ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΟ Ε.Σ.Υ. | ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΔΑΝΕΙΟΥ

ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΜΕΝΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ/ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΔΟΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ, ΞΗΛΩΜΑ ΤΗΣ Π.Φ.Υ, ΣΔΙΤ, ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΑ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΟ Ε.Σ.Υ

ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΔΑΝΕΙΟΥ – ΑΜΕΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΜΕ ΜΟΝΙΜΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΑ ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΜΑΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ – ΑΜΕΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Σχετικά με την υπόθεση του θανάτου των τριών παιδιών στην Πάτρα

Η παιδοκτόνος και οι λιντσαριστές: διαφορετική όψη του ίδιου νομίσματος;

Σχετικά με την υπόθεση του θανάτου των τριών παιδιών στην Πάτρα

Εδώ και μήνες διενεργούνται έρευνες σχετικά με την υπόθεση του θανάτου των τριών παιδιών στην Πάτρα. Χθες, συνελήφθη τελικά η μητέρα των παιδιών καθώς φάνηκε από τις τοξικολογικές της 9χρονης κόρης πως της είχε χορηγηθεί κεταμίνη. Η εν λόγω ουσία, σε περίπτωση υπερδοσολογίας μπορεί να γίνει τοξική, οδηγώντας ακόμη και στον θάνατο από ασφυξία λόγω οιδήματος που αποφράσσει τις αεραγωγούς οδούς. Συνεχίζεται η έρευνα για τις συνθήκες θανάτου των άλλων δύο παιδιών καθώς έχουν κρατηθεί δείγματα που θα εξεταστούν τις επόμενες ημέρες. Ένα έγκλημα που έχει συγκλονίσει τους πάντες.

«Πρέπει το παιδί να θεωρείται μια ανεξάρτητη προσωπικότητα ή ένα αντικείμενο που διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες και τα γούστα των άλλων;»

Εmma Goldman, To παιδί και οι εχθροί του

Αλλά, ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Ο καπιταλιστικός κόσμος έχει δομηθεί πάνω στην ιδιοκτησία. Έτσι και η οικογένεια έχει χτιστεί πάνω στην έννοια της ιδιοκτησίας, με όλους τους τρόπους, προκειμένου να μπορέσει να αποτελέσει πυλώνα του καπιταλιστικού, πατριαρχικού συστήματος και να το αναπαράγει. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, και με βάση αυτήν την παραδοχή, στο σύγχρονο κόσμο, τα παιδιά μέσα σε μια οικογένεια αποτελούν ιδιοκτησία των γονιών, αντικείμενα που δρουν κατά το δοκούν των γονιών τους, που επιβαρύνονται με τα θέλω και τα μη τους, με τα καλά και τα κακά τους.

Αυτό, ειδικά σε μια περίοδο που ο κοινωνικός κανιβαλισμός έχει γίνει σύμφυτος με τη ζωή, και διαπνέει κάθε σχέση που χτίζουμε, το δικαίωμα του ενός στη ζωή του άλλου θεωρείται δεδομένο. Δεν είναι τυχαία η ένταση της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για σχέση μητέρας-παιδιού. Ένας κόσμος δομημένος πάνω σε αρχές και αξίες που δεν έχουν σχέση με τον άνθρωπο που στην άρρωστη εκδοχή του στρέφεται και ενάντια σε αυτόν.

Από την άλλη, χθες και αφού η μητέρα-δολοφόνος των τριών παιδιών είχε ήδη συλληφθεί και οδηγηθεί στη ΓΑΔΑ, πλήθος κόσμου μαζεύτηκε έξω από την γειτονιά όπου έμενε στην περιοχή της Αγίας Σοφίας να λιντσάρει την οικογένεια. Ένα τρομακτικό σκηνικό που θύμισε σκηνές από άλλες  εποχές, πλήθος να ζητάει αίμα και πίσσα και πούπουλα.

Άνθρωποι με αντιφάσεις και αδιέξοδα, καταφεύγουν στην αγελαία βία, αλληλοσπαράσσονται καταξεσκίζοντας τις σάρκες τους για να χειραγωγηθεί η οργή και η αγανάκτηση που γεννά ο σύγχρονος τρόπος ζωής που επιβάλλει το κρατικό – καπιταλιστικό σύστημα. Κι έτσι να μείνει στο απυρόβλητο ο κόσμος του Κράτους, του Καπιταλισμού και της Πατριαρχίας.

Εν τέλει, λοιπόν, μιλάμε για διαφορετική όψη του ίδιου νομίσματος. Δύο εκφράσεις ενός άρρωστου κόσμου, που σαπίζει όλο και περισσότερο. Δυο εκφράσεις απόλυτου κοινωνικού κανιβαλισμού.

Απέναντι σε παιδοκτόνους και κανίβαλους να παλέψουμε να σπάσουμε κάθε έννοια ιδιοκτησίας στις σχέσεις, να παλέψουμε για έναν κόσμο χωρίς λιντσαριστές, χωρίς μίσος και δίψα για αίμα, να παλέψουμε για μια ελεύθερη και όμορφη ζωή.

