Αλληλεγγύη στους αγωνιστές Γιώργο Καλαϊτζίδη και Νίκο Ματαράγκα

Αλληλεγγύη στους αγωνιστές Γιώργο Καλαϊτζίδη και Νίκο Ματαράγκα

Να μην περάσει η κρατική σκευωρία

Στις 13 Οκτώβρη δικάζονται στο Εφετείο Αθηνών οι αγωνιστές και μέλη της αναρχικής συλλογικότητας «Ρουβίκωνας», Νίκος Ματαράγκας και Γιώργος Καλαϊτζίδης, με την κατηγορία της φυσικής και ηθικής αυτουργίας αντίστοιχα στην ανθρωποκτονία ενός εμπόρου ναρκωτικών τον Ιούνη του 2016 στα Εξάρχεια. Σε μια πρωτοφανή προσπάθεια στοχοποίησης τους από το κράτος και τους δικαστικούς μηχανισμούς, κλήθηκαν από τον ανακριτή τον Ιούνη του 2020, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά τη δολοφονία, και ελλείψει οποιουδήποτε επιβαρυντικού στοιχείου εκτός από κάποιες κατευθυνόμενες καταθέσεις εμπόρων ναρκωτικών, αφέθηκαν ελεύθεροι.

Continue reading “Αλληλεγγύη στους αγωνιστές Γιώργο Καλαϊτζίδη και Νίκο Ματαράγκα”

Καμία σιωπή – ανοχή στους βιασμούς, στον κοινωνικό κανιβαλισμό, στην εξουσιαστική βία

ΚΑΜΙΑ ΣΙΩΠΗ – ΑΝΟΧΗ – ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΥΣ ΒΙΑΣΜΟΥΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ, ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΒΙΑ

Τα περιστατικά βιασμών στα Εξάρχεια, που μας γεμίζουν οργή, έρχονται ως συνέχεια αμέτρητων άλλων περιστατικών αντικοινωνικής βίας, ορίζοντας τα χαρακτηριστικά της συνολικής κοινωνικής συνθήκης στην περιοχή: Την απόλυτη εξουσιαστική επιβολή στο δημόσιο χώρο του “ισχυρού πάνω στον αδύναμο” με βάση την καθεστωτική ιεραρχία.

Αυτή η συνθήκη έχει επιβληθεί από τις ναρκομαφίες και πλήθος συμμοριών που εκμεταλλεύονται την απουσία σταθερής αστυνόμευσης στην περιοχή -αποτέλεσμα μιας ιστορίας κοινωνικών και ταξικών συγκρούσεων. Γιγαντώνεται καθημερινά υπό την εποπτεία του κράτους, το οποίο τη διαμορφώνει και την αξιοποιεί στοχεύοντας στην οριστική αλλοίωση των κοινωνικών και αγωνιστικών χαρακτηριστικών των Εξαρχείων. Αποτελεί μέρος του συνολικού σχεδιασμού του για τη συντριπτική κατασταλτική επέμβαση στην περιοχή, τον ολοκληρωτικό κρατικό έλεγχο του κέντρου της πόλης και την απρόσκοπτη καπιταλιστική ανάπτυξη.

Καμία μόνη της – κανένας μόνος του απέναντι στην εξουσιαστική βαρβαρότητα και τον κοινωνικό κανιβαλισμό

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΙΣ ΝΑΡΚΟΜΑΦΙΕΣ, ΤΙΣ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Ο κόσμος του αγώνα, της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης οφείλει να υπερασπιστεί τις αξίες του, να δώσει αυτή τη μάχη και να νικήσει

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στην πλατεία Εξαρχείων, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΜΑΡΤΗ, 6 μμ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ από την πλατεία Εξαρχείων, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΜΑΡΤΗ, 6 μμ

συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων

Ζήσε τον μύθο σου στα Εξάρχεια

Τη Δευτέρα 8 Οκτωβρίου, μέσα στο κτίριο Γκίνη γινόταν συνέλευση για την οργάνωση κινήσεων που θα απαντούσαν στη δολοφονία του/της Ζακ Κωστόπουλου/ Zackie Oh. Την ίδια στιγμή που συντρόφισσες και σύντροφοι προσπαθούσαν να οργανώσουν τις αντιστάσεις τους μέσα σε συνθήκες γενικευμένου κοινωνικού κανιβαλισμού, κάποιοι αντιλήφθηκαν στον προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να κλέψουν ένα από τα δεκάδες συγκεντρωμένα μηχανάκια των αλληλέγγυων που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο.

Αυτή η στιγμή, εκτός από την προφανή τραγική ειρωνεία, συμπυκνώνει τόσα νοήματα που ένας σημειολόγος θα μπορούσε να γράψει ολόκληρο βιβλίο. Δεν είμαστε όμως σημειολόγοι. Ούτε δημοσιογράφοι για να μεταδόσουμε απλά τη σκανδαλώδη είδηση, ούτε γραφείο τύπου για να εκφράσουμε την καταδίκη μας. Είμαστε αναρχικές γι’αυτό αποφασίσαμε να γράψουμε ένα δημόσιο κείμενο, ώστε να μοιραστούμε την αντίληψή μας για τα γεγονότα, τις (κύριες)αιτίες που τα δημιουργούν καθώς και τα προτάγματά μας απέναντι τους.

Το κείμενο αυτό δεν αποτελεί μια απάντηση στους δράστες αυτής της πράξης. Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι η συλλογική απόφαση των αγωνιζόμενων ανθρώπων να ξεμπερδεύουν μια και καλή με τέτοιου είδους συμπεριφορές. Δεν είναι μια πλήρης τοποθέτηση πάνω στα ζητήματα της βίας και των κοινωνικών αντιθέσεων. Ούτε μπορεί να υποκαταστήσει μια συνολική αυτοκριτική που μόνο το κίνημα σαν ενιαίο (αν και ετερόκλητο)σώμα μπορεί να κάνει για τον εαυτό του. Είναι όμως μια θέση που προσφέρουμε στον δημόσιο διάλογο, με σκοπό να αποδομηθούν εκείνοι οι μύθοι που ίσως γεννούν, αλλά σίγουρα συντηρούν και αναπαράγουν τέτοια φαινόμενα. Φαινόμενα τα οποία θεωρούμε ότι βασίζονται πάνω σε λανθασμένα ή στρεβλά φαντασιακά που κάποιοι προβάλλουν πάνω στον αναρχικό χώρο και ένα ζωτικό του περιβάλλον, τα Εξάρχεια.

Continue reading “Ζήσε τον μύθο σου στα Εξάρχεια”

Πολιτική καταγγελία για τα γεγονότα στη Νομική, στις 15 Δεκέμβρη

Στις 15 Δεκέμβρη, 15-20 άτομα, εισέβαλαν σε κτίριο της Νομικής, όπου έκανε πάρτυ μια φοιτητική θεατρική ομάδα, κρατώντας κράνη, ρόπαλα, πυροσβεστήρες και φωνάζοντας “κομμούνια θα πεθάνετε”. Αποτέλεσμα αυτής της επίθεσης 4 φοιτητές στο νοσοκομείο, κλοπή του ταμείου και προσωπικών αντικειμένων των φοιτητών. Ενώ είναι τόσο το θράσος τους, που μετά καυχιόντουσαν για την κανιβαλική τους δράση, καθώς ένας εξ αυτών έδειχνε το ματωμένο κράνος του και υπερηφανευόταν για το αίμα κομμουνιστών, που είχε πάνω του.
  Το παραπάνω δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Δυστυχώς τα παραδείγματα πλέον είναι πολλά. Να πούμε για τα ψειρίσματα σταφοιτητικά πάρτυ; Για την επίθεση κατά αριστερών φοιτητών με τη χρήση αναβαθμισμένων μέσων στη Παιδαγωγική σχολή στις φοιτητικές εκλογές και το μαχαίρωμα στο φύλακα, την επίθεση σε συντρόφους/ισσες στη κατάληψη Μηχανουργείου;
  Τώρα όμως είναι ακόμα πιο επιτακτικό μεγαλύτερο εύρος πολιτικών συλλογικοτήτων και συνελεύσεων να πάρουν θέση για όλα αυτά. Να καταγγείλουν αμετάκλητα και να σταθούν απέναντι σε αυτές τις λογικές και πρακτικές που όντας άστοχες, άχρηστες και εχθρικές προς την αγωνιστική κουλτούρα, παρασιτούν και γιγαντώνονται ανάμεσά μας. Οι αντικοινωνικές και εξουσιαστικές πράξεις πρέπει να απομονωθούν.
  Εμείς σαν συνέλευση διεξάγουμε όλο αυτό το διάστημα ένα επίμονο αγώνα, ενάντια στο κράτος, τις μαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό. Καταφέραμε μετά από μικρές και μεγάλες μάχες, να αντιπαρατεθούμε με τις ναρκομαφίες, να περιορίσουμε σε μεγάλο βαθμό τη σήψη και να διατηρήσουμε ζωντανό το πολιτικό χαρακτήρα των Εξαρχείων. Υπήρξε ένα χρονικό διάστημα ύφεσης του ναρκεμπορίου καθώς και των περιστατικών κοινωνικού κανιβαλισμού. Παράλληλα έγινε μια προσπάθεια ανάδειξης στη περιοχή διαφόρων μορφών κοινωνικής αυτοοργάνωσης (ημέρες ταξικής αλληλεγγύης, πολιτικό περίπτερο, παιδική χαρά) και των αξιών της αλληλοβοήθειας και της ισότιμης συνύπαρξης πολλών και διαφορετικών κοινωνικών υποκειμένων.
  Με επιμονή και υπομονή θα συνεχίσουμε να πολεμάμε πολιτικά και δραστικά αυτά τα φαινόμενα και να αγωνιζόμαστε για τα Εξάρχεια της ταξικής αλληλεγγύης, της μαχητικής αντίστασης και της κοινωνικής αυτοοργάνωσης. Ο αγώνας ενάντια στο κράτος, τις μαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό συνεχίζεται.

 

Συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων

Στα Εξάρχεια ο αγώνας απέναντι στα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού συνεχίζεται

“Η είσαι με το πρόβλημα ή με τη λύση του. Μέση λύση δεν υπάρχει”

Στα Εξάρχεια διεξάγεται για περισσότερο από έναν χρόνο ένας επίμονος αγώνας ενάντια στο Κράτος, τις μαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό, και ταυτόχρονα μια έμπρακτη προσπάθεια ανάδειξης και αναζωογόνησης στη γειτονιά μορφών κοινωνικής αυτοοργάνωσης (κατασκευή παιδικής χαράς, δημιουργία πολιτικού περιπτέρου κ.α.) και των αξιών της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και της συνύπαρξης πολλών και διαφορετικών κοινωνικών και πολιτικών υποκειμένων. Μέσα σε αυτό το διάστημα αντιμετωπίσαμε -και αντιμετωπίζουμε- μια σφοδρή και κατευθυνόμενη επίθεση από τα ΜΜΕ που συκοφαντούσε τη γειτονιά και τους αγωνιζόμενους και η οποία απογειώθηκε μετά την κατασκευή του πολιτικού περιπτέρου στην πλατεία, ετοιμάζοντας το έδαφος για μια επικείμενη κατασταλτική επιχείρηση. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα οι πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες του αγώνα βρίσκονται κατά καιρούς αντιμέτωπες με την παρασιτική και αντικοινωνική δράση διαφόρων στην περιοχή που επιχειρούν -ενίοτε με συμμορίτικους όρους- να επιβάλουν την παρουσία τους και να ορίσουν -στο βαθμό που μπορούν- την κοινωνική ζωή στα Εξάρχεια, σε ευθεία αντιπαράθεση με τις αξίες του αγώνα.

