ΠΟΡΕΙΑ 13/12/2010 ΨΗΛΑΛΩΝΙΑ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ 15/12/2010 ΠΛ. ΟΛΓΑΣ

Το κράτος μέσα από την «εθνική συστράτευση»  προσπαθεί:

– να μεταβιβάσει τις ευθύνες της καπιταλιστικής
κρίσης σε όλη την κοινωνία

– να χρησιμοποιήσει την εθνική συνείδηση
ως ανάχωμα απένατι σε όσους αγωνίζονται

– να πολώσει το κοινωνικό σώμα επιβάλλοντας πλαστούς διαχωρισμούς
που ενισχύουν φαινόμενα ρατσισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού

– να εμφανισει ως “πατριωτικο χρεος” την διασωση
των τραπεζων και των βιομηχανων

ΧΡΕΟΣ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ

η ταξική αλληλεγγύη
μεταξύ όλων των καταπιεσμένων

η αυτοοργάνωση
με καταλήψεις, συνελεύσεις γειτονιών και μαχητικά σωματεία βάσης

η αντίσταση με κάθε μέσο
απέναντι στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

Δευτέρα 13 Δεκέμβρη στα Ψηλαλώνια στις 18.00

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Τετάρτη 15 Δεκέμβρη στην πλ. Όλγας στις 10.00

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Μπροσούρα που κυκλοφόρησε στην Πάτρα το Δεκέμβρη του 2010 απο τον εργαλειοφόρο|συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά. Μοιράζεται χέρι με χέρι χωρίς αντίτιμο. Θα τη βρείτε σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις.

Η μπροσούρα σε μορφή pdf εδώ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ — ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΠΛ. ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙΟΥ 11πμ

*Αφίσα της συνέλευσης αναρχικών από Αθήνα που καλεί σε πορεία στις 11 Δεκέμβρη για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση!

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ
Στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς της παγκόσμιας κυριαρχίας, του κράτους και των αφεντικών που προωθούν τον συνολικό και βίαιο μετασχηματισμό της κοινωνίας και την καταστροφή και λεηλασία της φύσης, επιδιώκοντας τον ολοκληρωτισμό μέσω της εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της καταστολής και του ελέγχου, καταδικάζοντας στην εξαθλίωση, τη φτώχεια και την ανέχεια όλο και πλατύτερα κοινωνικά κομμάτια.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Στην διαρκή όξυνση των συνθηκών εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς και τον εκβιασμό της ανεργίας. Στους θεσμούς, τα Μ.Μ.Ε. που προπαγανδίζουν τον κυρίαρχο λόγο προωθώντας την υποταγή, τα κόμματα και τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές που χειραγωγούν την κοινωνική οργή και επιχειρούν να επιβάλουν την κοινωνική ειρήνη.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ
Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό, τον αλληλοσπαραγμό των κοινωνικά και ταξικά αποκλεισμένων, την εκτόνωση και τον αποπροσανατολισμό της οργής που γεννά η επίθεση κράτους και αφεντικών.

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ – ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Ντόπιων και μεταναστών, στους χώρους εργασίας, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τις γειτονιές για να υπερβούμε το φόβο, την παθητικότητα και την εξατομίκευση, με τα σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αντίστασης, τις άγριες απεργίες.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
Για την καταστροφή του κράτους και του καπιταλισμού που το μόνο που έχουν να υποσχεθούν είναι περισσότερη εκμετάλλευση και καταπίεση.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ
Σάββατο 11 Δεκέμβρη, πλ. Μοναστηρακίου, 11 π.μ.

Συνέλευση Αναρχικών

το κείμενο της συνέλευσης  εδώ

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Τους τελευταίους δύο μήνες στη Γαλλία έχει οξυνθεί ο ταξικός-κοινωνικός αγώνας απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο,ενάντια στα μέτρα λιτότητας που εφαρμόζει το γαλλικό κράτος και την μετατροπή του ασφαλιστικού νομοσχεδίου για αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