Μαρία Μ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Στις 6 Δεκεμβρίου του 2019, πραγματοποιούνται μαζικές-μαχητικές διαδηλώσεις στην πόλη της Πάτρας. Παρά την τρομοκρατία και το κλίμα φόβου που επισταμένα προσπαθούσαν ΜΜΕ και κυβέρνηση να χτίσουν, πλήθος κόσμου επιλέγει να βρεθεί στο δρόμο στηρίζοντας και πλαισιώνοντας τα πρωινά και απογευματινά καλέσματα. Κατά τη διάρκεια της απογευματινής πορείας και έπειτα από συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής πραγματοποιούνται 7 συλλήψεις. Τα ΜΑΤ, προχωρούν σε δολοφονικές ευθύβολες ρίψεις χημικών στοχεύοντας κεφάλια διαδηλωτών, σε κυνηγητό και ξυλοδαρμούς, σε σεξιστικό υβριστικό λόγο και πράξεις εναντίων διαδηλωτριών. Στις 5 Απριλίου στα Δικαστήρια του Πύργου δικάζονται οι 5 συλληφθέντες/είσες της απογευματινής πορείας. Οι 3 συλληφθέντες-εισες δικάζονται για πλημμελήματα ενώ 2 συλληφθέντες-εισες έχουν και κακουργήματα.

Continue reading “ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ/ΕΙΣΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΙΣ 6 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019”

ΛΑΜΠΡΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΩΝ!

Πανό που κρεμάστηκε σήμερα στην πλ. Γεωργίου

Τα ξημερώματα της 10ης Μάρτη 2010, μετά από ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς, κατά τη διάρκεια απόπειρας απαλλοτρίωσης αυτοκινήτου στα στενά της Δάφνης στην πόλη της Αθήνας, πέφτει νεκρός ο Λάμπρος Φούντας, μέλος της αναρχικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας».

Καταγόταν από το Κεφαλόβρυσο Αιτωλοακαρνανίας. Είχε σπουδάσει Βιολογία στο πανεπιστήμιο Πάτρας και εργαζόταν ως βιολόγος. Από νεαρή ηλικία αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και έφυγε μαχόμενος για την ελευθερία. Για μια εικοσαετία περίπου, προσέφερε όλη του τη ζωτικότητα και την πολιτική του σκέψη, έχοντας ενεργή παρουσία και δράση στο αναπτυσσόμενο αναρχικό κίνημα του ελλαδικού χώρου. Συμμετείχε ως μαθητής λυκείου ενεργά στις μαζικές μαθητικές καταλήψεις του 1991, και αργότερα στην αναρχική ομάδα «Μαύρο Αγκάθι» που εξέδιδε το έντυπο «Δρόμοι της οργής».

Κατά την κατάληψη του κεντρικού κτιρίου του Ε.Μ.Πολυτεχνείου (Πατησίων και Στουρνάρη) το 1995, που έγινε ανήμερα της επετείου για την εξέγερση του 1973, ο Λάμπρος Φούντας βρέθηκε ανάμεσα στους/στις 504 που συνελήφθηκαν από την αστυνομία, η οποία εισέβαλε το πρωινό της 18ης Νοέμβρη. Ήταν ενεργά παρών στις μαχητικές μαθητικές διαδηλώσεις του 1998 και 1999 κατά του νόμου Αρσένη, στην μαχητική ”υποδοχή” το 1999 του τότε προέδρου των Η.Π.Α. Μπίλ Κλίντον, καθώς και σε όλα τα αντιπολεμικά συλλαλητήρια εκείνης της περιόδου και στις πορείες που διοργανώθηκαν κατά την εξάμηνη προεδρία του ελληνικού κράτους στην Ε.Ε., με αποκορύφωμα την μαχητική διαδήλωση ενάντια στην ευρωπαϊκή σύνοδο κορυφής στην Θεσσαλονίκη το 2003.

Η παρουσία και δράση του στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, συνεχίστηκε με την καμπάνια ενάντια στους ολυμπιακούς αγώνες του 2004, στις φοιτητικές κινητοποιήσεις της περιόδου 2006-2007, αλλα και στην εξέγερση που ξέσπασε τον Δεκέμβρη του 2008 μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από τους αστυνομικούς Κορκονέα και Σαραλιώτη στα Εξάρχεια (6 Δεκέμβρη 2008). Είχε ενεργή συμμετοχή σε δράσεις για απεργούς πείνας, για καταπιεσμένους/ες και για φυλακισμένους/ες, εντός και εκτός του ελληνικού κράτους.

Ο Λάμπρος Φούντας ήταν αφιερωμένος στην υπόθεση της Κοινωνικής Επανάστασης, συμμετέχοντας ενεργά, τόσο στους αναπτυσσόμενους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες της περιόδου 1990-2010, όσο και στην ένοπλη δράση ενάντια στο καθεστώς, ως μέλος της αναρχικής οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας», στοχεύοντας στην ελευθεριακή επαναστατική προοπτική, για την οικοδόμηση μιας αταξικής, ακρατικής και φεντεραλιστικής κοινωνίας.

