5 ταινίες + 5 ντοκιμαντέρ για την ισπανική Επανάσταση

Η Ισπανική Επανάσταση (ή Ισπανικός Εμφύλιος Πόλεμος) που ξέσπασε τον Ιούλιο του 1936 και διήρκησε μέχρι τον Απρίλιο του 1939, συγκαταλέγεται αναμφίβολα στις πιο εμβληματικές επαναστατικές στιγμές στην ιστορία την ανθρωπότητας, καθώς αποτελεί την σημαντικότερη ιστορική προσπάθεια των καταπιεσμένων να γκρεμίσουν τον σάπιο κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού και να οικοδομήσουν στη θέση του μια κοινωνία ελευθερίας, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η αντίσταση στο φασιστικό πραξικόπημα του στρατηγού Φράνκο, η δημιουργία των αντιφασιστικών πολιτοφυλακών, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, η κολεκτιβοποίηση των εργοστασίων και της γης, η κατάργηση του χρήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις η ίδια η βίωση του «ελευθεριακού κομμουνισμού», είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία και σηματοδοτεί μια περίοδο βαθιών επαναστατικών αλλαγών και προσδοκιών.

Continue reading “5 ταινίες + 5 ντοκιμαντέρ για την ισπανική Επανάσταση”

ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 41 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ JUAN GARCÍA OLIVER

Στη μνήμη του αναρχικού Juan GARCÍA OLIVER (20 Ιανουαρίου 1901, Ταραγόνα, Ισπανία – 13 Ιουλίου 1980, Γκουανταλαχάρα, Μεξικό)

Το κείμενο που ακολουθεί μεταφράστηκε σε ελεύθερη απόδοση από τα Ισπανικά. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Correspondencia entre Abel Paz y García Oliver» (Αλληλογραφία μεταξύ Αμπέλ Παζ και Γκαρθία Ολιβέρ) του Agustín Guillamón, εκδόσεις Descontrol, Βαρκελώνη 2014. Οι σημειώσεις στο κάτω μέρος του κειμένου έγιναν στην ελληνική έκδοση ώστε να είναι περισσότερο κατανοητό το ιστορικό πλαίσιο.

Continue reading “ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 41 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ JUAN GARCÍA OLIVER”

85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ

85 Χρόνια από το ξέσπασμα της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία!
Ο Αγώνας για την Κοινωνική Επανάσταση, την Αναρχία και τον Ελευθεριακό Κομμουνισμό συνεχίζεται…

Ξημερώματα 19ης Ιουλίου 1936. Το προλεταριάτο της Βαρκελώνης, μετά από έντονες πιέσεις προς τη Δημοκρατική Κυβέρνηση και με κυριότερη επαναστατική δύναμη τους αναρχικούς, αποφασίζει να πάρει τα όπλα για να αντισταθεί στο στρατιωτικό πραξικόπημα που μόλις είχε εκδηλωθεί. Δυο ημέρες νωρίτερα, οι φασιστικές δυνάμεις, με επικεφαλής τον στρατηγό Φράνκο, είχαν ανακοινώσει την έναρξη του πραξικοπήματος από το Ισπανικό Μαρόκο, με τελικό σκοπό την κατάληψη ολόκληρης της ισπανικής επικράτειας. Παρά τις προθέσεις των φασιστών, οι επαναστατικές δυνάμεις της χώρας, μεγαλύτερη και σημαντικότερη εκ των οποίων ήταν η αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNTμε περίπου 1.500.000 μέλη, τίθενται σε επιφυλακή, δημιουργούν επαναστατικές πολιτοφυλακές, εφοδιάζονται με όπλα, βγαίνουν στους δρόμους και στήνουν οδοφράγματα. Οι σειρήνες των εργοστασίων δίνουν το σήμα. Μέσα σε μερικές ώρες, το πραξικόπημα έχει συντριβεί. Οι δρόμοι και η κοινωνική ζωή ελέγχονται πλέον από τον ένοπλο, επαναστατημένο λαό, από τους εργάτες και τις οργανώσεις τους. Η κυβέρνηση ανήμπορη να αντιδράσει και να ελέγξει το επαναστατημένο πλήθος αποσύρεται και ουσιαστικά παραδίδει την εξουσία της. Το ελευθεριακό κίνημα που προετοιμαζόταν δεκαετίες γι’ αυτή τη στιγμή παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και εφαρμόζει στην πράξη πολλά από τα προτάγματα του ελευθεριακού κομμουνισμού. Ακριβώς τότε είναι που παίρνει σάρκα και οστά το όνειρο και η βαθιά ριζωμένη επιθυμία των κατώτερων τάξεων της ισπανικής κοινωνίας και των απανταχού καταπιεσμένων, ακριβώς τότε αρχίζει να γράφεται μια από τις σημαντικότερες και ομορφότερες στιγμές στην μακρά ιστορία των αγώνων του ανθρώπου για την ανατροπή του καταπιεστικού συστήματος και το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας.