ΑΡΧΗ Ο αγώνας αυτός ξεκίνησε τον περασμένο μάρτη με πορείες και δράσεις σε όλες της πόλεις της Γαλλίας που έφταναν σε συμμετοχή τις 800000 κόσμου “άτονες όπως χαρακτηρίζονται σήμερα μπροστά στο μέγεθος των κινητοποιήσεων”. Το Μάη 1εκ. κόσμου κατεβαίνει στο δρόμο . Τον Ιούνη 2εκ., ενώ στον αγώνα μπαίνουν επισφαλείς εργαζόμενοι και άνεργοι που τονώνουν το κίνημα.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ Μπαίνει ο αναμενόμενος Σεπτέμβρης , αλλά πέρασε και ήρθε ο Νοέμβρης μα στην Ελλάδα τίποτα. Τ’ αφεντικά σφίγγουν τη μέγκενη ολόγυρα από την εργατική τάξη, τα συνδικάτα ξεπουλούν τους αγώνες, τα μμε αποχαυνώνουν και πλήττουν με αριθμούς τα αδρανή μυαλά και οι πολιτικοί σέρνουν τη χώρα σε εκλογικά διλήμματα με σκοπό την απορύθμιση της κοινωνίας και τη μετατόπιση των ευθυνών τους εις βάρος της, καθ’ οδόν προς τη χρεωκοπία

Στη Γαλλία όμως ο Σεπτέμβρης μπήκε και αντίθετα με το τι συνέβη εδώ στις 7/9 κατέβηκαν στους δρόμους 2.5 εκ διαδηλωτές. Στις 23/9 κοντά στα 3εκ. στους δρόμους. Πρώτη φορά που ο κόσμος δε διαλύεται, καταλαμβάνει τις πλατείες, συζητά. Οργανώνονται διεπαγγελματικές συνελεύσεις που, ενώνουν εργαζομένους από διαφορετικούς χώρους, ανέργους κλπ. Παράλληλα από πολλούς αναρχικούς δημιουργούνται λαϊκές συνελεύσεις που ασκούν κριτική στα κεντρικά συνδικάτα.

ΟΚΤΩΒΡΗΣ Στις 2/10 3εκ κατεβαίνουν στο δρόμο. Στους δρόμους και στις 12/10 3,5 εκ. Γάλλοι ενάντια στη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος (κυρίως αύξηση των ορίων ηλικίας απ’ τα 60 στα 62). Από τη μέρα εκείνη ξεκινά μεγάλη γενική απεργία με μπλόκα σε δρόμους και χώρους παραγωγής, σαμποτάζ των διαδικασιών κράτους και αφεντικών, μαζικές πορείες και συγκρούσεις, καταλήψεις κλπ. Η οποία συνεχίζεται αμείωτη σε όλο τον Οκτώβριο με παράλληλη εξάπλωση της στο Βέλγιο. Και συνεχίζεται.

Αναλογιζόμενοι την πορεία του κινήματος τον περασμένο χρόνο στην Ελλάδα που κατέληξε με την συνθηκολόγηση των μεγάλων συνδικάτων απέναντι στην επίθεση κράτους, ΔΝΤ και ΕΚΤ, το Σεπτέμβρη που δεν ήρθε και το μέλλον που διαγράφεται ζοφερό για την εργατική τάξη και την κοινωνία ολόκληρη, ύστερα από τις μειώσεις μισθών, τις αυθαίρετες απολύσεις, την ανεργία που αυξάνεται, τη διάλυση της υγείας και της παιδείας, θέλουμε να αναδείξουμε τη σημασία του αγώνα των γάλλων εργατών, ανέργων, φοιτητών και μαθητών ως ένα σημαντικό σημείο αντίστασης στον παγκοσμιοποιημένο χάρτη του καπιταλισμού, καθώς επίσης και τη σημασία του να αγωνίζεσαι με τα δικά σου μέσα δίχως να σέρνεσαι πίσω από ηγεσίες. Τη σημασία του να μην αποκλιμακώνεται ο αγώνας όταν η επίθεση κράτους και αφεντικών εντείνεται.

Την αυτοοργάνωση του κοινωνικού- ταξικού πολέμου

Την αντίσταση απέναντι στην επίθεση κράτους και αφεντικών

Την αλληλεγγύη μεταξύ των αγωνιζομένων σε διεθνές επίπεδο

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

Πάτρα, 9 Νοέμβρη 2010

KΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ

αντιγραφή από patras.indymedia.org

Το πρωί της Τρίτης 9 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε από περίπου 30 αναρχικούς/ές κατάληψη στο προξενείο της Γαλλίας στην Πάτρα (οδός Πατρέως 5) σε μια ένδειξη διεθνιστικής αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους εργάτες και εργάτριες στη Γαλλία που εδώ και αρκετό καιρό βρίσκονται στους δρόμους, καταλαμβάνουν εργοστάσια, σαμποτάρουν την παραγωγή και τις μεταφορές μαχόμενοι ενάντια στη νέα αναδιάρθρωση του καπιταλισμού στον τομέα της εργασίας και της ασφάλισης. Το γαλλικό και το ελληνικό κράτος, ως αναπόσπαστα τμήματα της παγκόσμιας κυριαρχίας διεξάγουν μια άνευ προηγουμένου επίθεση σε βάρος εκατομμυρίων προλετάριων επιδιώκοντας τη συνολική καθυπόταξη της κοινωνίας και την εγκαθίδρυση ενός νέου ολοκληρωτισμού. Ως αναρχικοί θα συμβάλλουμε τα μέγιστα για να ανατραπούν από τα κάτω οι κυρίαρχοι σχεδιασμοί σε παγκόσμιο επίπεδο, προωθώντας την αντίσταση σε κάθε πεδίο εφαρμογής τους με κύριο άξονα την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη ανάμεσα σε όσους αγωνίζονται.

