Stuart Christie (Σκωτία) Ιούλιος 1946 – (Chelmsford) Αύγουστος 2020

Stuart Christie

(Σκωτία) Ιούλιος 1946 – (Chelmsford) Αύγουστος 2020

«Οι αναρχικοί στιγματίζονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όχι επειδή μπορούν να πραγματώσουν μια γενικευμένη και αδιάκριτη σφαγή – άλλωστε δεν υπήρξε καμία τέτοια από αυτούς – αλλά επειδή το ένα πράγμα που οι εξουσιαστές φοβούνται είναι ότι πρέπει να θεωρηθούν προσωπικά υπεύθυνοι για τις δικές τους πράξεις»

Stuart Christie

«Είναι μια εύκολη προσέγγιση στην ελευθεριακή σκέψη να αναδείξουμε την παράνομη βία του κράτους και να την αντιπαραθέσουμε με την πλήρη μη βία μιας κοινωνίας χωρίς κράτος. Ωστόσο, είναι ανέντιμο να καρπωνόμαστε τα αγαθά χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος τους και μια ελευθεριακή κοινωνία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της αποφασιστικής αντίστασης. Δεν είναι μόνο ζήτημα ανατροπής της άρχουσας τάξης, αλλά το να καταστεί απολύτως σαφές ότι καμία εξουσία δεν μπορεί να υπάρξει ξανά. Ο στόχος της ελευθεριακής κοινωνίας δεν είναι η «απόρριψη» των κατασταλτικών οργάνων του Κράτους. Είναι η κατάργησή τους».

Stuart Christie, The floodgates of anarchy

Ο αναρχικός αγωνιστής Stuart Christie, ιδρυτής του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού και του Cienfuegos Press και συγγραφέας του «The floodgates of anarchy», πέθανε στις 15 Αυγούστου 2020, σε ηλικία 74 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα. Continue reading “Stuart Christie (Σκωτία) Ιούλιος 1946 – (Chelmsford) Αύγουστος 2020”

Ερρίκο Μαλατέστα (14 Δεκεμβρίου 1853- 22 Ιουλίου 1932)

malatestaΟ Ερρίκο Μαλατέστα (Errico Malatesta, 14 Δεκεμβρίου 1853- 22 Ιουλίου 1932) ήταν Ιταλός αναρχικός. Μεγάλο μέρος της ζωής βρισκόταν σε εξορία από την πατρίδα του, την Ιταλία και συνολικά πέρασε πάνω από δέκα χρόνια στην φυλακή. Έγραψε και εξέδωσε ριζοσπαστικές εφημερίδες ενώ ήταν φίλος του Μιχαήλ Μπακούνιν. Continue reading “Ερρίκο Μαλατέστα (14 Δεκεμβρίου 1853- 22 Ιουλίου 1932)”

Θεματική ραδιοφωνική εκπομπή για την Πρωτομαγιά

Θεματική ραδιοφωνική εκπομπή για τα γεγονότα της Πρωτομαγιάς του Σικάγο το 1886 και της Θεσσαλονίκης το 1936. Εξέπεμψε για πρώτη φορά από το ραδιοφωνικό πρόγραμμα του “δυσήνιου ήχου” μέσω της συχνότητας του Ράδιο Κατάληψη 93,7 fm στην Πάτρα. Βασίζεται στην έκδοση της αναρχικής ομάδας “δυσήνιος ίππος” με τίτλο “1 Μάη – Κίνημα χωρίς μνήμη είναι κίνημα χωρίς προοπτική”.

Μπορείτε να δείτε τη μπροσούρα εδώ: https://ipposd.wordpress.com/2014/04/…

Για την ιστορία, το Ράδιο Κατάληψη λειτούργησε εντός της Κατάληψης Παραρτήματος, από το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 μέχρι την εκκένωση της από το κράτος, τον Αύγουστο του 2013. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο λινκ https://radiokatalipsi.espiv.net/

