85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

85 Χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία!
Ο Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό συνεχίζεται…

Ξημερώματα 19ης Ιουλίου 1936. Το προλεταριάτο της Βαρκελώνης, μετά από έντονες πιέσεις προς τη Δημοκρατική Κυβέρνηση και με κυριότερη επαναστατική δύναμη τους αναρχικούς, αποφασίζει να πάρει τα όπλα για να αντισταθεί στο στρατιωτικό πραξικόπημα που μόλις είχε εκδηλωθεί. Δυο ημέρες νωρίτερα, οι φασιστικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, είχαν ανακοινώσει την έναρξη του πραξικοπήματος από το Ισπανικό Μαρόκο, με τελικό σκοπό την κατάληψη ολόκληρης της ισπανικής επικράτειας. Παρά τις προθέσεις των φασιστών, οι επαναστατικές δυνάμεις της χώρας, μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκ των οποίων ήταν η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNTμε περίπου 1.500.000 μέλη, τίθενται σε επιφυλακή, δημιουργούν επαναστατικές πολιτοφυλακές, εφοδιάζονται με όπλα, βγαίνουν στους δρόμους και στήνουν οδοφράγματα. Οι σειρήνες των εργοστασίων δίνουν το σήμα. Μέσα σε μερικές ώρες, το πραξικόπημα έχει συντριβεί. Οι δρόμοι και η κοινωνική ζωή ελέγχονται πλέον από τον ένοπλο, επαναστατημένο λαό, από τους εργάτες και τις οργανώσεις τους. Η κυβέρνηση ανήμπορη να αντιδράσει και να ελέγξει το επαναστατημένο πλήθος αποσύρεται και ουσιαστικά παραδίδει την εξουσία της. Το ελευθεριακό κίνημα που προετοιμαζόταν δεκαετίες γι’ αυτή τη στιγμή παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και εφαρμόζει στην πράξη πολλά από τα προτάγματα του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ακριβώς τότε είναι που παίρνει σάρκα και οστά το όνειρο και η βαθιά ριζωμένη επιθυμία των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας και των απανταχού καταπιεσμένων, ακριβώς τότε αρχίζει να γράφεται μια από τις σημαντικότερες και ομορφότερες στιγμές στην μακρά ιστορία των αγώνων του ανθρώπου για την ανατροπή του καταπιεστικού συστήματος και το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.

Continue reading “85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ”

Για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ Memoria Viva

Η ζωντανή μνήμη της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία και της θρυλικής της οργάνωσης, της CNT.

Αποφασίσαμε να υποτιτλίσουμε το ντοκιμαντέρ Memoria Viva με αφορμή τη συμπλήρωση 84 χρόνων από το ξέσπασμα του κορυφαίου ιστορικού παραδείγματος της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία. Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε το 2014 από την αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT. Θεωρούμε το περιεχόμενο του ιδιαίτερα σημαντικό τόσο για την διάσωση της ιστορικής μνήμης σχετικά με το ισπανικό αναρχικό κίνημα και την Ισπανική Επανάσταση όσο και για τα θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα που πραγματεύεται, τα οποία έχουν ιδιαίτερη αξία και μπορούν να μας φανούν πολύ χρήσιμα και στους αγώνες μας σήμερα. Continue reading “Για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ Memoria Viva”

Προβολή του ντοκιμαντέρ Memoria Viva (Ζωντανή Μνήμη) για την ιστορία της CNT

A las Barricadas!

84 χρόνια από την κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία…

Για την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό… Ο αγώνας συνεχίζεται! Continue reading “Προβολή του ντοκιμαντέρ Memoria Viva (Ζωντανή Μνήμη) για την ιστορία της CNT”

Η αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης

1937: Η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT μετατρέπει εκκλησίες σε νοσοκομεία για την εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών.

Σήμερα, στην εποχή της πανδημίας του covid 19  και εν μέσω μιας ανυπολόγιστης ανθρωπιστικής καταστροφής και κοινωνικής κρίσης, όπου με τραγικό τρόπο αναδεικνύονται οι γιγαντιαίες αντιφάσεις της πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας και εντέλει η εγκληματική και δολοφονική φύση του κρατικού – καπιταλιστικού συστήματος για την πλειοψηφία της κοινωνίας, γίνεται όλο και πιο επιτακτική η ανάγκη ριζικής κοινωνικής ανατροπής, αλλά και ειδικά αναδιοργάνωσης του τομέα της υγείας και δημιουργίας ενός συστήματος δημόσιας υγείας, το οποίο να εμφορείται από μια κοινωνική αντίληψη της ιατρικής και να διαθέτει προς όφελος των κοινωνικών αναγκών όλες τις διαθέσιμες επιστημονικές γνώσεις και τεχνολογικές επιτυχίες.

Επιχειρώντας τη διερεύνηση ελευθεριακών μεθόδων για την κοινωνικοποίηση των δομών υγείας, ανατρέξαμε στο κορυφαίο ιστορικό παράδειγμα ελευθεριακής κοινωνικής επανάστασης της Ισπανίας 1936-39. Έτσι, δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα του Γκαστόν Λεβάλ που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Αναρχικές Κολεκτίβεςκαθώς και  τη μετάφραση της μπροσούρας που κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από ελευθεριακούς εργαζόμενους στην Υγεία από την Αυστραλία σχετικά με την αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης

Continue reading “Η αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης”

Εκδήλωση – Συζήτηση για τους Αναρχικούς της Πάτρας και του Πύργου

Εκδήλωση – Συζήτηση για τους Αναρχικούς της Πάτρας και του Πύργου

Πέμπτη 16 Μάη στις 20.30 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Στο δρόμο για το 5ο Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου που θα γίνει στον Έσπερο (30-31/5 & 1/6)

Η ομάδα βιβλιοθήκης

91 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΤΣΕΤΙ (EKTΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 22/8/1927)

91 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΤΣΕΤΙ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

“Το μόνο που λειτουργεί είναι η μνήμη. Η συλλογική μνήμη. Επίσης η πιο μικρή και θλιβερή ατομική μνήμη. Έχω όμως και την υποψία ότι δύσκολα επιβιώνει η μία δίχως την άλλη, ότι δεν μπορούν να πλαστούν θρύλοι χωρίς προσωπικές αφηγήσεις. Ότι τελικά δεν υπάρχουν χώρες δίχως παραμύθια με νεράιδες κάτω από τη σκιά τους.”

Taibo II

‘’Αν δεν είχαν συμβεί όλα αυτά, η ζωή μου θα είχε μείνει μια ασήμαντη αποτυχημένη ζωή. Τώρα πλέον ξέρουμε πως δεν αποτύχαμε: αυτή ήταν η πορεία μας και ο θρίαμβός μας. Ποτέ στη ζωή μας δεν ελπίζαμε ότι θα μπορέσουμε να κάνουμε τόσα πολλά για την ανοχή, τη δικαιοσύνη, την κατανόηση των ανθρώπων, όσα κάναμε τώρα κατά λάθος. Τα λόγια μας, η ζωές μας, ο πόνος μας, δεν υπήρξαν για το τίποτα. Η αφαίρεση των ζωών μας, της ζωής ενός καλού παπουτσή και ενός τίμιου ψαρά, οι τελευταίες μας στιγμές, μας ανήκουν. Η αγωνία αυτή είναι ο θρίαμβός μας.’’

Νικόλα Σάκο

Μπορεί να έχουν περάσει 91 χρόνια από την εκτέλεση των δύο αναρχικών και ορισμένοι να θεωρούν ότι ανήκει πλέον στο μουσείο της ιστορίας. Η υπόθεση τους όμως παραμένει ενοχλητικά επίκαιρη, καθώς πολλά από τα στοιχεία της, είναι πολύ οικεία (τηρουμένων πάντα των αναλογιών) και στο σήμερα. Το σαθρά και χαλκευμένα κατηγορητήρια, οι καταδίκες και οι φυλακίσεις χωρίς στοιχεία, η εκδικητικότητα και ο ρεβανσισμός του καθεστώτος αποτελούν εικόνες της σημερινής βαρβαρότητας της εξουσίας. Μιας εξουσίας η οποία ασκεί φρονηματικές διώξεις, κατασκευάζει ‘’ατομικούς τρομοκράτες’’, φυλακίζει ανθρώπους είτε λόγω της πολιτικής τους ένταξης, είτε λόγω της ιδεολογικής τους τοποθέτησης, είτε ακόμα ακόμα λόγω των φιλικών και συγγενικών  τους σχέσεων. Μιας εξουσίας η οποία θωρακίζεται μέσω της θέσπισης του καθεστώτος εξαίρεσης για τους πολιτικούς και κοινωνικούς αγωνιστές. Ένα καθεστώς που εδραιώνεται μέσα από τις ειδικές νομοθεσίες των τρομονόμων ο οποίος επιβάλλει ειδικές δίκες, ειδικά κατηγορητήρια, στέρηση βασικών δικαιωμάτων, ειδικά κελιά και ειδική μεταχείριση. Μέσα σε αυτή τη συνθήκη βλέπουμε να στήνεται βιομηχανία διώξεων, να επιβάλλονται εξοντωτικές ποινές,  αγωνιστές να σέρνονται διαρκώς στα δικαστήρια και να βρίσκονται διαρκώς σε δικαστική ομηρία. Βλέπουμε ολόκληρα χωριά να διώκονται με τρομονόμους, να γίνονται εισβολές σε σπίτια, να γίνονται αποβάσεις των ΜΑΤ σε περιοχές μετατρέποντας τες σε κατεχόμενες ζώνες. Πολιτικοί κρατούμενοι στερούνται τις άδειες και τους ζητείται δήλωση μετάνοιας, ενώ παράλληλα προετοιμάζονται νέες διώξεις εξαιτίας των αγωνιστικών τους τοποθετήσεων μέσα στις φυλακές.

