Πάτρα: ενημέρωση από Πορεία Πολυτεχνείου και το τριήμερο στο Παράρτημα

Περίπου 2500 άνθρωποι συμμετείχαν στη διαδήλωση της 17ης Νοέμβρη που ξεκίνησε στις 6μμ από τον ιστορικό χώρο του Παραρτήματος. Η πορεία κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους περνώντας από το παλιό βρετανικό προξενείο και πηγαίνοντας μέχρι το μνημείο Τεμπονέρα, επέστρεψε στο κέντρο. Στο ύψος της Κολοκοτρώνη πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις με μολότοφ σε διμοιρίες των ΜΑΤ που ακολουθούσαν από παντού την πορεία. Οι μπάτσοι απάντησαν με χημικά. Ο κύριος όγκος της διαδήλωσης κατευθύνθηκε προς την πλατεία Πυροσβεστείου όπου και διαλύθηκε.

Continue reading “Πάτρα: ενημέρωση από Πορεία Πολυτεχνείου και το τριήμερο στο Παράρτημα”

Νοέμβρης ’73: Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται δεν εξαγοράζονται δεν δικαιώθηκαν

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν προέρχονται από το βιβλίο «Νοέμβρης ’73: Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται δεν εξαγοράζονται δεν δικαιώθηκαν», ένα σπάνιο συλλογικό έργο που επιχειρεί συγκεντρώνει ντοκουμέντα από την περίοδο 21 Απρίλη 1967 μέχρι και το Πολυτεχνείο του 1980. Η πρώτη έκδοση έγινε το 1983 από την Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτών. «Σ’ αυτή τη χρονική περίοδο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στην Ελλάδα ένα κίνημα από τα κάτω. Ένα κίνημα των ίδιων των μαζών καθόλου τηλεκατευθυνόμενο, που έκφραζε τους πόθους, την αγωνία, την οργή, τα απωθημένα τους ενάντια σε μια εκμετάλλευση από εχθρούς και «φίλους». Για πρώτη φορά ο κόσμος προσπάθησε μόνος του, για μια μεγάλη περίοδο, να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Αγωνίστηκε, πάλαιψε, χτυπήθηκε, συκοφαντήθηκε, δολοφονήθηκε… υποχώρησε. Οι πρωτοβουλίες, οι αγώνες των μαζών δεν χάνονται, ούτε και όταν υποχωρούν. Αυτό είναι μια πολύτιμη αλήθεια απ’ όλα αυτά τα χρόνια».

Continue reading “Νοέμβρης ’73: Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται δεν εξαγοράζονται δεν δικαιώθηκαν”

ΠΟΡΕΙΑ:ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 6Μ.Μ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 

48 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΘΑ ΣΤΗΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ

ΚΑΙ ΠΟΛΥΒΟΛΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ

«Το δίκιο μας εμπρός να βγάλουμε στους δρόμους
Μπουρλότο και φωτιά σε κράτος κι αστυνόμους
Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη
Μας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη».

Continue reading “ΠΟΡΕΙΑ:ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 6Μ.Μ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ “

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2021: ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

Αφίσα που κολλιέται στην Πάτρα για το 3ήμερο του Πολυτεχνείου

Απέναντι στην ταξική και κατασταλτική διαχείριση της πανδημίας, την κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, τη φτώχεια, τον πόλεμο και τον εκφασισμό…

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Πολυτεχνείο 2020: Κάλεσμα στο 3ήμερο και την πορεία από το Παράρτημα

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2020: Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΙΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ

ΣΤΙΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

«Με το αίμα γράφουν οι νεκροί για να θυμούνται οι ζωντανοί»

Μέσα σε συνθήκες υγειονομικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, κρατικών απαγορεύσεων, γενικευμένης τρομοκρατίας και καταστολής το κίνημα καλείται να υπερασπιστεί τη μνήμη, τους νεκρούς του, την ίδια την ιστορία και την ύπαρξη του. Μέσα σε συνθήκες ακραίας έξαρσης της πανδημίας και κατάρρευσης του ΕΣΥ εξαιτίας των διαχρονικών εγκληματικών πολιτικών του κράτους (που ακόμα και τους 10 μήνες της πανδημίας δεν πήρε κανένα ουσιαστικό μέτρο για να το ενισχύσει) και την ώρα που εκατοντάδες συνάνθρωποι μας δίνουν τη μάχη για τη ζωή τους κάτω από δυσβάσταχτους όρους, καλούμαστε να υπερασπιστούμε τη ζωή και την υγεία με τους αγώνες μας.

