσότερες από 2 εβδομάδες και συγκλόνισε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο.

Στο αναρχικό μπλοκ που συγκροτήθηκε από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” συμμετείχαν περίπου 40-50 άτομα. Μοιράστηκαν δεκάδες έντυπα Γη και Ελευθερία της ΑΠΟ και η προκήρυξη των αναρχικών συντρόφων του Κύκλου της Φωτιάς από την Αθήνα.

Σήμερα, 8 χρόνια μετά, το επαναστατικό μας όραμα δε σταματά στο ξέσπασμα της αυθόρμητης εξέγερσης. Χρειάζεται να οργανωθούμε σε διάρκεια στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και στις σχολές, χρειάζεται να συγκροτηθούμε πολιτικά και να φτιάξουμε  δομές που να πείσουν, να φέρουν και  να κρατήσουν στον αγώνα ακόμα περισσότερους.

Με κεντρικό πανό “Δεκέμβρης ’08 – Δεκέμβρης’16: για το πέρασμα από την αυθόρμητη εξέγερση στον οργανωμένο αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό” πορευτήκαμε στους δρόμους της Πάτρας κρατώντας ανοιχτά τα πανιά “για να πλεύσουμε από τους όρμους της  εξεγερσιακότητας, στην ανοιχτή θάλασσα της συνολικής κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης και χειραφέτησης. Για να γκρεμίσουμε τον γερασμένο κόσμο του φόβου, της υποταγής, της φτώχειας. Για να ζήσουμε τη μόνη ζωή που αξίζει να ζήσει κανείς, του αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση”.

Οργάνωση και Αγώνας

Για την Κοινωνία της Ισότητας, της Αλληλεγγύης και της Ελευθερίας

Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” – μέλος της ΑΠΟ

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Κάλεσμα της Συνέλευσης Μαθητών/τριών από τον Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό χώρο για την πορεία της 6ης Δεκέμβρη στην Αθήνα
Κάλεσμα της Συνέλευσης Μαθητών/τριών από τον Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό χώρο για την πορεία της 6ης Δεκέμβρη στην Αθήνα

Στις 6/12 του 2008 ο μπάτσος Ε. Κορκονέας πυροβολεί και δολοφονεί εν ψυχρώ τον 15χρονο μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλο. Τα μαζικά συγκρουσιακά γεγονότα που ακολούθησαν έμειναν στην ιστορία και την συλλογική μας μνήμη, ως μια από τις μεγαλύτερες σύγχρονες εξεγέρσεις, τόσο στον Ελλαδικό, όσο και τον Ευρωπαϊκό χώρο. Χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, με την συμμετοχή νεολαίων και μαθητών να είναι μαζική και αξιοσημείωτη, βρέθηκαν στους δρόμους σε όλη την Ελλάδα απέναντι στην τρομο-υστερία και την αστυνομοκρατία. Καταλήψεις διαρκείας σε σχολικούς και πανεπιστημιακούς χώρους, δυναμικές πορείες και συγκεντρώσεις, μαζικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, συνεχείς επιθέσεις σε καπιταλιστικούς και κρατικούς στόχους, συνέθεσαν το σκηνικό της εξέγερσης, αφήνοντας μια σημαντική κινηματική παρακαταθήκη.

8 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

Όσα χρόνια και αν περάσουν από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αλλά και όλων των πεσόντων του ταξικού πολέμου, το καθήκον του κινήματος θα παραμένει η διατήρηση και η προάσπιση της μνήμης των νεκρών. Οι φτηνές και χυδαίες επιθέσεις στα πρόσωπα τους, το ήθος, την προσωπική τους ζωή και η συνεχής ψευδολογία όσον αφορά τα πολιτικά τους πιστεύω και τις συνθήκες του θανάτου τους αποτελούν πάγια τακτική της αστικής προπαγάνδας στην προσπάθεια της να υποβαθμίσει τις αυθόρμητες εκδηλώσεις οργής και συλλογικής αντίστασης που ξεσπούν με αφορμή τις δολοφονίες αυτές. Αφηγήσεις που μιλούν για «κωλόπαιδα», «προβληματικές οικογένειες» και «ανεύθυνους γονείς» ανταποκρίνονται στα πιο, βαθιά ριζωμένα, συντηρητικά χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας, καταφέρνοντας έμμεσα πολιτικά πλήγματα σε ολόκληρο το ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα και τις πρακτικές του.

