Μια ανταπόκριση από την πανελλαδική ημέρα δράσης για την Υγεία στην Πάτρα

Το μεσημέρι της Τρίτης 7 Απρίλη, συμμετείχαμε στη συγκέντρωση που είχε καλεστεί από την ΕΙΝΑ (στο πλαίσιο του πανελλαδικού καλέσματος της ΟΕΝΓΕ) στην κεντρική πύλη του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Ρίου. Λίγη ώρα νωρίτερα αναρτήσαμε πανό και στο νοσοκομείο Άγιος Ανδρέας, οι εργαζόμενοι του οποίου συμμετείχαν επίσης στην σημερινή κινητοποίηση. Μαζί με δεκάδες γιατρούς και αλληλέγγυους από σωματεία εργαζομένων, φοιτητικούς συλλόγους, πολιτικές οργανώσεις και συλλογικότητες, τηρώντας όλα τα μέτρα ασφαλείας που επιβάλλει η επικινδυνότητα του ιού, διατρανώσαμε την αλληλεγγύη μας σε όλους και όλες τους εργαζομένους στο χώρο της υγείας που παλεύουν ενάντια στην πανδημία υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, ενώ παράλληλα φιμώνονται και λογοκρίνονται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ και το κράτος, όταν διεκδικούν αυτονόητα μέτρα για την αντιμετώπιση του ιού, για την αυτοπροστασία τους και για την υπεράσπιση της κοινωνικής υγείας.

Χωρίς να έχουμε καμιά εμπιστοσύνη στο κράτος και τα φερέφωνα του, είμαστε πεπεισμένοι πως απέναντι στην πανδημία μόνο ο λαός μπορεί να σώσει τον εαυτό του τόσο από την ίδια την ασθένεια, αλλά και από το εν εξελίξει κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος του σε διάφορα επίπεδα. Η κινητοποίηση αυτή είναι ένα πρώτο μικρό δείγμα του τί πρέπει να γίνει ήδη από σήμερα σε όλους τους χώρους εργασίας, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι υποχρεώνονται να δουλεύουν όντας εκτεθειμένοι στους κινδύνους της πανδημίας, ώστε να αρχίσει από σήμερα να οργανώνεται η αντίσταση στην επερχόμενη λαίλαπα που μεθοδικά προετοιμάζουν κράτος και κεφάλαιο για την κοινωνική πλειοψηφία…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Άμεση και χωρίς όρους μαζική πρόσληψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, επίταξη ιδιωτικών νοσοκομείων και παροχή όλων των απαιτούμενων πόρων και μέσων, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού σε περίθαλψη, βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα σε όλο το προσωπικό υγείας καθώς και πρόνοια για να μην οδηγηθούν στην απόλυτη εξάντληση και σε σοβαρούς κινδύνους και για τη δική τους υγεία.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ-
ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

(ΥΓΕΙΑ, ΣΙΤΙΣΗ, ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΣΤΕΓΑΣΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ)

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

7 Απρίλη: ημέρα πανελλαδικής δράσης για την υγεία

Untitled-17 Απρίλη: Ημέρα πανελλαδικής δράσης για την υγεία

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥΣ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

Άμεση και χωρίς όρους μαζική πρόσληψη ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, επίταξη ιδιωτικών
νοσοκομείων και παροχή όλων των απαιτούμενων πόρων και μέσων, προκειμένου να καλυφθούν
οι ανάγκες του πληθυσμού σε περίθαλψη, βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα σε όλο το προσωπικό υγείας
καθώς και πρόνοια για να μην οδηγηθούν στην απόλυτη εξάντληση και σε σοβαρούς κινδύνους
και για τη δική τους υγεία. Continue reading “7 Απρίλη: ημέρα πανελλαδικής δράσης για την υγεία”

[Πάτρα] 2η διανομή τροφίμων σε πρόσφυγες και μετανάστες

Πραγματοποιήθηκε σήμερα (1/4), για 2η συνεχόμενη εβδομάδα, η προγραμματισμένη διανομή τροφίμων στους πρόσφυγες και τους μετανάστες που ζουν στο παλιό εργοστάσιο του Λαδόπουλου στην Πάτρα.

Στο χώρο που αυτοστεγάζονται οι πρόσφυγες και οι μετανάστες βρίσκονταν και αλληλέγγυοι από άλλες δομές που υπάρχουν στην πόλη, από την Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών που υποστηρίζει σταθερά τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, από τη Λέσχη Αναιρέσεις, την κουζίνα no name kitchen και αλληλέγγυοι εκπαιδευτικοί που παρέδωσαν είδη πρώτης ανάγκης.

Ο συνολικός αριθμός των προσφύγων και μεταναστών που ζουν στα παλιά εργοστάσια της παραλιακής ζώνης της Πάτρας είναι περίπου 180 άτομα, ενώ περίπου άλλοι 100 ζουν διάσπαρτοι στην πόλη.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει άμεση ανάγκη για το επόμενο διάστημα σε: Οσπρια, ρύζι, ηλιέλαιο, τοματοπολτό, πατάτες, κρεμμύδια, παυσίπονα, οδοντόκρεμες.