αναδημοσίευση από manifesto-library.espivblogs.net.

Αφίσα που κυκλοφόρησε εκείνες τις μέρες στην Αθήνα.
Αφίσα που κυκλοφόρησε εκείνες τις μέρες στην Πάτρα
Προσκλητήριο νεκρών κατά τη διάρκεια της Πορείας Τιμής & Μνήμης που πραγματοποιήθηκε στη Δάφνη, δέκα ημέρες μετά την κρατική δολοφονία του συντρόφου Λάμπρου Φούντα, με τη συμμετοχή χιλίων αγωνιστών και αγωνιστριών.

Πανό που κρεμάστηκε στην πλ. Γεωργίου το 2021 εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης κυκλοφορίας.

EΠΟΜΕΝΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ 5 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2019

Την Πέμπτη 10 Μαρτίου στις 19:00 θα πραγματοποιηθεί στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «Επί Τα Πρόσω» η συνέχεια της ανοιχτής συνέλευσης αλληλεγγύης στους 5 συλληφθέντες της απογευματινής πορείας της 6ης Δεκεμβρίου του 2019.

Η δίκη των συντρόφων-ισσών έχει οριστεί στις 5 Απριλίου στα δικαστήρια του Πύργου. Οι 3 συλληφθέντες διώκονται σε βαθμό πλημμελήματος ενώ 2 συλληφθέντες διώκονται και σε βαθμό κακουργήματος.

OI KΟΙΝΩΝΙΚΟΙ-ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ ΝΟΜΙΜΟΙ ΟΥΤΕ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΙΡΖΑΝ ΣΤΗ ΒΙ.ΠΕ. ΠΑΤΡΩΝ

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑ ΗΤΑΝ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

22 ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΝΕΚΡΟΣ

Η «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΒΑΜΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΧΤΙΣΜΕΝΗ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ

Ο 22 χρονών μετανάστης εργάτης στην ΒΙ.ΠΕ Πάτρας σε εργοστάσιο κατασκευής φερέτρων έπεσε από την οροφή του εργοστασίου στην προσπάθεια του να κρυφτεί –ύστερα από εντολή της εργοδοσίας- μαζί με άλλους 17 μετανάστες καθώς είχε έρθει για έλεγχο κλιμάκιο του ΕΦΚΑ και αυτοί δούλευαν χωρίς να είναι ασφαλισμένοι. Ο θάνατος του μετανάστη εργάτη Μιρζάν είναι ένα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα που έρχεται να προστεθεί στα εκατοντάδες που συμβαίνουν καθημερινά στους χώρους εργασίας. Ένας ακόμα άνθρωπος της τάξης μας βρέθηκε δολοφονημένος στα εργασιακά κάτεργα που δούλευε ώστε να πλουτίζουν τα αφεντικά. Ένας ακόμα ταξικός μας αδελφός έχασε τη ζωή του γιατί η εργοδοσία στο βωμό του κέρδους βάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν ανασφάλιστοι και δεν τηρεί ούτε τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας. Σα να μην έφτανε ο θάνατος του εργαζόμενου, η εργοδοσία στην προσπάθεια της να συγκαλύψει το έγκλημα και τις αιτίες που τσακίζουν καθημερινά τη ζωή των εργαζομένων, δήλωσε ότι ο εργαζόμενος έχει την ευθύνη και ότι ήταν κανονικά ασφαλισμένος αλλά με διαφορετικά στοιχεία.

Ο Μιρζάν για τα αφεντικά ήταν άλλος ένας «αόρατος». Ένας άνθρωπος που όπως χιλιάδες άλλοι ζουν σε καθεστώς ημιπαρανομίας, υπό τον κίνδυνο της απέλασης και της φυλάκισης. Ένας άνθρωπος που ανήκει στο πιο υποτιμημένο κομμάτι της τάξης μας και εξωθείται στο να εργάζεται χωρίς ασφάλιση και χωρίς κανένα δικαίωμα. Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια ισοπεδώνεται από τον οδοστρωτήρα του κέρδους και της ανάπτυξης. Ο Μιρζάν ήταν ένας από τους χιλιάδες μετανάστες που έρχονται αντιμέτωποι από τη μία με τους ρατσιστικούς και αντιμεταναστευτικούς νόμους  και πολιτικές του ελληνικού κράτους και της Ευρωπαϊκής Ενωσης και από την άλλη με την εργοδοτική βία και ασυδοσία και την υπερεκμετάλλευση στα εργοστάσια, στα γιαπιά και στα χωράφια. Ο θάνατος του προλετάριου μετανάστη Μιρζάν δεν αποτελεί κάποιου είδους παραφωνία αλλά τον κανόνα του συστήματος (πριν λίγο καιρό θρηνήσαμε την απώλεια του διανομέα Ανέες Μιρ) που θεωρεί τις ζωές των εργαζομένων αναλώσιμες.

Continue reading “ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΙΡΖΑΝ ΣΤΗ ΒΙ.ΠΕ. ΠΑΤΡΩΝ”