Continue reading “Πολυτεχνείο 2020: Κάλεσμα στο 3ήμερο και την πορεία από το Παράρτημα”

Όλοι – όλες στην πορεία της 17ης Νοέμβρη και στο 3ήμερο του Πολυτεχνείου στο Παράρτημα

Απέναντι στην κρατική καταστολή και την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας από το κράτος και το κεφάλαιο…

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

συλλογικοί αγώνες για ζωή, υγεία, αξιοπρέπεια και ελευθερία

ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ

15-16-17 Νοέμβρη στο 3ήμερο του Πολυτεχνείου στο Παράρτημα

Continue reading “Όλοι – όλες στην πορεία της 17ης Νοέμβρη και στο 3ήμερο του Πολυτεχνείου στο Παράρτημα”

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΕΚΚΕΝΩΜΕΝΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Το απόγευμα της Παρασκευής 13 Νοέμβρη οι δυνάμεις καταστολής της ολοκληρωτικής δημοκρατίας (ΜΑΤ, Ομάδα Δράση, ασφαλίτες) εισέβαλαν στο χώρο του Πολυτεχνείου στην Αθήνα και συνέλαβαν ομάδα αγωνιστών και αγωνιστριών που βρίσκονταν εντός του χώρου και τους οδήγησαν στη ΓΑΔΑ. Μια ημέρα νωρίτερα, την Πέμπτη 12 Νοέμβρη, συλλογικότητες, συνελεύσεις και διάφοροι αγωνιστές και αγωνίστριες είχαν παρεμβεί στο χώρο του Πολυτεχνείου απευθύνοντας ανοιχτό κοινωνικό κάλεσμα για στήριξη της παρέμβασής τους και για σπάσιμο των απαγορεύσεων του λοκ ντάουν ως ένα αγωνιστικό σινιάλο πολιτικής και κοινωνικής ανυπακοής ενάντια στον ολοκληρωτισμό του κράτους και της απαγόρευσης τόσο της κυκλοφορίας όσο και ενάντια στην απαγόρευση των τριήμερων εκδηλώσεων και της πορείας του Πολυτεχνείου.

Continue reading “ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΕΚΚΕΝΩΜΕΝΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ”

Το Πολυτεχνείο ήταν και θα παραμείνει ζωντανό πεδίο των αγώνων για Ελευθερία, Ισότητα, Αλληλεγγύη

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΠΕΔΙΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΙΣΟΤΗΤΑ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Την 1η Ιουνίου η σύγκλητος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ανακοινώνει την αποκατάσταση και επαναλειτουργία του κτιρίου Γκίνη και τη μετατροπή του σε συνεδριακό κέντρο και Μουσείο Τεχνολογίας. Με αυτή την απόφαση δίνεται για πρώτη φορά από πλευράς του ΕΜΠ η συγκατάθεση στις κρατικές μεθοδεύσεις, που αναπτύσσονται τουλάχιστον από το 2009 και απέναντι στις οποίες εναντιώνονταν όλες οι προηγούμενες πρυτανικές αρχές, για αλλαγή της λειτουργίας του Πολυτεχνείου και ανοίγει το δρόμο στον περιορισμό των κοινωνικών και πολιτικών δραστηριοτήτων στο εσωτερικό του, αλλά και στα Εξάρχεια. Παράλληλα με την απόφαση της διοίκησης του ΕΜΠ, η Μενδώνη, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού της ακροδεξιάς-νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης της Ν.Δ ανακοινώνει την ενοποίηση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και τη συνεργασία με το Μετσόβιο, έργο που, όπως λέει, θα αναγεννήσει το κέντρο της Αθήνας, με τον ίδιο τρόπο που συνέβαλλε και το Μουσείο της Ακρόπολης στην «ανάπτυξη» της περιοχής, δηλαδή στην αλλοίωση της φυσιογνωμίας της.

Η υλική έκφραση του παραπάνω σχεδιασμού, που δρομολογήθηκε εκ νέου εν μέσω πανδημίας, έγινε περισσότερο ορατή μετά τη λήξη της απαγόρευσης κυκλοφορίας, καθώς η επέκταση της παρουσίας όλων των ειδών των αστυνομικών δυνάμεων ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ, ΔΕΛΤΑ, ΜΑΤ στα Εξάρχεια αποτυπώθηκε και με τη μόνιμα φρουρούμενη πύλη του Πολυτεχνείου, με την απαγόρευση εισόδου και με τις προσαγωγές συντρόφων/ισσών που πήγαν να κάνουν συνέλευση στο Γκίνη.

Η επιβαλλόμενη «ανάπτυξη» του κέντρου της πόλης και η μετατροπή της σε τουριστικό θέρετρο, μέσω του Μεγάλου Περιπάτου-τραγέλαφου, της αλλαγής χρήσης κτιρίων που αποτελούσαν κομμάτι του κοινωνικού ιστού σε μουσεία, της αποστείρωσης των δημόσιων πανεπιστημίων, της τροποποίησης του οικιστικού χαρακτήρα γειτονιών σε εμπορευματικές ζώνες σημαίνει την υφαρπαγή πεδίων μέσα στα οποία αναπτύσσεται η κοινωνική καθημερινότητα. Οι δρόμοι, οι γειτονιές, οι λόφοι και τα πάρκα, τα πανεπιστήμια, οι πόλεις, δεν θα είναι για να εξυπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά θα γίνουν οι φυλακές μέσα στις οποίες θα παρέχει η κοινωνία υπηρεσίες υπό τον πλήρη έλεγχο και επιτήρηση της εξουσίας. Αυτή η στόχευση αποτελεί κομμάτι του επιχειρούμενου συνολικού μετασχηματισμού της κοινωνίας, ο οποίος μπορεί να πραγματωθεί μόνο μέσω του τσακίσματος των αντιστάσεων και του ξεριζώματος της κουλτούρας της αντίστασης.