Η κατάληψη του προξενείου διήρκεσε περίπου 40 λεπτά, στάλθηκαν με φαξ κείμενα στα ελληνικά και τα γαλλικά σε διάφορες κρατικές υπηρεσίες σε Ελλάδα και Γαλλία (πρεσβείες, υπουργεία κλπ.), απλώθηκε πανό στο μπαλκόνι, γράφτηκαν συνθήματα με σπρέι στους τοίχους, πετάχτηκαν τρικάκια, φωναχτηκαν συνθήματα και μοιράστηκαν κείμενα στους περαστικούς. Στη συνέχεια οι σύντροφοι-ισσες αποχώρησαν συγκροτημένα προς το Παράρτημα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

http://patras.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=8782

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΡΟΒΟΛΗ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ — ΤΡΙΤΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ

Η Συνέλευση Αναρχικών Ενάντια στη Μισθωτή σκλαβιά  “Ο Εργαλειοφόρος” καλεί συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εργαζομένους στον εκδοτικό οίκο “ελληνικά γράμματα” και ενάντια στην τρομοκρατία των απολύσεων.

Να δημιουργήσουμε εστίες αντίστασης σε κάθε πεδίο έκφρασης της συνεχιζόμενης επίθεσης των αφεντικών, με όπλο μας την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ: ΤΡΙΤΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΗ, 17:00

θα ακολουθήσει στις 19:00 προβολή αυτοοργaνωμένου
ντοκιμαντέρ (25′) για τον αγώνα των εργαζομένων
στα Ελληνικά Γράμματα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ


Το Σάββατο 10 Απρίλη και ένα μήνα μετά τη δολοφονία του αναρχικού Λάμπρου Φούντα από μπάτσους στη Δάφνη, την ώρα που το ελληνικό κράτος ήταν έτοιμο να υπογράψει την άνευ όρων παράδοση του στο ΔΝΤ και την ΕΕ, δυνάμεις της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας εισβάλλουν σε διάφορα σπίτια συντρόφων στην Αθήνα και πραγματοποιούν πολύωρες έρευνες. Η επικείμενη επιτήρηση αποσιωπάται από τα μίντια και την ίδια ώρα όλοι κάνουν λόγο για την μεγάλη επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ που σύμφωνα με “έγκυρες” πληροφορίες έχει οδηγηθεί στην εξάρθρωση της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας. Την επόμενη μέρα ανακοινώνεται από τον εκπρόσωπο τύπου της αστυνομίας ότι κρατούνται οι αναρχικοί Ν. Μαζιώτης, Π. Ρούπα, Κ. Γουρνάς, Σ. Νικητόπουλος, Β. Σταθόπουλος και Χ. Κορτέσης. Μάλιστα, όπως επιβεβαιώνουν και γνωστοί δημοσιογράφοι-υπάλληλοι της κρατικής ασφάλειας, “στα σπίτια τους βρέθηκαν πολύτιμα ευρήματα”, όπως αναρχικά έντυπα, πολιτικά βιβλία, όργανα γυμναστικής, καλαμωτές και ξυπνητήρια που “αποδεικνύουν” την ενοχή τους. Τις επόμενες μέρες το μιντιακό παραλήρημα συνεχίζεται και ξεπερνά κάθε όριο, παρουσιάζοντας δήθεν υπαρκτές τηλεφωνικές συνομιλίες που εμφανίζουν τους συντρόφους να χαίρονται για την έκρηξη βόμβας στα κάτω Πατήσια και τον άδικο θάνατο ενός μικρού μετανάστη. Και οι 6 σύντροφοι βρίσκονται προφυλακισμένοι, ενώ οι Ν. Μαζιώτης, Π. Ρούπα και Κ. Γουρνάς έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στην οργάνωση. Από τις 9 Οκτώβρη, ο σύντροφος Κώστας Γουρνάς βρίσκεται σε απεργία πείνας με κύριο αίτημα του την ά
ρση του καθεστώτος απομόνωσης από το οικογενειακό και πολιτικό του περιβάλλον που εκ των πραγμάτων επιχειρεί να επιβάλλει η κράτησή του στις φυλακές Τρικάλων.  Στις 14 Οκτώβρη εξετάζεται η αίτηση αποφυλάκισης που έχουν καταθέσει οι 6 σύντροφοι ενόψει της συμπλήρωσης του πρώτου εξαμήνου της κράτησης τους.

