ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ (15/6)

Περίπου 5 χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στην απεργιακή κινητοποίηση που ξεκίνησε από την πλ. Όλγας στην Πάτρα. Στη διαδήλωση συμμετείχαν η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Γεωργίου, το ΕΚΠ, το κίνημα “Δεν πληρώνω”, σωματεία βάσης, φοιτητικοί σύλλογοι, οργανώσεις και κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και μπλοκ της συνέλευσης αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος”.


Το αναρχικό μπλοκ αριθμούσε περίπου 500 άτομα και ήταν ίσως το πιο μαζικό και πιο δυναμικό της πορείας. Σε όλη τη διάρκεια μοιράζονταν διάφορα κείμενα, πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια και γράφονταν συνθηματα.Υπάρχαν 2 πανό, ένα κεντρικό που έγραφε “Μόνη λύση η επανάσταση για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας” και ένα πλαϊνό που έλεγε “Αλληλεγγύη ή φόβος — Κοινοί αγώνες ντόπιν και μεταναστών”. Η διαδήλωση κατέληξε στην πλ. Γεωργίου όπου χιλιάδες κόσμου παρέμειναν εκεί για αρκετή ώρα μετά τη λήξη της… Πριν και μετά την πορεία λειτούργησε αυτοοργανωμένο απεργιακό καφενείο από το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης “Πέρασμα” με κεντρικό σύνθημα “Ούτε εργάτες ούτε πελάτες”. Η πορεία του πα.με ξεκίνησε από πλ. 3 Συμμάχων με αρκετό κόσμο και αυτή.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ…ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

* Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από τη συντρόφισσα Σ.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ (15/6)

Περίπου 5 χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στην απεργιακή κινητοποίηση που ξεκίνησε από την πλ. Όλγας στην Πάτρα. Στη διαδήλωση συμμετείχαν η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Γεωργίου, το ΕΚΠ, το κίνημα “Δεν πληρώνω”, σωματεία βάσης, φοιτητικοί σύλλογοι, οργανώσεις και κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και μπλοκ της συνέλευσης αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος”.


Το αναρχικό μπλοκ αριθμούσε περίπου 500 άτομα και ήταν ίσως το πιο μαζικό και πιο δυναμικό της πορείας. Σε όλη τη διάρκεια μοιράζονταν διάφορα κείμενα, πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια και γράφονταν συνθηματα.Υπάρχαν 2 πανό, ένα κεντρικό που έγραφε “Μόνη λύση η επανάσταση για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας” και ένα πλαϊνό που έλεγε “Αλληλεγγύη ή φόβος — Κοινοί αγώνες ντόπιν και μεταναστών”. Η διαδήλωση κατέληξε στην πλ. Γεωργίου όπου χιλιάδες κόσμου παρέμειναν εκεί για αρκετή ώρα μετά τη λήξη της… Πριν και μετά την πορεία λειτούργησε αυτοοργανωμένο απεργιακό καφενείο από το συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης “Πέρασμα” με κεντρικό σύνθημα “Ούτε εργάτες ούτε πελάτες”. Η πορεία του πα.με ξεκίνησε από πλ. 3 Συμμάχων με αρκετό κόσμο και αυτή.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ…ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

* Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες από τη συντρόφισσα Σ.

1 ΜΑΗ — ΔΙΗΜΕΡΟ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ

Η Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση διοργανώνει διήμερο εκδηλώσεων για την Πρωτομαγιά στις 29 και 30 Απριλίου στο Πολυτεχνείο στις 7μμ.Ενώ την 1 Μάη καλεί στην απεργιακή συγκέντρωση στο Μουσείο στις 11πμ.

Το διήμερο θα περιλαμβάνει:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

προβολή: «Σικάγο 1886-Στιγμές εργατικής Πρωτομαγιάς»
Συζήτηση: «Η επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου και οι κοινωνικές της συνέπειες σε περίοδο συστηµικής κρίσης»

ΣΑΒΒΑΤΟ

προβολή: «Στιγμές κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στην Ισπανία το 1936»
Συζήτηση: «Οι αντιστάσεις των από κάτω και το πρόταγμα της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στο σήμερα και το αύριο»

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΜΑΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11πμ ΜΟΥΣΕΙΟ

 Ακολουθεί το κείμενο της εισήγησης του διημέρου:

1η ΜΑΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ -ΔΝΤ –ΑΦΕΝΤΙΚΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Στις 29 και 30 Απρίλη, ως Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση επιλέξαμε να οργανώσουμε ένα διήμερο εκδηλώσεων ενόψει της Πρωτομαγιάς. Η εξέγερση του Σικάγο το 1886 αποτελεί για εμάς ένα σημείο αναφοράς, έναν  «τόπο» από όπου μπορούμε να αντλήσουμε έμπνευση και συμπεράσματα. Η συμβολή των αναρχικών σε αυτήν υπήρξε καθοριστική χάρη στον αγώνα τους και την επίτευξη της ριζοσπαστικής σύνδεσης των επιμέρους αιτημάτων –όπως αυτό για το 8ωρο- με τη συνολική κριτική του κράτους και του καπιταλισμού. Μέσα από αυτό το διήμερο επιχειρούμε να ανοίξουμε μία συζήτηση όχι ιστορικού περιεχομένου, αλλά για το πώς κατανοούμε και αναλύουμε ως αγωνιστές στο σήμερα τη βίαιη επίθεση του κράτους και του καπιταλισμού, όπως επίσης και το ποια είναι τα δικά μας κοινωνικά προτάγματα και το πώς επικοινωνούν και συνδέονται με τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις στην κατεύθυνση της ανατροπής του υπάρχοντος και της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Για την πρώτη μέρα (Παρασκευή 29/4) το πλαίσιο της συζήτησης που θα θέλαμε να αναπτυχθεί έχει ως κεντρικά σημεία:

    α) Την ολομέτωπη επίθεση των κυρίαρχων σε μία περίοδο συνολικής συστημικής κρίσης (οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική, αξιακή). Η κρίση αυτή αποκαλύπτει σε όλη της την έκταση την αντικοινωνική φύση του καπιταλισμού και αποτελεί απότοκο ενός παγκοσμιοποιημένου εκμεταλλευτικού συστήματος. Ως αιχμές αυτής της επίθεσης αναγνωρίζουμε:

– Τη διαρκή όξυνση των συνθηκών εκμετάλλευσης στους χώρους της μισθωτής σκλαβιάς με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, την «απελευθέρωση» των απολύσεων, τις μειώσεις μισθών και τη θεσμική κατοχύρωση της «ελαστικής εργασίας». Τον τρόμο της ανεργίας που πλήττει όλο και περισσότερους εργαζόμενους (τρόμος που αποτελεί συνώνυμο της φτώχειας και ταυτόχρονα δοκιμασμένο εργαλείο καταστολής και διάχυσης του κοινωνικού κανιβαλισμού και της ξενοφοβίας ανάμεσα στους καταπιεσμένους).

– Τον αποκλεισμό χιλιάδων ανθρώπων από τα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά, όπως η περίθαλψη με τις διαρκείς συγχωνεύσεις και την επιβολή «εισιτηρίου» στα νοσοκομεία. Την εκποίηση σε ιδιώτες του κατειλημμένου από το κράτος ότι είναι δημόσιου και την εντατικότερη καταλήστευση του κοινωνικού πλούτου.

– Την επίταση της καταστροφής και της λεηλασίας του φυσικού κόσμου στο όνομα της ανάπτυξης καθώς το μοντέλο οργάνωσης, λειτουργίας, παραγωγής και κατανάλωσης  που επιβάλλουν κράτος και κεφάλαιο είναι άκρως επιθετικό και καταστρεπτικό τόσο για τη φύση όσο και για τις ανθρώπινες κοινωνίες.

– Την ένταση της καταστολής και του ελέγχου. Απέναντι στην αδυναμία εξασφάλισης της συναίνεσης και στην όξυνση της κοινωνικής οργής επιστρατεύεται η κρατική βία. Με τους νέους τρομονόμους, την ποινικοποίηση απεργιών και διαδηλώσεων, με τα ειδικά νομοθετήματα για την αντιμετώπιση του ρεύματος «άρνησης πληρωμών» , με την ένταση της καταστολής στους δρόμους, το κράτος επιχειρεί να σπείρει το φόβο για την τρομοκράτηση όσων αγωνίζονται και για τον παραδειγματισμό ολόκληρης της κοινωνίας. Παράλληλα η κυρίαρχη προπαγάνδα με εκκλήσεις σε «εθνική ομοψυχία» και σε «συστράτευση όλων απέναντι στην κρίση» επιχειρεί να προωθήσει την υποταγή και τη μοιρολατρία, ώστε οι καπιταλιστές να βαδίσουν ανενόχλητοι τον «ένδοξο» δρόμο της ανάπτυξης και όλοι εμείς αυτόν της μετατροπής μας σε εξαθλιωμένο και υπάκουο εργατικό δυναμικό. Γίνεται όλο και πιο σαφές ότι η διαδικασία αναδιάρθρωσης των δομών εξουσίας και η επιχειρούμενη εγκαθίδρυση ενός μόνιμου «καθεστώτος έκτακτης ανάγκης» που οπλίζεται για να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές αντιστάσεις, έχουν ως στόχο τον συνολικό και βίαιο κοινωνικό μετασχηματισμό.