Ανάλογα είναι και τα πλήγματα που δέχεται η μνήμη των μαζικών εξεγέρσεων του παρελθόντος. Ο ταξικός εχθρός γνωρίζει πόσο πολύτιμα διδάγματα μπορούν να γίνουν για τους καταπιεσμένους οι συγκρουσιακές καταστάσεις. Για αυτό φροντίζει είτε να καταπνίξει είτε να αφομοιώσει τον «απόηχο» τους, που προσπαθεί να ριζωθεί στην συλλογική μνήμη των από τα κάτω ως μια τρανταχτή απόδειξη πως η κοινωνική ανυπακοή και αντίσταση είναι εφικτή, παρά την υπεροπλία των μηχανισμών καταστολής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διαδικασίας απονοηματοδότησης είναι η (σχεδόν) πλήρης πλέον αφομοίωση της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου από την κυρίαρχη αφήγηση. Μια μαχητική κατάληψη δημόσιου, συγκεκριμένα πανεπιστημιακού, χώρου μετά από αρκετές μέρες δυναμικών πορειών και συγκρούσεων, παρουσιάζεται σήμερα ως μια φιλειρηνική διαμαρτυρία. Η συμμετοχή κομματιών του ταξικού κινήματος (αναρχικοί, αντιεξουσιαστές, κομμουνιστές κ.τ.λ.) στα γεγονότα του Πολυτεχνείου αποκρύπτεται έντεχνα κάτω από την γενική περιγραφή των συμμετεχόντων με τον όρο «φοιτητές ενάντια στην χούντα». Το δίκαιο αντι-ιμπεριαλιστικό και αντιπολεμικό αίσθημα που χαρακτήριζε τα κινήματα της εποχής βαφτίζεται σήμερα «διάχυτος αντι-αμερικανισμός εκείνων των ημερών», ως κομμάτι της προσπάθειας να παρουσιαστεί σαν ένα παροδικό και παρωχημένο πλέον ιδεολόγημα που δεν θα μπορούσε να βρει σκοπό ύπαρξης στις σημερινές συνθήκες. Φυσικά η βάναυση αστυνομική καταστολή της πορείας της επετείου του Πολυτεχνείου στις 16/11/1980, που κατέληξε στην δολοφονία του Ιάκωβου Κουμή και της Σταματίνας Κανελλοπούλου, δεν φαίνεται να αποτελεί γεγονός άξιο αναφοράς στις σχολικές γιορτές ή τα τηλεοπτικά αφιερώματα που «τιμούν τους νεκρούς του Πολυτεχνείου», αφού θα χαλούσε την ρόδινη, χαζο-χαρούμενη εικόνα που με τόσο κόπο έχουν κατασκευάσει.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΝΟΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

