Απόσπασμα από την μπροσούρα «Η Επαναστατική μου Ζωή: Συνέντευξη του Juan Garcia Oliver με τον Freddy Gomez»

«Ο Επαναστατικός συνδικαλισμός εξυπηρετεί το προλεταριάτο, ενώ ο αναρχισμός αποτελεί μια μορφή ανθρωπισμού» – συνέντευξη με τον Juan Garcia Oliver

F. Gomez: Με βάση το πως εξελίχθηκε η ζωή σου, αυτή ήταν μια εξαιρετικά σημαντική διαπίστωση.

J.G.Oliver: Ναι, ιδιαίτερα αφού ήταν κατά τη διάρκεια της απεργίας (των σερβιτόρων) που μαζί με άλλους συντρόφους του κλάδου, νεαρούς άνδρες, δημιουργήσαμε μια αναρχική ομάδα που συνδέθηκε με την Τοπική Ομοσπονδία Αναρχικών Ομάδων της Βαρκελώνης. Η ομοσπονδία αυτή υιοθέτησε το όνομα «Bandera Negra» (Μαύρη Σημαία), που το δανείστηκε από το όνομα της εφημερίδας που εξέδιδε. Στην Βαρκελώνη υπήρχε άλλη μια ομοσπονδία ομάδων, η «Bandera Roja» (Κόκκινη Σημαία). Η «Bandera Negra» εξέφραζε, ας πούμε, κλασικές αναρχικές ιδέες και εναντιωνόταν στον επαναστατικό συνδικαλισμό. Η «Bandera Roja», υποστήριζε πως βρισκόταν κοντά στον επαναστατικό συνδικαλισμό, αλλά στην ουσία εννοούσε έναν συνδικαλισμό στείρο και απλό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…Φαντάζομαι πως θα επιστρέψουμε σε αυτό το θέμα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.

F.Gomez: Επομένως, πως έβλεπες τον εαυτό σου τότε; Σαν επαναστάτη συνδικαλιστή ή σαν αναρχικό;

J.G.Oliver: Να σου πω την αλήθεια, έγινε μέλος της «Bandera Negra» από λάθος. Η ομάδα μου απλά ακολούθησε την συμβουλή κάποιου που μας είχε μυήσει στον αναρχισμό, του Ismael Rico. Στην πραγματικότητα, αισθανόμασταν σαν ψάρια έξω από το νερό στο εσωτερικό της «Bandera Negra». Θα έπρεπε να είχαμε συνδεθεί με την άλλη ομοσπονδία, επειδή η «Bandera Negra» δεν έδειχνε το παραμικρό ενδιαφέρον για τον αγώνα των εργαζομένων. Η δραστηριότητά της επικεντρωνόταν στο να συνεργάζεται – σε εθνικό και διεθνές επίπεδο – με άλλες ομάδες εργαζομένων και η κύρια δραστηριότητά της ήταν να διαβάζει και να απαντάει στην αλληλογραφία που λάμβανε από αυτές. Όσο αφορά τον συνδικαλισμό και τη CNT, (η ομοσπονδία) στεκόταν σθεναρά ενάντια σε αυτά.

Continue reading Απόσπασμα από την μπροσούρα «Η Επαναστατική μου Ζωή: Συνέντευξη του Juan Garcia Oliver με τον Freddy Gomez»

Η Αναρχία και οι Σύμμαχοι της

Tο Ενιαίο Μέτωπο και η Συγκρότηση της Τάσης

Άρθρο του Tommy Lawson στο libcom.org που παρουσιάζει τις έννοιες που χρησιμοποίησαν οι αναρχικοί για να ορίσουν τη συνεργασία τους με άλλες τάσεις κατά τη διάρκεια του αγώνα. Δημοσιεύτηκε σε 2 μέρη στα τεύχη 7 και 8 της εφημερίδας Ζερμινάλ

Continue reading “Η Αναρχία και οι Σύμμαχοι της”

Άη Στράτης: Τόπος βασανιστηρίων και επαναστατικής αξιοπρέπειας

Άη Στράτης: Τόπος βασανιστηρίων και επαναστατικής αξιοπρέπειας Ζήτω ο διχασμός – Θάνατος στους εκμεταλλευτές

Έτσι κι αλλιώς η γη θα γίνει κόκκινη
Ή κόκκινη από ζωή ή κόκκινη από θάνατο
Θα φροντίσουμε εμείς γι’αυτό
Έτσι πρέπει να γίνει
Έτσι θα γίνει

Έτσι πρέπει να γίνει – Πολιτικά Τραγούδια (1975),

Ως «τόπο διχασμού και δοκιμασίας», ο οποίος όμως μετατρέπεται σε ένα «ορόσημο ενότητας και αισιοδοξίας» χαρακτήρισε τον Άη Στράτη ο πρωθυπουργός, χθες, κατά την παρουσία του στο νησί. Γνωρίζοντας ότι η δήλωση αυτή θα προκαλέσει αντιδράσεις επέλεξε σκόπιμα να παραχαράξει την ιστορική μνήμη, προκειμένου να ξεπλύνει τα εγκλήματα που διέπραξαν οι πολιτικοί του πρόγονοι, να διαγράψει από τις συνειδήσεις όλων τα βασανιστήρια και τις δολοφονίες με τα οποία βρέθηκαν αντιμέτωποι στο παρελθόν χιλιάδες αγωνιστές στα διάφορα ξερονήσια ανά την επικράτεια, μεταξύ των οποίων και το νησί του Άη Στράτη, επειδή τόλμησαν να αγωνιστούν για έναν καλύτερο κόσμο.

Continue reading “Άη Στράτης: Τόπος βασανιστηρίων και επαναστατικής αξιοπρέπειας”

Θέμα: Η συμμετοχή στα συνδικάτα

Greve Geral em São Paulo, SP, 1917. Coleção História da Industrialização no Brasil, São Paulo, foto 208. Arquivo Edgard Leuenroth.

Ο ελευθεριακός κομμουνισμός στα συνδικάτα.
Να κάνουμε τον ταξικό συνδικαλισμό, ξανά, επικίνδυνο

Οκτώ ώρες για δουλειά,
Οκτώ ώρες για ανάπαυση,
Οκτώ ώρες για ό,τι θέλουμε.

Σύνθημα των εργατών
της Πρωτομαγιάς στο Σικάγο του 1886

«Συνεπώς, στην πράξη είναι δύσκολο να αποφύγει κανείς να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα των ειδικών πολιτικών οργανώσεων ως συμπληρώματα των μαζικών οργανώσεων – δηλαδή, την αναγκαιότητα του οργανωτικού δυισμού: της θέσης ότι οι μαζικές οργανώσεις, όπως είναι τα σωματεία, πρέπει να συμπληρώνονται από μια ειδική αναρχική ή συνδικαλιστική πολιτική οργάνωση αν θέλουν να είναι επαναστατικές. Όπως υποστηρίζει η Πλατφόρμα, “αν τα σωματεία δεν βρίσκουν υποστήριξη στην αναρχική θεώρηση την κατάλληλη στιγμή θα στραφούν, είτε μας αρέσει είτε όχι, στην ιδεολογία ενός πολιτικού κρατικιστικού κόμματος»

Continue reading “Θέμα: Η συμμετοχή στα συνδικάτα”

Νοέμβρης ’73: Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται δεν εξαγοράζονται δεν δικαιώθηκαν

Τα αποσπάσματα που ακολουθούν προέρχονται από το βιβλίο «Νοέμβρης ’73: Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται δεν εξαγοράζονται δεν δικαιώθηκαν», ένα σπάνιο συλλογικό έργο που επιχειρεί συγκεντρώνει ντοκουμέντα από την περίοδο 21 Απρίλη 1967 μέχρι και το Πολυτεχνείο του 1980. Η πρώτη έκδοση έγινε το 1983 από την Αυτόνομη Πρωτοβουλία Πολιτών. «Σ’ αυτή τη χρονική περίοδο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στην Ελλάδα ένα κίνημα από τα κάτω. Ένα κίνημα των ίδιων των μαζών καθόλου τηλεκατευθυνόμενο, που έκφραζε τους πόθους, την αγωνία, την οργή, τα απωθημένα τους ενάντια σε μια εκμετάλλευση από εχθρούς και «φίλους». Για πρώτη φορά ο κόσμος προσπάθησε μόνος του, για μια μεγάλη περίοδο, να αντιμετωπίσει τα προβλήματά του. Αγωνίστηκε, πάλαιψε, χτυπήθηκε, συκοφαντήθηκε, δολοφονήθηκε… υποχώρησε. Οι πρωτοβουλίες, οι αγώνες των μαζών δεν χάνονται, ούτε και όταν υποχωρούν. Αυτό είναι μια πολύτιμη αλήθεια απ’ όλα αυτά τα χρόνια».

Continue reading “Νοέμβρης ’73: Αυτοί οι αγώνες συνεχίζονται δεν εξαγοράζονται δεν δικαιώθηκαν”

Ο Φρανσίσκο Φερέρ και το «Μοντέρνο Σχολείο»

Γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου του 1859 στην Αλέγια, ο Φρανθίσκο Φερέρ ι Γκουάρδια έμελλε να μείνει στην ιστορία ως μια εμβληματική φυσιογνωμία του αναρχικού – ριζοσπαστικού κινήματος και της παιδαγωγικής σκέψης, καθώς  έθεσε σε εφαρμογή για πρώτη φορά σε μαζική κλίμακα, τις ιδέες και τις πρακτικές της ελευθεριακής εκπαίδευσης. Έχοντας κλείσει τα 20 του χρόνια, δήλωνε δημοκράτης και πολέμιος της εκκλησίας και προσχώρησε στους ελευθεροτέκτονες, οι οποίοι τότε αποτελούσαν παραδοσιακό καταφύγιο της φιλελεύθερης σκέψης στην Ισπανία, ενώ στη σκέψη του είναι εμφανείς οι επιρροές από τον Λορένθο, τον Κροπότκιν και τον Μπακούνιν.

Continue reading “Ο Φρανσίσκο Φερέρ και το «Μοντέρνο Σχολείο»”

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ EMMA GOLDMAN ΣΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ ΠΑΤΡΕΩΣ

“Emma Goldman | 3 κείμενα για τον έρωτα, τον γάμο και το παιδί”

Εκδήλωση-Παρουσίαση της μπροσούρας και προβολή βίντεο-ντοκουμέντο (3′) με την Emma Goldman κατά την επιστροφή της στις ΗΠΑ, απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ “Anarchism in America” (1983)

Continue reading “ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ EMMA GOLDMAN ΣΤΙΣ ΣΚΑΛΕΣ ΠΑΤΡΕΩΣ”

Μνημονεύοντας τον Σαντιάγο Μαλντονάδο*

Πέρασαν πλέον τέσσερα χρόνια από τότε που γνώρισα προσωπικά τον Σαντιάγο. Ήταν ένα απόγευμα του Ιούνη ή του Ιούλη του 2017 στη νέα βιβλιοθήκη της Αβεγιανάδα, την οποία είχαμε στήσει με πολύ κόπο, αφότου καταλάβαμε ένα εγκαταλειμμένο αρτοποιείο.

Continue reading “Μνημονεύοντας τον Σαντιάγο Μαλντονάδο*”

Δημοσίευση του ντοκιμαντέρ για τις ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση «Οι Αδάμαστες» με ελληνικούς υπότιτλους

Τον Δεκέμβρη του 2018 υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία το ντοκιμαντέρ «Οι αδάμαστες» στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση» που πραγματοποιήθηκε το 2018 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, στην Πάτρα. Το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια παραγωγή της κινηματογραφικής κολεκτίβας Zerikusia και της CGT και αναφέρεται στις αναρχικές γυναίκες που αγωνίστηκαν στην Ισπανική Επανάσταση στις τάξεις της CNT και της FAI, ίδρυσαν και συμμετείχαν στη γυναικεία οργάνωση «Mujeres Libres».

Continue reading “Δημοσίευση του ντοκιμαντέρ για τις ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση «Οι Αδάμαστες» με ελληνικούς υπότιτλους”

Στιγμές της Αναρχικής Ιστορίας: Το Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο του Άμστερνταμ (26-31 Αυγούστου 1907)

Στις 26-31 Αυγούστου του 1907 έλαβε χώρα το Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο στο Άμστερνταμ.

Στο διάστημα μιας βδομάδας, οι σύνεδροι που συμμετείχαν στο Συνέδριο ασχολήθηκαν σοβαρά με μια σειρά καίριων ζητημάτων που απασχολούσαν το διεθνές αναρχικό κίνημα της εποχής, όπως το πάντα ακανθώδες ζήτημα της οργάνωσης, της δουλειάς στο συνδικαλιστικό κίνημα, το ζήτημα της γενικής απεργίας ως μεθόδου πάλης και διάφορα άλλα, καθώς και την πιθανότητα ίδρυσης μιας νέας Αναρχικής Διεθνούς.

Continue reading “Στιγμές της Αναρχικής Ιστορίας: Το Διεθνές Αναρχικό Συνέδριο του Άμστερνταμ (26-31 Αυγούστου 1907)”