85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

85 Χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία!
Ο Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό συνεχίζεται…

Ξημερώματα 19ης Ιουλίου 1936. Το προλεταριάτο της Βαρκελώνης, μετά από έντονες πιέσεις προς τη Δημοκρατική Κυβέρνηση και με κυριότερη επαναστατική δύναμη τους αναρχικούς, αποφασίζει να πάρει τα όπλα για να αντισταθεί στο στρατιωτικό πραξικόπημα που μόλις είχε εκδηλωθεί. Δυο ημέρες νωρίτερα, οι φασιστικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, είχαν ανακοινώσει την έναρξη του πραξικοπήματος από το Ισπανικό Μαρόκο, με τελικό σκοπό την κατάληψη ολόκληρης της ισπανικής επικράτειας. Παρά τις προθέσεις των φασιστών, οι επαναστατικές δυνάμεις της χώρας, μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκ των οποίων ήταν η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNTμε περίπου 1.500.000 μέλη, τίθενται σε επιφυλακή, δημιουργούν επαναστατικές πολιτοφυλακές, εφοδιάζονται με όπλα, βγαίνουν στους δρόμους και στήνουν οδοφράγματα. Οι σειρήνες των εργοστασίων δίνουν το σήμα. Μέσα σε μερικές ώρες, το πραξικόπημα έχει συντριβεί. Οι δρόμοι και η κοινωνική ζωή ελέγχονται πλέον από τον ένοπλο, επαναστατημένο λαό, από τους εργάτες και τις οργανώσεις τους. Η κυβέρνηση ανήμπορη να αντιδράσει και να ελέγξει το επαναστατημένο πλήθος αποσύρεται και ουσιαστικά παραδίδει την εξουσία της. Το ελευθεριακό κίνημα που προετοιμαζόταν δεκαετίες γι’ αυτή τη στιγμή παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και εφαρμόζει στην πράξη πολλά από τα προτάγματα του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ακριβώς τότε είναι που παίρνει σάρκα και οστά το όνειρο και η βαθιά ριζωμένη επιθυμία των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας και των απανταχού καταπιεσμένων, ακριβώς τότε αρχίζει να γράφεται μια από τις σημαντικότερες και ομορφότερες στιγμές στην μακρά ιστορία των αγώνων του ανθρώπου για την ανατροπή του καταπιεστικού συστήματος και το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.

Continue reading “85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ”

Η επίθεση του Mateo Morral εναντίον του Alfonso XIII

Στις 31 Μαΐου 1906, ο αναρχικός Mateo Morral επιτέθηκε στους βασιλιάδες της Ισπανίας, τον Alfonso XIII και τη Victoria Eugenia de Battemberg, την ημέρα του γάμου τους στη Μαδρίτη.

Continue reading “Η επίθεση του Mateo Morral εναντίον του Alfonso XIII”

Τιμή για πάντα στον αντάρτη Χρήστο Τσουτσουβή

Σύνθημα που γράφτηκε, σήμερα, Σάββατο 15 Μαΐου 2021, στην Πάτρα, κατά τη διάρκεια πορείας αλληλεγγύης στη μαχόμενη Παλαιστίνη

Γκύζη, απόγευμα Κυριακής 12 Μαΐου 1985

Εντοπίζεται από αστυνομικούς μία πράσινη μοτοσυκλέτα, κλεμμένη στις 23 Απριλίου από το Γαλάτσι, και ξεκινάει η παρακολούθηση του οχήματος σε εικοσιτετράωρη βάση.

Γκύζη,  περίπου 16:15 απόγευμα Τετάρτης 15 Μάη 1985

Η απογευματινή βάρδια παρακολούθησης αποτελείται από τρεις αστυνομικούς, κρυμμένους σε ένα αυτοκίνητο με συμβατικές πινακίδες κυκλοφορίας στα πενήντα μέτρα από τη μοτοσυκλέτα. Δύο άντρες, γύρω στα τριάντα, πλησιάζουν και ξεκλειδώνουν το λουκέτο της μοτοσυκλέτας ενώ το αυτοκίνητο της αστυνομίας φρενάρει σε απόσταση αναπνοής και δύο αστυνομικοί βγαίνουν έξω με προτεταμένα όπλα.

Ακολουθεί  ανταλλαγή πυροβολισμών κατά την οποία ο ένας εκ των δυο αντρών διέφυγε. Από τους τρεις αστυνομικούς, ο ένας κατέληξε επί τόπου και οι άλλοι δύο, αργότερα, στο νοσοκομείο.