   Άραγε, πόσο μακρινό είναι ένα αντίστοιχο μέλλον και για την εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08; Πόσο απίθανο είναι οι μαζικές συγκρούσεις και επιθέσεις στις δυνάμεις καταστολής να κρυφτούν κάτω από αφηγήσεις για ειρηνικές διαμαρτυρίες και να παρουσιαστούν ως έκτροπα αυτών, η οργισμένη αντεπίθεση, μετά από μια κρατική δολοφονία και την τρομολαγνεία που την ακολούθησε, να βαφτιστεί «υγιής αντίδραση ενάντια στην αστυνομική βία, για την προάσπιση των δημοκρατικών αξιών», οι συμμετέχοντες στην εξέγερση να ονομαστούν απλά «νεολαίοι», η έκτη του Δεκέμβρη να γίνει άλλη μια «γιορτή της Δημοκρατίας» πάνω στα πτώματα των νεκρών του ταξικού πολέμου; Είναι προφανές ότι η εξουσία φροντίζει να ξαναγράψει την Ιστορία όταν αισθάνεται πως απειλείται από αυτήν. Στην συγκεκριμένη περίπτωση γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Δεκέμβρης, ως η πιο «εντυπωσιακή» εξέγερση που έχει ζήσει η σύγχρονη Ελλάδα, δεν μπορεί τόσο εύκολα να ξεχαστεί ή να θαφτεί στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, τουλάχιστον όχι ακόμα. Είναι φυσικό, λοιπόν, να προσπαθήσει να τον απονοηματοδοτήσει, να τον γδύσει από την πολιτική του φύση, να τον αφομοιώσει στην κυρίαρχη αφήγηση και ,με λίγα λόγια, να τον καταστήσει ακίνδυνο. Μπορεί η σωστή στιγμή για αυτό να μην έχει έρθει ακόμα, όμως μέχρι τότε δεν μπορούμε να παραμείνουμε απαθείς.

   Για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο χρειάζεται η πολιτική αναβάθμιση της προσπάθειας του κινήματος να κρατήσει την κληρονομιά του Δεκέμβρη ζωντανή. Οι επετειακές πορείες και συγκρούσεις στην περιοχή των Εξαρχείων είναι σίγουρα ένα κομμάτι αυτού του πολιτικού «παζλ» που καλούμαστε να συνθέσουμε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετές. Δεν φτάνει πλέον η ανακύκλωση εντός του κινήματος των «περασμένων μεγαλείων» του, όντας για ακόμα μια φορά πλήρως αποκομμένο από τις κοινωνικές συνθήκες και ανάγκες, όσο φορτισμένες συναισθηματικά και αν είναι οι αναμνήσεις που αυτά προσφέρουν. Δυστυχώς, η μνήμη της κοινωνίας είναι πολλές φορές  κοντή και οι θεαματικές εικόνες στα έκτακτα δελτία ειδήσεων το βράδυ της 6/12 δεν φτάνουν για να αντιπαλέψουμε αυτό το βαθύ πρόβλημα.

Είναι αναγκαίο, σήμερα περισσότερο από ποτέ, το πρόταγμα της εξέγερσης και της σύγκρουσης να πάψει να προορίζεται για «εσωτερική κατανάλωση», να επικαιροποιηθεί εντός του κοινωνικού ιστού, απέναντι στην απάθεια και την υποταγή. Πρέπει να αντιπαλέψουμε, με όλα τα μέσα του αγώνα, την αστική προπαγάνδα ανακόπτοντας τα σχέδια της πριν ακόμα μπουν σε εφαρμογή, να εντάξουμε τα διδάγματα των εξεγέρσεων του παρελθόντος στα πλαίσια της ταξικής μας πολιτικής, να τα χρησιμοποιήσουμε σαν εργαλεία ριζοσπαστικοποίησης και ενδυνάμωσης της ταξικής οργάνωσης. Να ξεπεράσουν οι ίδιοι οι εξεγερμένοι τον Δεκέμβρη, αντιλαμβανόμενοι τις αδυναμίες του, κρατώντας μόνο τα χρήσιμα διδάγματα του. Ας μην περιμένουμε πια κάποιους «ιδιαίτερους» μήνες του χρόνου ή άλλες αφορμές για να εξεγερθούμε, πόσο μάλλον τόσο τραγικές όσο η δολοφονία ενός ανθρώπου. Οι εξεγέρσεις του παρελθόντος μπορούν είτε να γίνουν βάρος που μας κρατάει πίσω, σαν «φαντάσματα» τα οποία κυνηγάμε συνεχώς προσπαθώντας μάταια να επαναλάβουμε, είτε να γίνουν σημαντικά εργαλεία στα χέρια του κινήματος για το πέρασμα από την αυθόρμητη και αντανακλαστική αντίδραση στην ταξική οργάνωση, τον υπεύθυνο και συνεχή αγώνα των δυνάμεων των καταπιεσμένων μέχρι την κοινωνική επανάσταση.

