25η Νοέμβρη: ημέρα αντίστασης και αγώνα | Ο αγώνας ενάντια στην έμφυλη βία δεν μπαίνει σε καραντίνα!

25η Νοέμβρη: ημέρα αντίστασης και αγώνα

Ο αγώνας ενάντια στην έμφυλη βία δεν μπαίνει σε καραντίνα!

Η φετινή 25η Νοέμβρη, ως-καθεστωτικά καθιερωμένη- μέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών- μας βρίσκει εν μέσω μίας πρωτόγνωρης υγειονομικής, ανθρωπιστικής και κοινωνικής κρίσης, όπου η εξάπλωση της πανδημίας του covid-19 αναδεικνύει με τον πιο εμφατικό τρόπο την εγκληματική φύση του κράτους και του καπιταλισμού. Η επίθεση απέναντι σε όλους τους εκμεταλλευόμενους και στις γυναίκες των πληβειακών στρωμάτων από το εξουσιαστικό πατριαρχικό καπιταλιστικό σύστημα είναι ολομέτωπηΚράτος και αφεντικά επιχειρούν να αξιοποιήσουν προς όφελός τους τη συνθήκη της πανδημίας περιορίζοντας δικαιώματα, κατακτήσεις και ελευθερίες και επιβάλλοντας επαχθέστερους όρους εκμετάλλευσης και καταπίεσης στους από τα κάτω.

Μετά από μήνες πανδημίας, το κράτος όχι μόνο δεν αναβάθμισε το δημόσιο σύστημα υγείας, δεν έκανε μαζικά τεστ στον πληθυσμό, δεν επίταξε τα ιδιωτικά νοσοκομεία, δεν προσέλαβε επιπλέον υγειονομικό προσωπικό αλλά προσέλαβε μπάτσους, αγόρασε περιπολικά, έδωσε εκατομμύρια ευρώ σε ΜΜΕ, σε αεροπορικές επιχειρήσεις και εταιρίες ανάπτυξης έργων και προχώρησε στη ψήφιση μίας σειράς νόμων που λεηλατούν ακόμα περισσότερο τη φύση και τις ζωές των από τα κάτω, όπως το νομοσχέδιο για τη φύση, τον πτωχευτικό νόμο και τον χουντικής εμπνεύσεως νόμο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Δηλαδή, δεν προετοιμάστηκε απέναντι στην πανδημία αλλά απέναντι στην επερχόμενη έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας, εξαιτίας της αντικοινωνικής και δολοφονικής διαχείρισης της πανδημίας.

Την ίδια στιγμή, οι καθεστωτικοί θεσμοί και μηχανισμοί επιχειρούν και εν όψει της 25ης Νοέμβρη, να παρουσιαστούν ως υπέρμαχοι της εξάλειψης της έμφυλης βίας, μέσα από υποκριτικά βίντεο και τηλεοπτικά σποτάκια για την αντιμετώπιση της ενδοικογενειακής βίας. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία από το να μιλούν για αντιμετώπιση της έμφυλης βίας οι ίδιοι οι θεσμοί ενός συστήματος που την προωθεί μέσα από τους νόμους και τους μηχανισμούς του. Στο «μένουμε σπίτι» προστίθεται το «μένουμε ασφαλείς» και η πρόταση των επίσημων θεσμών στις γυναίκες και τα παιδιά που υφίστανται ενδοοικογενειακή βία- η οποία απογειώνεται σε συνθήκες εγκλεισμού με τις δολοφονίες γυναικών να πληθαίνουν ολοένα- είναι να καλέσουν την αστυνομία! Τις παραπέμπει δηλαδή στον μηχανισμό που έχει κατεξοχήν τον ρόλο άσκησης βίας απέναντι στους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες.

Γιατί ο κρατικός κατασταλτικός στρατός τους είναι που ξεγυμνώνει διαδηλώτριες στα αστυνομικά τμήματα, ξυλοκοπεί αναρχικές σε πορείες, επιτίθεται σε αγωνιζόμενες φυλακισμένες, βασανίζει πρόσφυγες και μετανάστριες στα κολαστήρια της Πέτρου Ράλλη και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταφέρεται με σεξιστικές απειλές απέναντι σε νέες και νέους, προσαγάγει, συλλαμβάνει και επιχειρεί να τρομοκρατήσει γυναίκες που αντιστέκονται.