Νεκρός έπεσε και ο ένας από τους δύο άντρες. Δύο μέρες μετά, δημοσιεύεται στις εφημερίδες η φωτογραφία του και μια αγγελία με την οποία καλείται όποιος γνωρίσει τον άνδρα της φωτογραφίας να επικοινωνήσει με την Αστυνομία. Τον αναγνωρίζουν οι οικείοι του με τους οποίους είχε να επικοινωνήσει από το 1981. Χρήστος Τσουτσουβής, ετών 32.

Ο Χρήστος Τσουτσουβής, ήταν μέλος της οργάνωσης Αντικρατική Πάλη και πρώην μέλος του ΕΛΑ, σύμφωνα με προκήρυξη που απέστειλε ο ίδιος ο ΕΛΑ σε εφημερίδα στις 21 Μάη του 1985, ενώ ήταν και ο δεύτερος δολοφονημένος από το κράτος αντάρτης πόλης, μετά το Χρήστο Κασσίμη, ο οποίος τραυματίστηκε θανατηφόρα στο κεφάλι από μπάτσους κατά τη διάρκεια τοποθέτησης βόμβας στο γερμανικό εργοστάσιο της AEG.

36 χρόνια μετά την κρατική δολοφονία του Χρήστου Τσουτσουβή, ο αγώνας ενάντια στο κράτος συνεχίζεται…

Ο Χρήστος Τσουτσουβής ζει μέσα από τα συνθήματά μας, μέσα από τις γροθιές μας και τις υψωμένες σημαίες μας, μέσα από τον  αγώνα μας για την ελευθερία…

‘’Ο Ανέστης είχε έρθει για κάλυψη. Κοιταχτήκαμε. Πρώτα έκανε τον αδιάφορο, ύστερα, σαν να το ξανασκέφτηκε, μισογέλασε και μου έκλεισε το μάτι. Εκείνα τα μάτια που ήξεραν να αστράφτουν θα τα δω παγωμένα λίγα χρόνια αργότερα να με κοιτάζουν μέσα από μια εφημερίδα.’’

Δημήτρης Κουφοντίνας για Χρήστο Τσουτσουβή.

Στη μνήμη του αναρχικού Franco Serantini (1951-1972)

Μια σύντομη βιογραφία του Ιταλού αναρχικού Φράνκο Σεραντίνι, ο οποίος δολοφονήθηκε από την αστυνομία κατά τη διάρκεια μιας αντιφασιστικής διαδήλωσης στις 5 Μάη 1972.

Ο Francisco Serantini γεννήθηκε στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας στις 16 Ιουλίου 1951 και εγκαταλείφθηκε στη γέννα. Πήρε και τα δυο του ονόματα από έναν αξιωματούχο με λογοτεχνική ευαισθησία ή από έναν ιερέα ή έναν αστυνομικό που είχε διαβάσει πρόσφατα στην εφημερίδα αναφορά του συγγραφέα Romagnol με το ίδιο όνομα, συγγραφέας γραφικών μυθιστορημάτων, ένα από τα οποία ήταν ο I Bastardi.

Υιοθετήθηκε στην ηλικία των δύο από ένα άτεκνο ζευγάρι. Μετά το θάνατο της θετής μητέρας του πήγε να ζήσει με τους παππούδες του στο Campobello di Licata. Σε ηλικία 9 ετών, μπήκε σε ίδρυμα στο Κάλιαρι.

Continue reading “Στη μνήμη του αναρχικού Franco Serantini (1951-1972)”

Η «ΣΥΜΜΟΡΙΑ MATESE»

Η «προπαγάνδα με την πράξη» στην Ιταλία του 19ου αιώνα

Η ιστορία του Ιταλικού Αναρχισμού στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, περίοδος σχηματισμού του σαν οργανωμένο κίνημα ανθρώπων και ιδεών, είναι και η ιστορία μιας ολόκληρης σειράς από απόπειρες εξεγέρσεων (ή συνωμοσιών όπως αποκαλούνταν). Αυτές τις εκμεταλλεύθηκε η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει τη συνήθη εικόνα του αναρχικού σαν ληστή και παλιανθρώπου, αλλά την ίδια στιγμή συνέβαλαν σημαντικά, με τη λαϊκή αποδοχή που είχαν, στην κατανόηση και εξάπλωση των ελευθεριακών ιδεών.

Continue reading “Η «ΣΥΜΜΟΡΙΑ MATESE»”

ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Αναρχικοί Παρτιζάνοι στην Καράρα
Ντοκυμαντέρ για τη συμβολή των αναρχικών στην Ιταλική αντίσταση στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Με αφορμή τη σημερινή (25 Απρίλη) μέρα απελευθέρωσης της Ιταλίας από το φασισμό, παραθέτουμε κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο «Η αντίσταση των Ιταλών αναρχικών ενάντια στο Φασισμό», εκδ. Ελεύθερος Τύπος σχετικά με τη δράση των αναρχικών κατά των ιταλών φασιστών ήδη από τη δεκαετία του 1920, καθώς  ενώ έχουν γραφτεί πολλά για την αντίσταση του ιταλικού λαού εναντίον του φασισμού, ελάχιστα από αυτά αναφέρονται  στη συμβολή του αναρχικού κινήματος σε αυτήν, κάτι για το οποίο φρόντισε επιμελώς τόσο η αστική όσο και η καθεστωτική αριστερή προπαγανδιστική μηχανή.

Στο βιβλίο, παρατίθενται άρθρα διάφορων αναρχικών εφημερίδων που εξιστορούν λεπτομερώς την πλούσια αντιστασιακή δράση των αναρχικών –τόσο εντός, όσο και εκτός Ιταλίας, από το 1919 ως το 1945. Τα κείμενα που εμπεριέχει αναφέρονται στις πρώτες αναρχικές αντιφασιστικές ομάδες κρούσης, στις απόπειρες κατά της ζωής του Μουσολίνι, στις αντάρτικες επιχειρήσεις κατά την διάρκεια του πολέμου, στις μεταπολεμικές επιθέσεις εναντίον των φασιστών, καθώς και στην συμμετοχή των Ιταλών αναρχικών στον αγώνα κατά του φρανκισμού κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Επανάστασης του 1936.

Continue reading “ΚΟΚΚΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΑΥΡΑ ΧΡΟΝΙΑ: Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ”

Στη μνήμη του Ρούντολφ Ρόκερ (25 Μαρτίου 1873 – 10 Σεπτεμβρίου 1958)

Ο Αναρχισμός αποτελεί ένα συγκεκριμένο πνευματικό ρεύμα της κοινωνικής σκέψης, του οποίου οι οπαδοί υποστηρίζουν την κατάργηση των οικονομικών μονοπωλίων και όλων των καταπιεστικών, πολιτικών και κοινωνικών θεσμών που επικρατούν μέσα στην κοινωνία. Στη θέση της καπιταλιστικής οικονομικής τάξης, οι Αναρχικοί αντιπαραθέτουν μιά Ελεύθερη Ενωση όλων των παραγωγικών δυνάμεων, βασισμένη πάνω στη συνεργασία των εργαζομένων, πού θα έχει σαν αποκλειστικό σκοπό την ικανοποίηση των απαραίτητων αναγκών κάθε μέλους της κοινωνίας. Στη θέση των σημερινών Εθνικών Κρατών, με τον άψυχο μηχανισμό των πολιτικών και γραφειοκρατικών θεσμών τους, οι Αναρχικοί επιθυμούν μια Ομοσπονδία από ελεύθερες κοινότητες που θα είναι δεμένες, η μία με την άλλη, απ’ τά κοινά οικονομικά και κοινωνικά τους συμφέροντα και θα ρυθμίζουν τις υποθέσεις τους με την κοινή συμφωνία και την ελεύθερη αποδοχή.

Ρούντολφ Ρόκερ, «Αναρχισμός και Αναρχοσυνδικαλισμός»

Continue reading “Στη μνήμη του Ρούντολφ Ρόκερ (25 Μαρτίου 1873 – 10 Σεπτεμβρίου 1958)”

Η ανάδυση και η δράση των πρώτων σοσιαλιστικών – αναρχικών ομάδων στην Πάτρα

Το κείμενο που ακολουθεί βασίζεται στη συλλογική δουλειά που έγινε πριν από περίπου ενάμιση χρόνο στην ομάδα βιβλιοθήκης του Αυτοδιαχειριζόμενου Χώρου «Επί τα Πρόσω» στην Πάτρα. Η μελέτη της ιστορικής περιόδου και του εμβρυακού ριζοσπαστικού – επαναστατικού κινήματος έγινε κυρίως μέσα από τα βιβλία «Οι αναρχικοί της Πάτρας και του Πύργου» (Χαρμπίλας Χρήστος, εκδόσεις Opportuna) και «Ο ήλιος της αναρχίας ανέτειλε» (Τρωαδίτης Δημήτρης, εκδόσεις Κουρσάλ).

Αν θέλουμε να μελετήσουμε τους λόγους που οδήγησαν στην εμφάνιση των πρώτων αναρχικών και σοσιαλιστικών ομάδων στον ελλαδικό χώρο αλλά και τους τρόπους με τους οποίους οργανώθηκαν, σίγουρα θα πρέπει να θέσουμε ένα βασικό ερώτημα. Ποιό είναι το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικόμοντέλο που επικρατεί στη χώρα κατά την περίοδο της ανάδυση του ριζοσπαστικού κινήματος, δηλαδή κατά τον 19ο αιώνα;