Να επανανοηματοδοτήσουμε τον Δεκέμβρη, και όλες τις εξεγέρσεις του παρελθόντος μας, πριν καταφέρει ο ταξικός εχθρός να καταστήσει την κληρονομιά τους ακίνδυνη, πριν φτάσουμε στο σημείο να πρέπει να τις επανοικειοποιηθούμε. Να εμπλουτίσουμε με την κληρονομιά τους τις κοινωνικές αντιστάσεις του σήμερα.

ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

Καλούμε στην πρωινή μαθητική/φοιτητική πορεία στις 6/12 στα Προπύλαια, 12:00

Συνέλευση Μαθητών/τριών από τον Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό χώρο

Κάλεσμα στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη στην Πάτρα

15300719_1707513289560592_1949642182_n

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008 – ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2016

… για το πέρασμα από την αυθόρμητη εξέγερση στον οργανωμένο και συνεχή αγώνα για την κοινωνική επανάσταση

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 κατα- δεικνύει πως ο κοινωνικός ξεσηκωμός είναι εφικτός, πως η κοινωνική και ταξική αντεπίθεση – σε αντίθεση με την ενσωμάτωση, την παραίτηση και την εξατομίκευση– είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική νίκης των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων. Η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι σήμερα ζωντανή ως κοινωνικό πρόταγμα, όχι για την επανάληψή της, αλλά για την υπέρβασή της από τους ίδιους τους αγωνιζόμενους στην προοπτική της κοινωνικής επανάστασης.

Για το άνοιγμα του δρόμου για την κοινωνική επανάσταση δεν αρκούν τα αυθόρμητα, πρόσκαιρα και ανοργάνωτα ξεσπάσματα της δίκαιης οργής μας. Απαιτείται πολιτική, κοινωνική και ταξική αυτοοργάνωση των ίδιων των καταπιεσμένων για το σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τη συνέχεια του αγώνα. Είναι απαραίτητο οι αγωνιζόμενοι να στήσουμε φραγμούς στις προσπάθειες αφομοίωσης και στις απόπειρες χειραγώγησης, καπήλευσης, διαμεσολάβησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Με όπλο μας την αλληλεγγύη να αγωνιστούμε στην κατεύθυνση της οργάνωσης, της διασύνδεσης, της συνάντησης και της συνέχισης των αγώνων από τα κάτω για τη δημιουργία νέων μετώπων για την εξάπλωση της σύγκρουσης με κάθε πτυχή της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Η ουτοπία μας δε σταματά στο ξέσπασμα της αυθόρμητης εξέγερσης. Δε δικαιώνεται με τίποτα λιγότερο από την κοινωνική επανάσταση, την καθολική ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας νέας αταξικής κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

… ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΤΡΙΤΗ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, 12 μ. ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” – μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης

Κάλεσμα στην πορεία της 6ης Δεκέμβρη στην Πάτρα

final4

Κυριακή 6/12 – 11 π.μ. – Παράρτημα

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / μέλος της Αναρχική Πολιτικής Οργάνωσης

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

φωτογραφία απότην πορεία της Τρίτητς 9ης Δεκέμβρη 2008 στην Πάτρα
φωτογραφία απότην πορεία της Τρίτητς 9ης Δεκέμβρη 2008 στην Πάτρα

“…από τις φαβέλες του Ρίο και τα γκέτο της Γαλλίας μέχρι τους εξεγερμένους στην Παλαιστίνη και τα βουνά του Μεξικού, η αντίσταση είναι το μοναδικό καταφύγιο όσων δε συναινούν στην καπιταλιστική επέλαση και την κρατική επιβολή, η εξέγερση είναι η ατελείωτη περιπέτεια των ζωντανών ενάντια στην υποταγή και το γενικευμένο θάνατο…”