“Κάντε τόπο να περάσει η FAI” | Η Πρωτομαγιά του 1931 στη Βαρκελώνη

Αναδημοσίευση από https://anthostoukakou.blogspot.com/

Στις 14 Απριλίου του 1931 οι λαϊκές γειτονιές σε ολόκληρη την Ισπανία γιόρταζαν την πτώση της επταετούς δικτατορίας του Primo de Rivera και την επάνοδο στη δημοκρατία. Ήταν η ημερομηνία γέννησης της Β’ Ισπανικής Δημοκρατίας. Τα συνδικάτα της CNT[1] όμως, ήδη από την επομένη άρχισαν τις ετοιμασίες για την πορεία της εργατικής Πρωτομαγιάς, ενώ διοργάνωσε εκδηλώσεις και ομιλίες για να ακουστεί σε ολόκληρο το σώμα της εργατικής τάξης η στάση που κρατάει η Συνομοσπονδία απέναντι στο νέο καθεστώς. Το γενικό πλαίσιο έδωσε ο Buenaventura Durruti στην πρώτη ομιλία που έκανε προς την Καταλανική εργατική τάξη την Κυριακή 18 Απριλίου: Continue reading ““Κάντε τόπο να περάσει η FAI” | Η Πρωτομαγιά του 1931 στη Βαρκελώνη”

Φάκελος Scala: η ιστορία μιας κρατικής προβοκάτσιας (Βαρκελώνη 1978)

Η υπόθεση Caso Scala

Ο εμπρησμός του θεάτρου Scala, το 1978 στη Βαρκελώνη, αποτέλεσε μια κομβική στιγμή στην πορεία του αναρχικού και ελευθεριακού κινήματος της Ισπανίας.Αν και η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι ευρέως γνωστή όπως αυτή της Piazza Fontana στο Μιλάνο της Ιταλίας, δεν παύει να είναι μια από τις πιο σημαντικές στην ιστορία του αναρχισμού και της Ισπανικής αντίστασης γενικότερα. Continue reading “Φάκελος Scala: η ιστορία μιας κρατικής προβοκάτσιας (Βαρκελώνη 1978)”

Εκδήλωση – Συζήτηση για τους Αναρχικούς της Πάτρας και του Πύργου

Εκδήλωση – Συζήτηση για τους Αναρχικούς της Πάτρας και του Πύργου

Πέμπτη 16 Μάη στις 20.30 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Στο δρόμο για το 5ο Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου που θα γίνει στον Έσπερο (30-31/5 & 1/6)

Η ομάδα βιβλιοθήκης

Ο Κροπότκιν και το έργο του

Αναδημοσίευση από το blog Κιχώτες του Ιδανικού

Το κείμενο αυτό του ΜΑΞ ΝΕΤΤΛΩ γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στην αγγλική «Freedom» το Φεβρουάριο του 1921, λίγο μετά το θάνατο του Κροπότκιν στις 8 Φλεβάρη, τον ίδιο χρόνο, με τον τίτλο «Kropotkin at Work». Το 1998 κυκλοφόρησε σε ξεχωριστή μπροσούρα από το Barricade Books / Infoshop, στη Μελβούρνη, από όπου και έγινε η ελεύθερη μετάφραση .

Η προσωπικότητα και οι ιδέες του Κροπότκιν ήσαν τόσο πολύ διαδεδομένες ανάμεσα στους συντρόφους και το ευρύ κοινό, τουλάχιστον μέχρι το 1914, που ελάχιστα μόνο μένει να ειπωθούν αυτή την ώρα του θανάτου του, όταν κάποιος δεν έχει διάθεση να συλλέξει το πλήθος των γεγονότων και των εικόνων, να αναλύσει λεπτομερώς ιδέες ή να καταγράψει μικρά γνωρίσματα και ανέκδοτες πτυχές της ζωής του. Ξανά, αυτή η Επανάσταση, που αφέθηκε να χαθεί το 1914 και που από τότε γράφεται με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα, με μια αυξανόμενη τάση ωρίμανσης, φαίνεται ακόμα μια τόσο ατακτοποίητη υπόθεση που δύσκολα μπορούμε να υπολογίσουμε τις διαφορετικές απασχολημένες μ’ αυτήν δυνάμεις και τις προβλέψεις για την τελική της κατεύθυνση. Έτσι, με αρκετούς παράγοντες κρυφούς ακόμα, όσον αφορά τη λεπτομερή μας παρατήρηση τουλάχιστον, δεν μπορούμε να κρίνουμε ορθά, αυτή τη στιγμή, την επιρροή του έργου, της ζωής και των ιδεών του Κροπότκιν και να επιμείνουμε σε όλα αυτά που συνέβησαν και με μεγαλύτερη επιμονή σε όλα αυτά που προετοιμάζονται.