Όσο κι αν προσπαθούν να απονοηματοδοτήσουν κάθε μαχητική διεκδίκηση και ιστορική παρακαταθήκη και να διαστρεβλώσουν την υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης, ο αγώνας που δίνουν και έχουν να δώσουν οι γυναίκες που αντιστέκονται στους δρόμους, οι εργαζόμενες γυναίκες στα υποστελεχωμένα και υποβαθμισμένα νοσοκομεία, στα σούπερ μάρκετ, στον καθαρισμό, στα τηλεφωνικά κέντρα, στα σχολεία, οι έγκλειστες γυναίκες στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα αστυνομικά τμήματα είναι απέναντι στη βία και στους όρους υποταγής που το ίδιο το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα έχει επιβάλει.

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που μας επιφυλάσσουν οι εξουσιαστές σε ολόκληρο τον πλανήτη, προτάσσουμε την οργάνωση των από τα κάτω και τη διεκδίκηση όσων μας ανήκουν, την οργανωμένη ταξική αντεπίθεση όλων των εκμεταλλευόμενων, γυναικών και ανδρών, για την ανατροπή του κόσμου της πατριαρχίας, του κράτους και του καπιταλισμού, για τη δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Οι αγώνες των γυναικών σε όλο τον κόσμο μας δείχνουν τον δρόμο του αγώνα ως τον μόνο διεξοδικό. Από το Μεξικό, όπου οι αγωνιζόμενες γυναίκες βγαίνουν διαρκώς στο δρόμο τους τελευταίους μήνες προκειμένου να διεκδικήσουν τα αυτονόητα, τη ζωή και την επιβίωση τους, και τις ΗΠΑ, μέχρι την Πολωνία που οι γυναίκες, με την παρουσία τους στο δρόμο κέρδισαν το πάγωμα του φρικτού νομοσχεδίου για τις απαγορεύσεις των εκτρώσεων και τις μαχόμενες γυναίκες στη Ροτζάβα, να ενώσουμε τις φωνές μας ενάντια στο πατριαρχικό, κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα.

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία-

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Απέναντι στην πανδημία και το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα… Μένουμε αλληλέγγυες! 

Απέναντι στην πανδημία και το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα… Μένουμε αλληλέγγυες! 

Εδώ και αρκετές εβδομάδες βρισκόμαστε εν μέσω μιας πρωτόγνωρης υγειονομικής, ανθρωπιστικής και κοινωνικής κρίσης, όπου η εξάπλωση της πανδημίας του covid-19 αναδεικνύει με τον πιο εμφατικό τρόπο την εγκληματική φύση του κράτους και του καπιταλισμού. Το κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, που ήδη καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο από την πείνα, τις ασθένειες και τις πολεμικές επιχειρήσεις, δίνει μάχη όχι ενάντια στην εξελισσόμενη πανδημία, αλλά προκειμένου να διατηρήσουν αλώβητα τα προνόμια τους, τη θέση εξουσίας τους οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί.

Μέχρι και σήμερα, το κράτος δεν έχει πάρει κανένα μέτρο που σχετίζεται πραγματικά με την αντιμετώπιση του ιού, μέτρα που περνάνε καταρχήν μέσα από την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας. Ενός συστήματος που το κράτος και το κεφάλαιο επιχείρησαν για χρόνια να διαλύσουν μέσω της υποχρηματοδότησης, των απολύσεων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, των περικοπών σε εξοπλισμούς και του κλεισίματος νοσοκομείων. Το αποτέλεσμα είναι σήμερα, το ήδη λεηλατημένο δημόσιο σύστημα υγείας, να κινδυνεύει να καταρρεύσει, αν καλεστεί να αντιμετωπίσει μαζικά κρούσματα στον πληθυσμό.

Αν’ αυτού οι πολιτικοί διαχειριστές, επιχειρούν, μέσω των ΜΜΕ, με τη ρητορική περί ατομικής ευθύνης, να μεταβιβάσουν την πλήρη ευθύνη για τα κρούσματα και τα θύματα σε εμάς, στους από τα κάτω αυτού του κόσμου, ξεπλένοντας τις κυβερνήσεις και τα κράτη από τις δικές τους ευθύνες, θέτοντας ταυτόχρονα και τις βάσεις ώστε να δοθεί η χαριστική βολή σε δικαιώματα, κατακτήσεις και ελευθερίες.  Η πανδημία χρησιμοποιείται από το κράτος και τ’ αφεντικά προκειμένου να επιβληθούν επαχθέστεροι όροι εκμετάλλευσης και καταπίεσης και να μετακυλιστεί το βάρος της κρίσης του συστήματος στους από τα κάτω.

Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, το εξουσιαστικό πατριαρχικό καπιταλιστικό σύστημα επιτίθεται ακόμα περισσότερο στις γυναίκες των πληβειακών στρωμάτων.

Continue reading “Απέναντι στην πανδημία και το κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα… Μένουμε αλληλέγγυες! “

25η Νοέμβρη – Ημέρα αντίστασης και αγώνα ενάντια στην πατριαρχία, το κράτος και τον καπιταλισμό

25η Νοέμβρη – Ημέρα αντίστασης και αγώνα ενάντια στην πατριαρχία, το κράτος και τον καπιταλισμό

H 25η Νοέμβρη έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Καθιερώθηκε το 1991, 31 χρόνια μετά τη δολοφονία τριών αντιδικτατορικών αγωνιστριών, των αδελφών Μινέρβα, Πάτρια και Μαρία-Τερέζα Μιραμπάλ από τους άντρες της ασφάλειας του δικτάτορα Τρουχίγιο στον Άγιο Δομίνικο.

Η πατριαρχία αποτελεί ένα από τα θεµέλια του κόσµου της εξουσίας και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του. Η ένταση της βίας που δεχόμαστε από τους κυρίαρχους σε όλα τα πεδία της καθημερινής ζωής δε θα μπορούσε να διαφέρει από την ένταση και της πατριαρχικής βίας. Οι ίδιοι θεσμοί και οι μηχανισμοί τους που καλλιεργούν, επιβάλουν και συντηρούν την έμφυλη βία παρουσιάζονται σήμερα ως οι υπέρμαχοι της εξάλειψής της. Είναι οι ίδιοι μηχανισμοί που αθωώνουν βιαστές, που καταδικάζουν τις γυναίκες που αντιστέκονται στο βιαστή τους, που διαπομπεύουν και κρατούν έγκλειστες οροθετικές γυναίκες, που απολύουν εγκύους, που διαμορφώνουν ένα ειδικό καθεστώς εκμετάλλευσης των γυναικών στους χώρους δουλειάς, που καταστέλλουν και επιτίθενται με αγριότητα στις αγωνιζόμενες γυναίκες, οι οποίες ορθώνουν ανάστημα απέναντι στην αδικία και στην εκμετάλλευση, που στοιβάζουν και κρατούν έγκλειστες χιλιάδες μετανάστριες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης σε άθλιες συνθήκες, που εδραιώνουν ένα διεθνές σκλαβοπάζαρο καταναγκαστικής πορνείας γυναικών και παιδιών με τα κυκλώματα trafficking, που αθωώνουν όσους τα διευθύνουν -όπως στη περίπτωση του ιδιοκτήτη της επιχείρησης «Χωριάτικο»-, που λιντσάρουν τον οροθετικό ακτιβιστή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας Ζακ Κωστόπουλο/Zackie Oh και που τελικά το μόνο που κάνουν είναι να προωθούν τη βία του ισχυρού απέναντι στον αδύναμο, αυτού δηλαδή που βρίσκεται στη βάση της κοινωνικής και ταξικής πυραμίδας.

Η καθεστωτική καθιέρωση τέτοιων ημερών αποτελεί για εμάς άλλη μια προσπάθεια να διαστρεβλωθεί η υπόθεση της γυναικείας χειραφέτησης. Από τη μία επιχειρείται η αποσιώπηση αιματηρών γυναικείων αγώνων στη λήθη της ιστορίας και από την άλλη η απονοηματοδότησή τους ως αίτημα για ισότιμη διαχείριση της εξουσίας. Ως εκ τούτου, γυναικείοι αγώνες επιχειρείται να αφομοιωθούν από τα πάνω, οδηγώντας στο να αναρριχώνται γυναίκες στις δομές εξουσίας καταλαμβάνοντας θέσεις που ουδεμία σχέση έχουν με τα συμφέροντα των καταπιεσμένων, αλλά αντίθετα συνδράμουν στην εξόντωσή τους. Παραδείγματα αποτελούν η υπουργός εργασίας Αχτσιόγλου, καθώς και η υπουργός και υφυπουργός “προστασίας του πολίτη” Γεροβασίλη και Παπακώστα, που αυτή τη στιγμή ξεπλένουν όλα τα εγκλήματα του εξουσιαστικού συστήματος, το οποίο μέσα στην αποσύνθεσή του επιτίθεται με ακόμη μεγαλύτερη αγριότητα στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Τα πληβειακά στρώματα αντιμετωπίζονται ως πλεονάζοντες πληθυσμοί και εξοντώνονται, ενώ όσες και όσοι αγωνίζονται ενάντια στην εξαθλίωση, τη φτώχεια, την υποταγή και το θάνατο καταστέλλονται βίαια, ψεκάζονται με τόνους χημικών, ξυλοκοπούνται, διώκονται, συλλαμβάνονται, δολοφονούνται ή βασανίζονται στα αστυνομικά τμήματα.

