ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ Θ. ΣΙΨΑ

sipsascrd

Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Το κράτος εξαπολύει μια άνευ προηγουμένου ιδεολογική επίθεση στοχοποιώντας αγωνιστές και ειδικότερα τους αναρχικούς, οξύνοντας έτσι την αντιεξεγερτική εκστρατεία που είχε ήδη ξεκινήσει από το Δεκέμβρη του 2008 και αποσκοπεί στην εγκληματοποίση, την πολιτική απομόνωση και την ιδεολογική κατασυκοφάντηση του αναρχικού- αντιεξουσιαστικού κινήματος στο σύνολό του.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ

Σήμερα, που η επίθεση του κράτους και των αφεντικών σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας είναι σε πλήρη εξέλιξη και στοχεύει στο χτύπημα των κοινωνικων και ταξικών αντιστάσεων ώστε να εδραιωθεί ευκολότερα το νέο καθεστώς εξαθλίωσης και ολοκληρωτισμού, ως αναρχικοί κοινωνικοί αγωνιστές θα σταθούμε αλληλέγγυοι στο σύντροφο Θ. Σίψα αναγνωρίζοντας στη δίωξη του την προσπάθεια εγκληματοποίησης των αναρχικών και των αγωνιζόμενων ανθρώπων και την απόπειρα ποινικοποίησης της συμμετοχής σε μια μαχητική διαδήλωση. Απέναντι στην εγκληματική και αντικοινωνική βία του κράτους, του κεφαλαίου και των μηχανισμών τους, η κοινωνική και ταξική αντιβία είναι δίκαιη.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ Θ. ΣΙΨΑ
που διώκεται χωρίς κανένα στοιχείο για την υπόθεση της τράπεζας marfin.
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙA

συνέλευση αναρχικών για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ
από συντρόφους της συνέλευσης αλληλεγγύης στο Θ. Σίψα (Αθήνα)

ΠΡΟΒΟΛΗ ΒΙΝΤΕΟ:
«Η τυχαία δίωξη ενός αναρχικού» (21′)

ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΝΟΕΜΒΡΗ, 19.30 μ.μ.
στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «επί τα πρόσω» (Πατρέως 87)

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΘΟΔΩΡΗ ΣΙΨΑ


sips_jpgσε μορφή pdf

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΘΟΔΩΡΗ ΣΙΨΑ

Στις 5 Μάη του 2010, ημέρα της ψήφισης του 1ου μνημονίου, το κέντρο κάθε μεγάλης πόλης της χώρας γεμίζει από πλήθη διαδηλωτών που με τη φωνή τους και τη μαχητική τους παρουσία στον δρόμο εκφράζουν την άρνησή τους να υπαχθούν σε καθεστώς σύγχρονης δουλείας. Στην Αθήνα, περίπου διακόσιες χιλιάδες άνθρωποι συμμετέχουν σε μια από τις μεγαλύτερες σε όγκο μα και σημασία διαδηλώσεις των τελευταίων ετών, μια διαδήλωση από την οποία δε λείπουν και δυναμικές συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής. Η οργή και το πλήθος του κόσμου απωθούν σε αρκετές περιπτώσεις τις διμοιρίες των ένστολων φονιάδων και το κοινοβούλιο παραμένει περικυκλωμένο και πολιορκούμενο για ώρα από τους διαδηλωτές που προσπαθούν να εισβάλλουν σε αυτό. Μια εξεγερσιακή κατάσταση που έχει ως τώρα μείνει στη μνήμη χιλιάδων αγωνιζόμενων και αποτέλεσε την αφετηρία μιας περιόδου δυανμικών κινητοποιήσεων σε όλη την Ελλάδα.

