Κυκλοφόρησε το τεύχος #11 της εφημερίδας Ζερμινάλ

Κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες το 11ο τεύχος της εφημερίδας Ζερμινάλ με ύλη:
• για την εκκένωση της Κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου
• για τη δίκη των βασανιστών του Βασίλη Μάγγου
• για τη Μάχη της Μνήμης ενάντια στη Λήθη της σύγχρονης «Ιεράς Εξέτασης της Ιστορίας», με αφορμή την καφκική δίωξη και ομηρία από το ιταλικό Κράτος του κομμουνιστή ιστορικού ερευνητή Πάολο Περσικέτι
• για τη βιομηχανία τουρισμού
• για το διαρκές παραμύθι της «εξόδου από τα μνημόνια» και το νέο γύρο της επίθεσης του κεφαλαίου που έρχεται
• για την πανεπιστημιακή αστυνομία
• για τον αγώνα των απεργών εργατών στην «Μαλαματίνα»
• για τις επιθέσεις αριστερών κυβερνήσεων στα ιθαγενικά κινήματα Χιλής και Κολομβίας
• για την ποιητική συλλογή «λέξεις που γεννήθηκαν στον δρόμο»
• για το «μεγάλο φαγοπότι» και τον «ελεύθερο» ανταγωνισμό στην αγορά της ενέργειας
• για την τέχνη του Drag, συνέντευξη με την Drag Queen Lafert
• για τους αγώνες στην εκπαίδευση
• για τον αγώνα στα Άγραφα και τις διώξεις αγωνιστών

Ο αγώνας στα Άγραφα συνεχίζεται…Ο δρόμος μένει ανοιχτός όσο τον βαδίζουμε

Στο τέλος Ιουλίου έγινε γνωστό ότι αρχίζει η διέλευση των φορτηγών που μεταφέρουν εξοπλισμό και τμήματα των ανεμογεννητριών, τα οποία προορίζονται για την περιοχή του Τυμπάνου Αργιθέας. Μια περιοχή που έχει μετατραπεί εδώ και πάνω από ένα χρόνο (από τότε ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του αιολικού εργοστασίου) σε πραγματικό εργοτάξιο. Συγκεκριμένα, λίγο πιο πάνω από το διάσελο του Προφήτη Ηλία, στη θέση Αέρας – Αφεντικό πρόκειται να τοποθετηθούν 8 ανεμογεννήτριες. Για πάνω από ένα μήνα προβλέπεται κλείσιμο συγκεκριμένων δρόμων και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις έτσι ώστε τα φορτηγά να κυκλοφορούν ανεμπόδιστα.
Οι εργασίες κατασκευής του υποσταθμού στη συγκεκριμένη περιοχή έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί ενώ αρκετά προχωρημένες είναι και οι εργασίες που αφορούν τις βάσεις των ανεμογεννητριών. Η μεταφορά τμημάτων των ανεμογεννητριών ουσιαστικά αποτελεί μια από τις τελευταίες διαδικασίες, όσον αφορά την ολοκλήρωση του συγκεκριμένου έργου. Εν μέσω αυτών των καθοριστικών εξελίξεων, πραγματοποιήθηκε άμεσα κινητοποίηση στο σημείο όπου δρομολογείται η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών. Για ακόμα μια φορά τις εγκαταστάσεις φυλούσαν όλων των ειδών αστυνομικές δυνάμεις οι οποίες είχαν στήσει φραγμό στον υποσταθμό και στα σημεία οπού θα τοποθετηθούν οι ανεμογεννήτριες. Αφού ο κόσμος προσέγγισε αρχικά το φραγμό, στη συνέχεια κινήθηκε από ένα μονοπάτι στο βουνό με αποτέλεσμα να πλησιάσει αρκετά το σημείο που βρισκόταν ο γερανός για την εγκατάσταση της ανεμογεννήτριας. Εκεί η αστυνομία αποφάσισε να επιτεθεί στον κόσμο που βρισκόταν στο βουνό, πετώντας κρότου λάμψεις και χημικά και πραγματοποιώντας 3 προσαγωγές. Ταυτόχρονα η αστυνομία προσήγαγε άλλα 3 άτομα τα οποία προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το σημείο της συγκέντρωσης. Τελικά, η αστυνομία προχώρησε σε 2 συλλήψεις με κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα και η δίκη έχει οριστεί στις 22 Νοεμβρίου στα δικαστήρια της Καρδίτσας.

