ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ (14-18 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΜΕΣΟΧΩΡΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ)

af_ASA2013_net1

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ (14-18 Αυγούστου 2013)

ενάντια στα φράγματα και την ετροπή του ποταμού Αχελωου, για 6η συνεχή χρονιά στις όχθες του ποταμού, στη Μεσοχώρα Τρικάλων

(κατασκήνωση στις όχθες του ποταμού, ανοιχτές συνελεύσεις της αυτόνομης συνάντησης, προβολές βίντεο, έκθεση υλικού από αγώνες για τη φύση, περιηγήσεις στον ποταμό και πεζοπορία στα βουνά της Πίνδου)

Τετάρτη 14 Αυγούστου

Προβολή βίντεο με αγώνες ενλαντια στη λεηλασία της φύσης στην πλατεία της Μεσοχώρας στις 9 μ.μ.

Κυριακή 18 Αυγούστου

Συγκέντρωση – παρέμβαση με μικροφωνική και πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας στις 11 π.μ.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΗ ΓΗ

Από την Πάρνηθα και τη Β.Α. Χαλκιδική έως τον Αχελώο, αγώνες για τη γη και την ελευθερία!

Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα  [Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα), Αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” (Πάτρα), Σύντροφοι -ισσες από την Άρτα]

*ο δρόμος για τη Μεσοχώρα

Για όποιον θελει να ανέβει στη Μεσοχώρα και δεν έχει αυτοκίνητο ή δίκυκλο υπάρχει δημόσια συγκοινωνία μια φορά την εβδομαδα, με λεωφορείο που φεύγει από τα Τρίκαλα  Δευτέρα και Παρασκευή στις 12.30

Σχετικά με την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στον Αχελώο, Μεσοχώρα Τρικάλων, 9-14 Αυγούστου 2012

Σε μια περίοδο βαθιάς όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, η ένταση της επίθεσης απέναντι στη φύση και την κοινωνία λαμβάνει χαρακτήρα χιονοστιβάδας επιχειρώντας να λεηλατήσει ολοκληρωτικά τις ανθρώπινες κοινωνίες και να καθυποτάξει κάθε γωνιά του φυσικού κόσμου προς όφελος της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και της ανάγκης της για διαρκή αύξηση της παραγωγικότητας, παραγωγή νέων εμπορευμάτων και άνοιγμα νέων αγορών.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, η υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του ποταμού Αχελώου και της κατασκευής των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς παρά τη φαινομενική της στασιμότητα εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων από το Σ.τ.Ε., δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να δικαιολογεί την επανάπαυση και την ολιγωρία από τη μεριά όσων αντιστέκονται.  Το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρείες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου στην Ελλάδα, παρά την ανορθολογικότητα του, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία καθώς και το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί, και επίσης παρά τις ακυρωτικές αποφάσεις του έργου στο παρελθόν από το Σ.τ.Ε.  Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια επιχειρείται άλλωστε και ο διαχωρισμός του έργου, ούτως ώστε ακόμα και στην περίπτωση που η υπόθεση της εκτροπής δεν έχει αίσιο τέλος για το κεφάλαιο, το έργο να λειτουργήσει αυτοτελώς ως υδροηλεκτρικό γεγονός που θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον ποταμό καθώς θα ανακόψει τη ροή του ποταμού δημιουργώντας μια τεράστια τεχνητή λίμνη που θα πνίξει το μεγαλύτερο μέρρος της Χαράδρας του Αχελώου στα βουνά της Νότιας Πίνδου και θα σημάνει τον αφανισμό των χωριών Μεσοχώρα και Αρματωλικό.

Σε κάθε περίπτωση οι προθέσεις του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών είναι ξεκάθαρες και δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών. Πέρα από τον Αχελώο, αυτή τη στιγμή σχεδιάζεται μια γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Χαρακτηριστικά να αναφέρουμε πως έχουν αναγγελθεί ήδη μια σειρά καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα, το γιγαντιαίο πρόγραμμα «ΗΛΙΟΣ» φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.

Η φετινή Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στον Αχελώο πραγματοποιήθηκε αρχικά κάτω από ένα τριήμερο βροχών και καταιγίδων αλλά συνεχίστηκε απτόητη.

Την Παρασκευή 10 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε προβολή βίντεο στην κεντρική πλατεία της Μεσοχώρας για το νερό, τον αγώνα ενάντια στα φράγματα του Αχελώου και τον αγώνα ενάντια στην εγκατάσταση μεταλλείων χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου, παρά την κακοκαιρία. Ήδη, από την Πέμπτη 10 του μήνα, η συνέλευση της ΑΣΑ στην όχθη του ποταμού είχε αποφασίσει τη σύνταξη κειμένου αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής που εκείνες τις μέρες είχαν βιώσει στην πράξη την βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας εξαιτίας των κινητοποιήσεων τους ενάντια στα σχέδια εγκατάστασης μεταλλείων χρυσού στην περιοχή τους από την εταιρεία “Ελληνικός Χρυσός” που ανήκει στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold και τον όμιλο Μπόμπολα. Το κείμενο μοιραζόταν καθόλη τη διάρκεια της κινητοποίησης στη Μεσοχώρα ενώ εστάλη και στους ίδιους του αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής.

Την Κυριακή 12 του μήνα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση και πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας με τη συμμετοχή 90-100 ατόμων. Είχε προηγηθεί παρέμβαση με μικροφωνική στην είσοδο του χωριού. Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσία με διακριτό μπλοκ και πανό του συλλόγου κατακλυζομένων της Μεσοχώρας με τη συμμετοχή αρκετών ντόπιων. Επίσης, υπήρχε από την Αυτόνομη Συνάντηση και πανό αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενου κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής.

Τη Δευτέρα 13 Αυγούστου ομάδα συντρόφων και συντροφισσών πραγματοποίησε ανάβαση του ποταμού Αχελώου και περιήγηση στην χαράδρα του άνω ρου του που απειλείται με καταστροφή, ενώ μετά την ολοκλήρωση της Συνάντησης και ύστερα από τη βελτίωση του καιρού μια ομάδα συντρόφων ανέβηκε στο όρος Λάκμος, απ΄ όπου πηγάζει ο Αχελώος, μέχρι τη Βερλίγκα στα 2000 μέτρα.