Ακόμα και σήμερα δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς θα είχε κορυφωθεί εκείνη η μέρα, εάν δεν είχε συμβεί το τραγικό και καταδικαστέο περιστατικό του θανάτου τριών ανθρώπων, τριών εργαζομένων στην τράπεζα Marfin, από φωτιά που εκδηλώθηκε στο κτήριο. Τραγικό, γιατί ο θάνατος 3 ανθρώπων που βρίσονταν εκείνη την ώρα μέσα στην τράπεζα, μόνο ως τέτοιος μπορεί να θεωρηθεί· και καταδικαστέο, γιατί για εμάς ο αναρχικός-απελευθερωτικός αγώνας βάζει πάνω απ’ όλα τον ίδιο τον άνθρωπο και δεν αποδέχεται στο όνομά του καμία λογική «παράπλευρων απωλειών». Ένα γεγονός που πάγωσε τους διαδηλωτές και έδωσε τη θέση της οργής στη θλίψη και στον φόβο. Ένα γεγονός που το εξ ορισμού ανήθικο Κράτος εκμεταλεύτηκε όσο μπορούσε για να στοχοποιήσει τους αγωνιζόμενους και ειδικότερα τους αναρχικούς.

Έπειτα από μια άνευ προηγουμένου ιδεολογική επίθεση στο σύνολο του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος, το οποίο δικάζουν και καταδικάζουν ως ένοχο πρώτα απ’ όλους τα ελεγχόμενα καθεστωτικά ΜΜΕ και τη δύσκολη περίοδο σκληρής καταστολής στον δρόμο που ακολούθησε, το Κράτος προσαγάγει στις 29 Απρίλη 2011 τέσσερα άτομα τα οποία και καλεί να καταθέσουν ως ύποπτοι για την πυρκαγιά της Marfin, ενώ πραγματοποιούνται και έλεγχοι στα σπίτια τους. Παρά τη συνέχιση της επίθεσης και της στοχοποίησης από τα ΜΜΕ., τα «ενοχοποιητικά» στοιχεία αποδεικνύονται αστεία και τελικά ο εισαγγελέας επιστρέφει τον φάκελο στην αστυνομία δείχνοντας να μη μπορεί να στοιχειοθετήσει κατηγορίες.

Έναν χρόνο αργότερα, επετειακά της 5ης Μάη, σε μια ακόμη κίνηση εντυπωσιασμού και αντεκδίκησης, αποδίδονται από τον ανακριτή κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα σε έναν από τους τότε προσαχθέντες, τον αναρχικό αγωνιστή Θοδωρή Σίψα, για την υπόθεση της Marfin. Ο σύντροφος αρνείται εξ αρχής όλες τις κατηγορίες, για τις οποίες άλλωστε δεν εμφανίζεται κανένα απολύτως στοιχείο, πέραν της ίδιας της πολιτικής του ταυτότητας και της συμμετοχής του στη διαδήλωση. Το μήνυμα του Κράτους είναι σαφέστατο: πρέπει να κατασκευασθούν ένοχοι προερχόμενοι από τον αναρχικό χώρο, ο οποίος πρέπει να κατασυκοφαντηθεί και να χτυπηθεί. Με το να στήνει τέτοιου τύπου εξόφθαλμες πολιτικές σκευωρίες, αναγάγει τους αναρχικούς σε εγκληματίες με συλλογική ευθύνη και μετατρέπει τη φυσική παρουσία σε μια πορεία στοιχείο ικανό για να στοιχειοθετεί κατηγορητήρια, στρεφόμενο ουσιαστικά απέναντι σε κάθε είδους και μορφής αντίσταση και αμφισβήτηση της παντοκρατορίας του.