Continue reading “85 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ”

Luigi Camillo Berneri, 1897-1937

Η ζωή του διάσημου ιταλικού αναρχικού, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους σταλινικούς κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου

Ο Luigi Camillo Berneri γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1897 στην Lodi, στη Λομβαρδία της Βόρειας Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν τοπικός δημόσιος υπάλληλος. Η μητέρα του, Adalgisa Fochi, ήταν δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, ενώ συμμετείχε και σε συνέδρια και προγράμματα για την προώθηση της παιδείας. Ο πατέρας της συμμετείχε στα κόκκινα πουκάμισα του Garibaldi[1], ενώ ο παππούς της ήταν μέλος της μυστικής κοινωνίας των «Carbonari»[2] και οπαδός του Mazzini[3].

Continue reading “Luigi Camillo Berneri, 1897-1937”

“Η προπαγάνδα δεν αρκεί” του Diego Abad De Santillan

Από άρθρο του Diego Abad De Santillan που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα La Protesta το 1929. Περιλαμβάνεται στον Α’ τόμο (Το κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα) του βιβλίου “Ένα ελευθεριακό πρόταγμα. Ιστορία, Εξέλιξη και Πράξη”, εκδόσεις “Στάσει Εκπίπτοντες”. Το άρθρο περιέχει ακόμα ένα κεφάλαιο με τίτλο Άμεση οικοδομητική δράση.

Continue reading ““Η προπαγάνδα δεν αρκεί” του Diego Abad De Santillan”

Στη μνημη της αναρχικης Amparo Poch y Gascón

Στις 15 Απριλίου 1968 πεθαίνει στην εξορία (στην Τουλούζ της Γαλλίας) η Amparo Poch y Gascón, ένα από τα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης και του περιοδικού Mujeres Libres. Ίδρυσε τα liberatorios de prostitución, σπίτια απελευθέρωσης για πόρνες, όπου θα μπορούσαν να λάβουν υγειονομική περίθαλψη, ψυχοθεραπεία και επαγγελματική εκπαίδευση για να τους επιτρέψουν να είναι οικονομικά ανεξάρτητες.

Continue reading “Στη μνημη της αναρχικης Amparo Poch y Gascón”

Teresa Claramunt: Η «Louise Michel» της Ισπανίας

Σήμερα, 11 Απριλίου, συμπληρώνονται 90 χρόνια από το θάνατο της Teresa Claramunt, ηγέτιδας του συνδικάτου κλωστοϋφαντουργών της CNT στην Ιβηρική Χερσόνησο, φεμινίστριας μπροστά από την εποχή της και μιας από τις πιο εμβληματικές μορφές του αναρχισμού.

Continue reading “Teresa Claramunt: Η «Louise Michel» της Ισπανίας”

Nτοκιμαντερ για τις γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση: “Οι αδάμαστες”(“Indomables”)

Μια παραγωγή της κινηματογραφικής κολεκτίβας Zerikusia και της CGT. Τον Δεκέμβρη του 2018 υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία (Πάτρα) το ντοκιμαντερ «Οι αδάμαστες», στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση».