   β) Τις συνέπειες και τα αποτελέσματα αυτής της επίθεσης στο κοινωνικό πεδίο.

Η ανεργία, η φτώχεια και οι αποκλεισμοί αποτελούν σήμερα γενικευμένη κοινωνική συνθήκη η οποία πλήττει ντόπιους και μετανάστες που βρίσκονται στη βάση της ταξικής πυραμίδας, αλλά και μεγάλα κοινωνικά κομμάτια των μεσαίων στρωμάτων που προλεταριοποιούνται βίαια λόγω της σαρωτικής επίθεσης κράτους και αφεντικών. Παράλληλα, η διάχυση της εξατομίκευσης, του ανταγωνισμού και της υποταγής ως κυρίαρχες αξίες διαμορφώνει το έδαφος για τη γιγάντωση του κοινωνικού κανιβαλισμού, του αλληλοσπαραγμού ανάμεσα στους πιο αδύναμους, με σκοπό την εκτόνωση της κοινωνικής οργής μεταξύ των καταπιεσμένων. Η στρατηγική του «διαίρει και βασίλευε» που προωθείται από τους κυρίαρχους δημιουργεί εκείνη τη συνθήκη όπου οι μετανάστες και οι μετανάστριες στοχοποιούνται από την κυρίαρχη προπαγάνδα ως οι υπαίτιοι για την φτώχεια, την ανέχεια και την υποτίμηση της ζωής.

Για τη δεύτερη μέρα (Σάββατο 30/4) η συζήτηση έχουμε επιλέξει να έχει στο επίκεντρό της τους αγώνες, την κίνηση των «από τα κάτω» ενάντια στους σχεδιασμούς κράτους και αφεντικών. Αυτό είναι άλλωστε και το πεδίο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται και απευθύνεται το συνολικό αναρχικό πρόταγμα της κοινωνικής απελευθέρωσης και αυτοδιεύθυνσης. Είναι το πεδίο από όπου αντλούμε τις εμπειρίες και την δυναμική μας. Για το άνοιγμα αυτής της συζήτησης θέτουμε τα εξής ερωτήματα:

– Ποιες είναι σήμερα οι κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις και πώς γειώνεται μέσα σε αυτές το πρόταγμα της αυτοοργάνωσης και της συλλογικοποίησης μέσα από την αδιαμεσολάβητη οργάνωση των καταπιεσμένων στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια. Με τα  σωματεία βάσης, τις συνελεύσεις γειτονιάς, τους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αντίστασης, τις άγριες απεργίες και με όπλο μας την αλληλεγγύη, απέναντι στη συνθήκη της υποταγής που θέλουν να επιβάλλουν κόμματα, ΜΜΕ και καθεστωτικά συνδικάτα, τη στιγμή που κορυφώνεται ο πόλεμος των κυρίαρχων.

– Πώς με βάση την κριτική αλληλεγγύη επιχειρούμε να ξεπεράσουμε τον αμυντικό χαρακτήρα των αγώνων για την υπεράσπιση προηγούμενων μοντέλων εκμετάλλευσης και καταπίεσης και πώς συνδέουμε τις επιμέρους κινητοποιήσεις στην κατεύθυνση της συνολικής αμφισβήτησης του υπάρχοντος. Πώς προωθούμε τη ριζοσπαστικοποίηση και τη συνολικοποίηση των επιμέρους αγώνων μέσα από την ανάδειξη του κράτους και του καπιταλισμού ως τις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων και πώς προωθούμε το όραμα για μια άλλη κοινωνική οργάνωση στη βάση της οριζόντιας λήψης αποφάσεων, της αυτοδιαχείρισης των αναγκών μας, του σεβασμού του φυσικού κόσμου. Πώς παράλληλα με τη συνείδηση της αναγκαιότητας της καταστροφής του κόσμου του κράτους και του καπιταλισμού συγκροτούμε και τις προτάσεις οργάνωσης της κοινωνίας «από τα κάτω». Προτάσεις στην προοπτική για μια νέα εσωτερική οικονομία ανάμεσα στους καταπιεσμένους χωρίς εκμετάλλευση και ανισότητα, μια οικονομία που θα αρχίσει εκ νέου να παράγει στην πόλη και την ύπαιθρο, ως απάντηση στο ψεύτικο δίλημμα ανάμεσα σε «κρατικοδίαιτη» ή «ιδιωτική» οικονομία.