Ζούμε εν μέσω μιας ανυπολόγιστης ανθρωπιστικής καταστροφής και πρωτόγνωρης κοινωνικής κρίσης, όπου με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται οι γιγαντιαίες αντιφάσεις της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας και εντέλει η εγκληματική και δολοφονική φύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος για την πλειοψηφία της κοινωνίας και ειδικά για τα πιο ευάλωτα και φτωχά κομμάτια της.

Μπροστά στην επέλαση της πανδημίας, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες βιώνουν ένα αδιανόητο καθεστώς εξαίρεσης, όντας απροστάτευτοι και σε απάνθρωπες συνθήκες εξαθλίωσης παντού, από την Μόρια μέχρι τα εργοστάσια της Πάτρας κ τη Μανωλάδα…

Ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω θα είναι ανοιχτός και αυτή την Παρασκευή 3 Απρίλη για τη συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για συνανθρώπους μας που σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες που ζούμε όλοι, τα χρειάζονται. Παράλληλα, επιχειρούμε να διευρύνουμε το δίκτυο αλληλεγγύης με ενημέρωση στη γειτονιά.

H αλληλεγγύη είναι το όπλο μας και δεν μπαίνει σε καραντίνα.

Κανένας απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας αβοήθητος κι εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΜΕΣΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΕΓΑΣΗΣ, ΣΙΤΙΣΗ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

*Σημειώνουμε πως το αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο που λειτουργεί κάθε Τρίτη στον χώρο, καθώς και κάθε δημόσια εκδήλωση (εκτός της μέρας που συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης) αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας. Μέσα στις συνθήκες της εξελισσόμενης πανδημίας λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας.

Απέναντι στην πανδημία και το συνεχιζόμενο κρατικό-καπιταλιστικό έγκλημα… Η κοινωνία θα νικήσει!

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

Εδώ και αρκετές εβδομάδες βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το φάσμα της θανατηφόρας εξέλιξης της πανδημίας του ιού COVID-19. Ενός ιού που πλήττει κυρίως ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού, αλλά όχι μόνο. Η μεγάλη κοινωνική και ταξική πλειοψηφία αντιμετωπίζει τον κίνδυνο της ασθένειας και χιλιάδες άνθρωποι της τάξης μας πεθαίνουν μαζικά σε όλο τον κόσμο, έχοντας αποστερηθεί των απαραίτητων μέσων για την προστασία τους.

Σήμερα, αναδεικνύεται με τραγικό τρόπο η πλήρης αντικοινωνική και δολοφονική φύση του κρατικού-καπιταλιστικού συστήματος, ο προσανατολισμός του οποίου όχι μόνο δεν είναι να ικανοποιήσει τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, αλλά ειδικά σε περιόδους κρίσης, είναι ο περιορισμός και η αποστέρηση τους από την πληττόμενη κοινωνική και ταξική βάση, η παρασιτική του ύπαρξη πάνω της, διαπράττοντας ένα ακόμα έγκλημα εναντίον της.

Η υφαρπαγή του τεράστιου κοινωνικά παραγόμενου πλούτου και των διαθέσιμων πόρων από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ, η υπερσυγκέντρωση πληθυσμών σε μεγαλουπόλεις, εργασιακά κάτεργα, φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων, η διαχρονική υπολειτουργία των συστημάτων υγείας την ώρα που οι οικονομικά και πολιτικά ισχυροί κρατούν για τον εαυτό τους τη δυνατότητα να απολαμβάνουν την καλύτερη δυνατή περίθαλψη, καταδεικνύουν πως: To κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, που ήδη καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο από την πείνα, τις ασθένειες και τις πολεμικές επιχειρήσεις, δίνει μάχη όχι ενάντια στην εξελισσόμενη πανδημία, αλλά για να διατηρήσουν αλώβητα τα προνόμια τους, τη θέση εξουσίας τους οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί.

Κάτι τέτοιο επιβεβαιώνουν άλλωστε και τα πολεμικά ανακοινωθέντα-διαγγέλματα της κυβέρνησης, τα οποία σε καθημερινή βάση υπενθυμίζουν το τεράστιο πλήγμα στον τομέα της οικονομίας που θα επιφέρει η όλη κρίση και επιχειρούν να αντλήσουν συναίνεση στη συνολική κοινωνική αναδιάρθρωση που ετοιμάζονται να υλοποιήσουν το επόμενο διάστημα για να στηρίξουν το κεφάλαιο εξαιτίας της μείωσης της κερδοφορίας του. Με αφορμή την  εξελισσόμενη πανδημία, ένας νέος γύρος επίθεσης στους εργαζόμενους και την κοινωνία προετοιμάζεται. Αυτά που σήμερα παρουσιάζονται ως «παροχές αλληλεγγύης» προς την κοινωνική βάση, αύριο θα κληθούμε να τα πληρώσουμε πολλαπλάσια με τεράστιο κόστος στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που θα βγαίνουν ήδη πληγωμένοι από την άνιση μάχη των ημερών μας.