Η παρούσα συγκυρία βρίσκει το σύστημα στα όρια του με το τελευταίο να δείχνει ξεκάθαρα τόσο τις προθέσεις όσο και τις αντιφάσεις του, με τον κλοιό να σφίγγει από τη μεριά του κράτους και των αφεντικών ακόμη περισσότερο με τις επικείμενες ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ όπως στη ΔΕΗ και τον ΟΣΕ, την αποδοχή του μνημονίου και στον ιδιωτικό τομέα, με νέο ασφαλιστικό εντός του 2011 ανάλογα με τις μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τη βιωσιμότητα του συστήματος, με την επιτάχυνση του προγράμματος διαρθρωτικών αλλαγών, με έμφαση στο άνοιγμα των κλειστών.
Μπαίνοντας λοιπόν σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο τόσο για το κράτος και το κεφάλαιο όσο και για τους καταπιεσμένους και με ορατό το ενδεχόμενο μελλοντικών κοινωνικών εκρήξεων, επιχειρείται το πέρασμα σε μια νέα συνθήκη.Μια νέα συνθήκη, όπου αν τελικά επικρατήσει, περιλαμβάνει και θα περιλαμβάνει ακόμη σκληρότερους όρους όχι μόνο στον τομέα της εργασίας αλλά σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας. Από το εργασιακό, το ασφαλιστικό, τον έλεγχο και την καταστολή σε οργουλιανές εκδοχές μέχρι τους κοινωνικούς αποκλεισμούς, την ακόμη μεγαλύτερη λεηλασία της φύσης με πρόσχημα την «πράσινη ανάπτυξη» όσο και τελικά την μετατροπή του ανθρώπινου είδους σε μηχανή παραγωγής κέρδους με την ζωή να υποβιβάζεται σε μετρήσιμο και τελικά αναλώσιμο μέγεθος.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο επιχειρείται παράλληλα και είναι εξίσου απαραίτητη για τους κυρίαρχους σχεδιασμούς και η φυσική και πολιτική εξόντωση όσων αντιστέκονται, με πρώτο και κύριο στόχο της καταστολής τους αναρχικούς και αντιεξουσιαστές που με τη διαρκή και πολύμορφη δράση τους προωθούν τη ριζοσπαστικοποίηση της αντίστασης σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Μια διαδικασία που στοχεύει φυσικά συνολικά στην κοινωνία και τις αντιστάσεις της και πραγματοποιείται σταδιακά μέσα από τη διαρκή αναβάθμιση του ελέγχου και της καταστολής. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την πρόσφατη εξέλιξη της διεύρυνσης του αντιτρομοκρατικού νόμου που πλέον θα ενεργοποιείται και σε περιπτώσεις αδικημάτων που σχετίζονται με δημόσιες εκδηλώσεις (πορείες-συγκεντρώσεις κλπ.). Για μας, η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους και διωκόμενους αγωνιστές δεν μπορεί παρά να είναι αναφαίρετη συνιστώσα του ευρύτερου αγώνα ενάντια στο κράτος και τα αφεντικά, καθώς λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για όσους αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, προσφέροντας παράλληλα τη δυνατότητα ανάπτυξης της ριζοσπαστικής κριτικής και δράσης, αλλά και συνάντησης των επιμέρους αντιστάσεων που διεξάγονται στα διαφορετικά μέτωπα του κοινωνικοταξικού πολέμου στην κατεύθυνση της περαιτέρω συλλογικοποίησης και διεύρυνσης  τους, μέχρι τη συνολική ανατροπή του κόσμου των κυρίαρχων.

Είναι εμφανές ότι στη νέα επίθεση που εξαπολύουν τα αφεντικά, τα ΜΜΕ έχουν πρωτεύοντα ρόλο. Υποδεικνύουν ενόχους, κατασκευάζουν κατηγορητήρια, καταδικάζουν χωρίς δίκη, για να εξοντώσουν από νωρίς τους εχθρούς του κράτους και να αμβλύνουν τις δυνατότητες αντίστασης μπροστά στα ακόμα σκληρότερα μέτρα που έρχονται. Σε κάθε περίπτωση αποτελούν ένα από τα πολυτιμότερα εργαλεία της κυριαρχίας τόσο για την απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης όσο και για τον αποτελεσματικότερο έλεγχο και αποπροσανατολισμό του κοινωνικού συνόλου.