Και φέτος, καμιά από τις υπόλοιπες συνιστώσες του ευρύτερου αγώνα ενάντια την εκτροπή και τα φράγματα του Αχελώου, ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης δε βρέθηκε στις όχθες του ποταμού αγωνιζόμενη για να υπερασπίσει την ύπαρξη του από τις αδηφάγες ορέξεις του κράτους και της ΔΕΗ. Ακόμα και η ίδια η τοπική κοινότητα δεν είχε φροντίσει να αναρτηθούν πανό ενάντια στην εκτροπή και τα φράγματα του ποταμού και τον αφανισμό της Μεσοχώρας, επιδεικνύοντας μια επικίνδυνη αδράνεια και ολιγωρία γύρω από το ζήτημα που θα μπορούσε να έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον ίδιο τον αγώνα, την εξέλιξη και την έκβαση του, ειδικά τη στιγμή που η απόφαση για τη λειτουργία του φράγματος θα έχει ήδη ληφθεί και η Μεσοχώρα σταδιακά θα βυθίζεται. Από την πλευρά μας, βρεθήκαμε και φέτος στις όχθες του Αχελώου στη Μεσοχώρα επιδιώκοντας με την παρουσία μας στο ίδιο το σημείο των φραγμάτων και της επιχειρούμενης εκτροπής του ποταμού αλλά και συνολικά, μέσα από την ανάδειξη του ζητήματος κατά τόπους με πολύμορφες εκδηλώσεις και δράσεις, την όξυνση, τη ριζοσπαστικοποίση και εν τέλει την αναζωπύρωση του ίδιου του αγώνα.

Σε τελική ανάλυση, ο αγώνας ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του Αχελώου δεν αρχίζει και δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζεται διαρκώς σε κάθε γωνιά της χώρας όπου υπάρχουν άνθρωποι που αντιστέκονται στην επέλαση του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών πάνω στη φύση και την κοινωνία. Συμπλέκεται με μια σειρά από άλλους αγώνες ενάντια στην καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης από τη ΒΑ Χαλκιδική μέχρι το Τυμπάκι της Κρήτης και από την Πάρνηθα και τον Αμβρακικό, μέχρι τη Λευκίμμη και την Κερατέα. Αποτελεί κομμάτι του συνολικότερου αγώνα προάσπισης του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας από τη βάρβαρη επίθεση που δέχονται από τον καπιταλισμό και το κράτος, του αγώνα για τη γη και την ελευθερία…

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση-πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας

Σήμερα, 12 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση πορεία στο φράγμα της Μεσοχώρας.

Σήμερα το μεσημέρι, 12 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας. Περίπου εκατό άτομα ξεκίνησαν από το χωριό, όπου προηγήθηκε συγκέντρωση, και με οχήματα κατευθύνθηκαν προς το φράγμα.

Στη συγκέντρωση-πορεία συμμετείχε κόσμος από τη Μεσοχώρα με πανό: “Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας, Όχι στην καταστροφή του Αχελώου -Σύλλογος Κατακλυζομένων Μεσοχώρας” και από την Αθήνα, την Άρτα, το Αγρίνιο, την Πάτρα, τη Λάρισα, τα Γιάννινα, την Ηγουμενίτσα, τα Τρίκαλα, το Μεσολόγγι, την Καρδίτσα και την Πρέβεζα με πανό που έγραφαν: “Ενάντια στην ‘πράσινη’ ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή, ο Αχελώος θα νικήσει” και “Αλληλεγγύη στον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού – Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα”.

Από τη μικροφωνική διαβάστηκαν κείμενα ενάντια στο φράγμα, την εκτροπή του Αχελώου και τον επικείμενο αφανισμό της Μεσοχώρας, καθώς και μηνύματα αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους κατοίκους της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού.

 

Παρέμβαση της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στη Μεσοχώρα Τρικάλων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Την Κυριακή 5 Αυγούστου 2012, αγωνιζόμενοι κάτοικοι της Β.Α. Χαλκιδικής, εφαρμόζοντας ψήφισμα της Λαϊκής Συνέλευσης της περιοχής, πραγματοποίησαν πορεία προς την τοποθεσία Σκουριές, προκειμένου να υπερασπιστούν το βουνό Κάκαβος, το δάσος, το νερό και τις ζωές τους από τα συμφέροντα των χρυσοθήρων και τα επενδυτικά σχέδια της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός που ανήκει στην καναδική πολυεθνική Eldorado Gold και τον όμιλο Μπόμπολα.

Στην τοποθεσία Χονδρό Δέντρο, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις απαγόρευσαν στους κατοίκους να συνεχίσουν την πορεία τους στο βουνό και τους επιτέθηκαν, κάνοντας εκτεταμένη χρήση ασφυξιογόνων χημικών, κροτίδων κρότου-λάμψης και πλαστικών σφαιρών. Η συνεχής ρήψη ασφυξιογόνων και δακρυγόνων προκάλεσε πολλές εστίες φωτιάς στο δάσος, ενώ από τη χρήση πλαστικών σφαιρών τραυματίστηκαν αρκετοί διαδηλωτές. Οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν μέχρι αργά το απόγευμα όταν οι κάτοικοι, αντιμετωπίζοντας τις συνεχείς επιθέσεις της αστυνομίας, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από το βουνό.