Continue reading “91 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΤΣΕΤΙ (EKTΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΣΤΙΣ 22/8/1927)”

Mπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (14/7/1896 – 20/11/1936)

«Μεγαλώνει μέσα στις καρδιές μας, όπως είπε ο σύντροφός σας, και όταν φύγει μαζί με την τελευταία μας πνοή κάποιος θα το αρπάξει και θα το κάνει κομμάτι της δικής του ζωής».

Philip Levine

Συχνά λέγεται, αναφέρει ο John Hewetson στο «Σχόλια πάνω στην Αναρχία», τέσσερα χρόνια μετά το τέλος του Ισπανικού εμφυλίου, ότι η επανάσταση του 1936 δεν ανέδειξε πρόσωπα, όπως η Οκτωβριανή επανάσταση τον Lenin και τον Trotsky. Πρέπει όμως –λέει ο ίδιος– να γίνει μια εξαίρεση όσον αφορά τον αναρχικό Ντουρρούτι. Στο πρόσωπό του αντικατοπτρίζονταν οι εξεγερμένοι Ισπανοί εργάτες και αγρότες.

DurrutiΟ Ντουρρούτι γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου 1896 στη Λεόν, μια ορεινή περιοχή της κεντρικής – βόρειας Ισπανίας. Πλουσιότερη από το νότο, αλλά πολύ λιγότερο εκβιομηχανισμένη από την Καταλωνία, ποτέ δεν υπήρξε προπύργιο των αναρχικών όπως η Ανδαλουσία ή η Καταλωνία. Η οικογένεια Ντουρρούτι είχε 9 παιδιά. Ένα από τ’ αδέλφια τού Μπουεναβεντούρα σκοτώθηκε στις ταραχές του 1934 στην Αστούρια, ένας άλλος σκοτώθηκε στο μέτωπο πολεμώντας τους φασίστες, ενώ όλοι οι υπόλοιποι δολοφονήθηκαν από τους φασίστες. Continue reading “Mπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (14/7/1896 – 20/11/1936)”

Pyotr Alexeyevich Kropotkin (Μόσχα, 9 Δεκεμβρίου 1842 – Ντμιτρόφ, 8 Φεβρουαρίου 1921)

Σαν σήμερα το 1921 πεθαίνει στη Μόσχα ένας από τους σημαντικότερους αναρχικούς στοχαστές και επαναστάτες, ο Piotr Kropotkin. Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο από το eagainst.com

Κανείς δεν μπόρεσε να “εκλαϊκεύσει” με τόση επιτυχία τις θεωρητικές προσεγγίσεις του αναρχισμού όσο ο Πιότρ Κροπότκιν, οι συνθέσεις του οποίου κατάφεραν να έχουν τεράστια απήχηση στο προλεταριάτο, αφού μέσα από το προσωπικό του παράδειγμα είχαν τη στερεότερη δυνατή βάση εφαρμογής και ανταπόκρισης. Ο Κροπότκιν οραματίστηκε την ηθική πρόοδο των ανθρώπων, βασισμένη πάνω στην αλληλοβοήθεια και τη δικαιοσύνη, χωρίς όμως παρεμβάσεις οποιασδήποτε μορφής από τους νόμους του κράτους. Μοναδικός και υπέρτατος – κατά τη γνώμη του – νόμος ήταν η εξέλιξη της ανθρωπότητας. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Στην Τσαρική Ρωσία

Γεννημένος το 1842 στη Μόσχα και γόνος του πρίγκηπα Αλεξέι Πέτροβιτς Κροπότκιν, ο Πιότρ εκπαιδεύτηκε στο επίλεκτο σώμα των Ακόλουθων στην Πετρούπολη και αφού υπηρέτησε ένα χρόνο ως υπασπιστής του Τσάρου Αλέξανδρου του Β’, αναχώρησε για τη Σιβηρία, όπου αξιοποίησε τις σπουδές του στη γεωγραφία και τη ζωολογία, εξερευνώντας την πανίδα και τη μορφολογία της περιοχής. Το 1871 η Γεωγραφική Υπηρεσία της Ρωσίας του πρότεινε τη θέση του γραμματέα, αλλά ο Πιότρ αρνήθηκε και στη συνέχεια παραιτήθηκε από όλους τους αριστοκρατικούς τίτλους του, αποφασισμένος να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του ανάμεσα στους αγρότες και τους εργάτες. Continue reading “Pyotr Alexeyevich Kropotkin (Μόσχα, 9 Δεκεμβρίου 1842 – Ντμιτρόφ, 8 Φεβρουαρίου 1921)”