Η υπόθεση της Marfin δεν επανέρχεται σε άκυρη χρονικά περίοδο. Δίπλα στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα (Killah-P) από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά, το Κράτος πρέπει να τοποθετήσει και εγκλήματα του «άλλου άκρου», ώστε να εμφανίσει τον εαυτό του και τις κατασταλτικές δυνάμεις του στο κέντρο της γραμμής ως νόμιμους διατηρητές της κοινωνικής ομαλότητας. Αυτή η θεωρία των «δυο άκρων» είναι ένα χρήσιμο χαρτί που παίζεται από πλευράς κυβέρνησης, αστυνομίας και ΜΜΕ σε διάφορες δύσκολες για την Κυριαρχία ιστορικές περιόδους. Με αυτόν τον τρόπο, η δημοκρατική πυγμή παρουσιάζεται ως η μόνη λύση απέναντι στους «εξτρεμιστές», τους «ταραξίες», τους «εχθρούς της ασφάλειας και του πολιτεύματος». Η καταδίκη της βίας απ’ όπου και αν προέρχεται (όχι όμως, βέβαια, της νόμιμης βίας του ίδιου του Κράτους, το οποίο απαιτεί μονοπώλειο σε αυτή) είναι άλλο ένα ιδεολόγημα που έρχεται να χτυπήσει τους μαχητικούς κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και να περάσει τον φόβο και τη νοοτροπία της υπακοής στα κοινωνικά κομμάτια.

Από την πλευρά μας, ως αναρχικοί κοινωνικοί αγωνιστές, αρνούμαστε να ταυτίζεται η εξεγερσιακή αντιβία της κοινωνίας και των καταπιεσμένων με τη δολοφονική βία της Κυριαρχίας και των φασιστών. Επίσης, δεν πρόκειται να δεχθούμε καμία συλλογική ευθύνη που υποτίθεται πως μας βαραίνει λόγω των αντικοινωνικών αντιλήψεων και πρακτικών κάποιων ανθρώπων. Ο αναρχικός αγώνας είναι αγώνας για ζωή και ελευθερία και αυτό είναι ξεκάθαρο τόσο στον λόγο όσο και στη δράση μας. Η ποινικοποίηση του να είναι κανείς αναρχικός και αγωνιστής, στα πλαίσια της οποίας βλέπουμε και τη στοχευμένη και τρομοκρατική επίθεση στον σύντροφο Σίψα, δεν πρόκειται ούτε να μας τρομάξει ούτε για κανένα λόγο να μας κάνει να υποχωρήσουμε από τους αγωνές μας. Όσο και αν πασχίζουν το Κράτος και τα επιτελεία του να πατήσουν πάνω στη μνήμη και στα νεκρά σώματα τριών αδικοχαμένων ανθρώπων για να μας χτυπήσουν, να ξέρουν πως η αλληλεγγύη και η συντροφικότητα όσων αγωνίζομαστε αυτοοργανωμένα και από τα κάτω για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας, δεν πρόκειται να μας αφήσουν έκθετους στα νύχια τους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΘΟΔΩΡΗ ΣΙΨΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΔΙΧΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ MARFIN (ΔΙΚΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΗ)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΒΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΔΙΑΡΚΗΣ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ , ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 25 Νοέμβρη 2013

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 5ης ΜΑΗ

182480809_1902742023235058_4574715961604326657_nΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ ΜΙΣΘΟ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ – Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Την Τετάρτη 5 Μάη 2010 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα η μεγαλύτερη διαδήλωση που έχει συντελεστεί στον ελλαδικό χώρο από τη μεταπολίτευση και μετά. Ένα ποτάμι 200 χιλιάδων ανθρώπων ξεχύνεται στους δρόμους οπλισμένο με οργή και αποφασιστικότητα. Για αρκετές ώρες περικυκλώνεται η βουλή, η οποία και πολιορκείται, ενώ ταυτόχρονα σε διάφορα σημεία της μεγαλειώδους διαδήλωσης ξεσπούν πολύωρες, μαχητικές συγκρούσεις με την αστυνομία, η οποία από ένα σημείο και μετά δείχνει να αδυνατεί να ανταποκριθεί στο έργο της με αποτελεσματικότητα εξαιτίας της μαζικότητας και της πρωτοφανούς δυναμικής που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στους ανθρώπους που αντιστέκονται από κοινού στην προσπάθεια επιβολής από την πλευρά του κράτους των πιο σκληρών και αντικοινωνικών μέτρων των τελευταίων δεκαετιών. Αντίστοιχες συγκρουσιακές και μαζικές πορείες πραγματοποιούνται σε διάφορες πόλεις της χώρας. Στην Πάτρα συμμετείχαν στην πορεία αρκετές χιλιάδες κόσμου. Μετά τις πρώτες επιθέσεις σε τράπεζες, ξεκίνησαν συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία, η οποία έπνιξε τον κόσμο στα χημικά. Υπήρξαν και 4 προσαχθέντες οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι ύστερα από πορεία αλληλεγγύης που κατευθύνθηκε προς την Ασφάλεια της οδού Ερμού και απαίτησε την άμεση απελευθέρωση τους. Continue reading “ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 5ης ΜΑΗ”