Το ίδιο βράδυ, πλήθος κάτοικοι συγκεντρώθηκαν για να διαδηλώσουν στην κεντρική πλατεία της Ιερισσού. Εντελώς απρόκλητα, δέχτηκαν επίθεση από διμοιρίες ΜΑΤ, με πρόσχημα υποτιθέμενες καταστροφές στο κτήριο του δημαρχείου και κατ’ απαίτηση του δημάρχου Πάχτα, που, ως γνωστόν, είναι άνθρωπος στην υπηρεσία της πολυεθνικής Eldorado Gold. Στις συγκρούσεις που ακολούθησαν μέχρι τα μεσάνυχτα, οπότε και αποχώρησαν τα ΜΑΤ από την Ιερισσό, τραυματίστηκαν αρκετοί από τους αντιστεκόμενους κατοίκους. Την επομένη, η αστυνομία εισέβαλε σε σπίτι στην Ιερισσό και συνέλαβε έναν από τους αγωνιζόμενους κατοίκους, και νέα οδοφράγματα στήθηκαν στην κωμόπολη μέχρι την απελευθέρωσή του.

Η ολοήμερη βάρβαρη επίθεση της αστυνομίας στους αγωνιζόμενους κατοίκους της περιοχής δεν ήταν παρά μία ακόμη προσπάθεια κατατρομοκράτησης όσων τολμούν να αντιστέκονται στην υποταγή και την παράδοση του τόπου τους και του μέλλοντός τους στα καταστροφικά σχέδια των χρυσοθήρων.

Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του υπουργού δημόσιας τάξης Ν. Δένδια για την επίθεση της αστυνομίας στους αγωνιζόμενους κατοίκους της Β.Α. Χαλκιδικής: «Όπως και στη Χαλυβουργία, έτσι και σε αυτή την περίπτωση, θα εφαρμοστεί η νομιμότητα», εννοώντας ως νομιμότητα τα εκμεταλλευτικά συμφέροντα των βιομηχάνων (όπως ο Μάνεσης) και των πολυεθνικών, και ως εφαρμογή της την επιβολή της ωμής κρατικής βίας πάνω στους εργάτες και στις τοπικές κοινωνίες.

Εμείς, βρισκόμενοι αυτές τις μέρες στο χωριό Μεσοχώρα Τρικάλων για να συμβάλουμε με τις δικές μας δυνάμεις στον αγώνα για την προάσπιση του ποταμού Αχελώου από τα φράγματα και την εκτροπή του, καθώς και την προάσπιση του χωριού από τον αφανισμό του, και αναλογιζόμενοι τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη Β.Α. Χαλκιδική, έχουμε να πούμε τα εξής: Τα όσα συμβαίνουν και σχεδιάζονται, όχι μόνο στη Β.Α. Χαλκιδική, αλλά και σε άλλα σημεία της χώρας, αποτελούν μέρος μιας συνολικότερης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει το κράτος και το κεφάλαιο με στόχο τη φρενήρη λεηλασία της φύσης και την ανηλεή εκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας,  στόχοι που μπορούν να επιτευχθούν μόνο με εκτεταμένες και ανεπανόρθωτες καταστροφές του φυσικού κόσμου (στα βουνά, τα δάση, τα ποτάμια, τις λίμνες και τις θάλασσες) και πάνω στα ερείπια των ανθρώπινων κοινωνιών και τη βύθισή τους στον ολοκληρωτισμό και τη βαρβαρότητα.

Ο αγώνας ενάντια στην καταστροφή του όρου Κάκαβος και της Β.Α. Χαλκιδικής, όπως και ο αγώνας ενάντια στην καταστροφή του Αχελώου και τον αφανισμό της Μεσοχώρας, είναι και αγώνας όλων μας, όλων όσοι εναντιωνόμαστε στη λεηλασία της φύσης και στην εξαχρείωση των κοινωνιών από τους σύγχρονους κονκισταδόρες, τις μαφίες της εξουσίας και του χρήματος, και τους πάσης φύσεως λακέδες και υπηρέτες τους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Συνέλευση της Αυτόνομης Συνάντησης Αγώνα στον Αχελώο

{Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο, Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα), Αναρχική Ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” (Πάτρα), Σύντροφοι-ισσες από την Άρτα, την Αθήνα, τη Λάρισα, την Καρδίτσα, το Μεσολόγγι και την Ηγουμενίτσα}

Μεσοχώρα Τρικάλων,

10 Αυγούστου 2012

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ (9-14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ)


ενάντια στην πράσινη ανάπτυξη, τα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού Αχελώου

(κατασκήνωση στις όχθες του ποταμού, ανοιχτές συνελεύσεις, προβολές βίντεο, έκθεση υλικού από αγώνες για τη φύση, περιηγήσεις στον ποταμό και πεζοπορία στα βουνά της Πίνδου)

Παρασκευή 10 Αυγούστου — 9 μ.μ.

Προβολή βίντεο για τον Αχελώο στην πλατεία της Μεσοχώρας

Κυριακή 12 Αυγούστου — 11 π.μ.

Συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι στο Αγρίνιο, Πρωτοβουλία Αγώνα για τη Γη και την Ελευθερία (Αθήνα), Αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος” (Πάτρα), Σύντροφοι -ισσες από την Άρτα

*ο δρόμος για τη Μεσοχώρα

Για όποιον θελει να ανέβει στη Μεσοχώρα και δεν έχει αυτοκίνητο ή δίκυκλο υπάρχει δημόσια συγκοινωνία μια φορα την εβδομαδα, με λεωφορείο που φεύγει από τα Τρίκαλα την Παρασκευή στις 9:30 το πρωί. 