Η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης όσο και η λήψη των συλλογικών αποφάσεων  οφείλει να ανήκει σε όλους: άμεσα και ισότιμα. Μέσα από τολμηρές πρωτοβουλίες στην καθημερινότητα, μέσα από τη μαζική συμμετοχή στους αγώνες, την εχθρότητα απέναντι σε κάθε φορέα εξουσίας, με τη ριζοσπαστική πολιτικοποίηση και τη σύγκρουση μπορούμε να επανεκκινήσουμε. Να επανεκκινήσουμε ένα δικό μας αυτοδιευθυνόμενο παρόν ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

                                                                                                       

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση
sinelefsianarchikon@gmail.com

H ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟΥ (09/04)

Το Σάββατο 9 Απρίλη πραγματοποιήθηκε στο Παράρτημα εκδήλωση-συζήτηση από τη συνελευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” σε συνεργασία με την αναρχική συλλογικότητα από την Αθήνα “Χορός της Καρμανιόλας”. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν: Καπιταλιστική κρίση — Ελληνική περίπτωση — Μορφές οργάνωσης — Κοινωνικές αντιστάσεις. Αρχικά πραγματοποιήθηκε μια εκτενής εισήγηση των συντρόφων από την Αθήνα αναφορικά με την κρίση ως δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού οικοδομήματος και το πως αυτή εμφανίστηκε στον ελλαδικό χώρο.

Στη συνέχεια, σύντροφοι από τη συνέλευση του εργαλειοφόρου τοποθετήθηκαν σχετικά με το ζήτημα της οργάνωσης των από τα κάτω στο σήμερα, τους τρόπους και τις διαδικασίες που προωθούμε ως μορφή κοινωνικής άμυνας και επίθεσης απένατι στην ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου. Αναφέρθηκαν χαρακτηρίστικα παραδείγματα αγώνα όπως αυτό των κατοίκων της Κερατέας και των εργαζομένων στο εστιατόριο Banquet στη Θεσσαλονίκη.

Τέλος ακολούθησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση γύρω από τις θεματικές που θίχτηκαν, αλλά και ευρύτερα, με τη συμμετοχή αρκετών συντρόφων-ισσών. Στην εκδήλωση που κράτησε σχεδόν 4 ώρες παραβρέθηκαν περισσότερα από 100 άτομα. Πριν την έναρξη της έγινε προβολή του ντοκιμαντέρ “Οι λαχειοπόλες του ουρανού” που πραγμαεύεται τους κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα τη δεκαετία ’60-’70.

Η εισήγηση στην εκδήλωση από τη συνέλευση του εργαλειοφόρου βρίσκεται εδώ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟ — ΣΑΒΒΑΤΟ 09 ΑΠΡΙΛΗ στις 19.00 στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ με τους συντρόφους από τη συλλογικότητα “Χορός της Καρμανιόλας”

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

ΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

ΜΟΡΦΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ… ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ…

Στην πραγματικότητα της οικονομικής κρίσης η κοινωνική πόλωση εντείνεται συνεχώς, παρ’ όλη τη σύγχυση που η κυριαρχία προσπαθεί να επιβάλλει. Τα γεγονότα τρέχουν: απολύσεις, τραμπουκισμοί από την πλευρά των αφεντικών, συνεχείς καταπατήσεις ασύλου με αποκορύφωμα την άρση του στη Νομική και όλα αυτά με φόντο τις εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες και τους μιντιακούς ρουφιάνους να οργιάζουν. Σε αυτό το πλαίσιο, η αναδιάρθρωση της παιδείας πλησιάζει, με το φοιτητικό κίνημα να σκέφτεται ακόμα την εξεταστική που μόλις τελείωσε. Το κράτος στήνει και ενισχύει τις άμυνές του, οι οποίες αρχίζουν να επεκτείνονται και στα Πανεπιστήμια.