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 5ης ΜΑΗ

Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Η πανελλαδική απεργία της 5ης Μάη ενάντια στη επιβολή των σκληρότερων οικονομικών αντικοινωνικών μέτρων των τελευταίων δεκαετιών αποτέλεσε σημείο εκδήλωσης μιας μαχητικής κοινωνικής και ταξικής αμφισβήτησης ολόκληρου του χρεοκοπημένου πολιτικοοικονομικού συστήματος. Ήταν μια ημέρα μαζικής εκδήλωσης της συσσωρευμένης λαϊκής οργής κι αγανάκτησης που όλο και περισσότερο απειλεί να εκραγεί, συγκλονίζοντας όχι μόνον αυτή τη χώρα αλλά ακόμη και την Ευρώπη ολόκληρη, περνώντας πάνω από τα σύνορα των κυρίαρχων. Ειδικότερα στην Αθήνα, η πορεία εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών της 5ης Μάη, προχωρώντας μέσα από τους ανοιχτούς δρόμους του αγώνα και τα ρήγματα που προκάλεσε στο φαινομενικά παντοδύναμο καθεστώς η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, κινήθηκε προς το κοινοβούλιο και συγκρούστηκε επανειλημμένα με τα σώματα των πραιτοριανών απειλώντας να εισβάλει σε αυτό κατά κύματα.

Εμείς ως αναρχικοί, εργαζόμενοι, άνεργοι και νεολαίοι, επιλέξαμε, σε συνέχεια των προηγούμενων κινήσεών μας και των μακρόχρονων αγώνων μας, να συμμετέχουμε στη μεγάλη απεργιακή πορεία της 5ης Μάη μέσα από τα δικά μας διακριτά πολιτικά μπλοκ, συνεισφέροντας από την πλευρά μας στον ευρύτερο κοινωνικό και ταξικό αγώνα.

Κανείς δεν γνωρίζει πόσα περισσότερα θα μπορούσαμε να καταφέρουμε οι χιλιάδες των διαδηλωτών εκείνη τη μέρα στους δρόμους της Αθήνας αν ένα τραγικό γεγονός δεν λειτουργούσε διαλυτικά και καταστροφικά για τον αγώνα, αποτελώντας ταυτόχρονα ένα απρόσμενο δώρο για τα επιτελεία της κρατικής καταστολής και τα φερέφωνά τους. Έτσι ώστε να κατασυκοφαντήσουν τον αγώνα και να επιτείνουν την κατασταλτική επίθεση στους δρόμους, ανασυγκροτώντας τις δυνάμεις τους και την επίπλαστη συναίνεση γύρω τους.

Ήταν το γεγονός της δολοφονίας τριών τραπεζοϋπαλλήλων εξαιτίας του εμπρησμού της τράπεζας Marfin στην οδό Σταδίου. Ένα φρικαλέο γεγονός που ήρθε σαν κατάληξη μιας κούρσας εμπρηστικών επιθέσεων που έγιναν από άγνωστα άτομα που κινούνταν αποξενωμένα, εχθρικά και χρηστικά προς την πορεία, και χτυπούσαν στο πλάι της αδιαφορώντας για το αν από τις πράξεις τους κινδύνευαν άδικα ανθρώπινες ζωές.

Σίγουρα, ο πρώτος και κύριος υπεύθυνος για το γεγονός αυτό, όπως και για πλήθος καθημερινά εγκλήματα, είναι το ίδιο το Κράτος το οποίο με την επίθεσή του στην κοινωνία διαμορφώνει όλο και περισσότερο τις συνθήκες ενός είδους κανιβαλικού πολέμου όλων εναντίον όλων, μέσα στις οποίες μπορεί να συμβεί τελικά οτιδήποτε, ακόμη και το αδιανόητο.