Το Πολυτεχνείο είναι αποτυπωμένο στη συλλογική μνήμη ως ένα σημείο αναφοράς μεγάλων αγώνων ενάντια στην Εξουσία, από την περίοδο της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης, μέχρι την Εξέγερση του 2008. Αποτελεί έναν χώρο ορόσημο για τους εξεγερμένους, τους αγωνιστές/στριες, τους αναρχικούς, ως πεδίο συνάντησης και ανάπτυξης πλήθους πολιτικών διεργασιών, πεδίο έκφρασης της κοινωνικής αμφισβήτησης και ανυπακοής. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της αγωνιστικής γειτονιάς των Εξαρχείων από τα Δεκεμβριανά του ’44, τη δολοφονία του Μ. Καλτεζά μέχρι τις καθημερινές μάχες στους καιρούς του σύγχρονου ολοκληρωτισμού απέναντι στις δυνάμεις καταστολής.

Και αυτά τα ριζώματα είναι που θέλουν, το κράτος και οι μηχανισμοί του, να ξεριζώσουν από τους δρόμους των Εξαρχείων και να θάψουν κάτω από τα συνεδριακά κέντρα και Μουσεία. Μια διαχρονική στόχευση όλων των πολιτικών διαχειριστών που εξελίχθηκε τα προηγούμενα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τη γκετοποίηση της περιοχής, με τη μεθοδευμένη από το κράτος γιγάντωση της ναρκοπιάτσας στα Εξάρχεια και την επιβολή συνθηκών αλληλοφαγώματος των καταπιεσμένων, και συνεχίζει τώρα η Ν.Δ. με την καταστολή της περιοχής, καθώς από τον Αύγουστο του 2019 έχει εγκατασταθεί μόνιμα ένας αστυνομικός στρατός κατοχής στη γειτονιά, με συνεχείς ελέγχους, περιπολίες, με καθημερινούς τραμπουκισμούς, με τις εκκενώσεις καταλήψεων αγώνα και αυτοοργανωμένων δομών στέγασης προσφύγων και μεταναστών/στριών και τις κατασταλτικές επιθέσεις απέναντι στο σύνολο του κόσμου που κινείται και δρα στα Εξάρχεια.

Μέσα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης και πανδημίας, το κράτος αναπτύσσει μια συνολική στρατηγική προληπτικής αντιεξέγερσης μπροστά στον κίνδυνο ανεξέλεγκτων κοινωνικών εκρήξεων. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η ψήφιση του νομοσχεδίου για τις διαδηλώσεις και η περαιτέρω όξυνση της εγκληματικής βίας των κατασταλτικών δυνάμεων, όπως αποδεικνύεται από τον άγριο ξυλοδαρμό διαδηλωτών ενάντια στην καύση των σκουπιδιών στον Βόλο, από τις δολοφονικές επιθέσεις των ΔΕΛΤΑ και των ΜΑΤ στη διαδήλωση ενάντια στο νομοσχέδιο στην Αθήνα, από τις συλλήψεις και ξυλοδαρμό αγωνιστών στην αντιφασιστική αντισυγκέντρωση στη Βικτώρια. Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρείται εδώ και χρόνια η αλλαγή της φυσιογνωμίας των Εξαρχείων -μέσω της υποβάθμισης της γειτονιάς, με το κλείσιμο των σχολείων και των υπηρεσιών που εξυπηρετήσαν τις ανάγκες των κατοίκων, με την απομάκρυνση των δημοσίων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που ιστορικά και συμβολικά συνδέονται με τους αγώνες ενάντια στην Εξουσία και που αποτελούν πεδία ανάπτυξης ριζοσπαστικών αγώνων- για να πάψουν να παίζουν το σημαντικό ρόλο που είχαν στους ευρύτερους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες και να μετατραπούν σε εναλλακτικό διασκεδαστήριο, όπου θα καταναλώνεται μέχρι και η ίδια η Ιστορία των Αγώνων.

Όμως οι αγώνες δεν θα μείνουν στο χθες, ούτε θα μπουν σε Μουσείο. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για τα Εξάρχεια της Ταξικής Αλληλεγγύης και της Κοινωνικής Αυτοοργάνωσης. Το Πολυτεχνείο ήταν και θα παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι των αγώνων απέναντι στην Εξουσία. Ήταν και θα παραμείνει πεδίο αμφισβήτησης, ζύμωσης των πολιτικών διεργασιών, σημείο αναφοράς των εξεγερμένων του χθες και ζωντανό κομμάτι των εξεγέρσεων του αύριο!