Έτσι έχουμε μια σειρά ανακοινώσεων του τμήματος μηχανολόγων μηχανικών και του πρυτανικού συμβουλίου σε σχέση με την κατάληψη ενός μη χρησιμοποιούμενου γραφείου 15 τετραγωνικών εντός κτιρίου του τμήματος από φοιτητές του σχήματος “Ανάχωμα”, που ζητούν από τους ίδιους να εγκαταλείψουν το χώρο (αυτά πριν τις γιορτές). Τελικά το τμήμα μηχ. μηχ. απομονώνει και κατονομάζει 2 φοιτητές του τμήματος ως υπαίτιους για την κατάληψη και τους απειλεί με πειθαρχικές ποινές (προσωρινή ή μόνιμη αναστολή σπουδών), αν δε συμμορφωθούν. Και ενώ λίγοι έχουν ενημερωθεί εν μέσω εξεταστικής, αυτό που κυριαρχεί είναι το σάστισμα για το θράσος της καθηγητικής εξουσίας να απειλεί να εφαρμόσει χουντικούς νόμους για πρώτη φορά στην μεταπολίτευση. Οι καθηγητάδες ερμηνεύουν μια χαρά την αδράνεια των φοιτητών και περνάνε πλήρως στην επίθεση, αφού μόλις μια-δυο βδομάδες αργότερα το τμήμα ηλεκτρολόγων μηχανικών καταδικάζει 2 φοιτητές του σε εξάμηνη αναστολή σπουδών (με αναστολή βεβαίως καθότι είναι καλοί άνθρωποι και δε θέλουν να τιμωρήσουν, παρά μόνο να τρομοκρατήσουν) για τη συνδικαλιστική τους δράση και πιο συγκεκριμένα για παρακώλυση των συνεδριάσεων του τμήματος των ηλεκτρολόγων μηχανικών. Παρομοίως και για αντίστοιχο λόγο απειλούνται με διώξεις και φοιτητές του Μαθηματικού.
Αυτές οι αντιδράσεις από πλευράς της καθηγητικής εξουσίας δε θα έπρεπε να μας εκπλήσσουν. Για εμάς αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι η διοίκηση του πανεπιστημίου Πατρών επιχειρεί αφ’ ενός να περιφρουρήσει την ιδιοκτησία της βάσει των σαφών εντολών που έχει λάβει από τα αφεντικά της (κράτος και εταιρίες), διώκοντας καταληψίες φοιτητές και προσπαθώντας να βάλει ένα φρένο σε νέες καταλήψεις χώρων του πανεπιστημίου, και αφ ετέρου επιχειρεί να ενδυναμώσει την εξουσία της πάνω στους φοιτητές καθώς και σε κάθε αγωνιζόμενο κοινωνικό κομμάτι ακυρώνοντας τον κατακτημένο με αίμα θεσμό του ασύλου και εφαρμόζοντας χωρίς εξαιρέσεις, προϋποθέσεις και αντιρρήσεις το αστικό δίκαιο στο πανεπιστήμιο. Εν ολίγοις, αυτοί οι οποίοι στα λόγια μας το παίζουν προασπιστές του ασύλου θέλουν να εφαρμόζουν τη νομοθεσία του κράτους εντός του. Αν όμως το κράτος με τους δικαστές και τους μπάτσους του λύνει και δένει τόσο εκτός, όσο και εντός του πανεπιστημίου, τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη “άσυλο” και πως προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έχει καταργηθεί ήδη;

Το παραπάνω ερώτημα θα μπορούσε ίσως να είναι και ρητορικό και να μη χρειάζεται απάντηση, όμως το πείραμα τρομοκράτησης από πλευράς των πανεπιστημιακών αρχών που σκιαγραφήθηκε παραπάνω (πειθαρχικές διώξεις, κατάργηση του ασύλου και νομοθετικά και στην πράξη, περίφραξη του πανεπιστημίου με σταθμούς ελέγχου και μπάρες, πρόσληψη σεκιουρητάδων) χρειάζεται την απάντηση όλων μας. Γιατί είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ενώ η ελληνική κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει, οι μεγαλοκαθηγητάδες έχουν πάρει ξεκάθαρη θέση μηδενικής ανοχής σε κάθε πολιτική δραστηριότητα, είτε αυτή είναι συνδικαλιστική, είτε όχι. Ούτως ή άλλως όμως, με τα αφεντικά μας και τους εξουσιαστές μας δεν έχουμε καλές σχέσεις και δεν ζητάμε την ανοχή τους. Αφού επέλεξαν να κάνουν και το πρώτο και το δεύτερο βήμα και να κινηθούν εναντίον μας, ας τους δώσουμε τον πόλεμο που τόσο πολύ επιθυμούν. Ας τους δώσουμε μια απάντηση έμπρακτη, συνολική και ανυποχώρητη, όπως και σε κάθε επίθεση κράτους, κεφαλαίου και λοιπών επίδοξων εξουσιαστών.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ!