Γιατί η πραγματικότητα είναι πως τη μάχη απέναντι στην εξελισσόμενη πανδημία, την δίνει η κοινωνική και ταξική βάση, παρά τις αντίξοες συνθήκες που έχουν επιβληθεί από τους δυνάστες της. Τη μάχη απέναντι στην εξελισσόμενη πανδημία τη δίνουν οι πολλοί και οι πολλές που αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο για τους διπλανούς τους παίρνουν τα απαραίτητα μέτρα της ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας, δίνοντας από το υστέρημά τους για να αγοράσουν όσα θα έπρεπε να είναι άμεσα διαθέσιμα στο σύνολο του πληθυσμού. Τη δίνουν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι που με αυτοθυσία και τεράστια ατομική κόπωση δίνουν κάθε ικμάδα της ενέργειάς τους νοσώντας οι ίδιοι, για να σώσουν ζωές. Τη δίνουν όλοι οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες που εξαναγκάζονται να πηγαίνουν καθημερινά στη δουλειά, στις ταχυμεταφορές, στα καταστήματα “take away” της εστίασης, στα Μ.Μ.Μ και στα σούπερ-μάρκετ που κρατάνε με κίνδυνο της υγείας τους ανοιχτή την αλυσίδα τροφοδοσίας, οι αγρότες και οι εργάτες/τριες της καθαριότητας.

Είναι η κοινωνική και ταξική βάση που μέσα σε τόσο δύσκολες συνθήκες αναδεικνύει τις τεράστιες δυνατότητές της, παλεύοντας να αντέξει μια πανδημία, εν μέσω της συνθήκης της γενικευμένης φτώχειας και εξαθλίωσης. Και είναι το κράτος και το κεφάλαιο που συνεχίζουν να αναπαράγουν τον εαυτό τους,  αποτελώντας όχι τη λύση απέναντι στην πανδημία, αλλά εμπόδιο για την αντιμετώπισή της. Στερώντας τρόφιμα, ιατροφαρμακευτικό υλικό, διαθέσιμες δυνάμεις από τη μάχη αυτή, τιμολογώντας ανθρώπινες ζωές και κερδοσκοπώντας πάνω στο θάνατο. Που το μόνο που έχουν να «υποσχεθούν» είναι την πλήρη στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, την καταστολή όσων επιβιώνουν. Που προετοιμάζουν ήδη τις επόμενες σφαγές, την επιβολή της δυστοπίας, χρηματοδοτώντας στρατούς αντί για νοσοκομεία,  μπάτσους αντί για γιατρούς. Που ευνοούν τις επιχειρήσεις και τα αφεντικά, ενώ ταυτόχρονα λεηλατούν ακόμα περισσότερο τις εργατικές κατακτήσεις, με την εργοδοτική αυθαιρεσία και ασυδοσία να γιγαντώνεται εν μέσω πανδημίας, με απολύσεις, ανασφάλιστη εργασία, υπερεκμετάλλευση.  Που ακόμα και τώρα προχωρούν σε κατασταλτικές επιχειρήσεις κατά αγωνιστών, ξεσπιτώνουν μετανάστες, χτυπούν και τραυματίζουν σοβαρά αντιφασίστες/στριες όπως στο Ρέθυμνο.

Είναι οι ίδιοι που εδώ και χρόνια επιχείρησαν τη διάλυση των δημόσιων δομών υγείας μέσω της υποχρηματοδότησης, των απολύσεων, του κλεισίματος νοσοκομείων. Το αποτέλεσμα είναι να βρίσκονται διαθέσιμες ελάχιστες κλίνες εντατικής θεραπείας, σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες. Οι εργαζόμενοι γιατροί και νοσοκόμοι δίνουν ένα τιτάνιο αγώνα και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε τους διεκδίκηση.  Απαιτούμε την άμεση και χωρίς όρους μαζική πρόσληψη (αντί της κοροϊδίας με περιορισμένες συμβάσεις και εθελοντική εργασία) ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και την παροχή όλων των απαιτούμενων πόρων και μέσων, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού σε περίθαλψη, βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα σε όλο το προσωπικό υγείας καθώς και πρόνοια για να μην οδηγηθούν στην απόλυτη εξάντληση και σε σοβαρούς κινδύνους και για τη δική τους υγεία.

Είναι οι ίδιοι που έχουν εγκλωβίσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε συνθήκες εξαιρετικά επικίνδυνες. Η υγεία τους λόγω των συνθηκών εγκλεισμού βρίσκεται σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο και δεν θα δεχθούμε την αντιμετώπισή τους ως αναλώσιμου πληθυσμού. Απαιτούμε άμεσα μέτρα στήριξης για τους κρατούμενους και αποσυμφόρηση των φυλακών. Απαιτούμε τον απεγκλωβισμό των προσφύγων και μεταναστών από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την επίταξη των άδειων ξενοδοχειακών μονάδων για να προστατευθούν από την πανδημία, καθώς και τη δημιουργία ειδικών δομών υγείας για όλους.

Είναι οι ίδιοι που έχουν φτωχοποιήσει στα όρια της απόλυτης ανέχειας εργαζόμενους και ανέργους  με αποτέλεσμα να βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της πείνας. Απαιτούμε την καταβολή μισθών στους εργαζόμενους ανεξαρτήτως της κατάστασης της επιχείρησης στην οποία εργάζονται καθώς και ειδική μέριμνα για τους απόρους και τους ανέργους. Επιβάλλεται η επίταξη κάθε διαθέσιμου πόρου από τον κλεμμένο κοινωνικό πλούτο που έχουν συγκεντρώσει οι πολιτικά και οικονομικά ισχυροί στα χέρια τους και η διάθεσή του στο κοινωνικό σώμα.

Η δε ενδεχόμενη συνέχιση της κατασταλτικής εκστρατείας από τη μεριά του κράτους ενάντια σε αγωνιζόμενους και δομές του αγώνα εν μέσω αυτής της συνθήκης, εμπίπτει στην κατηγορία του εγκλήματος πολέμου και ως τέτοια θα καταγραφεί και θα αντιμετωπιστεί. Συλλήψεις και οι προσαγωγές στα πλαίσια του «business as usual» από τα καθάρματα του υπουργείου ΠΡΟ.ΠΟ. σημαίνει ότι δεν διστάζουν να θέσουν  συνειδητά και με σχέδιο σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και την υγεία αγωνιζόμενων και κατά συνέπεια και του κοινωνικού συνόλου ευρύτερα, για να επιτύχουν τους διαχρονικούς σκοπούς τους.

Τα μέτρα συλλογικής και ατομικής αυτοπροστασίας εν μέσω μίας πρωτοφανούς κατάστασης που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή πάρα πολλών, δεν σημαίνουν σε καμία περίπτωση παράδοση στις διαθέσεις της κρατικής και καπιταλιστικής δικτατορίας, η οποία θα θελήσει να επιβάλει ακόμα επαχθέστερους όρους διαβίωσης για την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Ο αυτοπεριορισμός μας στα σπίτια γίνεται για λόγους κοινωνικής συνείδησης που είναι καθόλα ειλικρινής σε αντίθεση με το υποκριτικό ενδιαφέρον του κράτους και των αφεντικών που εξακολουθούν να υποχρεώνουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνικής και ταξικής βάσης να πηγαίνει στη δουλειά, ενώ ο τομέας εργασίας της δεν σχετίζεται με την κάλυψη επιτακτικών αναγκών της κοινωνίας, (επιδεικνύοντας απλώς τη σχετική βεβαίωση) με πραγματικό κίνδυνο της ζωής της. Που βάζει σε καραντίνα τον πληθυσμό αλλά δεν κάνει καμία κίνηση στον τομέα της βελτίωσης του συστήματος υγείας, είτε με πρόσληψη νέου προσωπικού, είτε με άνοιγμα νέων κρεβατιών στις ΜΕΘ, είτε με προμήθεια ιατρικού εξοπλισμού. Θεματοφύλακας της κοινωνικής συνείδησης και αλληλεγγύης δεν είναι, και δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι, το κράτος και η αστυνομία.

Προκρίνουμε τη δημιουργία ειδικών ομάδων αλληλεγγύης που θα λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης, προκειμένου να βοηθήσουν τους πλέον ευάλωτους σε βασικές τους ανάγκες.

Οι πόροι για την προστασία του κοινωνικού συνόλου υπάρχουν και τους έχουμε παράξει οι εργαζόμενοι, ωστόσο η διαχείρισή τους βρίσκεται στα χέρια ελάχιστων οι οποίοι έχουν επανειλημμένα αποδείξει πως αδιαφορούν για τις ανθρώπινες ζωές, μπροστά στην εξουσία και τα κέρδη τους. Καθώς λοιπόν γνωρίζουμε ότι το κράτος και το κεφάλαιο μόνο κατόπιν της κοινωνικής πίεσης είναι αναγκασμένα να παρέχουν τα στοιχειώδη, επειδή προτιμούν την διατήρηση της ισχύος και του πλούτου μιας ελάχιστης μειοψηφίας αντί της υγείας και της ζωής πολλών χιλιάδων, όταν και όπου το επιτάσσουν λόγοι συνείδησης θα βγούμε στο δρόμο για να αγωνιστούμε για τη ζωή και ενάντια στον θάνατο, λαμβάνοντας όμως όλα τα αναγκαία μέτρα ατομικής και συλλογικής προφύλαξης απέναντι στην πανδημία.

Η μάχη της κοινωνικής και ταξικής βάσης απέναντι στην επιδημία, είναι το πρώτο απαραίτητο βήμα για να συνεχίσει να υπάρχει η ζωή. Θα γίνει απαραίτητο να δώσουμε και μία δεύτερη μάχη, απέναντι στο κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα που επέβαλε εκείνες τις συνθήκες για να γίνει η εξάπλωση του ιού πολύ πιο θανατηφόρα, πολύ πιο μαζική και που σήμερα επιβάλλει τον απόλυτο έλεγχο επάνω μας.

Η αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και ο αγώνας δεν απαγορεύονται ούτε μπαίνουν σε καραντίνα. Ο ταξικός πόλεμος, ιδιαίτερα από την πλευρά των εξουσιαστών, δεν έχει μπει σε καραντίνα και δεν πρέπει να παύσει μονομερώς.

Θα συνεχίσουμε ως άνθρωποι και όχι ως εξατομικευμένοι κανίβαλοι, ως αντιστεκόμενοι και όχι παραδομένοι και φοβισμένοι, ως αναρχικοί, τον αγώνα για την κοινωνία των ελεύθερων ίσων που θα έχει ως προτεραιότητα την προστασία των ευάλωτων, ως πρώτο και κύριο συμφέρον τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου, ως βασικό μέλημά της την ευμάρεια και την εξυπηρέτηση της κοινωνίας και όχι μίας κάστας ισχυρών, που οδηγούν την ανθρωπότητα στην δυστοπία του θανάτου, της εξαθλίωσης και του ελέγχου.

Κανένας απολυμένος, κανένας άστεγος, κανένας πεινασμένος, κανένας αβοήθητος κι εγκαταλελειμμένος μόνος στην πανδημία

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΤΡΟΦΗ, ΥΓΕΙΑ, ΣΤΕΓΑΣΗ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΔΥΣΤΟΠΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ, ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ…

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Μάρτιος 2020

site: http://apo.squathost.com/ | Mail: anpolorg@gmail.com | fb: anpolorg | Twitter: @anpolorg

[Μετάφραση] Αγωνιζόμενοι/ες ενάντια στον ιό, μετασχηματίζουμε την κοινωνία

Μεταφράσαμε και αναδημοσιεύουμε το κείμενο της έκτακτης συνδιάσκεψης της Union communiste libertaire σχετικά με την πανδημία που πλήττει την ανθρωπότητα

Αγωνιζόμενοι/ες ενάντια στον ιό, μετασχηματίζουμε την κοινωνία

Από τότε που η επιδημία του κοροναϊού έφθασε στη Γαλλία, η κυβέρνηση δεν σταμάτησε να ταλαντεύεται συνεχώς ανάμεσα σε μέτρα περιορισμού – τα οποία έχουν φτάσει στο ζενίθ και στην επιθυμία διατήρησης των εταιρικών κερδών, επιτρέποντας τη συνέχιση της λειτουργίας των επιχειρήσεων σε μη βασικούς τομείς.

H Ελευθεριακή Κομμουνιστική Ένωση, που συνέρχεται σε έκτακτη διάσκεψη στις 17 Μαρτίου, πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να αντιστραφούν οι προτεραιότητες.

Η πανδημία απαιτεί τη λήψη μέτρων που εξ-ανάγκης εναντιώνονται στους καπιταλιστές. Μέτρα που θα αποδείξουν ότι η κοινωνία και η οικονομία μπορούν να λειτουργήσουν με τρόπο ριζικά διαφορετικό. Continue reading “[Μετάφραση] Αγωνιζόμενοι/ες ενάντια στον ιό, μετασχηματίζουμε την κοινωνία”

[Μετάφραση] Η αλληλοβοήθεια δεν είναι μια κενή λέξη

Μεταφράσαμε και αναδημοσιεύουμε δύο ανακοινώσεις (η πρώτη στις 17/3 και η δεύτερη στις 19/3) της γαλλόφωνης Αναρχικής Ομοσπονδίας (Fédération anarchiste – IFA) σχετικά με την τρέχουσα συγκυρία, την πανδημία και το καθεστώς έκτακτης ανάγκης στη Γαλλία

Η αλληλοβοήθεια δεν είναι μια κενή λέξη

Οι ανακοινώσεις μέτρων περιορισμού που έκανε χθες το βράδυ ο πρόεδρος της Γαλλίας είναι χρήσιμες και δεν θα το αρνηθούμε. Αντιθέτως, εμείς, οργανωμένοι στην Αναρχική Ομοσπονδία, γνωρίζουμε ότι μία από τις σημαντικότερες αξίες είναι η αλληλοβοήθεια. Η αλληλοβοήθεια σημαίνει επίσης φροντίδα για τους πιο αδύναμους και πιο ευπαθείς στην κοινωνία μας. Δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία χωρίς να ληφθούν υπόψη οι άλλοι. Continue reading “[Μετάφραση] Η αλληλοβοήθεια δεν είναι μια κενή λέξη”

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ!

santiago_armengod_anarquia400

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΡΟ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ!

Την Κυριακή 22 Μάρτη ανακοινώθηκε από τον Μητσοτάκη η καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας από την Δευτέρα 23 Μάρτη το πρωί. Η απαγόρευση αυτή, προετοιμαζόταν συστηματικά τόσο μέσα από τα κρατικά επιτελεία, όσο και από τα -πάντα πρόθυμα- Μ.Μ.Ε. που διαρκώς έκαναν λόγο για ανευθυνότητα της κοινωνίας και για «ατομική ευθύνη». Το συγκεκριμένο μέτρο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σε καμία περίπτωση υγειονομικό. Αντίθετα αποτελεί ακραίο μέτρο πειθάρχησης, ελέγχου, καταστολής και περιστολής ελευθεριών. Δεν σχετίζεται με την αντιμετώπιση της επιδημίας αλλά με την στρατιωτική διαχείριση της κρίσης και κυρίως επιχειρεί να αφήσει παρακαταθήκη για την μετέπειτα διαχείριση όπου τα «έκτακτα μέτρα» θα γίνουν κανονικότητα και το καθεστώς έκτακτης ανάγκης θα μονιμοποιηθεί. Άλλωστε, το κράτος δεν έχει πάρει κανένα μέτρο που σχετίζεται πραγματικά με την αντιμετώπιση της επιδημίας που περνάει μέσα από την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας με προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών, επίταξη ιδιωτικών κλινικών, και ικανοποίηση των αιτημάτων του υγειονομικού προσωπικού που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή απέναντι στον ιό, για χορήγηση όλων των απαραίτητων μέσων. Την ίδια στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι σε πολλούς τομείς υποχρεώνονται να δουλεύουν νυχθημερόν, στοιβαγμένοι ο ένας πάνω στον άλλο, χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας στοχεύει και στο να μην υπάρχει κανενός είδους παρέμβαση και διεκδίκηση και σε αυτούς τους χώρους.