Συνέλευση για την Επανοικειοποίηση των Εξαρχείων

Ιούλιος 2020

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

 

αναδημοσίευση από το site του Ελευθεριακού Σχήματος Π-Π

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ-ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Οι κινητοποιήσεις της 17ης Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα κλίμα έντασης της καταστολής και γενικευμένης επίθεσης πάνω σε κεκτημένα, δικαιώματα και ελευθερίες. Μια επίθεση που συνεχίζει με αμείωτη ένταση η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της ΝΔ (πιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ) μέσω των μέτρων που έχει περάσει (κατάργηση ασύλου), αλλά και των μέτρων που επιδιώκει να περάσει ( ν+2, διαγραφές, εξίσωση των πτυχίων ιδιωτικών κολεγίων με των πανεπιστημίων κ.α).

Μόλις λίγες μέρες πριν τις κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου, το κράτος, μέσω των κατασταλτικών μηχανισμών του αποφασίζει να μας δείξει τα δόντια του. Πραγματοποιούνται σαρωτικές επιχειρήσεις σκούπα στα Εξάρχεια με ξυλοδαρμούς αγωνιστών, εκκενώνονται καταλήψεις, επανεμφανίζεται η ομάδα «Δέλτα» και στην ΑΣΟΕΕ ανακοινώνεται λοκ-άουτ από την πρυτανεία. Στις 11/11 αρκετοί φοιτητές και φοιτήτριες σε μια κίνηση αμφισβήτησης των κρατικών επιταγών, σπάνε το λοκ-άουτ της ΑΣΟΕΕ και μπαίνουν μέσα στον προαύλιο χώρο για να πραγματοποιήσουν συνέλευση. Απέναντι τους βρίσκουν για ακόμα μια φορά τις δυνάμεις καταστολής, όπου με ξύλο, προσαγωγές και πολλά χημικά προσπαθούν να τους εμποδίσουν να μπουν μέσα, ενώ στη συνέχεια τους εγκλωβίζουν. Έπειτα από αρκετή ώρα, και ενώ μαζεύεται κόσμος έξω από την ΑΣΟΕΕ,  οι δυνάμεις των ΜΑΤ αποχωρούν, οι συγκεντρωμένοι παραμένουν στο σημείο φωνάζοντας συνθήματα και στη συνέχεια αποχωρούν συγκροτημένα με πορεία. Το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιείται σύλληψη φοιτητή κάτω από το σπίτι του από άντρες της ασφάλειας με το πρόσχημα της συμμετοχής στα επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ.

Η επίδειξη πυγμής από την πλευρά του κράτους δεν είχε τα αποτελέσματα που επιθυμούσε. Η απροκάλυπτη εισβολή στην ΑΣΟΕΕ και ο ξυλοδαρμός των φοιτητών-τριών που βρισκόντουσαν εκεί, σε συνδυασμό με τα όσα πράττει το κράτος το τελευταίο διάστημα, λειτούργησε πυροδοτικά ώστε να κατέβει μαζικά και μαχητικά ο κόσμος στο δρόμο. Απέναντι στην κρατική καταστολή και την τρομοκρατία δεν κυριάρχησε ο φόβος αλλά η αλληλεγγύη, η αντίσταση και το δίκιο του αγώνα.

Μετά από αυτά τα γεγονότα και τις μαζικές πορείες που ακολούθησαν, τόσο στην Πάτρα όσο και σε άλλες πόλεις, επιχειρήσαμε μέσα στις γενικές συνελεύσεις να βάλουμε το στίγμα των ανυποχώρητων αγώνων ενάντια στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία αλλά και τη λογική της υπεράσπισης των κοινωνικών αναγκών και των ταξικών συμφερόντων μέσα από την αλληλεγγύη, την αντίσταση και την διεκδίκηση.

Για ακόμα μια χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια προσπάθεια -από κάποιες  δυνάμεις- για διάλυση και απονοηματοδότηση της πορείας από το Παράρτημα. Για μας το Παράρτημα είναι ένας χώρος που εδώ και δεκαετίες αποτελεί ορμητήριο αγώνων ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην εκπαίδευση, στην κρατική καταστολή και την φασιστική απειλή. Είναι ένα διαχρονικό κέντρο αγώνα φορτισμένο με τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες τους παρελθόντος: Εξέγερση του Πολυτεχνείου, δολοφονία Νίκου Τεμπονέρα, μαθητικές κινητοποιήσεις ’90-’91, εξέγερση 2008, κινητοποιήσεις 2010-2012…