Συνέλευση αναρχικών- αντιεξουσιαστών-αυτόνομων για την παρέμβαση στις σχολές

foititikapatra@gmail.com

AΦΙΣΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ-ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ-ΑΥΤΟΝΟΜΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ενάντια σε κάθε αναδιάρθρωση του καπιταλισμού…

ΝΑ ΟΞΥΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΤΑΞΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

Εν μέσω κρίσης (που εκτός των άλλων πηγάζει άμεσα από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής) κράτος και κεφάλαιο επιχειρώντας την αύξηση της κερδοφορίας τους και την «επιτυχή» έξοδο από αυτή, επιλέγουν την αναδιάρθρωση σε όλα τα επίπεδα (εργασία, εκπαίδευση, υγεία κτλ). Στο στόχαστρο βρίσκονται τα εργασιακά και κοινωνικά κεκτημένα δεκαετιών με αποτέλεσμα την ολοένα και μεγαλύτερη υποτίμηση των ζωών μας. Ιδιωτικοποιήσεις, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, επισφάλεια, ανεργία, κόψιμο κάθε κοινωνικής παροχής, ενίσχυση του στρατιωτικό-αστυνομικού συμπλέγματος και επίθεση στο πιο άγρια εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης: τους μετανάστες.

Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, της οποίας το διακύβευμα είναι η πλήρης υποταγή του πανεπιστημίου στο κεφάλαιο(μέσω του απόλυτου ελέγχου των επιχειρήσεων πάνω στα επιμέρους τμήματα και κατά συνέπεια ο πλήρης καθορισμός του προγράμματος και της έντασης σπουδών, της ερευνητικής δραστηριότητας με κριτήρια τις ανάγκες του κεφαλαίου) είναι απλά και μόνο ένα μέρος της συνολικότερης γενικευμένης επίθεσης.

Απέναντι στην επίθεση αυτή, η απάντησή μας οφείλει να είναι συνολική, ταξική και να εμπεριέχει μία έμπρακτη κριτική του καπιταλιστικού συστήματος με σκοπό την καταστροφή του και την οικοδόμηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

καιρός να αρχίσουν οι κλωτσές στο
εκπαιδευτικό προτσές (και όχι μόνο..)

Συνέλευση Αναρχικών, Αντιεξουσιαστών, Αυτόνομων για την παρέμβαση στις σχολές

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ 15/12


Περισσότεροι από 4 χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν σήμερα στην απεργιακή διαδήλωση στην Πάτρα. Από τις 10 το πρωί υπήρχε παρέμβαση από τη συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” με μικροφωνική απέναντι από το εργατικό κέντρο στην πλατεία όλγας. Φοιτητικοί σύλλογοι, οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και πρωτοβάθμια σωματεία συγκεντρώθηκαν μπροστά από το Παράρτημα και στη συνέχεια κατέβηκαν στο εργατικό κέντρο. Σε γενικές γραμμές η πορεία δεν είχε πολύ παλμό παρά τη μαζικότητα της, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που μέλη αριστερών παρατάξεων (κυρίως της κοε) παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι της αστυνομίας, επιχείρησαν να απωθήσουν αγωνιστές από τον κύριο όγκο της διαδήλωσης.

Στα δικαστήρια έγινε επίθεση με μολότωφ και πέτρες στην κεντρική είσοδο.  Στη συμβολή Αγίου Νικολάου και Κορίνθου στήθηκαν οδοφράγματα από αρκετό κόσμο που έμεινε στην “ουρά” της πορείας, ενώ σπάστηκε και η τράπεζα Κύπρου επί της Κορίνθου. Οι μπάτσοιακολουθύσαν από πίσω και από παράλληλους δρόμους, αλλά δεν επέλεξαν να πλησιάσουν. Μετά το τέλος της διαδήλωσης, επίθεση δέχτηκε με μολότωφ και ξύλα φορτηγάκι της αστυνομίας που επιχειρούσε να διασχίσει την Αράτου. Παράλληλα από την πλατεία Γεωργίου ξεκίνησε πορεία του πα.με με περίπου αντίστοιχη συμμετοχή κόσμου (3-4 χιλιάδες).