Το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό και πρέπει να σπάσει στην πράξη. Ανεξάρτητα από τις αντικειμενικές δυσκολίες της συνθήκης που δεν επιτρέπουν μαζικές εκδηλώσεις και επιτάσσουν τήρηση όλων των ατομικών και συλλογικών μέτρων αυτοπροστασίας, το κίνημα οφείλει να βρει τους τρόπους από σήμερα για να αντιμετωπίσει αυτό το πρωτοφανές κατασταλτικό μέτρο. Πρέπει και σήμερα να δώσουμε μάχες, έτσι ώστε όταν η επιδημία περάσει, οι αγώνες να διεξαχθούν με καλύτερους όρους και όχι με αρνητική παρακαταθήκη. Καμία λευκή επιταγή στην περιστολή των ελευθεριών μας με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Από την πλευρά μας δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε κανονικά τις κινήσεις αλληλεγγύης που έχουμε προγραμματίσει. Ως εκ τούτου, ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί τα Πρόσω θα είναι ανοιχτός την Παρασκευή 6.00μ.μ.-8.00μ.μ. για συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης, ενώ θα πραγματοποιηθεί κανονικά και η διανομή τους σε συνανθρώπους μας που τα χρειάζονται περισσότερο από ποτέ σε αυτές τις δύσκολες μέρες.

Η κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, η αλληλοβοήθεια και ο αγώνας ούτε απαγορεύονται ούτε μπαίνουν σε καραντίνα.

Aυτοδιαχειριζόμενος Xώρος Επί τα Πρόσω

Πατρέως 87 | epitaprosw.espivblogs.net | epitaprosw@gmail.com

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ-ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΕΣΤΙΩΝ | ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΕΣΤΙΩΝ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ

«Η κυβέρνηση και το κράτος βλέπει τους οικότροφους ως «βάρος» και «κόστος» και αποποιείται τις ευθύνες τους αντί να πάρει μέτρα προστασίας για αυτούς. Χαρακτηριστικό της αδιαφορίας τους είναι ότι στη ΦΕΠΑ έχουν κάνει μόνο μία απολύμανση για τόσες εβδομάδες και έχουν τοποθετήσει μόνο 2 αντισηπτικά χωρίς κιόλας να ανανεώνεται το υγρό.»

Σύλλογος Οικοτρόφων της Φοιτητικής Εστίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, έπειτα από κοινή υπουργική απόφαση, έλαβε χώρα η προσωρινή αναστολή λειτουργίας των φοιτητικών λεσχών και εστιών πανελλαδικά εξαιτίας της επαπειλούμενης εξάπλωσης του κορονοϊού. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι το αποκορύφωμα μιας σειράς κινήσεων από πλευράς του κράτους και των πρυτανικών αρχών που αδιαφορούν και απαξιώνουν εκατοντάδες φοιτητές που μένουν στις εστίες, καθιστώντας τις συνθήκες διαβίωσης και στέγασης επικίνδυνες. Ήδη αρκετοί σύλλογοι εστιών έχουν αναφέρει ότι δεν τους παρέχονταν τα αναγκαία μέτρα αυτοπροστασίας, ενώ αναγκαζόντουσαν να πληρώσουν τα απαιτούμενα μέσα προστασίας και είδη υγιεινής από την τσέπη τους.

Το πρωί της Δευτέρας εστιακοί βρήκαν την πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών και απαίτησαν να μιλήσουν μαζί της. Τελικά η πρύτανης αποχώρησε όταν έφτασαν στο σημείο μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ.Η συγκεκριμένη απόφαση για το κλείσιμο των εστιών είναι συμπληρωματική ως προς τη διαχρονική πολιτική του κράτους για την απαξίωση των αναγκών μας, τη μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας, για απόσυρση από κάθε είδους φοιτητικής μέριμνας και για την επίθεση σε κάθε είδους κατάκτηση όπως η σίτιση, η στέγαση και η μετακίνηση. Ακόμα και εν μέσω πανδημίας κράτος και πρυτανικές αρχές επιλέγουν να χτυπήσουν όσα έχουν κατακτηθεί με αγώνες.