Δεν είναι μακριά το 2012, όπου στο κέντρο της Αθήνας, αντιφασιστική μοτοπορεία που πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη αλληλεγγύης στους μετανάστες και ενάντια στις ναζιστικές παρακρατικές συμμορίες, χτυπιέται άγρια από τις δυνάμεις της αστυνομίας, τόσο στο δρόμο όσο και ώρες μετά, κατά την κράτηση συλληφθεισών και συλληφθέντων στην ασφάλεια. Οι μπάτσοι-βασανιστές έσβηναν πάνω τους τσιγάρα και τους απειλούσαν με κάθε τρόπο, μεταξύ άλλων φωτογραφίζοντάς τους και δηλώνοντας ότι τα στοιχεία τους θα παραδοθούν στη Χρυσή Αυγή. Δηλαδή σε αυτούς που λίγους μήνες αργότερα δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα, με την κάλυψη της αστυνομίας. Για τις συντρόφισσες επιφυλασσόταν “ειδική μεταχείριση” με χλευασμούς και σωματική βία, με τα οποία οι βασανιστές εξαπέλυαν διαρκώς το σεξιστικό τους μένος εις βάρος τους. Στις 29 Νοέμβρη δικάζονται οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΕΛΤΑ για τα βασανιστήρια σε βάρος των 15 συλληφθέντων της αντιφασιστικής μοτοπορείας. Σε αυτή τη δίκη οι συλληφθέντες δίνουν ακόμη μία μάχη απέναντι στους βασανιστές τους, στέκονται με το κεφάλι ψηλά και στήνουν ακόμη ένα ανάχωμα απέναντι στην κρατική βία, την ανοχή, τη σιωπή και τη λήθη.

Ως αγωνιζόμενες, ως αναρχικές και ως γυναίκες δεν έχουμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυες στους 15 συντρόφους και συντρόφισσες. Δεν έχουμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυες η μία στην άλλη και όλες μαζί να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλη τη γη μαζί με όλους τους καταπιεσμένους αυτού του κόσμου απέναντι στους καθημερινούς μας δυνάστες. Δεν έχουμε παρά να σταθούμε μαζί µε τα λόγια και τις δράσεις των αγωνιζόμενων γυναικών και να χαιρετίσουμε τους αγώνες τους σε όλη τη γη. Εμπνεόμενες από τις αιματηρές απεργίες των μεταναστριών στις ΗΠΑ του 19ου αι. ως τις Mujeres Libres της Ισπανικής Επανάστασης, από τις Ζαπατίστριες στην Τσιάπας ως τις αντάρτισσες στη Ροζάβα και από τις γυναίκες αγωνίστριες στην Τουρκία και στις ΗΠΑ, αγωνιζόμαστε για να ανατρέψουμε το σάπιο κόσμο της πατριαρχίας, του κράτους και του καπιταλισμού και να οικοδομήσουμε στα συντρίμμια του αυτόν της κοινωνικής ισότητας, της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, αυτόν της γυναικείας χειραφέτησης, της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης, της αναρχίας και του ελευθεριακού κομμουνισμού

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑΣ
(ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ 29 ΝΟΕΜΒΡΗ, Ευελπίδων)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΜΕΞΙΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

 

ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ

ΑΘΗΝΑ:

Συμμετέχουμε στην πορεία κατά της έμφυλης βίας,
Σάββατο 24 Νοεμβρίου, Καπνικαρέα, 12:00 μ.μ.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:

Στηρίζουμε τη Μικροφωνική Συγκέντρωση της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία,
Κυριακή 25/11 στις 11:30 π.μ., Αγίας Σοφίας με Ερμού

ΠΑΤΡΑ:

Στηρίζουμε τη Μικροφωνική Συγκέντρωση της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία,
Κυριακή 25/11 στις 12:00 μ.μ., στον Έσπερο στην πλατεία Γεωργίου.

Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία
Αναρχική Πολιτική Οργάνωση-Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων