ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ!

Ο αγώνας των εκπαιδευτικών για την απόσυρση του προσοντολογίου
και για μαζικούς διορισμούς είναι και δικός μας αγώνας

Καμιά αυταπάτη για τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες

Απέναντι στην καταστολή… η αντίσταση και το πείσμα του αγώνα!

Συνελέυσεις, απεργιακές επιτροπές, καταλήψεις και συγκρούσεις.
Οι νόμοι και τα διατάγματα καταργούνται στα οδοφράγματα!

Ακηδεμόνευτοι – οργανωμένοι στη βάση κοινωνικοί-ταξικοί αγώνες

για την ανατροπή του καπιταλισμού και του κράτους

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” / μέλος της Α.Π.Ο.

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

ceb1cf83ceb5cf80

παλαιότερο αφισάκι που δεν κολλήθηκε ποτέ λόγω του ξεπουλήματος της προηγούμενης απεργίας των καθηγητών από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και πλέον κολλιέται έξω από σχολεία της πόλης.


Λίγα λόγια για την απεργία των καθηγητών, την επιστράτευση της από το κράτος και το ξεπούλημα της από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία

ceb1cf83ceb5cf80
αφίσα από τον εργαλειοφόρο που δεν κολλήθηκε ποτέ έξω από τα εξεταστικά κέντρα εξαιτίας του ξεπουλήματος της απεργίας από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία (δημοσιεύεται για αρχειακούς λόγους)
Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, τη Τετάρτη 15 Μάη, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, παραβιάζοντας την απόφαση και την θέληση της βάσης των καθηγητών για απεργία την Παρασκευή 17/5, ημέρα έναρξης των πανελλαδικών εξετάσεων, προχώρησε στην απόφαση για αναστολή της απεργίας, χρησιμοποιώντας γελοία συνδικαλιστικά τερτίπια. Γνωρίζαμε καλά ότι οι καρεκλοκένταυροι εργατοπατέρες θα προσπαθούσαν να βάλουν εμπόδια στην αγωνιστική διάθεση της βάσης, αλλά η απόφαση για αναστολή του απεργιακού αγώνα, πριν καν αυτός ξεκινήσει, με τη πρόφαση ότι δήθεν δεν πληρούνται οι όροι για την πραγματοποίηση της απεργίας, καταδεικνύει για πολλοστή φορά το ρόλο τους : είναι εδώ όχι μόνο για να εκτονώνουν τη λαϊκή οργή και να βάζουν φρένο στους εργατικούς αγώνες αλλά αποτελούν ένα χρήσιμο δεκανίκι και πιστό λακέ του κράτους και του κεφαλαίου.
Τις τελευταίες ημέρες οι καθηγητές της β’ βάθμιας εκπαίδευσης δίνουν ένα δίκαιο αγώνα ενάντια στην αναδιάρθρωση της δημόσιας εκπαίδευσης και ενάντια στην βίαιη υποτίμηση της εργασίας τους. Μετά την πρόταση της ΟΛΜΕ για απεργία με την έναρξη των πανελλήνιων εξετάσεων και πριν καν υιοθετηθεί η πρόταση αυτή από τις τοπικές ΕΛΜΕ, το κράτος προβαίνει σε πολιτική επιστράτευση των καθηγητών. Με την επιστράτευση αυτή, την τρίτη μέσα στο τελευταίο πεντάμηνο, μετά από αυτή των απεργών του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και των ναυτεργατών, ο κρατικός αυταρχισμός κάνει για ακόμα μία φορά ξεκάθαρο οτι οι απεργίες πλέον ποινικοποιούνται. Το δικαίωμα στην απεργία ισχύει μόνο θεωρητικά, καθώς ακόμα και με την υπόνοια της αντίστασης, η απεργία αντιμετωπίζεται ως ιδιώνυμο αδίκημα.
Η απόφαση του κράτους για πολιτική επιστράτευση των καθηγητών είναι απόφαση ταξική και δείχνει ξεκάθαρα την διάθεση της κυριαρχίας για επίδειξη μηδενικής ανοχής απέναντι στα αντιστεκόμενα κομμάτια. Με την ίδια λογική ποινικοποιεί και άλλους δημόσιους υπαλλήλους, χαρακτηρίζοντάς τους ως επίορκους, ακόμα και στην περίπτωση που αυτοί έχουν κάποια δικαστική εκρεμμότητα που δεν έχει τελεσιδικήσει, προκειμένου να μπορεί να τους θέσει σε αργία. Στην ουσία τέτοιες πρακτικές αποκαλύπτουν  την προσπάθεια της κυριαρχίας, εν μέσω της όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων, να επιβάλλει την κοινωνική σιωπή και να καταστείλει κάθε αγωνιστική διάθεση και δράση. Ενδεικτικό του κατασταλτικού-αυταρχικού τρόπου με τον οποίο δρα το κράτος απέναντι σε αυτούς που δεν δέχονται να συναινέσουν,  είναι το ότι η πρωθυπουργική απόφαση του 2007, με την οποία θεσπίζεται η πολιτική επιστράτευση, αναφέρει πως αυτή εφαρμόζεται στην περίπτωση της επείγουσας απειλής για τη δημόσια τάξη και υγεία. Το ζήτημα δεν είναι να καταγγείλουμε το κράτος για αντισυνταγματικότητα αλλά να αντιληφθούμε πως, οτιδήποτε τίθεται ενάντια στα σχέδια των κυρίαρχων, αντιμετωπίζεται ως διασάλευση της δημόσιας τάξης. Με απλά λόγια, όπως τη δημόσια τάξη τη διασαλεύουν οι απεργίες και οι απεργοί επιστρατεύονται, έτσι και την υγεία την απειλούν οι μετανάστες που κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι τοξικοεξαρτημένοι και οι οροθετικές πόρνες που διαπομπεύτηκαν και φυλακίστηκαν.
Το κράτος εσκεμμένα έφερε τα μέτρα για την παιδεία λίγο πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις, προκειμένου να εκβιάσει τους καθηγητές και με την βοήθεια των Μ.Μ.Ε κατασυκοφαντεί τον κλάδο τους, ότι δήθεν κινούνται συντεχνιακά, ότι είναι τεμπέληδες ή ότι δήθεν δεν σκέφτονται τους μαθητές τους. Στην ουσία προσπαθεί να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό και κανιβαλισμό, επιδιώκοντας να στρέψει τους μαθητές και τους γονείς τους εναντίον των απεργών καθηγητών.  Πολλοί όμως από αυτούς τους γονείς είναι οι απολυμένοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι απλήρωτοι εργάτες του σήμερα και οι μαθητές οι άνεργοι του αύριο. Το κράτος δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάει για την αγωνία των μαθητών, γιατί είναι αυτό που πυροβολάει τα όνειρά τους, εξασφαλίζοντάς τους ένα αβέβαιο μέλλον.
Τα τελευταία χρόνια έχουν συγχωνευτεί ή καταργηθεί γύρω στις 2000 σχολικές μονάδες σε όλη την επικράτεια, σταμάτησαν να λειτουργούν η πρόσθετη διδακτική στήριξη και διδασκαλία στα Λύκεια και Γυμνάσια αντίστοιχα, οι κενές θέσεις εργασίας υπολογίζονται σε πάνω από 1000, ενώ οι ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή είναι τεράστιες. Σε αντίθεση με τη λάσπη της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης είναι σκληρά εργαζόμενοι, καθώς εκτός από το διδασκαλικό τους έργο, είναι επιφορτισμένοι με πλήθος γραφειοκρατικών εργασιών και καθηκόντων, χωρίς να προσμετρήσουμε τις εργατοώρες της εργασίας και της προετοιμασίας στο σπίτι.
Οι καθηγητές αγωνίζονται για δημόσια εκπαίδευση, ενάντια στην κατάργηση ή συγχώνευση χιλιάδων σχολείων στη χώρα, ενάντια στις χιλιάδες επικείμενες απολύσεις εκπαιδευτικών, ενάντια στις αναγκαστικές μετατάξεις και στο πετσόκομμα των μισθών τους. Η προδομένη από τη συνδικαλιστική ηγεσία απεργία τους θέτει ζητήματα ενάντια στο νέο ”ευέλικτο σχολείο”, ενάντια στην υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά.
Ο αγώνας των καθηγητών είναι υπόθεση όλων μας, όλων όσοι βιώνουμε στο πετσί μας την υποτίμηση της εργασίας μας, τη βία της ανεργίας, την εξαθλίωση της ζωής μας. Είναι υπόθεση της τάξης μας. Τώρα είναι η ώρα να αγκαλιαστεί ο αγώνας αυτός από τους εργαζόμενους, τους επισφαλείς, τους άνεργους, τη νεολαία, από το σύνολο της εργατικής τάξης, από όλους τους καταπιεσμένους αυτής της κοινωνίας. Έτσι μπορούν να θωρακιστούν οι απεργίες από τη τρομοκρατία της επιστράτευσης, με την ταυτόχρονη δημιουργία απεργιακών ταμείων και δομών αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών, με ομάδες περιφρούρησης των εργασιακών χώρων που τελούν υπό κατάληψη και με την παρουσία αλληλέγγυου κόσμου. Έτσι θα ξεβράσει ο κόσμος που αντιστέκεται τους εργατοπατέρες συνοδοιπόρους του κράτους, με απεργιακό αγώνα διαρκείας, χειραφετημένο και ακηδεμόνευτο από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Με την ταυτόχρονη οργανωτική αναβάθμιση του αγώνα, ώστε να αποκρούσει την επίθεση του κράτους και με την αναβάθμιση του περιεχομένου του αγώνα επίσης, για να ξεφύγει αυτός από τις αμυντικές διεκδικήσεις, να γενικευτεί η κοινωνική ανυπακοή και ανταρσία και να εξελιχθεί σε συνολική κριτική του καπιταλισμού, με τα χαρακτηριστικά της ταξικής και κοινωνικής αντεπίθεσης, για να ανατρέψουμε κράτος και κεφάλαιο.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά — ergaleioforos.squat.gr

Ενημέρωση από πορεία καθηγητών

Untitled-1

Το απόγευμα της Δευτέρας 13 Μάη, περίπου 4 χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αποφασιστικότητας απέναντι στην πολιτική επιστράτευση που κήρυξε η κυβέρνηση στην απεργία των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης. Εκτός από την ΕΛΜΕ Αχαΐας που διοργάνωνε το συλλαλητήριο συμμετείχαν πολλά σωματεία εργαζομένων από άλλους κλάδους, φοιτητικοί σύλλογοι, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, αναρχικοί σύντροφοι και συντρόφισσες. Η πορεία ξεκίνησε γύρω στις 8.30 μμ και κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης. Την Τρίτη αναμένεται η απόφαση της τοπικής ΕΛΜΕ για την επικύρωση της πρότασης για απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις…

1

2

3

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΟΥΤΕ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΕΙΣ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΜΕ ΑΓΡΙΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

asep-2

asep-6Φωτογραφίες από τις συγκρούσεις εκπαιδευτικών και αλληλέγγυων με την αστυνομία έξω από τα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ το 1998

—————————————————————

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ

 Ή ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΧΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΟ

Όσο και αν ο κρατικός μηχανισμός παρέα με την κουστωδία του, αυτή των ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι κόπτεται για την παιδεία, την εκπαίδευση και τον κόπο των μαθητών και των οικογενειών τους, η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική και ξεκάθαρη. Όταν χιλιαδες εκπαιδευτικοί μένουν άνεργοι και άλλοι υποχρεώνονται σε εσωτερική μετανάστευση για να μη χάσουν τη δουλειά τους, όταν στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και θέρμανση, ενώ οι μαθητές στοιβάζονται σε πολυάριθμες τάξεις και διαβάζουν από φωτοτυπίες, τότε είναι φανερό πως το μόνο ειλικρινές ενδιαφέρον του κράτους είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων του και πως ο μόνος ουσιαστικός σχεδιασμός του είναι αυτός για την πλήρη διάλυση της εκπαίδευσης και την εκδήλωση της νέας επίθεσης του στην κοινωνία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το υπουργείο Παιδείας επέλεξε την ανακοίνωση των νέων μέτρων σε μια περίοδο όπου μια απεργία των καθηγητών θα έπεφτε μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σε οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο, από τη στιγμή που υπάρχουν τα φροντιστήρια και το όλο σύστημα της παραπαιδείας, δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τους σχεδιασμούς του στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη (γονείς και μαθητές εναντίον καθηγητών) με πρόσχημα το μέλλον και τον κόπο των μαθητών, ώστε ανενόχλητο να μπορεί να συνεχίσει τις περικοπές, τις απολύσεις και τις αποσπάσεις. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι πρωτόγνωρο. Ο ρόλος του κράτους, των κεφαλαιοκρατών και των εξαρτημένων ΜΜΕ είναι γνωστός και είναι ενάντια στην τάξη μας. Μόνιμη επιδίωξη τους είναι να στρέφουν μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη προωθώντας έτσι τον κοινωνικό κανιβαλισμό και στρέφοντας τα βλέμματα μακριά από το κοινό εχθρό, να κατασυκοφαντούν αγώνες και αγωνιστές, να καταστέλλουν με τα ΜΑΤ απεργίες και καταλήψεις χώρων εργασίας και σαν τελευταίο βέλος στη φαρέτρα τους να έχουν την στρατιωτικής εμπνεύσεως πολιτική επιστράτευση των απεργών! Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα η απεργία θεωρείται από τα αφεντικά και το κράτος ένα είδος ιδιώνυμου αδικήματος, αφού μόνο στην εκδήλωση της πρόθεσης για προκήρυξη της δόθηκε αμέσως η απάντηση της επιστράτευσης.

Το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό, αρκεί να μην ασκείται όταν πραγματικά πονάει τους κυριάρχους. Οι λιμενεργάτες δεν μπορούν να απεργούν το καλοκαίρι, όπου φουντώνει η τουριστική κίνηση, οι εργάτες στο Μετρό δεν μπορούν να απεργούν Πάσχα, Χριστούγεννα και όποτε η κίνηση στην αγορά είναι μεγάλη, οι καθηγητές την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων κοκ. Έτσι μέσα σε διάστημα 5 μηνών, το κράτος προχωρά στην τρίτη κατά σειρά επιστράτευση εργαζομένων μετά από αυτές του Γενάρη στους απεργούς του Μετρό και του Φλεβάρη στους ναυτεργάτες, σε αυτή των εκπαιδευτικών πριν καν αρχίσει με σαφή σκοπό τον εκφοβισμό τους και την κατασυκοφάντηση του επικείμενου αγώνα τους. Ο εκφοβισμός και ο εκβιασμός που επιχειρείται από την πλευρά της κυριαρχίας απέναντι σε όποιο ταξικό, κοινωνικό, πολιτικό κομμάτι αντιστέκεται είναι μια πλευρά ενός συνολικότερου σχεδίου από μέρους της, θέλοντας να επιβάλει με τον ποιο αυταρχικό τρόπο τη σιωπή στους από τα κάτω απέναντι στην διαρκώς εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ «ΑΘΩΟΙ» ΟΥΤΕ «ΕΝΟΧΟΙ».ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

 ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 13 Μάη 2013