Είναι ξεκάθαρο το πόσο υποκριτικό είναι το «μένουμε σπίτι» και το αφήγημα περί «ατομικής ευθύνης» που έχει στήσει από την αρχή της πανδημίας το κράτος. Την ώρα που καλεί τους πολίτες να μείνουν σπίτι, που εφαρμόζει ένα αυταρχικό μέτρο (που καμία σχέση δεν έχει με την καταπολέμηση της πανδημίας) περιστολής των ελευθεριών μας με πρόσχημα τον ιό, πετάει εκατοντάδες φοιτητές στο δρόμο. Την ώρα που καλεί να μειωθούν οι μετακινήσεις από πόλη σε πόλη, αναγκάζει τους φοιτητές να μετακινηθούν χωρίς να λογαριάζει αν μπορούν να σηκώσουν το οικονικό κόστος, αν έχουν κάποια ευπαθή οικογενειακά μέλη στο σπίτι τους, αν δουλεύουν και δεν μπορούν να φύγουν από την πόλη, αν οι μετανάστες οικότροφοι μπορούν να πάνε στη χώρα τους που έχει κλείσει τα σύνορα λόγω ιού κλπ.
Το αφήγημα της «ατομικής ευθύνης» και της «εθνικής ομοψυχίας» καταρρέει και με τα υποκριτικά «μέτρα πρόληψης» της κυβέρνησης την ώρα που δεν έχει πάρει κανένα μέτρο τόνωσης του δημόσιου συστήματος υγείας και δεν έχει ικανοποιήσει κανένα από τα αιτήματα των εργαζομένων στη δημόσεια υγεία. Οι ίδιοι που εδώ και χρόνια με μια σειρά μέτρων έχουν διαλύσει το σύστημα υγείας και κάθε μορφή πρόνοιας, περίθαλψης, ασφάλισης και σύνταξης, που έχουν φτωχοποιήσει και εξαθλιώσει την κοινωνία, που επιχειρούν να ιδιωτικοποιήσουν πλήρως κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για αυτή.

Όσο και αν το κράτος επιχειρεί να μας θέσει συνυπεύθυνους σε αυτή την κατάσταση, δεν πρέπει να το αποδεχτούμε. Η πανδημία θα χρησιμοποιηθεί και μετά σαν πρόσχημα για την επίθεση στα φοιτητικά και ταξικά κεκτημένα. Να μην περάσει το κλείσιμο των εστιών και να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα των εστιακών για καλύτερες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης, για μέτρα προστασίας και απολύμανσης.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών  

 

Διανομή ειδών πρώτης ανάγκης σε πρόσφυγες και μετανάστες

Αναδημοσίευση από https://epitaprosw.espivblogs.net/

Σήμερα το πρωί (24/3) σύντροφοι και συντρόφισσες πραγματοποίησαν διανομή τροφίμων και βασικών ειδών πρώτης ανάγκης στους περίπου 150 μετανάστες και πρόσφυγες που ζουν στο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο του Λαδόπουλου στην παραλιακή ζώνη της Πάτρας, απέναντι από το νέο λιμάνι.

Ζούμε εν μέσω μιας ανυπολόγιστης ανθρωπιστικής καταστροφής και πρωτόγνωρης κοινωνικής κρίσης, όπου με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται οι γιγαντιαίες αντιφάσεις της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας και εντέλει η εγκληματική και δολοφονική φύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος για την πλειοψηφία της κοινωνίας και ειδικά για τα πιο ευάλωτα και φτωχά κομμάτια της.

Σε αυτή τη συνθήκη, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες βιώνουν ένα αδιανόητο καθεστώς εξαίρεσης ζώντας κατά χιλιάδες σε απάνθρωπες συνθήκες εξαθλίωσης σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή σε αυτοσχέδιους χώρους, δίχως καμία δυνατότητα αυτοπροστασίας από την εξάπλωση της πανδημίας.

ΝΑ ΕΜΠΟΔΙΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟ ΜΕΣΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΣΤΕΓΑΣΗΣ ΚΑΙ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

*Η συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης θα γίνει κανονικά την Παρασκευή 6-8 στο στέκι (Πατρέως 87).
**Σημειώνουμε πως το αυτοδιαχειριζόμενο καφενείο που λειτουργεί κάθε Τρίτη στον χώρο, καθώς και κάθε δημόσια εκδήλωση (εκτός της μέρας που συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης) αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας. Μέσα στις συνθήκες της εξελισσόμενης πανδημίας λαμβάνουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ατομικής και συλλογικής αυτοπροστασίας.

Επιδημία; Κρατική σφαγή

solidarietà

Κείμενο της Αναρχικής Ομοσπονδίας του Τορίνο (FAI) σχετικά με την πρόσφατη επιδημία. Μετάφραση από την Αναρχική Πολιτική Οργάνωση – Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων

Επιδημία; Κρατική σφαγή

Οι νεκροφόρες βρίσκονται παραταγμένες η μία πίσω από την άλλη μπροστά στο νεκροταφείο του Μπέργκαμο. Αυτή η εικόνα περισσότερο από πολλές άλλες, μας δείχνει την πραγματικότητα με όλη της τη σκληρότητα. Δεν μπορείς καν να αφήσεις ένα λουλούδι. Δεν μπορούν καν να τους συνοδεύσουν προς το τέλος. Πέθαναν μόνοι, χάνοντας την ανάσα τους αργά αργά.

Από τα παράθυρα, σε προκαθορισμένες ώρες, άνθρωποι φωνάζουν, τραγουδούν, χτυπούν τα πιάτα και συναντιούνται, μέσα σε ένα κλίμα εθνικής ανάτασης υποκινούμενο από τους πολιτικούς και τα μέσα ενημέρωσης. «Όλα θα πάνε καλά. Θα τα καταφέρουμε».

Η κυβέρνηση μέσα από τα διατάγματα που δημοσιεύτηκαν με φρενήρη ρυθμό το ένα μετά το άλλο ανέστειλε την συζήτηση, ακόμα και την αδύναμη δημοκρατική αντιπαράθεση, ακόμα και το εξαντλημένο τυπικό της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και στρατολόγησε τους πάντες. Εκείνος που δεν υπακούει είναι εγκληματίας, σχιζοφρενής.