Το Ελληνικό κράτος, από την ίδρυσή του μετά την επανάσταση του 1821, συγκροτείται με ουσιαστικά και δομικά προβλήματα και αντιθέσεις. Βασικό χαρακτηριστικό του είναι πως, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των κρατών της Δύσης, δεν έχει βιώσει την περίοδο του Διαφωτισμού και είναι αρκετά καθυστερημένο σε όλους τους τομείς σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Το κράτος είναι ουσιαστικά φεουδαρχικό με ισχνή κεντρική διοίκηση και ανύπαρκτη βιομηχανία. Η οικονομία είναι κυρίως αγροτική και κτηνοτροφική και οι κατά τόπους τοπικοί άρχοντες, τσιφλικάδες και προύχοντες είναι απρόθυμοι να παραχωρήσουν τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά τους προνόμια σε μια κεντρική κρατική εξουσία. Από την άλλη, υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός οικονομικά εξαθλιωμένων ακτημόνων που ζούν σε καθεστώς δουλοπαροικίας. Την ίδια στιγμή, το κράτος είναι δεμένο στο άρμα των μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία), οι οποίες τοποθετούν τον Όθωνα ως βασιλέα, και αρχίζουν να απαιτούν εκσυγχρονισμό και ενδυνάμωση του κράτους κατά τα αστικά πρότυπα της εποχής.

Continue reading “Η ανάδυση και η δράση των πρώτων σοσιαλιστικών – αναρχικών ομάδων στην Πάτρα”

Η Πιάτσα Φοντάνα και ο “τυχαίος” θάνατος ενός αναρχικού

Με αφορμή τη συμπλήρωση 51 χρόνων από την έκρηξη της βόμβας στην Πιάτσα Φοντάνα του Μιλάνο και την κρατική δολοφονία του αναρχικού Πινέλι. 

Μέχρι σήμερα κρατάμε ζωντανή την αλήθεια απέναντι στα ψέματα του κράτους.

Ο Πινέλι δολοφονήθηκε. Ο Βαλπρέντα είναι αθώος. Η σφαγή είναι του κράτους. Κατηγορούνται οι αναρχικοί για να γλυτώσουν οι φασίστες.

Το κείμενο περιλαμβάνεται στην έκδοση “ΠΙΑΤΣΑ ΦΟΝΤΑΝΑ (ΜΙΛΑΝΟ 1969) | ΣΚΑΛΑ (ΒΕΡΚΕΛΩΝΗ 1978) | ΜΑΡΦΙΝ (ΑΘΗΝΑ 2010): Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΩΣ ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ” που εκδόθηκε το Νοέμβρη του 2016 με αφορμή την ολοκλήρωση της δίκης του αναρχικού Θοδωρή Σίψα για την υπόθεση Μαρφίν.

Continue reading “Η Πιάτσα Φοντάνα και ο “τυχαίος” θάνατος ενός αναρχικού”

Stuart Christie (Σκωτία) Ιούλιος 1946 – (Chelmsford) Αύγουστος 2020

Stuart Christie

(Σκωτία) Ιούλιος 1946 – (Chelmsford) Αύγουστος 2020

«Οι αναρχικοί στιγματίζονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όχι επειδή μπορούν να πραγματώσουν μια γενικευμένη και αδιάκριτη σφαγή – άλλωστε δεν υπήρξε καμία τέτοια από αυτούς – αλλά επειδή το ένα πράγμα που οι εξουσιαστές φοβούνται είναι ότι πρέπει να θεωρηθούν προσωπικά υπεύθυνοι για τις δικές τους πράξεις»

Stuart Christie

«Είναι μια εύκολη προσέγγιση στην ελευθεριακή σκέψη να αναδείξουμε την παράνομη βία του κράτους και να την αντιπαραθέσουμε με την πλήρη μη βία μιας κοινωνίας χωρίς κράτος. Ωστόσο, είναι ανέντιμο να καρπωνόμαστε τα αγαθά χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος τους και μια ελευθεριακή κοινωνία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της αποφασιστικής αντίστασης. Δεν είναι μόνο ζήτημα ανατροπής της άρχουσας τάξης, αλλά το να καταστεί απολύτως σαφές ότι καμία εξουσία δεν μπορεί να υπάρξει ξανά. Ο στόχος της ελευθεριακής κοινωνίας δεν είναι η «απόρριψη» των κατασταλτικών οργάνων του Κράτους. Είναι η κατάργησή τους».

Stuart Christie, The floodgates of anarchy

Ο αναρχικός αγωνιστής Stuart Christie, ιδρυτής του Αναρχικού Μαύρου Σταυρού και του Cienfuegos Press και συγγραφέας του «The floodgates of anarchy», πέθανε στις 15 Αυγούστου 2020, σε ηλικία 74 ετών, μετά από μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα. Continue reading “Stuart Christie (Σκωτία) Ιούλιος 1946 – (Chelmsford) Αύγουστος 2020”