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ

…ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΣΚΑΓΙΟΠΟΥΛΕΙΟ

Υπό δυνατή βροχή πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 13 Δεκέμβρη πορεία στην ευρύτερη περιοχή του Σκαγιοπουλείου στην Πάτρα. Περίπου 150 άτομα ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της συνέλευσης αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά “ο εργαλειοφόρος” και ξεκίνησαν από την πλ. Υψηλών Αλωνίων, διασχίζοντας στη συνέχεια τις οδούς Μεσολογγίου-Βορ. Ηπείρου-Σολωμού και Παπαφλέσσα. Υπήρχε δυνατός παλμός, μοιράστηκαν κείμενα, γράφτηκαν συνθήματα με σπρέι στους τοίχους. Φωνάχτηκαν πολλά συνθήματα, πολλά εκ των οποίων ιδιαίτερα πρωτότυπα:

“τώρα στα μπακάλικα δεν δίνουν βερεσέ — φωτιά στα κεντρικά της ΓΣΕΕ”

“δουλειά 40 ώρες για 500 ευρώ — σφαλιάρες και κλωτσιές σε κάθε αφεντικό”

“τ’ αφεντικά μας λένε να κάνουμε θυσίες — εμείς θα απαντήσουμε με άγριες απεργίες”

“πορεία με βροχή, πορεία και με χιόνι — μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι”

“ούτε ΠΑΜΕ ούτε ΓΣΕΕ — πάρε τον αγώνα στα χέρια σου λαέ”

Γενικά, όπως ήταν φυσικό, ο κόσμος ήταν πολύ θετικός στο πέρσαμα μας και ιδιαίτερα εξαγριωμένος με την συνεχιζόμενη επίθεση που εξαπολύουν κράτος και αφεντικά. Εκείνο που μένει είναι να συλλογικοποιήσουμε την οργή και τις αντιστάσεις μας, μακριά από κόμματα και ξεπουλημένους εργατοπατέρες να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Να ανατρέψουμε τα σχέδια τους και να στείλουμε τον καπιταλισμό μια για πάντα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ!

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ “ΕΡΓΑΛΕΙΟΦΟΡΟ”

αντίσταση | αυτοοργάνωση | αλληλεγγύη …για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση

Όλο το τελευταίο διάστημα βιώνουμε μια πρωτοφανή επίθεση σε όλα τα επίπεδα, οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό…με την τρομοκρατία του χρέους να κρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας. Το δίλλημα είναι σαφές: ή υποτάσσεστε ή χρεοκοπούμε. Είναι φανερό πως τα αφεντικά θέλουν από εμάς τα πάντα και τα θέλουν τώρα. Μισθούς των 500 ευρώ για την πλειοψηφία των εργαζομένων, δουλειά μέχρι τα όρια της βιολογικής μας ικανότητας, λειτουργία στην λογική της εταιρίας όλων των επιμέρους τομέων του κράτους (σχολεία, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, ταμεία…), υποδούλωσή μας και επιστροφή στον 19ο αιώνα. Το κράτος, προκειμένου να γίνουν όλα αυτά πραγματικότητα φροντίζει να καλλιεργεί την πατριωτική ομοψυχία, την εθνική ενότητα. Προσπαθεί να μεταβιβάσει τις ευθύνες της κρίσης σε όλους και να μας πείσει πως όλοι εμείς οι ελαστικά εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι, ντόπιοι και μετανάστες πρέπει να ταυτιστούμε με τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τους βιομήχανους και να θυσιαστούμε για την «εθνική σωτηρία». Μας ζητούν να εξαθλιωθούμε για να σωθεί ο καπιταλισμός. Όποιος νομίζει πως οι θυσίες είναι «για το καλό μας», βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα.

Η προπαγάνδα των ΜΜΕ αποκρύπτει την ουσία των αλλαγών. Οι δημοσιογράφοι κάνουν αυτό που ξέρουν, συκοφαντούν όλους τους αγώνες που γίνονται, λένε ψέματα, προπαγανδίζουν υπέρ των αφεντικών τους, συγκαλύπτουν όλα τα εγκλήματα που συντελούνται κατά των αδυνάτων. Κάθε απεργία θεωρείται «έγκλημα εσχάτης προδοσίας». Κάθε πορεία «κάνει κακό στην εικόνα της χώρας». Μεθοδευμένα προσπαθούν να στρέψουν το ένα κοινωνικό κομμάτι απέναντι στο άλλο, λειτουργώντας ως γραφείο τύπου των αφεντικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι μετανάστες που τους τελευταίους μήνες έχουν έντεχνα αποτελέσει το εξιλαστήριο θύμα (έιτε «επειδή κλέβουν τις δουλειές», είτε επειδή «βρωμίζουν τις πόλεις, βιάζουν, σκοτώνουν» κλπ.) ούτως ώστε να ενισχυθούν φαινόμενα ρατσισμού και κοινωνικού κανιβαλισμού και να αποπροσανατολιστεί η εκτόνωση της κοινωνικής οργής. Όποιος ακόμα νομίζει πως οι δημοσιογράφοι «ενημερώνουν αντικειμενικά και ουδέτερα» βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Είναι ψεύτες και ρουφιάνοι.