απόσπασμα από αφίσα της αναρχικής ομάδας δυσήνιος ίππος που κυκλοφόρησε το Δεκέμβρη του 2008

Η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 που ξέσπασε ύστερα από τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από το μπάτσο Κορκονέα στα Εξάρχεια ταρακούνησε συθέμελα το σύστημα για περισσότερες από 2 εβδομάδες, αμφισβητώντας στην πράξη την παντοδυναμία του. Οι διώξεις και οι φυλακίσεις αγωνιστών ήταν το πρώτο κομμάτι μιας ολόκληρης αντιεξεγερτικής εκστρατείας που εξαπέλυσε όλο το επόμενο διάστημα το κράτος σε μια απόπειρα καταστολής και ιδεολογικής κατασυκοφάντησης των εξεγερμένων.

Σήμερα, σε ένα περιβάλλον ευρείας κοινωνικής απονομιμοποίησης του καθεστώτος, η οποία εντείνεται εξαιτίας της συνολικής καπιταλιστικής κρίσης και της γενικευμένης επίθεσης σε βάρος της κοινωνίας, η κρατική καταστολή αναβαθμίζεται προωθώντας την επιβολή ενός διαρκούς καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Διαδηλώσεις χτυπιούνται λυσσαλέα από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, αγωνιστές δέχονται εισβολές της αστυνομίας στα σπίτια τους με διάφορα προσχήματα, συλλαμβάνονται, διώκονται με διογκωμένα κατηγορητήρια, ξυλοκοπούνται, βασανίζονται και φυλακίζονται με ανύπαρκτα στοιχεία, απεργοί επιστρατεύονται, ποινικοποιείται η πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ενώ την ίδια ώρα το καθεστώς θωρακίζεται νομικά απέναντι στους κοινωνικούς-ταξικούς του εχθρούς και τα μιντιακά φερέφωνα της κρατικής προπαγάνδας επιχειρούν με κάθε τρόπο να εγκληματοποιήσουν όσους αντιστέκονται και να πείσουν για το μάταιο και το ανώφελο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, και ενώ η κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη συνεχίζει να πλανιέται ως φάντασμα πάνω από τα κεφάλια των κυρίαρχων, 5 άτομα που συνελήφθησαν στη διαδήλωση της 7ης Δεκέμβρη 2008 στην Πάτρα δικάζονται στις 17 Φλεβάρη, χωρίς στοιχεία, αντιμετωπίζοντας ένα σαθρό και κατασκευασμένο κατηγορητήριο, με μοναδικό επιχείρημα τις ευφάνταστες καταθέσεις ασφαλιτών.Δεν είναι μόνοι τους!

Απέναντι στις κρατικές κατασταλτικές επιθέσεις, να αντιπαραθέσουμε ένα πλατύ μέτωπο όλων των αντιστάσεων από τα κάτω. Να μείνουμε ανυποχώρητοι στο πρόταγμα της συνολικής ανατροπής του καθεστώτος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, στο πρόταγμα της κοινωνικής επανάστασης, της διεκδίκησης μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Να μην αφήσουμε να κυριαρχήσει ο φόβος!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

Πάτρα, Φλεβάρης 2014

Κείμενο της αναρχικής ομάδας alma anarquista για τη δίκη των 5 συλληφθέντων του Δεκέμβρη