Γι’ αυτό και οποιαδήποτε σκέψη για εγκατάλειψη του Παραρτήματος ως σημείου εκκίνησης για την πορεία του Πολυτεχνείου θα σήμαινε για μας πολιτική οπισθοχώρηση και αποδοχή όλης της προσπάθειας συκοφάντησης από αυτές τις πολιτικές οργανώσεις που διακαώς προβοκατορολογούν σε βάρος άλλων αγωνιζόμενων ανθρώπων και μιλάνε ευθέως για απομόνωση πολιτικών χώρων. Η ευκαιριακή συμπόρευση με ένα συμπαγή και αδιάλλακτο κομματικό μηχανισμό, χωρίς κανένα απολύτως πολιτικό κριτήριο, θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην αφομοίωση των δικών μας πολιτικών δυνάμεων και την αποσιώπηση της δικής μας πολιτικής ατζέντας, η οποία βρίσκεται σε πλήρη αντιδιαστολή με αυτή του ΚΚΕ. Η τοπική μαζικότητα των πορειών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ δεν αποτελεί δικαιολογία για μια τέτοια πολιτική επιλογή, η οποία υπερβαίνει τους πολιτικούς συσχετισμούς μιας πόλης. Με τη συγκεκριμένη πολιτική τους στάση, ενισχύθηκε, νομιμοποιήθηκε και δικαιολογήθηκε η χρόνια και αδιάκοπη προβοκατορολογία του ΚΚΕ εις βάρος του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού/ελευθεριακού χώρου, ενώ παράλληλα επικροτήθηκε με έμμεσο τρόπο η πολιτική κατασυκοφάντηση και λασπολογία για το χώρο και την ιστορία του Παρατήματος ως κέντρου αγώνα, τις πολιτικές ομάδες και τα εγχειρήματα που δραστηριοποιούνται ή έχουν αναφορά σ’ αυτόν

Επίσης, για 2η συνεχή χρονιά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το θλιβερό φαινόμενο φοιτητικοί σύλλογοι να έχουν πάρει -μη- απόφαση. Είδαμε για ακόμα μια χρονιά ότι ενώ κάποιοι σύλλογοι θεωρητικά είχαν πάρει απόφαση, πρακτικά δεν είχαν πάρει κάποια συγκεκριμένη, με αποτέλεσμα ο φοιτητικός σύλλογος να γίνεται μπαλάκι και η απόφαση για το που θα κατέβει να παίρνεται από κάποιους «ειδικούς». Αν αυτό δεν είναι ιδιοκτησιακή λογική τότε τι είναι; Τουλάχιστον 4 φοιτητικοί σύλλογοι είχαν πανό και στις 2 πορείες, που είχαν αντιπαραθετικό περιεχόμενο, κάτι που αναδείχθηκε και μέσα στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων. Η λογική αυτή, λειτουργεί αποσυσπειρωτικά για τη συγκρότηση του συλλόγου, τις αποφάσεις που παίρνει και τη δράση του, ενώ ταυτόχρονα απονοηματοδοτεί και την ίδια τη διαδικασία της συνέλευσης, λειτουργώντας ανασταλτικά στην ουσιαστική αναβάθμισή της, διατηρώντας και ενισχύοντας τις προβληματικές που μπορεί να έχουν στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται.

Ως ελευθεριακό σχήμα, βρεθήκαμε με το υλικό μας για 3 μέρες στον χώρο του Παραρτήματος και πορευτήκαμε με δικό μας μπλοκ στους δρόμους της Πάτρας, μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους και τις υπόλοιπες δυνάμεις που επέλεξαν και αυτοί να πορευτούν με σημείο εκκίνησης το Παράρτημα.

Η μαζική διαδήλωση της 17ης Νοεμβρίου από το Παράρτημα καταδεικνύει ότι οι αντιστάσεις και οι αγώνες όχι μόνο δεν έχουν τελειώσει όπως ευαγγελίζονται κάποιοι, αλλά, αντίθετα αναδεικνύουν ότι κόντρα στις κρατικές επιταγές, στην καταστολή και την τρομοκρατία αλλά και την αδιάκοπη επίθεση πάνω στις ελευθερίες και τα κεκτημένα μας, υπάρχει ένα μεγάλο δυναμικό κόσμου το οποίο θέλει να αντισταθεί. Επιπλέον, η μαζικότητα της πορείας και ο ετερόκλητος κόσμος που κατέβηκε έκανε ξεκάθαρο ότι το Παράρτημα στην πόλη είναι πολιτικά φορτισμένο με την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Οι μαζικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για εκκενώσεις όλων των καταλήψεων μέχρι τις 6 Δεκέμβρη, μια ημερομηνία που υπενθυμίζει την εξέγερση που ακολούθησε την δολοφονία του Γρηγορόπουλου και προκάλεσε ρωγμές στην παντοδυναμία του συστήματος, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα.  Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες –στη βάση –  καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό, υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος το άσυλο και τα υπόλοιπα ταξικά μας συμφέροντα.  Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας , της εξατομίκευσης και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση.