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

«…και έτσι λένε ότι έχουμε έρθει σ’ αυτή τη γη για να καταστρέψουμε τον κόσμο. Λένε ότι οι άνεμοι όντως ρημάζουν τα σπίτια, και κόβουν τα δέντρα, και η φλόγα τα καίει, αλλά εμείς αφανίζουμε τα πάντα, κατατρώμε τη γη, αλλάζουμε την κοίτη των ποταμών, ποτέ δεν ησυχάζουμε, ποτέ δεν ξαποσταίνουμε, αλλά πάντα τρέχουμε εδώ κι εκεί, ψάχνοντας χρυσό και ασήμι, ποτέ δεν ικανοποιούμαστε, και μετά ριψοκινδυνεύουμε γι’ αυτά, κάνουμε πολέμους, βρίζουμε, ποτέ δεν λέμε την αλήθεια και τους έχουμε στερήσει τα αναγκαία προς το ζην»
Girolamo Benzoni, Ιστορία του Νέου Κόσμου, 1565

  Επιχειρώντας να περιγράψουμε συνοπτικά την κατεύθυνση και στόχευση του πολιτικοοικονομικού συστήματος σε συνθήκες «κρίσης» και αναδιάρθρωσής του, σε σχέση με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και συνολικότερα την εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, δανειζόμαστε τα λόγια του subcomandante Marcos: «Για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές δεν καταφεύγουν μόνο στη μείωση του κόστους παραγωγής ή στην αύξηση των τιμών της πώλησης των εμπορευμάτων. Αυτό είναι βέβαιο αλλά ελλιπές. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις ακόμη μορφές: μία είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η άλλη είναι η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και μία ακόμη είναι το άνοιγμα νέων αγορών. Η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και το άνοιγμα νέων αγορών επιτυγχάνεται τώρα με την κατάκτηση και επανακατάκτηση γεωγραφικών περιοχών και κοινωνικών χώρων που προηγουμένως δεν είχαν ενδιαφέρον για το κεφάλαιο. Παραδοσιακές γνώσεις και κώδικες γενετικής μαζί με φυσικούς πόρους όπως το νερό, τα δάση κι ο αέρας μετατρέπονται τώρα σε εμπορεύματα ήδη ανοιχτών ή προς δημιουργία αγορών.» (Δεκέμβρης 2007)

   Μιλώντας ειδικότερα για την ελληνική πραγματικότητα σήμερα, η αναδιάρθρωση του πολιτικοοικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επιθετικότητα απέναντι στην κοινωνία και τη φύση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Καθώς επίσης και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου ώστε να αρθούν οποιεσδήποτε θεσμικές δεσμεύσεις υπήρχαν μέχρι σήμερα στην εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, όπως η προστασία της δασικής έκτασης, ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού, η υποχρέωση κατάθεσης περιβαλλοντικών μελετών στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα κ.α. «Ο Νόμος του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, “Fast Track” (Διαδικασία Ταχείας Αδειοδότησης)*, καθορίζει πλέον ευέλικτες διαδικασίες για τη γρήγορη έκδοση αδειών υλοποίησης επενδύσεων στην Ελλάδα, σε τομείς που αφορούν στη βιομηχανία, στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην υψηλή τεχνολογία και στην καινοτομία, συμπεριλαμβανομένων και των επενδύσεων που εντάσσονται στον επενδυτικό Νόμο». (*”εφημερίδα της κυβερνήσεως, τεύχος 1ο ”, αρ. φύλλου 122, 21/07/09). Πρόκειται για την δημιουργία συνθηκών ανεξέλεγκτης λεηλασίας και καταστροφής της φύσης στο όνομα της κρατικής – καπιταλιστικής ανάπτυξης που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «πράσινη» και σε «περιόδους κρίσης» εμφανίζεται ως υπόθεση εθνικού συμφέροντος. Συνολικότερα οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της φύσης και της κοινωνίας που επιβάλλονται από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά σε παγκόσμιο επίπεδο επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τόσο του ανθρώπου όσο και συνολικά του φυσικού κόσμου, φτάνοντας μέχρι τα έσχατα όρια της διακινδύνευσης της ίδιας της επιβίωσης, όπως έμμεσα ομολογείται από τους ίδιους μιλώντας πλέον για ανεπίστρεπτες κλιματικές αλλαγές και περιβαλλοντική κρίση.

    Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του Αχελώου και της λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς δεν δικαιολογεί καμία επανάπαυση και ολιγωρία εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων. Το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρείες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου στην Ελλάδα, παρά την ανορθολογικότητα του, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία καθώς και το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί, και επίσης παρά τις ακυρωτικές αποφάσεις του έργου στο παρελθόν από το Σ.τ.Ε. Σήμερα εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους όρους εκκένωσης του χωριού της Μεσοχώρας και μετεγκατάστασης των κατοίκων της, οι οποίες έχουν σταματήσει χάρη στις αντιδράσεις των ίδιων, καθώς και δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου.

    Εδώ να σημειώσουμε ότι τα τελευταία χρόνια επιχειρείται ο διαχωρισμός του αποπερατωμένου σήμερα φράγματος της Μεσοχώρας από το συνολικό έργο της εκτροπής του Αχελώου και εντείνεται η προπαγάνδα περί «πράσινης ενέργειας», που έχει εξαπολύσει το υπουργείο περιβάλλοντος, ώστε να μπει άμεσα σε λειτουργία ως «πράσινο» Υ/Η έργο το επόμενο διάστημα. Έτσι, ανεξάρτητα από την έκβαση που θα έχει η υπόθεση της εκτροπής του ποταμού προς τον θεσσαλικό κάμπο -γεγονός που καθορίζεται από πλήθος πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων στην Θεσσαλία αλλά και από τους όρους αναδιάρθρωσης συνολικά του αγροτικού μοντέλου παραγωγής στη χώρα- θα είναι καταστρεπτικές οι συνέπειες και από αυτή καθαυτή την εμφανιζόμενη σήμερα ως αυτοτελή λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας (και στο μέλλον του φράγματος της Συκιάς), αφού ο τεχνητός ταμιευτήρας που θα σχηματιστεί θα πνίξει το μεγαλύτερο μέρος της χαράδρας του Αχελώου στα βουνά της Νότιας Πίνδου. Ειδικά σήμερα, η επιθετικότητα του ελληνικού κράτους, έτσι όπως εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο ενάντια στη φύση και την κοινωνία, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για τις προθέσεις του για τον Αχελώο. Το κράτος και οι εργολάβοι, για μια ακόμη φορά, θα κάνουν οτιδήποτε -είτε εντός είτε πέραν της υπάρχουσας νομοθεσίας- προκειμένου να προχωρήσουν τα έργα και να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ποταμό, τον ορεινό περιβάλλοντα χώρο και τις τοπικές κοινωνίες. Ενώ επιπλέον, πέραν του Αχελώου, έχουν αναγγελθεί ήδη μια σειρά και άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών σε όλα τα ορεινά συγκροτήματα, το γιγαντιαίο πρόγραμμα «ΗΛΙΟΣ» φωτοβολταϊκών βιομηχανικών ζωνών, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.