Continue reading “Ο Κροπότκιν και το έργο του”

13 Γενάρη 1894: Η αναρχική εξέγερση της Carrara

13 Γενάρη 1894: Η αναρχική εξέγερση της Carrara

Η Lunigiana είναι μια γεωγραφική περιοχή της Ιταλίας που βρίσκεται μεταξύ Λιγουρίας και Τοσκάνης. Εκεί, τον Ιανουάριο του 1894 οι αναρχικοί συνέβαλαν καθοριστικά σε μια πραγματική λαϊκή εξέγερση εναντίον της εθνικής κυβέρνησης. Την εποχή εκείνη, όλη η περιοχή της Lunigiana, η περιοχή δηλαδή γύρω από την Carrara και το Apuane, χαρακτηριζόταν από έντονη εξόρυξη και εμπορία μαρμάρου, με αποτέλεσμα την μεγάλη συνάθροιση εργατών.

Η Carrara είναι μέχρι σήμερα μια διαρκής «εστία» του αναρχισμού στην Ιταλία, με αρκετές οργανώσεις να δραστηριοποιούνται στην πόλη. Οι αναρχικοί εργάτες στα λατομεία ήταν επίσης η κινητήρια δύναμη πίσω από την οργάνωση των εργατών και οι κύριοι πρωταγωνιστές της εξέγερσης της Lunigiana τον Ιανουάριο του 1894. Η πρώτη αναρχικη ομάδα της Ιταλίας δημιουργήθηκε στην Carrara το 1885, όταν αναρχικοί εργάτες βρέθηκαν εκεί, ως εξόριστοι από το Βέλγιο και την Ελβετία. Continue reading “13 Γενάρη 1894: Η αναρχική εξέγερση της Carrara”

Πιέτρο Γκόρι (Messina, 1 Αυγούστου 1865 – Portoferraio , 8 Ιανουαρίου 1911).

Πιέτρο Γκόρι

(Pietro Gori, Messina, 1 Αυγούστου 1865 – Portoferraio , 8 Ιανουαρίου 1911)

Ιταλός δικηγόρος και χαρισματικός ρήτορας, αναρχικός προπαγανδιστής, οργανωτής, εκδότης, δημοσιογράφος, συγγραφέας, ποιητής και στιχουργός του 19ου αιώνα.

ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γεννήθηκε στην Μεσσήνη (Messina) της Σικελίας από την αστική οικογένεια των τοσκανών Φραντσέσκο Γκόρι (Francesco Gori, ενός παλαιού αγωνιστή του «Risorgimento») και Τζούλια Λουσκόνι (Giulia Lusoni), που μετά από μερικά χρόνια, το 1878, εγκαταστάθηκαν στο Λιβόρνο (Livorno). Όντας ιδιαίτερα ανήσυχο πνεύμα και χαρακτηριζόμενος από υψηλή ευφυϊα και ευφράδεια λόγου, έλαβε κλασική παιδεία, συμμετείχε στην εφηβική του ηλικία σε μία οργάνωση μοναρχικών, από την οποία όμως τον απέβαλαν λόγω «απρεπούς συμπεριφοράς» και εν συνεχεία άρχισε να αρθρογραφεί στην κεντρώα εφημερίδα του Λιβόρνο «Μεταρρύθμιση» («La Riforma»). Το 1886, σε ηλικία 20 ετών, έκανε εγγραφή στο «Πανεπιστήμιο της Πίζας» («L’ Università di Pisa»).

ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟ

Στην νομική σχολή του πανεπιστημίου της Πίζας ήλθε σε επαφή με αναρχικούς συμφοιτητές του, προσχώρησε στον Αναρχισμό και την επόμενη χρονιά (1887) συνελήφθη για πρώτη φορά για ένα δημοσίευμά του υπέρ των αναρχικών μαρτύρων της Πρωτομαγιάς του Σικάγου και ενάντια στην παρουσία αμερικανικών πλοίων στο λιμάνι του Λιβόρνο. Χωρίς να πτοηθεί, ο Γκόρι συνέχισε τις ελευθεριακές δημοσιεύσεις και δράσεις του και την επόμενη χρονιά (1888), ως γραμματέας της «Φοιτητικής Ένωσης» («Associazione Studentesca»), διοργάνωσε με συμφοιτητές του ένα φιλοσοφικό μνημόσυνο για τον πανθεϊστή μάρτυρα του ελευθέρου πνεύματος Τζιορντάνο Μπρούνο (Giordano Bruno).