Continue reading “Ο αγώνας στα Άγραφα συνεχίζεται…Ο δρόμος μένει ανοιχτός όσο τον βαδίζουμε”

Πόσες ακόμα χρονιές που… “δεν θα είναι σαν τις άλλες”;

Το πλαίσιο γνωστό και ξεκάθαρο: ρευστότητα και αβεβαιότητα σε γεωπολιτικό, οικονομικό, πολιτικοκοινωνικό επίπεδο, ένα σύστημα σε βαθιά σήψη, που μπορεί να «υποσχεθεί» μόνο ότι έρχεται ο χειρότερος χειμώνας των τελευταίων πολλών δεκαετιών (μέχρι… τον επόμενο βέβαια), με τις απαντήσεις να αναζητούνται από τα κυρίαρχα μέσα εξαπάτησης σε λογικές εξοικονόμησης ενέργειας… όταν π.χ. βράζουμε τα μακαρόνια! Μια κόλαση ακρίβειας, φτώχειας, εξαθλίωσης, παγωνιάς, ανεργίας, πλήρους διάλυσης εργασιακών σχέσεων, που συμπληρώνεται με ωμή, άγρια κρατική βία. Μια πολιτική διαχείριση που παραμένει ώστε να κάνει τη «δουλειά» της ως το τέλος. Η επίθεση στα όποια υπολείμματα κατακτήσεων εξελίσσεται μανιασμένη, το κατασταλτικό οπλοστάσιο εμπλουτίζεται καθημερινά, οι αντεργατικοί νόμοι ψηφίζονται με ρυθμό πολυβόλου. Και στο φόντο τα τύμπανα του πολέμου ηχούν δυνατά πλέον στα αυτιά μας, με την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών να προϊδεάζει για τα χειρότερα!

Continue reading “Πόσες ακόμα χρονιές που… “δεν θα είναι σαν τις άλλες”;”

Το μεγάλο φαγοπότι

Μέσο ποσοστό κέρδους (1869-2010) [πηγή: Maito, E. E. (2014). The historical transience of capital: The downward trend in the rate of profit since XIX century.]

Τέσσερις μεσήλικες, εντιμότατα μέλη της αστικής τάξης, αποφασίζουν να οργανώσουν ένα τριήμερο οργιαστικό φαγοπότι με σκοπό έναν ηδονικά χορταστικό θάνατο. Στα μελαγχολικά σκηνικά εκείνης τής εξοχικής βίλας, με τα λουκούλλεια τραπέζια και τις ηδονιστικές παρουσίες, προαναγγέλλεται αλληγορικά η κρισιακή πορεία τού σύγχρονου καπιταλισμού. Η αδηφαγία του οδηγεί σε αποπνικτική συσσώρευση και αυτή σε εξαθλίωση. Ο καπιταλισμός θα αυτοκτονήσει τρώγοντας μέχρι θανάτου, η επιθανάτια αγωνία του θα έχει τη γεύση τού εμετού.
Το κλασικό κινηματογραφικό αριστούργημα του Μάρκο Φερέρι μας έρχεται πάλι στο μυαλό αυτές τις μέρες που ένα ζωντανό «μεγάλο φαγοπότι» βρίσκεται σε εξέλιξη. Μόνο που τους ρόλους τού Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, του Ούγκο Τονάτσι, του Μισέλ Πικολί και του Φιλίπ Νουαρέ, παίζουν οι αξιότιμοι κύριοι Βαρδινογιάννης, Μυτιληναίος, Λάτσης και Περιστέρης, με σκηνοθέτη τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Continue reading “Το μεγάλο φαγοπότι”

Επιθέσεις αριστερών κυβερνήσεων στα ιθαγενικά κινήματα Χιλής και Κολομβίας

Παρακολουθούμε τις τελευταίες εβδομάδες να ξεδιπλώνονται κρατικές επιχειρήσεις καταστολής και δυσφήμισης ενάντια σε κινήματα ιθαγενών λαών. Στόχο αποτελούν οι αγώνες για τη γη και την ελευθερία των Μαπούτσε στη Χιλή και των Νάσα στην Κάουκα της Κολομβίας. Τα δύο αυτά κινήματα έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους, οι μεν Μαπούτσε κάνουν λόγο για επανάκτηση εδαφών, οι δε Νάσα για Απελευθέρωση της Μητέρας Γης. Ο εχθρός και στις δύο περιπτώσεις είναι το νεοφιλελεύθερο μοντέλο «ανάπτυξης» και το Κράτος, που έχει χαρίσει γη και ύδωρ στις εταιρίες υλοτομίας στην περίπτωση των Μαπούτσε και στην αγροτοβιομηχανία του ζαχαροκάλαμου, στην περίπτωση των ιθαγενών της Κάουκα.