Φαινόμενα και ενέργειες αλόγιστης και άσκοπης βίας, όπως η πρόσφατη επίθεση στην παιδαγωγική σχολή κατά τη διάρκεια των φοιτητικών εκλογών, η χρήση μέσων παντελώς αναντίστοιχων και επικίνδυνων απέναντι σε αριστερούς φοιτητές και η δολοφονική επίθεση μαχαιρώματος στον φύλακα της σχολής, η επίθεση σε συντρόφους και συντρόφισσες της Κατάληψης του Μηχανουργείου στο Ε.Μ.Π, δεν είναι απλώς άστοχες και άχρηστες αλλά και εχθρικές ως προς μια αγωνιστική κουλτούρα που θέλει να στρέφεται η κοινωνική και ταξική αντιβία απέναντι στους εκμεταλλευτές και καταπιεστές και όχι γενικώς και αδιακρίτως κατά πάντων. Ταυτόχρονα, η απολίτικη δράση αυτών των υποκειμένων, χωρίς να προσφέρει απολύτως τίποτα στα πραγματικά διακυβεύματα του αγώνα, προσφέρει τις καλύτερες αφορμές στον οχετό των ΜΜΕ να επαναφέρουν τα γνωστά στερεότυπα για τα Εξάρχεια και όσους πραγματικά αγωνίζονται εντός και εκτός της γειτονιάς. Υπεύθυνοι για αυτήν τη δραστηριότητα είναι και όσοι επιχειρούν να την πολιτικοποιήσουν βαφτίζοντας αντικοινωνικές και εξουσιαστικές ενέργειες «αντιεκλογικές δράσεις».

Continue reading “Στα Εξάρχεια ο αγώνας απέναντι στα φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού συνεχίζεται”

Αντικοινωνικές πρακτικές και αντικινηματική βία. Κοινωνική Αυτοοργάνωση και Ταξική Αλληλεγγύη

Αντικοινωνικές πρακτικές και αντικινηματική βία.

Κοινωνική Αυτοοργάνωση και Ταξική Αλληλεγγύη.

Οι επιθέσεις κοινωνικού κανιβαλισμού δεν είναι προφανώς ένα φαινόμενο που υπάρχει μόνο στην περιοχή των Εξαρχείων. Αυτές οι πρακτικές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής κρίσης που τα τελευταία χρόνια εντείνεται όλο και περισσότερο παράλληλα με το σάπισμα του καπιταλισμού. Η απουσία δομών ταξικής αλληλεγγύης και πολιτικής συγκρότησης των καταπιεσμένων στις γειτονιές, η αδυναμία συγκρότησης ενός ταξικού μετώπου Αγώνα που θα μπολιάσει με επαναστατικό όραμα την κοινωνία δίνοντας διεξόδους από την κρίση, δημιουργούν κοινωνικά και πολιτικά κενά.

Και είναι γνωστό ότι στην πολιτική όπως και στη φύση δεν υπάρχουν κενά.

Η περιοχή των Εξαρχείων θα έπρεπε να αποτελεί πρότυπο ελευθεριακής γειτονιάς και παράδειγμα κοινωνικής και ταξικής αυτοοργάνωσης για τις υπόλοιπες. Αντί αυτού η συγκεκριμένη γειτονιά, ειδικά κατά την περίοδο της κρίσης, εξελίχθηκε σε μια γειτονιά που αναπτύχθηκαν και γενικεύτηκαν  αντικοινωνικά  και αντιδραστικά φαινόμενα γεγονός που δεν έλειψαν να εκμεταλλευτούν τα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας διαβάλλοντας δια μέσου της γειτονιάς συνολικά τον αγώνα του αναρχικού κινήματος. Παρ’ όλα αυτά είναι γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό η μοίρα αυτής της γειτονιάς είναι συνδεδεμένη με τα κοινωνικά προτάγματα και τους αγώνες αυτού του τόπου. Τα Εξάρχεια αποτέλεσαν χώρο αντίστασης στην Κατοχή, πεδίο αγώνα ενάντια στη Χούντα των Συνταγματαρχών και συνεχίζουν να αποτελούν χώρο του πιο δυναμικού κομματιού της κοινωνίας που εξεγείρεται απέναντι στις δολοφονίες ανυπόταχτων νέων και διαδηλωτών, το πιο ελπιδοφόρο πεδίο έκφρασης της ταξικής αλληλεγγύης. Έτσι λοιπόν η εικόνα της γειτονιάς των Εξαρχείων δεν μπορεί παρά να είναι η αντανάκλαση της σημερινής εικόνας του κινήματος. Τα Εξάρχεια σαν χώρος φαντασίας, πολιτικοποίησης και κοινωνικοποίησης θα πρέπει να μπορούν να ανταγωνίζονται και να κερδίζουν τόσο σε μορφή (καθιστώντας για αρχή τη γειτονιά βιώσιμη για τους κατοίκους της) όσο και σε περιεχόμενο (πολιτιστικό, κοινωνικό) τις καπιταλιστικές σχέσεις εξουσίας εφαρμόζοντας σχέσεις και δομές Αντιεξουσίας. Όχι φυσικά καθιστώντας την περιοχή μια νησίδα εναλλακτικής «ελευθερίας» αλλά χτίζοντας μια γειτονιά πρότυπο αντίστασης απέναντι στον πόλεμο που μας κήρυξε η τρόικα, αλλά και εναντίον του εγχώριου πολιτικού και οικονομικού συστήματος που συνέπραξε στη γενοκτονία εναντίον του χειμαζόμενης κοινωνίας. Για να υπηρετήσουμε όμως εύστοχα τους στρατηγικούς σχεδιασμούς μας θα πρέπει εξίσου εύστοχα και νικηφόρα να περιφρουρήσουμε τους ενδιάμεσους τακτικούς στόχους πάλης αφού για εμάς είναι κάτι περισσότερο από αυτονόητο ότι ένα κίνημα χωρίς αρχές, είναι ένα κίνημα χωρίς πολιτικό περιεχόμενο όπως και το αντίστροφο φυσικά. Ο αγώνας ενάντια στις ναρκωμαφίες, την κρατική καταστολή και τον κοινωνικό κανιβαλισμό συνοψίζει την τακτική της συνέλευσής μας ορίζοντας παράλληλα αυτές τις έννοιες όχι σαν κάτι διαιρεμένο μεταξύ τους, αλλά σαν τμήμα μιας ενοποιημένης στρατηγικής του κράτους και του κεφαλαίου απέναντι σε όσους αντιστέκονται. Για αυτόν ακριβώς το λόγο δεν θα μπορούσαμε να μείνουμε σιωπηλοί μπροστά στα φαινόμενα του κοινωνικού κανιβαλισμού αφού η επίδρασή τους τόσο στη γειτονιά μας όσο και στις γραμμές του κινήματος είναι καθοριστική. Η απάθεια σε αυτά τα περιστατικά, όπως ορισμένα καταγράφονται παρακάτω, δε σημαίνει ουδετερότητα αλλά συνενοχή στο μονοπώλιο άσκησης και επιβολής εξουσιαστικών απόψεων και συμπεριφορών. Που αν επικρατήσουν θα μεταλλάξουν δομικά τόσο το περιεχόμενο, όσο και την ουσία του απελευθερωτικού αγώνα. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι οι ευθύνες βαραίνουν συλλογικά όλους εμάς, οργανωμένες ομάδες και μεμονωμένους συντρόφους, και αν επιλέξουμε να αναμετρηθούμε μαζί τους θα έρθουμε αντιμέτωποι με δομικές παθογένειες και κενά που έδωσαν χώρο στην ανάπτυξη της γάγγραινας εντός του κινήματος. Γιατί η συγκρότηση του κινήματος σήμερα είναι καθήκον και ιστορική αποστολή όσων αγωνίζονται για να αλλάξουν τον κόσμο.