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές-τριες που συνελήφθησαν το βράδυ της 17ης Νοεμβρίου στην περιοχή των Εξαρχείων έπειτα από το όργιο καταστολής και τους επακόλουθους βασανισμούς και ξυλοδαρμούς

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973-2019: ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ… …Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ

 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973-2019 : ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΥΘΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ…

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

…Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΗ

Η νεοφιλελεύθερη-ακροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που προέκυψε από τις εκλογές της 7ης Ιούλη, πατώντας πάνω στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς και στην επιχείρηση διάλυσης των κοινωνικών και ταξικών αγώνων  της προηγούμενης διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, -αφενός με την εφαρμογή, τον σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των αντικοινωνικών-αντεργατικών μέτρων και αφετέρου με τις αυταπάτες που καλλιέργησε για καλύτερη διαχείριση του συστήματος, με την ενσωμάτωση, την απονεύρωση των κινημάτων και όπου δεν ήταν αρκετό αυτό, με το χτύπημα και το τσάκισμα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων-, συνεχίζει να βαθαίνει τους όρους εκμετάλλευσης σε ακόμα πιο διευρυμένα τμήματα του πληθυσμού πλήρως εναρμονισμένη με τις υποδείξεις της αστικής τάξης, τον ντόπιων και διεθνών ελίτ και των υπερεθνικών μηχανισμών.

Στην τρέχουσα χρονική συγκυρία η κυβέρνηση εξαγγέλλει το πέρασμα στην περίοδο της πολυπόθητης «ανάπτυξης» και την επιστροφή στην «κανονικότητα» του κρατικού-καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της ζωής. Οι νέοι, πρόσφατα ψηφισμένοι από τη βουλή, νόμοι παρέχουν όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις στο κεφάλαιο, αποθεώνουν την «επιχειρηματικότητα χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια», συνεχίζουν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας,  διαλύουν τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αβαντάρουν την ελαστική εργασία, νομοθετούν κυρώσεις-χάδι στους εργοδότες που έχουν ανασφάλιστους εργαζόμενους και από την άλλη χτυπάνε σκληρά τους αγώνες των εργαζομένων, το δικαίωμα στην απεργία (διαμορφώνοντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο καθίσταται δύσκολο να κηρυχθεί) και ποινικοποιούν τον συνδικαλισμό και κάθε μορφή εργατικής δράσης. Στο άμεσο μέλλον έχει ήδη προαναγγελθεί η κατάθεση του νέου αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου που θα διαλύσει πλήρως και θα παραδώσει στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών την κοινωνική ασφάλιση.

Παράλληλα, στον τομέα της εκπαίδευσης, ένας νέος γύρος αναδιάρθρωσης βρίσκεται σε εξέλιξη. Το κοινωνικό άσυλο των πανεπιστημίων χτυπιέται ολοκληρωτικά συμβάλλοντας στην απουσία της πολιτικής ζύμωσης και την οπισθοχώρηση των αγωνιστικών διεργασιών στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής φοιτητικής δράσης. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αστυνομικής εισβολής στην ΑΣΟΕΕ, την οποία ακολούθησε ξύλο, συλλήψεις και δακρυγόνα σε βάρος φοιτητών και αλληλέγγυων, λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, σε μια κίνηση επίδειξης δύναμης από μεριάς της καταστολής. Μαζί με τα παραπάνω, οι επιχειρήσεις αλώνουν τις σχολές με κάθε δυνατή ευκαιρία (έρευνα, ιδιωτική πρωτοβουλία κ.α.), ενώ επεκτείνονται τα μέτρα μαζικών διαγραφών φοιτητών που εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς στις σπουδές για τα παιδιά των φτωχών κοινωνικών στρωμάτων και θεσπίζουν ένα ακόμα πιο ταξικό σχολείο για λίγους.

Την ίδια ώρα εντείνεται ο πόλεμος σε βάρος των προσφύγων και των μεταναστών που εισρέουν καθημερινά στην ελληνική επικράτεια εξαιτίας των πολέμων που διαξάγουν και της δυστυχίας που επιβάλλουν οι παγκόσμιοι κυρίαρχοι.  Αφού η κυβέρνηση διέκοψε την παροχή ΑΜΚΑ και τους απέκλεισε από την εργασία και την περίθαλψη, διευρύνει την πολιτική του απαρτχάιντ σε βάρος τους εκκενώνοντας τις καταλήψεις στέγης που τους φιλοξενούσαν και στοιβάζοντας τους διαρκώς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Στο κολαστήριο της Μόρια, αλλά και σε δεκάδες άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών που ξεπηδούν συνέχεια στην ενδοχώρα, οι άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι, εκτίθενται σε κάθε είδους κίνδυνο σε καθημερινή βάση, διαβιώντας κάτω από άθλιες, εξευτελιστικές συνθήκες. Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία απολύτως αξία, καθώς το πλέον απαξιωμένο κομμάτι του πληθυσμού, οι αόρατοι αυτής της κοινωνίας στερούνται όχι μόνο τις στοιχειώδεις παροχές και δικαιώματα, όπως αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, περίθαλψης, εκπαίδευσης ακόμα και σίτισης αλλά και το ίδιο το δικαίωμα στη ζωή. Παράλληλα, φασιστικές ομάδες κρούσης εκμεταλλευόμενες το καθεστώς εξαίρεσης που ενεργοποίησε το κράτος σε βάρος των μεταναστών και προσφύγων,  εντείνουν τις συνθήκες αποκλεισμού, κανιβαλισμού και εξόντωσης εναντίον τους σε πλήθος πεδίων της καθημερινότητας. Η ανακυκλούμενη αυτή βία μεταξύ των καταπιεσμένων, ο κοινωνικός κανιβαλισμός, λειτουργεί πάντα με κρατική εποπτεία και σχέδιο καταλήγοντας στην όξυνση του πολέμου των φτωχών, από τον οποίο πάντα οι μόνοι κερδισμένοι είναι το κράτος και τα αφεντικά.