Η καταστολή συνεχώς εντείνεται. Στην Πάτρα στις 17/11 οι μπάτσοι επιτέθηκαν στην διαδήλωση λίγα μόλις λεπτά αφότου αυτή ξεκίνησε με πρωτοφανή για τα τοπικά δεδομένα τρόπο σε όλο τον όγκο της πορείας, χτυπώντας και τραυματίζοντας αρκετούς διαδηλωτές. Ανάμεσα στα άλλα, ένας σύντροφος τραυματίστηκε στο κεφάλι από ευθεία βολή με δακρυγόνο και υπέστη πολλαπλά κατάγματα καθώς και εγκαύματα στη μύτη και το πρόσωπο. Στόχος είναι πλέον κάθε πορεία, άσχετα αν οι διαδηλωτές κάνουν χρήση αντι-βίας ή όχι. Στις 6/12 οι μπάτσοι επιτέθηκαν και στην πορεία στα Γιάννενα, και στο Βόλο και στα Χανιά εκτός από το όργιο καταστολής στην Αθήνα (44 συλλήψεις, εκ των οποίων πολλές μαθητών). Οι μπάτσοι είναι πια σε διατεταγμένη πολιτική υπηρεσία, όπως οι χωροφύλακες και τα τάγματα ασφαλείας κάποτε. Δέρνουν, βασανίζουν, δολοφονούν υμνώντας την χούντα και τον Χίτλερ. Όποιος ακόμα νομίζει πως είναι «εργαζόμενα παιδιά του λαού» βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου. Είναι εντεταλμένοι δολοφόνοι.

Στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και οι παρακρατικές φασιστικές συμμορίες που με πρόσχημα την κρίση επιχειρούν να σηκώσουν κεφάλι και να αποκτήσουν κοινωνική αποδοχή. Αναλαμβάνουν δράση εκεί που δε φτάνει το γκλοπ του μπάτσου και η πένα του δημοσιογράφου. Κυνηγούν και σκοτώνουν μετανάστες, επιτίθενται σε διαδηλώσεις, βάζουν βόμβες και πυρπολούν θρησκευτικούς χώρους μεταναστών και πολιτικούς-κοινωνικούς χώρους. Όποιος ακόμα πιστεύει πως οι φασίστες (είτε οι ναζί της χρυσης αυγής είτε οι ακροδεξιοί του λα.ος) εκφράζουν μια ουδέτερη «δημοκρατική και αγωνιστική αντίσταση», είναι εκτός τόπυ και χρόνου. Είναι η τελευταία εφεδρεία της Δημοκρατίας με το προσωπείο της «εθνικής ανάτασης».

Τα σχέδια τους πρέπει να μείνουν στα χαρτιά. Ας μετατρέψουμε τα μέτρα που συνεχώς παίρνουν και μας τα παρουσιάζουν ως φάρμακο (σαν το γύψο της χούντας) σε ταφόπλακα του συστήματος. Ο δρόμος προς την κοινωνική απελευθέρωση δεν ανακόπτεται. Οι ρωγμές που άνοιξαν τον δεκ 08 είναι μόνο η αρχή. Η εξέγερση ήταν η προειδοποιητική μας βολή και αυτό το γνωρίζουν καλά. Μέσα από άμεσους, αυτό-οργανωμένους αγώνες σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χώρο δουλειάς, να επιδιώξουμε την αλληλεγγύη μεταξύ μας. Να βάλουμε σε εφαρμογή όλους τους τρόπους αντίστασης στα σχέδιά τους. Με καταλήψεις, πορείες και συγκρούσεις. Να αφήσουμε πίσω μας την μοιρολατρία και την απάθεια. Μαζί με όλους τους καταπιεσμένους, σε όλη την ευρώπη και σε όλο τον κόσμο, να ενωθούμε και να τους δείξουμε πως μπορούμε και χωρίς αυτούς… Με την ταξική αλληλεγγύη να χτίσουμε τις απαραίτητες εκείνες σχέσεις που θα δημιουργήσουν ρήγματα στο υπάρχον οικοδόμημα και θα επιφέρουν τις προοπτικές για να δημιουργήσουμε μια αταξική κοινωνία που να βασίζεται στην ισοτιμία, την συνενόηση και την ελευθερία…

άγρια γενική απεργία διαρκείας
όλοι στους δρόμους
καταλήψεις-διαδηλώσεις-συνελεύσεις-συγκρούσεις

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά
Πάτρα, Δεκέμβρης ’10