   Aπέναντι σε αυτούς τους σχεδιασμούς, ένας εμβληματικός αγώνας που εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια είναι αυτός των κατοίκων στο Αποπηγάδι της Κρήτης ενάντια στην εγκατάσταση βιομηχανικής ζώνης αιολικής ενέργειας στην περιοχή. Ένας αγώνας που συνέβαλε σημαντικά στην κατάδειξη της κερδοσκοπικής, λεηλατικής και καταστροφικής φύσης των γιγαντιαίων σχεδιασμών της «πράσινης» ενεργειακής βιομηχανίας. Ένας αγώνας που αντιμετώπισε με σθένος τις κατασταλτικές επιχειρήσεις της αστυνομίας και όρθωσε ένα πρώτο σημαντικό κοινωνικό ανάχωμα στην επίθεση του κράτους και των μεγαλοεργολάβων που προωθείται τα τελευταία χρόνια μέσα από το ιδεολόγημα της «πράσινης» ανάπτυξης, ενώ αποτέλεσε το έναυσμα για την συγκρότηση ευρύτερων κοινωνικών δικτύων αντίστασης στην περιοχή της Κρήτης. Στο άλλο άκρο του ελλαδικού χώρου, στην Β.Α. Χαλκιδική, εξελίσσεται το τελευταίο διάστημα μια ακόμη σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ μεγάλου μέρους των κατοίκων της περιοχής από τη μια μεριά και των χρυσοθήρων και του κράτους από την άλλη που προχωρούν στην εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στο όρος Κάκαβος, απειλώντας με αφανισμό τη φύση και τα χωριά της περιοχής. Ο αγώνας των κατοίκων βρίσκεται αντιμέτωπος τόσο με τις αστυνομικές δυνάμεις που έχουν αποκλείσει το βουνό, παραχωρώντας το στα επενδυτικά σχέδια της εταιρίας ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, όσο και με τη δράση ενός ιδιωτικού στρατού τραμπούκων της εταιρείας που αποσκοπεί στη δημιουργία μιας εμφυλιοπολεμικής συνθήκης στην περιοχή ώστε να καμφθεί η τοπική αντίσταση στην επαπειλούμενη περιβαλλοντική και κοινωνική καταστροφή.

    Εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές- χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της. Και παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

   Αντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού, τις αμμοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα με μια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται είτε να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής και εντέλει να αδρανοποιείται, με ολέθριες επιπτώσεις για αυτήν την επιλογή αλλά και αρνητική επίδραση στον ευρύτερο αγώνα για την προάσπιση του ποταμού.

   Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιρειών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες. Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ

Αύγουστος 2012

*Την Τρίτη 7 Αυγούστου το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στο Παράρτημα παρέμβαση με μοίρασμα κειμένων για την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα που θα πραγματοποιηθεί στις όχθες του Αχελώου, στη Μεσοχώρα Τρικάλων, από 9 έως 14 Αυγούστου 2012.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΦΡΑΓΜΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΧΩΡΑΣ

Αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται η καλεσμένη από την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα παρέμβαση – συγκέντρωση στο φράγμα της Μεσοχώρας, απο 100-150 συντρόφους και συντροφισσες και με την συμμετοχή κατοίκων. Υπάρχει αρκετός παλμός, φωνάζονται συνθήματα ενώ έχει στηθεί μικροφωνική και μοιράζονται κείμενα σε διερχόμενα αυτοκίνητα.

Ενάντια στην “πράσινη ανάπτυξη”, τα φράγματα και την εκτροπή ο ποταμός Αχελώος θα νικήσει. 

Για την Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα στον Αχελώο, Μεσοχώρα Τρικάλων 10 – 15 Αυγούστου 2011

ΕΝAΝΤΙA ΣΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ» AΝAΠΤΥΞΗ, ΤA ΦΡAΓΜAΤA ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ

 «…και έτσι λένε ότι έχουμε έρθει σ’ αυτή τη γη για να καταστρέψουμε τον κόσμο. Λένε ότι οι άνεμοι όντως ρημάζουν τα σπίτια, και κόβουν τα δέντρα, και η φλόγα τα καίει, αλλά εμείς αφανίζουμε τα πάντα, κατατρώμε τη γη, αλλάζουμε την κοίτη των ποταμών, ποτέ δεν ησυχάζουμε, ποτέ δεν ξαποσταίνουμε, αλλά πάντα τρέχουμε εδώ κι εκεί, ψάχνοντας χρυσό και ασήμι, ποτέ δεν ικανοποιούμαστε, και μετά ριψοκινδυνεύουμε γι’ αυτά, κάνουμε πολέμους, βρίζουμε, ποτέ δεν λέμε την αλήθεια και τους έχουμε στερήσει τα αναγκαία προς το ζην»

 GirolamoBenzoni, Ιστορία του Νέου Κόσμου, 1565

Επιχειρώντας να περιγράψουμε συνοπτικά την κατεύθυνση και στόχευση του πολιτικοοικονομικού συστήματος σήμερα, σε συνθήκες «κρίσης» και αναδιάρθρωσής του, σε σχέση με την εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και συνολικότερα την εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, δανειζόμαστε τα λόγια τουsubcomandanteMarcos: «Για να αυξήσουν τα κέρδη τους οι καπιταλιστές δεν καταφεύγουν μόνο στη μείωση του κόστους παραγωγής ή στην αύξηση των τιμών της πώλησης των εμπορευμάτων. Αυτό είναι βέβαιο αλλά ελλιπές. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις ακόμη μορφές: μία είναι η αύξηση της παραγωγικότητας, η άλλη είναι η παραγωγή νέων εμπορευμάτων και μία ακόμη είναι το άνοιγμα νέων αγορώνΗ παραγωγή νέων εμπορευμάτων και το άνοιγμα νέων αγορών επιτυγχάνεται τώρα με την κατάκτηση και επανακατάκτηση γεωγραφικών περιοχών και κοινωνικών χώρων που προηγουμένως δεν είχαν ενδιαφέρον για το κεφάλαιο. Παραδοσιακές γνώσεις και κώδικες γενετικής μαζί με φυσικούς πόρους όπως το νερό, τα δάση κι ο αέρας μετατρέπονται τώρα σε εμπορεύματα ήδη ανοιχτών ή προς δημιουργία αγορών.»(Δεκέμβρης 2007)