Και ασφαλώς, η τραγική κατάληξη του εμπρησμού στο κτήριο της Marfin στο οποίο εγκλωβίστηκαν τα τρία θύματα και άλλοι άνθρωποι έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με το ότι την ημέρα της πανελλαδικής απεργίας ο ιδιοκτήτης της Τράπεζας εξανάγκασε τους υπαλλήλους του να εργάζονται μέσα σε αυτό με κλειδωμένη την πόρτα, και με το ότι δεν υπήρχαν τα απαραίτητα μέσα πυρασφάλειας και διαφυγής σε περίπτωση κινδύνου. Ωστόσο, είναι δεδομένο ότι ο Βγενόπουλος ανήκει στην τάξη των καπιταλιστών, εξ ορισμού στυγνών εκμεταλλευτών και δολοφόνων, και οι δικές του δεδομένες ευθύνες δεν αποτελούν δικαιολογία για εκείνους που οι πράξεις τους οδήγησαν στο θάνατο των τριών εργαζομένων. Ούτε και ο ισχυρισμός ότι εργάζονταν την ημέρα της απεργίας αποτελεί κανενός είδους δικαιολογία για τον άδικο χαμό τους μιας και αυτό δεν ήταν υπόθεση οποιουδήποτε αυτόκλητου αλλά των ίδιων των συναδέλφων τους και των τυχόν απεργιακών φρουρών, κι οπωσδήποτε η απάντηση σε κάθε περίπτωση ακούσιας ή εκούσιας απεργοσπασίας δεν θα μπορούσε να είναι αυτό που συνέβη.

Η ευθύνη βέβαια για την τριπλή δολοφονία στη Marfin δεν ανήκει στο πλήθος των αγωνιζόμενων ανθρώπων, κι ανάμεσά τους στους αναρχικούς-αντιεξουσιαστές αγωνιστές, που πλημμύρισαν τους δρόμους της Αθήνας στις 5 Μάη κι αντιμετώπισαν με εκδηλώσεις μαζικής ανυπακοής και κοινωνικής αντιβίας την κρατική καταστολή.
Η δολοφονία στη Marfin ήρθε σαν έσχατο αποτέλεσμα μιας άλογης, άσκοπης κι άχρηστης βίας που προτάσσεται από μια αυτιστική, απολίτικη και αντικοινωνική αντίληψη που παρασιτεί στο αναρχικό – αντιεξουσιαστικό κίνημα απομυζώντας το και διασύροντάς το, οδηγώντας το στη διάλυση, την εγκληματοποίηση και την κοινωνική απομόνωση. Μια αντίληψη ελιτίστικη, εχθρική κι ανταγωνιστική τόσο προς την κοινωνία που αντιστέκεται όσο και προς τους αναρχικούς αγωνιστές, της οποίας η κενότητα καλύπτεται με τα ιδεολογικά ράκη ενός ατομικίστικου χαοτικο-μηδενιστικού κομφούζιου που σε τελική ανάλυση έχει εσωτερικεύσει  “αξίες” και νοοτροπίες του κόσμου της Κυριαρχίας.