Ξυλοδαρμοί στην περιοχή

Ο νόμος της ζούγκλας κυριαρχεί σε μια περιοχή όπου η ελευθεριακότητα και η ανεκτικότητα τα τελευταία χρόνια χαροπαλεύουν στην εντατική. Ο νόμος του δυνατότερου, του ισχυρότερου έρχεται σε βασική αντίθεση με τις αρχές και τις αξίες που υπερασπιζόμαστε ως συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων. Οι ξυλοδαρμοί ανθρώπων, επειδή κοιτάξανε λίγο στραβά ή επειδή  ήπιαν δύο ποτά παραπάνω, συχνά καταλήγουν σε αιματοκυλίσματα, με τελευταίο παράδειγμα το επεισόδιο στο αρτοποιείο «τα Στάχυα» όπου παρέα νεαρών κατέληξε στο νοσοκομείο με σπασμένα δόντια επειδή άτομα από την παρέα είχαν την ατυχία να ερωτοτροπήσουν έξω από το μαγαζί. Επιθέσεις κοινωνικού κανιβαλισμού, όπως ο εμπρησμός καταστήματος ρούχων στην Θεμιστοκλέους, με αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή μια οικογένειας. Φέρμες στην ευρύτερη περιοχή από άτομα τα οποία νομιμοποιούν την παρουσία τους στη γειτονιά με χαιρετούρες στην πλατεία. Άτομα, που βρίσκονται ενίοτε και σε απεργίες, κινητοποιήσεις, τα οποία εμπορεύονται σημαντικές ποσότητες ναρκωτικών  ουσιών. Ξυλοδαρμοί κατοίκων της περιοχής και συντρόφων στην οδό Τσαμαδού με αφορμή τον εμπρησμό περιπολικού της Τροχαίας. Άτομα με μεταπτυχιακό στον κανιβαλισμό και διατριβή στη ρουφιανιά  που κρύβουν τις ντροπιαστικές για αντικοινωνικές πράξεις  δικογραφίες τους και λανσάρονται ως «η άγρια νεολαία».

Βία σε διαδηλώσεις

Οι επιθέσεις σε τράπεζες, πρεσβείες, εφορίες, αστυνομικούς στόχους συνυπάρχουν συχνά με φθορές σε φανάρια, στάσεις λεωφορείων, τραμπουκισμούς εργαζομένων σε καταστήματα, επιθέσεις σε συντρόφους που αντιδρούν λεκτικά σε αυτά τα φαινόμενα εκφυλισμού και συκοφάντησης της εξεγερσιακής-επαναστατικής βίας. Έτσι το περιεχόμενο και η δυναμική μιας καμένης τράπεζας ή ενός σπασμένου υπουργείου απονοηματοδοτείται, όταν συμβαίνει στον ίδιο χρόνο με απολίτικες, κενές αντικρατικού-αντικαπιταλιστικού περιεχομένου, ενέργειες. Η επιλογή του εύκολου ξεσπάσματος, χωρίς να επιχειρείται η σύνδεση της βίας με το περιεχόμενο και τους σκοπούς της ταξικής πάλης δεν αποτελεί πολιτική βία.