Μιλώντας ειδικότερα για την ελληνική πραγματικότητα σήμερα, η αναδιάρθρωση του πολιτικοοικονομικού συστήματος χαρακτηρίζεται από μια άνευ προηγουμένου επιθετικότητα απέναντι στην κοινωνία και τη φύση. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τη γιγαντιαία επιχείρηση εκποίησης δημόσιων φυσικών πόρων και εκτάσεων στο ιδιωτικό κεφάλαιο, που πραγματοποιείται από το ελληνικό κράτος υπό την κηδεμονία της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. Καθώς επίσης και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου ώστε να αρθούν οποιεσδήποτε θεσμικές δεσμεύσεις υπήρχαν μέχρι σήμερα στην εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος, όπως η προστασία της δασικής έκτασης, ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού, η υποχρέωση κατάθεσης περιβαλλοντικών μελετών στα μεγάλα κατασκευαστικά έργα κ.α. «Ο Νόμος του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, “Fast Track” (Διαδικασία Ταχείας Αδειοδότησης)*, καθορίζει πλέον ευέλικτες διαδικασίες για τηγρήγορη έκδοση αδειών υλοποίησης επενδύσεων στην Ελλάδα, σε τομείς που αφορούν στη βιομηχανία, στην ενέργεια, στον τουρισμό, στην υψηλή τεχνολογία και στην καινοτομία, συμπεριλαμβανομένων και των επενδύσεων που εντάσσονται στον επενδυτικό Νόμο». (*”ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ”, ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ, αρ. φύλλου 122, 21/07/09). Πρόκειται για την δημιουργία συνθηκών ανεξέλεγκτης λεηλασίας και καταστροφής της φύσης στο όνομα της κρατικής – καπιταλιστικής ανάπτυξης που κατ’ ευφημισμό ονομάζεται «πράσινη» και σε «περιόδους κρίσης» εμφανίζεται ως υπόθεση εθνικού συμφέροντος. «Για χώρες όπως η Ελλάδα η πράσινη ανάπτυξη είναι μονόδρομος», ( Γ. Παπανδρέου). Οι συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης της φύσης και της κοινωνίας που επιβάλλονται από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά σε παγκόσμιο επίπεδο, επιφέρουν περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής τόσο του ανθρώπου όσο και συνολικά του φυσικού κόσμου, φτάνοντας μέχρι τα έσχατα όρια της διακινδύνευσης της ίδιας της επιβίωσης, όπως έμμεσα ομολογείται από τους ίδιους μιλώντας πλέον για ανεπίστρεπτες κλιματικές αλλαγές και περιβαλλοντική κρίση.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η υπόθεση της επιχειρούμενης εκτροπής του Αχελώου και της λειτουργίας των Υ/Η φραγμάτων της Μεσοχώρας και της Συκιάς δεν δικαιολογεί καμία επανάπαυση και ολιγωρία εξαιτίας της προσωρινής αναστολής των έργων. Όπως άλλωστε δήλωσε μέσα στο 2010 ο υπουργός υποδομών Δ. Ρέππας: «η εκτροπή θα έχει ολοκληρωθεί τα επόμενα τρία χρόνια». Το κράτος, οι κατασκευαστικές εταιρίες και η πολιτική και οικονομική εξουσία που διαφεντεύει την Θεσσαλία, καμία στιγμή δεν παραιτήθηκαν από τον στόχο της ολοκλήρωσης και λειτουργίας του μεγαλύτερου κατασκευαστικού έργου στην Ελλάδα παρά την ανορθολογικότητα του, τις καταστρεπτικές συνέπειες που επιφέρει στο φυσικό περιβάλλον και την κοινωνία και το πλήθος των κοινωνικών αντιδράσεων που έχουν εκδηλωθεί και επίσης, παρά τις ακυρωτικές αποφάσεις του έργου στο παρελθόν από το Σ.τ.Ε. Σήμερα εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους όρους εκκένωσης του χωριού της Μεσοχώρας και μετεγκατάστασης των κατοίκων της, οι οποίες έχουν σταματήσει χάρη στις αντιδράσεις των ίδιων, καθώς και δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τους περιβαλλοντικούς όρους του έργου. Συγκεκριμένα εκκρεμεί η απάντηση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα 14 προδικαστικά ερωτήματα που έθεσε το Συμβούλιο της Επικρατείας στις 25 Γενάρη του 2010 σχετικά με την εκτροπή του Αχελώου προς τη Θεσσαλία. Απάντηση που αναμένεται να εκδοθεί μέχρι το τέλος του 2011 και θα καθορίσει την έγκριση ή μη από το Σ.τ.Ε του έργου μεταφοράς υδάτων από μια υδρολογική λεκάνη σε μια άλλη – βάση της συμβατότητας του έργου με την ευρωπαϊκή νομοθεσία-.