…γιατί κανένας Δεκέμβρης δεν τέλειωσε ποτέ

Στις 6 Δεκέμβρη του 2008 δολοφονείται στα Εξάρχεια ένα παιδί 15 χρονών από ειδικό φρουρό. Εκείνη τη στιγμή είναι που το ποτήρι, για πολύ κόσμο, ξεχειλίζει. Πραγματοποιούνται μαθητικές επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα,  επιθέσεις από διαδηλωτές σε ΜΑΤ και δημοσιογράφους, διαδηλώσεις χιλιάδων ανθρώπων, συγκρούσεις, καταλήψεις που αποτελούν θύλακες απελευθερωμένων χώρων στη κυριαρχική χωροταξία. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο-μίζερο εμπορικό σύμβολο-καίγεται και μαζί μ’αυτό θίγεται  ολόκληρη η κυριαρχία του κράτους. Πληθώρα κοινωνικών και πολιτικών υποκειμένων βρίσκουν  τον εαυτό τους με φυσικό πια τρόπο μέσα σε μια σειρά τέτοιων πρακτικών εναντίωσης και αμφισβήτησης. Δεν μιλάμε λοιπόν για τον «περιθωριακό» ή τον «αλήτη» των Εξαρχείων, όπως τα παπαγαλάκια του κράτους προσπάθησαν  να μας πείσουν, αλλά για το σύνολο των καταπιεσμένων στους οποίους είχε για καιρό συσσωρευτεί η οργή. Πλανάται έτσι, για κάποιες μέρες,  πάνω από το καπιταλιστικό κράτος, το φάντασμα μιας άλλης κοινωνίας, που σίγουρα θα ήταν σε βάρος του.

Υπό την απειλή αυτή,μετά το Δεκέμβρη του ’08, το κράτος προσπαθεί με μια σειρά κατασταλτικών μέτρων και προωθώντας το δόγμα της μηδενικής ανοχής  να τρομοκρατησει και να διαλύσει κάθε κεκτημένο της εξέγερσης. Κάθε λόγος και πράξη, που παρεκκλίνει από τα πρότυπα τάξης και ασφάλειας του κράτους διώκεται και καταδικάζεται ως άνομο και απειλή για τη ‘’δημοκρατία της χώρας’’. Το κράτος  χτίζει σ’αυτή τη λογική μια ακροδεξιά ατζέντα που βάζει στο στόχαστρο μετανάστες, καταλήψεις, απεργούς και αγωνιστές. Αναμασάται συνέχεια η εικόνα του κουκουλοφόρου σε μια προσπάθεια να νομιμοποιηθεί μια σειρά χειρισμών(με χαρακτηριστικο παραδειγμα τον κουκουλονόμο, ότι δηλαδή κάθε πλημμελημα αν συνοδεύεται από κουκούλα σε πορεία γίνεται κακούργημα), από την κοινωνική συναίνεση στην καταστολή μέχρι την επιθετική αυτενέργεια εναντίον  του. Σύμφωνα πάντα με το σχέδιο αυτό της κυριαρχίας, αναδεικνύεται και η χρυσή αυγή, μια καθαρά νεοναζιστική και παρακρατική  οργάνωση. Με τις πράξεις της το κράτος ορίζεται σαν μοναδικός εγγυητής της ασφάλειας και της ενότητας της χώρας (όταν ο φασίστας μαχαιρώνει μετανάστες στην πλατεία,έρχεται το κράτος να τους βάλει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο όνομα της ‘’δημοκρατίας’’).

Στις 7 Δεκέμβρη, αφού χιλιάδες άνθρωποι έχουν ξεχυθεί στους δρόμους, συλλαμβάνονται στην Πάτρα 5 διαδηλωτές. Φυσικά,συλλήψεις, επιστρατεύσεις, εκκενώσεις έχουν γίνει συνήθεις πρακτικές του κράτους από τότε και μετά. Η καταστολή  και η τρομοκρατία δεν μας φοβίζουν, μας εξοργίζουν. Μόνο που όταν αυτή η οργή ξαναξεσπάσει δεν θα μιλάμε, πια, για μια ακόμη εξέγερση..

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 7/12 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 17/2 ΣΤΙΣ 9 π. μ.

alma anarquista

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 17/2

H ΦΩΤΙΑ ΚΑΙΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ !

Αλληλεγγύη στους 5 διαδηλωτές της 7ης Δεκέμβρη 2008 στην Πάτρα που διώκονται από το κράτος.