Για την απρόσκοπτη υλοποίηση των αντικοινωνικών πολιτικών της, η νέα κυβέρνηση έχει ήδη από το καλοκαίρι κηρύξει την έναρξη μιας γιγαντιαίας κατασταλτικής επιχείρησης σε βάρος των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων συνολικά, των δομών και των χώρων του αγώνα και του αναρχικού κινήματος ειδικά.  Μια επιχείρηση που έχει αναγγελθεί εδώ και καιρό από τα εξουσιαστικά επιτελεία, και που προλειάνθηκε με την συστηματική στοχοποίηση του αναρχικού κινήματος και όσων αγωνίζονται από τους γκαιμπελίσκους των ΜΜΕ και περιλαμβάνει αστυνομική κατοχή της γειτονιάς των Εξαρχείων, αναβάθμιση των κατασταλτικών μηχανισμών και ίδρυση νέων (ομαδα Δέλτα), εκκενώσεις καταλήψεων, διώξεις και συλλήψεις αγωνιστών, χτύπημα, περιστολή και ποινικοποίηση εν γένει των διεκδικητικών και αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Αυτή η πολεμική επιχείρηση ενάντια σε όσους αγωνίζονται είναι μέρος της συστηματικής προσπάθειας δεκαετιών από την πλευρά του ελληνικού κράτους να καθυποτάξει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και να επιβάλλει την υποταγή. Μία προσπάθεια που προσέκρουε στον τοίχο των μαζικών και μαχητικών κινητοποιήσεων, των εξεγέρσεων και των αγώνων των προηγούμενων δεκαετιών. Από τα πρώτα χρόνια της μεταπολιτευσης μέχρι και σήμερα.

   Στους διεθνείς συσχετισμούς και συγκρούσεις, το ελληνικό κράτος παραμένει σταθερά προσανατολισμένο στη συμμαχία του με το ΝΑΤΟ και προσδεμένο στο άρμα του δυτικού μπλοκ κυριαρχίας. Πρόσφατα ανανέωσε και διεύρυνε τη στρατηγική συμμαχία και συμφωνία του με το κράτος των ΗΠΑ, την ηγέτιδα δύναμη αυτού του μπλοκ, γύρω από μια σειρά θέματα πολεμικής προετοιμασίας:  Η επ’ αόριστον παραχώρηση και «αναβάθμιση» της βάσης της Σούδας, ένα ορμητήριο του αμερικανικού στρατού και του ΝΑΤΟ με ιδιαίτερα κρίσιμη σημασία στον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, η «αναβάθμιση» της Νατοϊκής βάσης στη Λάρισα με την παρουσία πολεμικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών και τη μόνιμη παρουσία επανδρωμένων πολεμικών αεροσκαφών, η χρήση σημαντικού τμήματος του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης ως ναυτικής νατοϊκής βάσης και παράλληλα οι προθέσεις για εξοπλισμό της αμερικανικής βάσης στον Άραξο με πυρηνικά όπλα είναι κάποια βασικά σημεία που επισφραγίζουν αυτή τη συνεργασία.

Η συμφωνία αυτή είναι μέρος της επιβολής βασικών κατευθύνσεων του κυρίαρχου μπλοκ εξουσίαςενάντια στις κοινωνίες των Βαλκανίων, της Ανατολικής Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής. Η στρατιωτικοποίηση μεγάλων περιοχών και η εμβάθυνση του ελέγχου, η ενίσχυση της παρουσίας των επαγγελματιών δολοφόνων, η τεχνολογική αναβάθμιση των οπλοστασίων, είναι μέσα που χρησιμοποιούνται σε ένα σκοπό. Τον σκοπό του ολοκληρωτικού ελέγχου, της ασφυκτικής κρατικής επιβολής και της προετοιμασίας για νέες πολεμικές συρράξεις, περιφερειακές αλλά και γενικευμένες.