Εδώ να σημειώσουμε ότι τα δυο τελευταία χρόνια επιχειρείται ο διαχωρισμός, του αποπερατωμένου σήμερα φράγματος της Μεσοχώρας από το συνολικό έργο της εκτροπής του Αχελώου και εντείνεται η προπαγάνδα περί «πράσινης ενέργειας», που έχει εξαπολύσει το υπουργείο περιβάλλοντος, ώστε να μπει άμεσα σε λειτουργία ως «πράσινο» Υ/Η έργο το επόμενο διάστημα. Έτσι ανεξάρτητα με την έκβαση που θα έχει η υπόθεση της εκτροπής του ποταμού προς τον θεσσαλικό κάμπο -γεγονός που καθορίζεται από πλήθος πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων στην Θεσσαλία αλλά και από τους όρους αναδιάρθρωσης  συνολικά του αγροτικού μοντέλου παραγωγής στη χώρα- θα είναι καταστρεπτικές οι συνέπειες και από αυτήν κάθε αυτήν την εμφανιζόμενη σήμερα ως αυτοτελή, λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας (και στο μέλλον του φράγματος της Συκιάς), αφού ο τεχνητός ταμιευτήρας  που θα σχηματιστεί θα πνίξει το μεγαλύτερο μέρος της χαράδρας του Αχελώου στα βουνά της Νότιας Πίνδου. Ειδικά σήμερα, η επιθετικότητα του ελληνικού κράτους έτσι όπως εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο ενάντια στη φύση και την κοινωνία αλλά και η συγκεκριμένη επιλογή ως υπουργού Περιβάλλοντος του Γ. Παπακωνσταντίνου που έφερε στη χώρα το Μνημόνιο της Τρόϊκας (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ), δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας των προθέσεών του για τον Αχελώο. Το κράτος και οι εργολάβοι για μια ακόμη φορά θα κάνουν ο,τιδήποτε -είτε εντός είτε πέραν της υπάρχουσας νομοθεσίας- προκειμένου να προχωρήσουν τα έργα και να ολοκληρωθούν οι σχεδιασμοί τους, αδιαφορώντας για τις συνέπειες στον ποταμό, τον ορεινό περιβάλλοντα χώρο και τις τοπικές κοινωνίες. Και επιπλέον πέραν του Αχελώου, έχουν αναγγελθεί ήδη και μια σειρά άλλων καταστροφικών για τη φύση και τις τοπικές κοινωνίες σχεδιασμών σε πλήθος σημείων της χώρας, όπως είναι τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική και την Ροδόπη, η εγκατάσταση αιολικών βιομηχανικών ζωνών στα περισσότερα ορεινά συγκροτήματα, η άντληση πετρελαίου από τον πυθμένα του  Ιόνιου και του Κρητικού πελάγους κ.α.

Εδώ αναδύεται η συνεισφορά των κινημάτων και η σημασία του κοινωνικού αγώνα για την προάσπιση της φύσης. Μην προσδοκώντας τίποτε ουσιαστικό από τους θεσμικούς διαμεσολαβητές – χειραγωγούς, οργανώνουμε από τα κάτω τις αντιστάσεις μας και στήνουμε αναχώματα στην επέλαση κράτους και κεφαλαίου, με σκοπό να πυκνώσουν οι δεσμοί αλληλεγγύης και συντροφικότητας των αγωνιζόμενων και να συντεθούν οι αρχές και οι θέσεις τους στην κατεύθυνση μιας συνολικότερης επιλογής ρήξης με την εξουσία και τις αντικοινωνικές επιταγές της. Και παρά το γεγονός ότι οι τοπικές πρωτοβουλίες είναι ουσιαστικές για τη δυναμική και την εξέλιξη του αγώνα, η απουσία ή η υποχώρησή τους δεν σημαίνουν και το σταμάτημα του αγώνα, ιδίως όταν αυτός δεν αφορά ένα στενά τοπικό περιβαλλοντικό ζήτημα, αλλά ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Αντιλαμβανόμενοι τον ποταμό Aχελώο ως μέρος τού φυσικού κόσμου που λεηλατείται από το κράτος και το κεφάλαιο, κοινή συνείδηση όσων βρεθήκαμε από το 2007 στη Μεσοχώρα ήταν να παρέμβουμε εκεί ακριβώς όπου εξελίσσονται οι καταστροφικές δραστηριότητες και να συμβάλλουμε στην αναζωπύρωση του αγώνα ενάντια στα φράγματα και την εκτροπή του ποταμού, τις αμμοληψίες και την αποψίλωση των παρόχθιων δασών. Αντίθετα με μια λογική που θέλει τον αγώνα είτε να αυτοπεριορίζεται είτε να απομακρύνεται από το σημείο των φραγμάτων και της εκτροπής και εν τέλει να αδρανοποιείται με ολέθριες επιπτώσεις για αυτήν την επιλογή  αλλά και αρνητική επίδραση στον ευρύτερο αγώνα για την προάσπιση του ποταμού.

 Πολλοί κάτοικοι της Μεσοχώρας από το 1990 διάλεξαν τον αξιοπρεπή δρόμο της αντίστασης, και είναι στο χέρι τους να τον συνεχίσουν και σήμερα. Κόντρα στην τοπική εξουσία (Δημαρχία και Περιφέρεια) και τα συμφέροντα που παίζονται στις πλάτες τους για χάρη της ΔΕΗ, του κράτους και των κατασκευαστικών εταιριών, αλλά και πέρα από θεσμικές και κομματικές λογικές διαφόρων παραγόντων που καλλιεργούν αυταπάτες, όπως ήταν η δήθεν σωτήρια για τον τόπο διεκδίκηση ίδρυσης αυτοτελούς υπουργείου Περιβάλλοντος, οδηγώντας στο συμβιβασμό, τη μοιρολατρία και την παραίτηση μπροστά στον επαπειλούμενο αφανισμό του τόπου. Διεκδίκηση που εκφράστηκε από την Πανελλαδική Κίνηση κατά της εκτροπής του Αχελώου κι άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων τον Ιούλη του 2009 : «Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να ανατραπεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως αυτό το υπουργείο Περιβάλλοντος που δεν έχουμε. Το υπουργείο που θα προστατεύσει το νερό ως φυσικό πόρο εν ανεπαρκεία και όχι ως οικονομικό πλούτο για λίγους». Μια αυταπάτη που πολύ σύντομα γκρεμίστηκε οδηγώντας τους φορείς της σε αδιέξοδο καθώς μετά τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009 θεσπίστηκε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής και η τότε υπουργός Τ. Μπιρμπίλη ανακοίνωσε στις αρχές του 2010 την καταδικαστική απόφαση του κράτους για την κοιλάδα του Αχελώου και το χωριό της Μεσοχώρας «Το φράγμα και τα έργα στη Μεσοχώρα θα ολοκληρωθούν έως το τέλος του 2010. Έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν στο 100%. Η λειτουργία θα ξεκινήσει το 2012 και θα αποφέρει κέρδη ύψους 30.000.000 ευρώ. Μένει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο του Σ.τ.Ε.».