Έξι χρόνια μετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη, το κράτος δικάζει στις 17 Φλεβάρη 5 διαδηλωτές, τους οποίους συνέλαβαν οι δυνάμεις καταστολής κατά τη διάρκεια της πορείας της 7ης Δεκέμβρη στην Πάτρα. Μέσα στην κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη του ’08, που απειλούσε να πάρει καθολικά χαρακτηριστικά και να βάλει μπουρλότο στα θεμέλια του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και του απεχθούς κρατικού μηχανισμού ανά την επικράτεια, το κράτος φόρτωσε με κατηγορίες 5 διαδηλωτές, που έπραξαν το ίδιο με χιλιάδες άλλους καταπιεσμένους. Βρέθηκαν δηλαδή στο δρόμο του κοινωνικού αγώνα, εκεί όπου τους επέβαλλε να βρίσκονται η πολιτική, η κοινωνική και προσωπική ηθική και αξιοπρέπειά τους.

Είναι το ίδιο απεχθές, αντικοινωνικό και εχθρικό κράτος που σήμερα επιδιώκει να τσακίσει, όσους στέκονται ενάντια στον κύριο ρόλο του. Και αυτός στην παρούσα συγκυρία δεν είναι άλλος παρά η εξασφάλιση προς το κεφάλαιο, ντόπιο και υπερεθνικό, πως η καπιταλιστική ύφεση δε θα πλήξει την κερδοφορία του αλλά πως θα πατήσει πάνω από τη ζωή και την αξιοπρέπεια όσων περισσεύουν από την καπιταλιστική αναδιάρθρωση, προκειμένου οι από κάτω της κοινωνίας να φορτωθούν τα βάρη της διαχείρισης ενός συστήματος σε μακρά ύφεση και κρίση αναπαραγωγής.

Είναι η ίδια στιγμή που μαχητικά κομμάτια του ριζοσπαστικού κινήματος δέχονται ανηλεή επίθεση από το κράτος με τις τρομοεισβολές της αστυνομίας σε σπίτια αγωνιστών, τις δίκες και καταδίκες με στημένα κατηγορητήρια, τους ξυλοδαρμούς και τα βασανιστήρια αγωνιστών, την καταστολή διαδηλώσεων και τις επιστρατεύσεις απεργών.

Είναι στο εδώ και στο τώρα που το κράτος δολοφονεί μετανάστες στο Αιγαίο, αφήνει άλλους μετανάστες να σαπίζουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της δημοκρατίας τους, εμπορεύεται με χυδαιότητα κοινωνικά αγαθά όπως το ρεύμα, η στέγαση, η υγεία και η περίθαλψη αποκλείοντας τους σύγχρονους ξεβράκωτους των Παρισίων από μια αξιοπρεπή διαβίωση.

Οι συλληφθέντες του Δεκέμβρη με την προσωπική τους στάση, τη μαχητικότητα και την αλληλεγγύη τους κάνουν ακόμα πιο κατανοητή την ανάγκη σε όλους τους καταπιεσμένους και αποκλεισμένους αυτής της κοινωνίας πως απέναντι στη βαρβαρότητα κράτους και καπιταλισμού, πρέπει να συλλογικοποιήσουμε τις αντιστάσεις μας. Αντιτάσσοντας ένα πλατύ και μαχητικό μέτωπο αυτοοργανωμένου και αδιαμεσολάβητου κοινωνικού και ταξικού αγώνα από τα κάτω, να προτάξουμε την κοινωνική επανάσταση ως εκείνη τη διαλεκτική διαδικασία που στόχο έχει την ανατροπή του καπιταλισμού και του κράτους, την κοινωνική χειραφέτηση και τη δημιουργία ενός κόσμου ισότητας, κοινοκτημοσύνης, αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΤΡΑΣ : ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΦΛΕΒΑΡΗ, 9 :00 πμ

συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος (κάθε δευτέρα στις 18:00 μμ στο εργ. κέντρο πάτρας) http://ergaleioforos.squat.gr/