Continue reading “Επιθέσεις αριστερών κυβερνήσεων στα ιθαγενικά κινήματα Χιλής και Κολομβίας”

Ολόκληρη η κρατική και καπιταλιστική λειτουργία συμπυκνωμένη σε ένα εργοστάσιο του Καλοχωρίου…

Πρώτα έρχονται τα κέρδη και μάλιστα για δεκαετίες.
Ύστερα έρχεται ο ανταγωνισμός της αγοράς, τα “επιχειρηματικά ρίσκα”, η κακή διαχείριση, η χλιδή που χαρακτηρίζει την ζωή όσων παρασιτούν ζώντας πλουσιοπάροχα από την εργασία των άλλων.
Κάπου εκεί ξεκινάει η γκρίνια μέσω των ΜΜΕ: “Να βάλουν πλάτη οι εργαζόμενοι”, “Δίνουμε δουλειές σε κόσμο”, “Αν δεν δεχτούν ατομικές συμβάσεις και μειώσεις μισθών οδηγούν το εργοστάσιο στο κλείσιμο”, “Ευθύνονται οι συνδικαλιστές”.
Αργότερα έρχονται οι παρεμβάσεις του κράτους, ως συλλογικού καπιταλιστή:
Φωτογραφικές διατάξεις και κατά παραγγελία πτωχευτικοί κώδικες, απελευθέρωση απολύσεων, πλήρης ελευθερία στα αφεντικά να διώχνουν όποιον και όποτε κρίνουν και να παίρνουν στην θέση του έναν φτηνό, και με ατομική σύμβαση εργασίας, απεργοσπάστη.

Continue reading “Ολόκληρη η κρατική και καπιταλιστική λειτουργία συμπυκνωμένη σε ένα εργοστάσιο του Καλοχωρίου…”

Πανεπιστημιακή αστυνομία «ώρα μηδέν»:Ένας αγώνας που μας αφορά όλους

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο χώρος των πανεπιστημίων αποτελεί για ακόμα μια φορά ένα μείζον πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ του κράτους και της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Μέσα στο καλοκαίρι, ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση της ΟΠΠΙ, ενώ έγινε πράξη και η εγκατάσταση των πρώτων τουρνικέ στις εισόδους του ΑΠΘ, το οποίο αποτελούσε αναγκαίο βήμα για να προχωρήσει το σχέδιο εγκατάστασης της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Μόλις πριν από λίγες μέρες, έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή του το νέο αστυνομικό σώμα έξω από τις εισόδους των σχολών, με τη συνοδεία πάνοπλων αστυνομικών δυνάμεων κάθε είδους. Ως απάντηση στην όξυνση της κατασταλτικής εκστρατείας και την προσπάθεια τρομοκράτησης της κοινωνίας, οι φοιτητές εδώ και πολλές ημέρες προσπαθούν να οργανωθούν και βρίσκονται καθημερινά στις σχολές τους προκειμένου να αποτρέψουν την είσοδο των ένστολων καθαρμάτων και να περιφρουρήσουν τις κατακτήσεις που έχουν κερδίσει εδώ και δεκαετίες μέσα από τους αγώνες τους.