 Από τη μεριά μας, επιζητώντας τη ριζοσπαστικοποίηση, την όξυνση, τη γενίκευση και το συντονισμό του κοινωνικού αγώνα από τα κάτω, στεκόμαστε αλληλέγγυοι πλάι σε όλους όσοι αγωνίζονται συλλογικά ενάντια στη λεηλασία της φύσης. Και θεωρούμε την αγωνιστική παρουσία μας στο χώρο όπου διαπράττεται το έγκλημα των φραγμάτων και της εκτροπής, απαραίτητη και χρήσιμη για την εξέλιξη και την ανάπτυξη τόσο του αγώνα για την προάσπιση του Αχελώου και των τοπικών κοινωνιών στον άνω ρου του, όσο και για την προάσπιση του φυσικού κόσμου και της κοινωνίας συνολικότερα.

 Γι’ αυτό, και μετά από μια σειρά συντονισμένων εκδηλώσεων και παρεμβάσεων τα τελευταία χρόνια σε Αθήνα, Άρτα, Πάτρα, Γιάννενα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λάρισα, Ηγουμενίτσα και άλλες πόλεις, βρισκόμαστε ξανά, για πέμπτη χρονιά, στις όχθες του Aχελώου στη Μεσοχώρα, στην Αυτόνομη Συνάντηση Αγώνα.

Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΑΧΕΛΩΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

 ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΓΩΝΑ, 

Αύγουστος 2011

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ!

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΟΛΥΝΣΗΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟΣ, ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ,

εξαπολύουν τους δολοφονικούς μηχανισμούς καταστολής απέναντι σε μια κοινωνία που αγωνίζεται ενάντια στην υποτίμηση της ζωής της, την “πράσινη” ανάπτυξη και τα συμφέροντα του Μπόμπολα.

Ο δίκαιος και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων της Κερατέας θρυμματίζει το δημοκρατικό προσωπείο του καθεστώτος και καταδεικνύει την αντικοινωνική φύση του κράτους.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ

Η αντίσταση έξω απο τους θεσμούς, τη διαμεσολάβηση το παραγοντισμό και τ συμφέροντα, είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια και την αυτοδιάθεση.

Αυτός ο αγώνας για την υπεράσπιση του φυσικού περιβάλλοντος είναι αγώνας ενάντια στο κράτος καιτ ο κεφάλαιο. Ενάντια στον ολοκληρωτισμό και την καταστολή, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!!

 

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, αναρχικη ομάδα “δυσήνιος ίππος” / Πάτρα, σύντροφοι-ισσες απο την Άρτα και την Αθήνα, αναρχική συλλογικότητα “κύκλος της φωτιάς” / Αθήνα, κατάληψη “κελί της ελευθερίας” / Ηγουμενίτσα.

ΑΦΙΣΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” ΣΤΗ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ” ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΜΕ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Το ιδεολόγημα της ανάπτυξης -με ή χωρίς τον προσδιορισμό “πράσινη”- προβάλλεται ως η “εθνοσωτήριος” λύση ώστε να εκβιαστεί η συναίνεση για την υλοποίηση ενός πλήθους “μεγάλων έργων” με ολέθριες συνέπειες για την φύση και τον άνθρωπο.

Ένα τέτοιο καταστροφικό έργο είναι αυτό που προωθεί η πολυεθνική “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ”  (θυγατρική της EUROPEAN GOLDFIELDS και της ΕΛΛΑΚΤΩΡ συμφερόντων Μπόμπολα) στην Β.Α. Χαλκιδική.Τα σχέδια της εταιρείας προβλέπουν την εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού και χαλκού,τη δημιουργία νέων εργοστασίων μικτών θειούχων μεταλλευμάτων και παραγωγής θειικού οξέος, τεράστιες λεκάνες απόθεσης τοξικών αποβλήτων σε περιοχές ήδη επιβαρυμένες από  μεταλλευτική δραστηριότητα δεκαετιών, ενώ στην τοποθεσία Σκουριές προβλέπεται το άνοιγμα ενός τεράστιου κρατήρα διαμέτρου 700 μέτρων και βάθους 220 μέτρων στην καρδιά του βουνού Κάκκαβος για επιφανειακές εξορύξεις κοιτασμάτων.

Ενάντια στα σχέδια κράτους και εργολάβων έχουν ξεσηκωθεί οι κάτοικοι της Μεγάλης Παναγίας της Ιερισσού και άλλων χωριών της Β.Α. Χαλκιδικής. Άλλωστε και στο παρελθόν ο μαχητικός και ανυποχώρητος αγώνας των κατοίκων στα χωριά της Ολυμπιάδας και της Βαρβάρας καθώς και αλληλέγγυων αγωνιστών ήταν αυτός που σταμάτησε τα σχέδια της εταιρείας TVX GOLD για εγκατάσταση μεταλλουργίας χρυσού στην περιοχή του Στρυμονικού Κόλπου.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
ΤΗΣ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ,ΤΟΝ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ,ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ Β.Α. ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Πρωτοβουλία αγώνα για τη γη και την ελευθερία /Αθήνα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο, σύντροφοι/ισσες από την Άρτα, αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος/ Πάτρα, κατάληψη κελί ελευθερίας/Ηγουμενίτσα, αυτοδιαχειριζόμενο στέκι Πυράκανθος/Τρίκαλα

κείμενο της Πρωτοβουλίας Αγώνα από το Λόφο του Στρέφη για τη Γη και την Ελευθερία σχετικά με την υπόθεση των χρυσοφόρων εκμεταλλεύσεων στη ΒΑ Χαλκιδική… εδώ