Αφίσα από την αναρχική ομάδα Dinamitera για τη δίκη των 5 συλληφθέντων του Δεκέμβρη

sxv

Αλληλεγγύη στους 5 διωκόμενους διαδηλωτές της 7ης Δεκέμβρη 2008 στην Πάτρα

Οι συλληφθέντες του Δεκέμβρη, όπως και κάθε εξέγερσης,θυμίζουν την εικόνα μιας κοινωνίας στις καλύτερες στιγμές της. Tότε που πολλοί επιλέγουν την αντίσταση, τη συλλογικοποίηση και τη μαχητικότητα ενάντια στην καταπίεση.Οι συλληφθέντες του Δεκέμβρη, όπως και κάθε εξέγερσης, θυμίζουν ότι η δυνατότητα για ένα καλύτερο αύριο, χωρίς απάθεια και φόβο, χωρίς αφεντικά και δούλους, χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους, είναι πάντα ανοιχτή.

Δεν κοιτάμε πίσω αλλά μπροστά, στις δυνατότητες που ανοίγονται στο μέλλον να χτίσουμε μέσα από αδιαμεσολάβητους μαχητικούς αγώνες και την αυτοοργάνωση, μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης.

Συγκέντρωση Δευτέρα 17/2
9 π.μ. στα δικαστήρια

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

af_dikhDekembrh

Στις 17 Φλεβάρη 2014 δικάζονται 5 άτομα που συνελήφθησαν στη διαδήλωση της 7ης Δεκέμβρη 2008 στην Πάτρα, μια μέρα μετά το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης που για περισσότερες από δυο βδομάδες εξαπλώθηκε σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας ταρακουνώντας συθέμελα το σύστημα.

Σήμερα, σε ένα περιβάλλον ευρείας κοινωνικής απονομιμοποίησης του καθεστώτος, η οποία εντείνεται εξαιτίας της συνολικής καπιταλιστικής κρίσης, η κρατική καταστολή αναβαθμίζεται προωθώντας την επιβολή ενός διαρκούς καθεστώτος έκτακτης ανάγκης.

Διαδηλώσεις χτυπιούνται λυσσαλέα από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, αγωνιστές δέχονται εισβολές της αστυνομίας στα σπίτια τους με διάφορα προσχήματα, συλλαμβάνονται, διώκονται με διογκωμένα κατηγορητήρια, ξυλοκοπούνται, βασανίζονται και φυλακίζονται με ανύπαρκτα στοιχεία, απεργοί επιστρατεύονται, ποινικοποιείται η πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ενώ την ίδια ώρα το καθεστώς θωρακίζεται νομικά απέναντι στους κοινωνικούς-ταξικούς του εχθρούς και τα μιντιακά φερέφωνα της κρατικής προπαγάνδας επιχειρούν με κάθε τρόπο να εγκληματοποιήσουν όσους αντιστέκονται και να πείσουν για το μάταιο και το ανώφελο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων.

Απέναντι στις κρατικές κατασταλτικές επιθέσεις, να αντιπαραθέσουμε ένα πλατύ μέτωπο όλων των αντιστάσεων από τα κάτω. Να μείνουμε ανυποχώρητοι στο πρόταγμα της συνολικής ανατροπής του καθεστώτος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, στο πρόταγμα της κοινωνικής επανάστασης, της διεκδίκησης μιας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Να μην αφήσουμε να κυριαρχήσει ο φόβος!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΤΗΣ 7ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2008 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΔΕΥΤΕΡΑ 17 ΦΛΕΒΑΡΗ ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”
*To δικαστήριο ξεκίνησε κανονικά στις 9 το πρωί. Εξετάστηκαν οι 2 πρώτοι ασφαλίτες-μαρτυρες κατηγορίας. Στη συνέχεια έγινε διακοπή για 10 λεπτά και όταν ξαναξεκίνησε, η έδρα έκρινε πως το συγκεκριμένο δικαστήριο είναι αναρμόδιο να δικάσει τη συγκεκριμένη υπόθεση και την παρέπεμψε στο μονομελές πλημμελιοδικείο. Ημερομηνία δεν ορίστηκε καθώς θα υπάρξει νέα κλήτευση.