Continue reading “Πανεπιστημιακή αστυνομία «ώρα μηδέν»:Ένας αγώνας που μας αφορά όλους”

Το διαρκές παραμύθι της «εξόδου από τα μνημόνια» και ο νέος γύρος επίθεσης του κεφαλαίου που έρχεται

Στις 21 Αυγούστου του 2018, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας, Αλέξης Τσίπρας, με διάγγελμά του από την Ιθάκη ανακοίνωσε την οριστική λήξη των μνημονίων και της επιτροπείας: «Η χώρα μας ανακτά το δικαίωμα της, να ορίζει αυτή τις τύχες και το μέλλον της. Σαν μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς. Χωρίς άλλους εκβιασμούς. Χωρίς άλλες θυσίες του λαού μας». Τέσσερα χρόνια μετά, στις 20 Αυγούστου του 2022, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από την Κρήτη ανακοίνωσε κι αυτός με τη σειρά του τη λήξη των μνημονίων και της επιτροπείας: «Η σημερινή εξέλιξη σηματοδοτεί το τέλος των Μνημονίων και όσων επιβλήθηκαν στο όνομά τους (…) Η απαλλαγή από την Ενισχυμένη Εποπτεία σημαίνει μεγαλύτερη εθνική ευχέρεια στις οικονομικές μας επιλογές». Λίγους μήνες πριν, τον Ιούνιο του 2022 ο Κ. Μητσοτάκης έλεγε: «με τη σφραγίδα του Eurogroup, η οικονομία μας απελευθερώνεται, πλέον, από το καθεστώς Ενισχυμένης Εποπτείας (…) Και, ταυτόχρονα, ανοίγει μία νέα εποχή αυτόνομων επιλογών για την ανάπτυξη της χώρας και την ευημερία των πολιτών της». Τελικά, ποιος έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και την επιτροπεία; Ο ΣΥΡΙΖΑ το 2018 ή η Νέα Δημοκρατία το 2022;

Continue reading “Το διαρκές παραμύθι της «εξόδου από τα μνημόνια» και ο νέος γύρος επίθεσης του κεφαλαίου που έρχεται”

Για ένα πιάτο φακές

Όσοι διάβαζαν παλιότερα τα δημοφιλή τεύχη του Αστερίξ (γραμμένα από την οξύτατη πένα και τον κοινωνικά ευαισθητοποιημένο νου του Ρενέ Γκοσινί), θυμούνται τους Ρωμαίους κατακτητές να “αμείβουν” τους Αιγύπτιους σκλάβους-εργάτες με μια κούπα μπίρα και ένα πιάτο φακές. Όσοι δεν φορούν παρωπίδες κοινωνικής αδιαφορίας και φροντίζουν να ρίχνουν μια –έστω πρόχειρη– ματιά στο τι ακριβώς συμβαίνει γύρω τους, έχουν εδώ και καιρό καταλάβει πως περίπου το ίδιο συμβαίνει στην εγχώρια αγορά εργασίας. Οι σύγχρονοι σκλάβοι μπορεί να μην λαμβάνουν αλκοόλ και φθηνό φαγητό με το δελτίο, όμως οι τιμές των βασικών αγαθών, των ενοικίων και των λογαριασμών τους οδηγούν αναπόφευκτα στο να ξοδεύουν τους πενιχρούς μισθούς τους αποκλειστικά στα παραπάνω.

Continue reading “Για ένα πιάτο φακές”

Οι κοινωνικοί αγώνες να ορίσουν νέους κώδικες δικαιοσύνηςγια τις ζωές μας και τους χαμένους μας συντρόφους

Ο ενεργειακός πόλεμος που διεξάγουν με όλα τα μέσα πλέον οι δυνάμεις του κεφαλαίου εναντίον της κοινωνικής πλειοψηφίας και του φυσικού πλούτου έχει μπει στα σπίτια όλων μας. Δυσθεώρητα ενεργειακά κόστη, κοινωνίες που γίνονται όμηροι των καταστροφικών συνεπειών των «ενεργειακών επενδύσεων», στρατοί που καλούν τη νεολαία να πολεμήσει για τα κέρδη των ενεργειακών μονοπωλίων, ΜΜΕ που μας καλούν να «αντέξουμε» το βαρύ χειμώνα. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, οι πτυχές που ανέδειξαν τα κινήματα ενάντια στην καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, από το Βόλο μέχρι τα Άγραφα και αλλού, επιβεβαιώνουν πως η «πράσινη μετάβαση» είναι ένα ακόμα επεισόδιο ενός γιγαντιαίου πολέμου εναντίον κάθε πτυχής της κοινωνικής και οικονομικής μας ζωής.

Continue reading “Οι κοινωνικοί αγώνες να ορίσουν νέους κώδικες δικαιοσύνηςγια τις ζωές μας και τους χαμένους μας συντρόφους”