Για να είμαστε σαφείς. Καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του. Εμείς οι αναρχικοί το γνωρίζουμε καλά αυτό: για εμάς, η ατομική ευθύνη του καθενός για τις πράξεις του είναι το θεμέλιο μιας κοινωνίας ελευθερίας και ισότητας.

Η φροντίδα των αδύναμων, των ηλικιωμένων, εκείνων που περισσότερο από άλλους διακινδυνεύουν τη ζωή τους είναι ένα καθήκον που νιώθουμε με μεγάλη ένταση. Πάντα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ.

Ένα εξίσου ισχυρό καθήκον είναι να λέει κανείς την αλήθεια, εκείνη την αλήθεια που δεν φιλτράρει σωστά κάποιος που βρίσκεται κλεισμένος στο σπίτι του μπροστά στην τηλεόραση. Που, ωστόσο, στο μεγαλύτερό της μέρος, είναι ορατή στον καθένα.

Εκείνοι που ψάχνουν για την κρυμμένη αλήθεια, για μια σκοτεινή συνωμοσία που έχει προκληθεί από τον αγαπημένο τους κακούργο, κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα, διότι εκείνοι που τα έχουν ανοιχτά αγωνίζονται να αλλάξουν την άδικη, βίαιη, τυραννική και δολοφονική τάξη πραγμάτων.

Κάθε μέρα, ακόμα και σήμερα, ενώ οι άνθρωποι αρρωσταίνουν και πεθαίνουν, η ιταλική κυβέρνηση σπαταλά 70 εκατομμύρια ευρώ σε στρατιωτικές δαπάνες. Με τα χρήματα που ξοδεύονται σε μια από τις 366 ημέρες του δίσεκτου αυτού χρόνου, θα μπορούσαν να είχαν χτιστεί και εξοπλιστεί έξι νέα νοσοκομεία και ό,τι θα έμενε θα κάλυπτε την προμήθεια μασκών, εργαστηρίων, υλικών.  Ένας αναπνευστήρας κοστίζει 4.000 ευρώ: επομένως 17.500 θα μπορούσαν να αγοράζονται κάθε μέρα. Πολλοί περισσότεροι από όσοι χρειάζονται τώρα.

Τα προηγούμενα χρόνια, όλες οι κυβερνήσεις που διαδέχτηκαν η μία την άλλη αδιακρίτως μείωναν τις δαπάνες για την υγεία, την πρόληψη, για τις ζωές όλων μας. Τον τελευταίο χρόνο, σύμφωνα με τις στατιστικές, το προσδοκώμενο ζωής μειώθηκε για πρώτη φορά. Πολλοί δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν για φάρμακα, ιατρικές επισκέψεις και ειδικευμένες υπηρεσίες, διότι πρέπει να πληρώσουν το ενοίκιο, το φαγητό, την μετακίνηση.

Έκλεισαν τα μικρά νοσοκομεία, μείωσαν τον αριθμό των γιατρών και νοσηλευτών, των αριθμό των κλινών, ανάγκασαν τους εργαζόμενους την υγεία να δουλεύουν υπερωρίες, να καλύψουν τις τόσες τρύπες.

Σήμερα, με την επιδημία, δεν υπάρχουν ουρές, δεν υπάρχουν πια λίστες αναμονής μηνών και χρόνων για μια διαγνωστική εξέταση: ακυρώθηκαν οι επισκέψεις και οι εξετάσεις. Θα τις κάνουμε όταν περάσει η επιδημία. Πόσοι άνθρωποι θα αρρωστήσουν και θα πεθάνουν από διαγνώσιμους και θεραπεύσιμους όγκους, η υγεία πόσων ανθρώπων θα χειροτερεύσει, διότι έθεσαν σε καραντίνα ότι απέμεινε από τη δημόσια υγεία; Εν τω μεταξύ, οι κλινικές και οι ιδιωτικές κλινικές διαφημίζονται και πολλαπλασιάζουν τα ταμεία τους, καθώς οι πλούσιοι ποτέ δεν θα μείνουν χωρίς θεραπεία.

Γι’ αυτό η κυβέρνηση μας θέλει στα μπαλκόνια να τραγουδάμε «Είμαστε έτοιμοι για τον θάνατο. Η Ιταλία μας καλεί» (στμ. Στίχοι του εθνικού ύμνου της Ιταλίας). Ως καλοί στρατιώτες, ως κρέατα προς σφαγή, ως αναλώσιμοι, απαιτούν από εμάς σιγή και υποταγή. Έπειτα, όποιος απομείνει θα έχει ανοσία και θα είναι δυνατότερος. Μέχρι την επόμενη πανδημία.

Για αυτό τον λόγο, από τα μπαλκόνια μας, στους τοίχους των πόλεων, στις ουρές στα καταστήματα, λέμε με δυνατή φωνή, παρά τη μάσκα, πως αυτό που βιώνουμε είναι μια κρατική σφαγή. Πόσοι θάνατοι θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί εάν οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων είχαν κάνει κάτι για να προστατέψουν την υγεία μας;

Δεν είναι λάθος εκτίμηση, αλλά μια εγκληματική επιλογή. Continue reading “Επιδημία; Κρατική σφαγή”