Είναι άλλωστε σαφές πως σε παγκόσμιο επίπεδο ο κόσμος του κράτους και των αφεντικών, ο κόσμος της εξουσίας, έχει κηρύξει πόλεμο ενάντια στους φτωχούς, τους αποκλεισμένους και την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, ενώ κάθε κομμάτι της κοινωνικής βάσης που επιλέγει να εναντιωθεί στις επιταγές των κυρίαρχων, αυτό που έχει να αντιμετωπίσει είναι η άγρια καταστολή, οι διώξεις, οι φυλακίσεις και ο θάνατος. Από τους χιλιάδες νεκρούς πρόσφυγες και μετανάστες σε όλη την Μεσόγειο και τον εγκλεισμό τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Ευρώπης Φρούριο, την περαιτέρω φτωχοποίηση, εξαθλίωση και ενταντικοποίηση της εκμετάλλευσης των από τα κάτω μέχρι την καταστροφή και λεηλασία της φύσης και ολόκληρων κοινωνιών. Από το καθεστώς έκτακτης ανάγκης και την καταστολή των μεγάλων διαδηλώσεων στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, μέχρι τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της επαναστατημένης Ροζάβα στη Βόρεια Συρία, τα σύννεφα πολέμου στην Τσιάπας απέναντι στους Ζαπατίστας, τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις των Τούρκων αναρχικών και κομμουνιστών που εναντιώνονται στο φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν, την επιβολή πραξικοπημάτων και δικτατορικών καθεστώτων στη Λατινική Αμερική.

Είναι αυτός ακριβώς ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός που γεννά πολέμους, θανάτους, προσφυγιά, φτώχεια και εξαθλίωση, που έρχεται να καταστείλει οποιαδήποτε αντίσταση στην επέλασή του, υπενθυμίζοντάς μας ότι στην τελική πάντα η κυρίαρχη σύγκρουση θα είναι μεταξύ κράτους και κεφαλαίου από την μία, και της χειραφετητικής και απελευθερωτικής δυνατότητας του ανθρώπου από τα δεσμά της εκμετάλλευσης και καταπίεσης από την άλλη. Μία σύγκρουση που έρχεται από τα βάθη της ιστορίας, η πάλη ενάντια στον παρηκμασμένο κόσμο της εξουσίας, και διατρέχει όλες τις μεγάλες επαναστατικές στιγμές στην ανθρώπινη ιστορία.

Απέναντι στην επίθεση του παρηκμασμένου εξουσιαστικού κόσμου και τη δυστοπία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, όπου η μεγάλη πλειοψηφία εξαθλιώνεται και υποτάσσεται, μόνη προοπτική είναι η ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών, η οργανωμένη αντεπίθεση των εκμεταλλευόμενων τάξεων και η ανατροπή του κόσμου του καπιταλισμού και του κράτους, η δημιουργία μια κοινωνίας ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης.

Στην εξουσιαστική σήψη και την επίθεση των διεθνών και ντόπιων κυρίαρχων αντιπαρατάσσουμε την κοινωνική και ταξική οργάνωση των καταπιεσμένων. Στην απροκάλυπτη παρακμή του γερασμένου κόσμου του κράτους και των αφεντικών, αντιπαρατάσσουμε τη νιότη της Κοινωνικής Επανάστασης, τη μόνη πραγματική διέξοδο για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία.

Οι ελπιδοφόρες λαϊκές εξεγέρσεις στο Εκουαδόρ και τη Χιλή, η σθεναρή αντίσταση στην επαναστατημένη Ροτζάβα, οι συνεχιζόμενες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Τουρκία, την Παλαιστίνη, οι μικρές και μεγάλες αντιστάσεις σε όλον τον κόσμο μας γεμίζουν αισιοδοξία και δύναμη και αποδεικνύουν ότι ο εχθρός μπορεί να είναι δυνατός αλλά δεν είναι άτρωτος!

«Η Ιστορία, μας λένε οι κάθε λογής απολογητές της εξουσίας του κράτους και του καπιταλισμού έχει σίγουρα εξαντληθεί. Εκείνη η διαδικασία δηλαδή που κατεργάζεται μέσα στην άρνηση, που αμφισβητεί τον κυρίαρχο λόγο για το παρελθόν, για το παρόν και η πράξη της οραματίζεται ένα διαφορετικό μέλλον, αυτή η Ιστορία που θα ανατρέψει ό,τι ήταν μέχρι σήμερα γνωστό και γραμμένο ως ιστορία, αυτή η πράξη που γεννιέται και αναπτύσσεται μέσα στην καθημερινή πάλη των καταπιεσμένων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, αυτή η Υπόθεση επειδή έρχεται από το μέλλον και μπορεί να σαρώσει το παρελθόν, να πυρπολήσει το παρόν, αυτή θέλουν να τελειώσει – επιτέλους.

Κι η πράξη αυτή που ξεγεννά την δικία μας Ιστορία, όσο κι αν επιχείρησαν να θάψουν με χίλιες θεωρίες για πάντα το όνομά της, αυτή ξεπροβάλλει ακόμα και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Μέσα από το σκοτάδι του σύγχρονου ολοκληρωτισμού πάλι θα ξαναπεί: «ήμουν, είμαι, θα είμαι η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ».

[απόσπασμα από την τοποθέτηση της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης στο πολιτικό μνημόσυνο για τον αναρχικό σύντροφο Λορέντζο Ορσέτι]

Οι κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις είναι ζωντανές και θα νικήσουν!

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»

μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης

Πάτρα, Νοέμβρης 2019