Ασφαλώς το αποτρόπαιο γεγονός πάγωσε το πλήθος των διαδηλωτών κι άδειασε τους δρόμους του αγώνα στην πιο κρίσιμη στιγμή εκδήλωσης της αντιστεκόμενης κοινωνίας, και το λαβωμένο καθεστώς πήρε παράταση χρόνου για να αναλάβει και να ανασυγκροτήσει όσο μπορεί τις δυνάμεις του. Ταυτόχρονα δόθηκε στα φερέφωνα του καθεστώτος το έναυσμα για μια φρενήρη νεκροσυλία και μια καπηλεία του γεγονότος μέσω των ΜΜΕ, ενώ εκδηλώθηκε μια γενικευμένη ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση του κράτους στους αγωνιζόμενους ανθρώπους, και ειδικά στους αναρχικούς που επιχειρείται να χρεωθούν καταστάσεις που δεν τους αντιστοιχούν.
Οι αναρχικοί προφανώς και δεν έχουν σχέση μ’ αυτό που έγινε στη Marfin και δεν θα μπορούσαν να κάνουν μια τέτοια ενέργεια αδιαφορώντας για ανθρώπινες ζωές. Και είναι γεγονός ότι αναρχικοί σύντροφοι κι άλλοι διαδηλωτές, παρότι δέχτηκαν απειλές ακόμα και χτυπήματα, προσπάθησαν στο μέτρο των δυνατοτήτων τους να παρεμποδίσουν άστοχες επιθέσεις όπως και να σβήσουν φωτιές εκεί όπου απειλούνταν ζωές.

Όσο και να το επιδιώκουν ορισμένοι, δεν θα επωμιστούμε συλλογικές ευθύνες για καταστάσεις ξένες προς εμάς, που υπονομεύουν και διαβρώνουν τον αγώνα μας και μας ακυρώνουν ως αναρχικούς, ούτε θα σιωπήσουμε αποκρύβοντας την κάθετη αντίθεσή μας σε αυτές. Η δική μας πολιτική ευθύνη βρίσκεται στο ότι παρόλη την αντίθεσή μας δεν μπορέσαμε να τις αντιμετωπίσουμε και να τις απομονώσουμε πολιτικά όσο αποτελεσματικά θα έπρεπε, και στο ότι πρέπει να διαμορφώσουμε τους όρους για να το κάνουμε στο εξής. Και γι’ αυτό ο καθένας και η καθεμιά μας καλείται σήμερα να πάρει μια καθαρή θέση, δεδομένου ότι το τραγικό γεγονός στη Marfin σηματοδοτεί μια οριακή στιγμή και μια καμπή στον αγώνα μας.

Είναι τέλος ευθύνη μας να αποκρούσουμε συλλογικά κι αλληλέγγυα την συκοφαντική επίθεση που δεχόμαστε από το κράτος και τα φερέφωνά του, και να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με όρους πολιτικούς και κινηματικούς μέσα στην κοινωνία, μαζί με τα αντιστεκόμενα κομμάτια της.

Ως αναρχικοί έχουμε μια μακρόχρονη, αλληλέγγυα και πολύμορφη δράση μέσα στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, πάντα στο πλευρό των εργαζόμενων, των νεολαίων, των μεταναστών και προσφύγων, και άλλων καταπιεζόμενων κι αντιστεκόμενων ανθρώπων, και σε καμιά περίπτωση δεν θα σταματήσουμε να το κάνουμε.

Δεν θα ανεχθούμε τη σπίλωση του αγώνα μας που είναι αγώνας για τη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια ενάντια στο θάνατο, την υποδούλωση και τον εξευτελισμό του ανθρώπου και της κοινωνίας. Αγώνας ενάντια στην ανισότητα, την ιεραρχία και την αδικία, ενάντια σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και καταπίεσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Δεν ξεχνάμε τους 3 νεκρούς εργαζόμενους.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Καμιά ειρήνη με τα αφεντικά – Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά.
Ο αγώνας συνεχίζεται… για την κοινωνική επανάσταση, την αναρχία και τον κομμουνισμό.

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αγωνιστές και στις αγωνίστριες που χτυπήθηκαν και συνελήφθησαν από την αστυνομία στις 5 Μάη και στεκόμαστε στο πλευρό της Κατάληψης Ζαΐμη 11 στα Εξάρχεια που εκκενώθηκε βίαια μετά από αστυνομική επίθεση κατά την οποία συνελήφθησαν έντεκα σύντροφοι και συντρόφισσες.

Αναρχική συλλογικότητα “Κύκλος της Φωτιάς”
Αναρχικό δελτίο “ΜΑΥΡΗ ΣΗΜΑΙΑ”
10/5/2010