Το 1889 πήρε πτυχίο νομικού με την πτυχιακή του εργασία «Φτώχεια και Εγκληματικότητα» («La miseria e il delitto») και προχώρησε για επάρκεια στην δικηγορία, ενώ τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς δημοσίευσε με το ψευδώνυμο «Ρίγκο» («Rigo», αναγραμματισμός του επωνύμου του) το πρώτο του δοκίμιο με τίτλο «Επαναστατικές Σκέψεις» («Pensieri ribelli»). Για το τελευταίο συνελήφθη για μία ακόμη φορά με την κατηγορία της διέγερσης πολιτικών παθών, ωστόσο αθωώθηκε στην δίκη που ακολούθησε, έπειτα από την άριστη υπεράσπιση που του παρείχαν αφιλοκερδώς οι καλύτεροι καθηγητές του.Η τρίτη του σύλληψη έγινε στις 13 Μαϊου 1890 μαζί με 27 ακόμη φοιτητές, με την κατηγορία ότι είχαν οργανώσει τις πρωτομαγιάτικες διαδηλώσεις στο Λιβόρνο με σκοπό την πρόκληση εξέγερσης και στην δίκη που ακολούθησε καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους. Έμεινε 6 μήνες στις φυλακές του Λιβόρνο και της Λούκα (Lucca) μέχρι τις 10 Νοεμβρίου, οπότε και αθωώθηκε από το εφετείο και αποφυλακίστηκε.

Continue reading “Πιέτρο Γκόρι (Messina, 1 Αυγούστου 1865 – Portoferraio , 8 Ιανουαρίου 1911).”

Osvaldo Bayer (18 February 1927 – 24 December 2018)

Πέθανε, στις 24 Δεκέμβρη, στα 91 του χρόνια ο ελευθεριακός ιστορικός και αγωνιστής, Οσβάλντο Μπάγιερ. Γεννήθηκε στο Μπουενος Άιρες, το 1927. Το 1974 εξορίστηκε από την Αργεντινή στη Γερμανία και το έργο του για την εξέγερση -και τη σφαγή από τον αργεντίνικο στρατό- των απεργών εργατών γης στην Παταγονία το 1920, απαγορεύτηκε. Επέστρεψε το 1983 όπου έζησε μέχρι το θάνατό του.

Με το έργο του φώτισε σημαντικές στιγμές της κοινωνικής πάλης όπου ο αναρχισμός είχε μεγάλο αντίκτυπο…

Βιβλία του μεταφρασμένα στα ελληνικά:
Η εξέγερση στην Παταγονία (κουκκίδα)
Οι αναρχικοί απαλλοτριωτές (ελεύθερος τύπος)
Προς την απόλυτη ελευθερία με ένα 45άρι κολτ (διάδοση)

“Eπέλεξα τον αναρχισμό για να σωθεί από τη λήθη, δεδομένου ότι οι περονιστές είχαν αποκρύψει την ιστορία του εργατικού κινήματος πριν από το 1945. Για πολλά χρόνια οι άνθρωποι πίστευαν ότι ο συνδικαλισμός και η πάλη των εργαζομένων γεννήθηκαν με τον Περόν, πράγμα που δεν ισχύει.

Ο Τρότσκι είπε κάποτε ότι αν δεν υπήρχαν οι αναρχικοί θα έπρεπε να τους εφεύρουμε, γιατί έχουν κάνει πολύ καλό στην ανθρωπότητα με την αταλάντευτη αντίσταση τους. Αποδείχθηκε πως  είχαν μια γραμμή που δεν εγκατέλειψαν ποτέ, γεγονός που σε αυτή ή σε οποιαδήποτε άλλη ιστορική στιγμή περιλαμβάνει πολλές θυσίες.

Ο αναρχικός ξέρει ότι δεν θα πάρει ποτέ πολιτική θέση, ούτε ένα γραφείο της Συνδικαλιστικής Ένωσης. Ήταν και είναι μια ιδεολογία στην υπηρεσία της κοινωνίας, και όχι για να κατέχει κανείς υψηλές θέσεις. Είναι αυτές οι χειρονομίες που κάνουν ορατή την επιθυμία τους για μια ζωή με αξιοπρέπεια για όλη την ανθρωπότητα.

Αυτό με ελκύει πολύ, γι ‘ αυτό τους έχω ακολουθήσει ως άνθρωπος και ως εκ ιστορικός, χωρίς, ωστόσο, αυτό να τους απαλλάσσει από την κριτική μου. Νομίζω ότι το κίνημα πρέπει να ξεπεράσει ορισμένες απόλυτες σκέψεις, αν δεν θέλει να πέσει στο σεχταρισμό. Πρέπει να το παλέψουμε αυτό: για χάρη του αναρχισμού, ο αναρχικός πρέπει να είναι τα πάντα, εκτός από σχισματικός”.

Osvaldo Bayer, 2013