Όμως μέσα σε αυτήν την συνθήκη όπου όλα φαίνονται να παρακμάζουν, οι αντιστάσεις μας ανθίζουν. Και εννοούμε με τον όρο «αντίσταση» την έμπρακτη διάθεση για καταστροφή αυτού του σάπιου κόσμου, που ενυπάρχει σε κάθε μικρή ή μεγάλη ενέργεια που κοιτάει προς την απελευθερωτική κατεύθυνση, σε κάθε μικρό ή μεγάλο ρήγμα στον κυρίαρχο λόγο και στις υπάρχουσες δομέςαπό όσους αποφασίζουν να δράσουν κάτω από τις αρχές της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, του αλληλοσεβασμού και της αξιοπρέπειας. Αρχές και αξίες που μπορούν και πρέπει να αντικαταστήσουν τις αξίες αυτού του γερασμένου και σάπιου κόσμου της εξατομίκευσης, της απάθειας και του φόβου. Είναι σίγουρο ότι και μόνο η απουσία συγκεκριμένων προτάσεων και αλλαγών λειτουργεί αποτρεπτικά σε πολλούς, όμως αυτό που τους περιορίζει δεν είναι αυτή καθεαυτή η απουσία προτάσεων αλλά ο φόβος που έχει ενσωματωθεί μέσα τους από το ίδιο το σύστημα για οποιαδήποτε αλλαγή έξω από αυτό, αναγνωρίζοντας την ως καταστροφική και μη εφικτή, ως ονειροπόλα και παιδική. Βέβαια μια αλλαγή προς την απελευθερωτική κατεύθυνση, ένας κοινωνικός μετασχηματισμός θα σήμαινε και την καταστροφή αυτού του συστήματος. Και αυτή είναι ακριβώς η μόνη ρεαλιστική, βιώσιμη και συγκεκριμένη πρόταση. Η καταστροφή του καπιταλιστικού οικοδομήματος, η εξάλειψη κάθε εξουσιαστικού κατάλοιπου και η οικοδόμηση ενός νέου κόσμου. Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν, ούτε εύκολοι δρόμοι προς αυτή την κατεύθυνση. Αυτούς πρέπει να τους φτιάξουμε μόνοι μας. Ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί. Το ερώτημα είναι απλό, η απάντηση μας μένει να δοθεί…

Ή με την σιγουριά ενός σκλαβωμένου και καταδικασμένου κόσμου,
ή με την αβεβαιότητα μιας απελευθερωτικής προοπτικής

…για ένα κόσμο χωρίς κράτη,  αφεντικά, καταπίεση και εκμετάλλευση…
…για το κομμουνισμό και την αναρχία!!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ Ν. ΜΑΖΙΩΤΗ, Π. ΡΟΥΠΑ ΚΑΙ Κ. ΓΟΥΡΝΑ (απεργό πείνας από 9 Οκτώβρη) που βρίσκονται προφυλακισμένοι για την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα, έχοντας αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής τους στην οργάνωση

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ Χ. ΚΟΡΤΕΣΗ, Β. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ
Σ. ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟ που βρίσκονται προφυλακισμένοι για την ίδια υπόθεση.

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ που έπεσε στις 10 Μάρτη 2010 στη Δάφνη από τις σφαίρες των ένστολων δολοφόνων της δημοκρατίας.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Η ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

“Αν δεν επαναστατήσουμε τώρα ενάντια στη σύγχρονη δικτατορία των αγορών, του κεφαλαίου και του κράτους, αν δεν αποτινάξουμε τώρα το ζυγό της σκλαβιάς, αν δεν σηκώσουμε σήμερα το κεφάλι μας ψηλά, μέλλον δεν θα υπάρχει για εμάς και θα έχουμε καταδικάσει τις επόμενες γενιές να ζουν στις πιο σκοτεινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες της ανθρώπινης ιστορίας.
Η μόνη λύση που έχουμε στα χέρια μας για να βγούμε από αυτό το αδιέξοδο, για ν’ απαλλαγούμε οριστικά από τον σύγχρονο φασισμό είναι η κοινωνική επανάσταση.”

απόσπασμα από το κείμενο των Π. Ρούπα, Κ. Γουρνά, Ν. Μαζιώτη

ολόκληρο το κείμενο σε μορφή pdf βρίσκεται εδώ