Continue reading “Nτοκιμαντερ για τις γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση: “Οι αδάμαστες”(“Indomables”)”

Memoria Viva: Η ζωντανή μνήμη της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία

Το ντοκιμαντέρ Memoria Viva μαζί με τους ελληνικούς υπότιτλους βρίσκεται πλέον ελεύθερο στο κανάλι μας στο Youtube προκειμένου να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον/α θέλει.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Επί τα Πρόσω για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ μπορεί να βρεθεί εδώ

Federica Montseny (12 Φεβρουαρίου 1905 – 14 Ιανουαρίου 1994) : Μια ζωή αφιερωμένη στο αναρχικό κίνημα

«Σε ένα παλιό εργοστάσιο στην Τουλούζη βρίσκεται το διοικητήριο της CNT στην εξορία. Μετά από δυο φθαρμένες σκάλες, φτάνεις στην «Πανηπειρωτική γραμματεία». Δίπλα, σ’ ένα μικρό βιβλιοπωλείο, όπου βρίσκεις σπάνιες μπροσούρες της δεκαετίας του ’30 και του ’40 και περίεργα ηθικοπλαστικά μυθιστορήματα της Biblioteca Ideal, έχει φτιάξει το γραφείο της η Φεντερίκα Μοντσενύ όπου και «λιμάρει» ακούραστη, όπως πριν, τους λόγους και τα άρθρα της(…)Ο ισπανικός αναρχισμός, για τον οποίο αυτοί οι άντρες και οι γυναίκες αγωνίστηκαν σε όλη τους τη ζωή, δεν υπήρξε ποτέ μια σέχτα στο περιθώριο της κοινωνίας, μια μόδα της διανόησης, ένα αστικό παιχνίδι με τη φωτιά. Ήταν ένα προλεταριακό μαζικό κίνημα(…)Αυτοί οι επαναστάτες από μια άλλη εποχή έχουν γεράσει αλλά δεν φαίνονται κουρασμένοι. Δεν ξέρουν τι είναι επιπολαιότητα. Η ηθική τους είναι βουβή, αλλά δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Δεν καταλαβαίνουν πια τον κόσμο. Η βία τους είναι γνωστή, την ευχαρίστηση στη βία τη βλέπουν με υποψία. Είναι μόνοι και καχύποπτοι. Μόλις όμως περάσεις το κατώφλι που μας χωρίζει απ’ αυτούς, το κατώφλι της εξορίας, ανοίγει αμέσως ένας κόσμος έτοιμος για βοήθεια, φιλοξενία και αλληλεγγύη. Όποιος τους γνωρίζει, θαυμάζει πόσο διαυγείς, πόσο λίγο πικραμένοι είναι. Πολύ λιγότερο από τους νεαρούς επισκέπτες τους. Δεν είναι μελαγχολικοί. Η ευγένειά τους είναι προλεταριακή. Η αξιοπρέπειά τους, ανθρώπων που δεν παραδόθηκαν ποτέ. Δεν χρωστούν ευγνωμοσύνη σε κανένα. Κανένας δεν τους προώθησε. Δεν πήραν τίποτε, δεν ξεκοκάλισαν υποτροφίες. Η καλοπέραση δεν τους ενδιαφέρει. Δεν αγοράζονται. Η συνείδηση τους είναι εντάξει. Δεν είναι τίποτα τσακισμένοι τύποι. Η φυσική τους κατάσταση είναι άριστη. Δεν έχουν τρελαθεί, δεν είναι νευρωτικοί, δεν χρειάζονται ναρκωτικά. Δεν μοιρολογούν. Δεν μετανιώνουν. Οι ήττες τους δεν τους απογοήτευσαν. Ξέρουν ότι έκαναν λάθη, αλλά δεν παίρνουν τίποτε πίσω. Οι παλιοί άντρες της επανάστασης είναι δυνατότεροι από όλα όσα ήρθαν μετά απ’ αυτούς».

Απόσπασμα από το βιβλίο «Το σύντομο καλοκαίρι της Αναρχίας»

Continue reading “Federica Montseny (12 Φεβρουαρίου 1905 – 14 Ιανουαρίου 1994) : Μια ζωή αφιερωμένη στο αναρχικό κίνημα”