Πανεπιστημιακά ιδρύματα

Στην κατάληψη της Νομικής (κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας των πολιτικών κρατούμενων) αναπτύχθηκαν και επικράτησαν, και στο τέλος δικαιολογήθηκαν και από ορισμένους, πλήθος περιστατικών κοινωνικού κανιβαλισμού και απολίτικης βίας. Εισβολή στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής και κλοπή χρημάτων από το εσωτερικό του, παραβίαση του στεκιού του Ράδιο Ένταση, βανδαλισμός στεκιών αριστερών σχημάτων, επιθέσεις σε ανθρώπους που πήγαν να ενημερωθούν για την εξέλιξη της απεργίας πείνας, αλλά οι καταληψίες τους έκριναν ως «ύποπτους». Λίγους μήνες μετά, από χώρο φιλοξενίας των αιτημάτων της κάθε γενιάς, το Πολυτεχνείο κατέληξε να αποτελεί μια κατ΄ επίφαση δομή ταξικής αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες. Η επιδίωξη μετατροπής ενός χώρου μέσα στο Πολυτεχνείο, όπως αυτός του κτηρίου Γκίνη σε τσιφλίκι ελαχίστων, ενός χώρου που ανήκει σε όλο το κίνημα και που «κερδήθηκε» με το αίμα πολλών χιλιάδων ήταν μια εξουσιαστική πράξη επιβολής απέναντι στο κίνημα και τους ανθρώπους του. Η χρησιμοποίηση της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες ως όχημα δικαιολόγησης αντικοινωνικών και αντικινηματικών συμπεριφορών είναι μέθοδος επιβολής ενός συνονθυλεύματος ελιτίστικων αντιλήψεων και απολίτικων μικροαστικών- εξουσιαστικών πραχτικών.

Κερατσίνι

Η μνήμη του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα στη γειτονιά του δεν τιμάται με αντικοινωνικές παρεμβάσεις εξουσιαστικού περιεχομένου εναντίον μικρομαγαζατόρων στην περιοχή. Εναντίον δηλαδή ενός υποκειμένου απεύθυνσης και εν δυνάμει συμμάχου μας. Η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Η τιμή στη μνήμη ενός χαμένου αγωνιστή απαιτεί αυξημένα καθήκοντα αλλιώς η διολίσθηση στην απονοηματοδότηση και στη σύγχυση μπορεί να επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Σπασμένα μνημεία, καρτοτηλέφωνα , σπασμένες στάσεις και καμένα τρόλεϊ στην Πατησίων

Τη στιγμή που η κοινωνία συνεχίζει να δέχεται τη μεγαλύτερη σε διάρκεια και ένταση φτωχοποίηση των τελευταίων δεκαετιών τα προλεταριακά στρώματα καταλαμβάνουν το γεωγραφικό και ταξικό πεδίο μέσα στη μητρόπολη το οποίο καθορίζεται αποκλειστικά από τις περιορισμένες υλικές δυνατότητές τους. Έτσι τα μέσα μαζικής μεταφοράς, η επικοινωνία, η αναμονή στη μητρόπολη είναι μια ορισμένη σχέση μέσα σε ένα αυστηρά διαμορφωμένο καπιταλιστικό περιβάλλον. Οι επιθέσεις εναντίων τέτοιων δομών που σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης στεγάζουν τις ανάγκες του πολυεθνικού προλεταριάτου δεν γίνονται αντιληπτές φυσικά ως αντικρατικές ενέργειες όχι επειδή οι προλετάριοι είναι ηλίθιοι, αλλά γιατί τα υποκείμενα δεν κάνουν καμία προσπάθεια για κάτι τέτοιο. Απεναντίας κινήσεις όπως το σαμποτάζ στα ακυρωτικά μηχανήματα εισπράττονται από το λαό σαν αυτό που είναι. Σαν ενέργειες αλληλεγγύης σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν το αντίτιμο. Με αυτή τη δράση το κίνημα αγκαλιάζει το λαό και τα προβλήματά του, ενώ στην πρώτη περίπτωση οι ενέργειες αυτές λειτουργούν ακόμα πιο επιβαρυντικά στη διαδικασία εκμετάλλευσης του ίδιου και του κλεμμένου από τα αφεντικά χρόνου του.

Καταστρέφουν μνημεία και αγάλματα σε δημοσίους χώρους, όχι φυσικά με γνώμονα και στόχο την -έστω συμβολική- αποδόμηση των όποιων ενδεχομένως αντιδραστικών κοινωνικοπολιτικών τους συμβολισμών (τέτοιες «λεπτομέρειες» άλλωστε ούτε τις γνωρίζουν ούτε τους απασχολούν), αλλά οδηγούμενοι από μια lifestyle, ισοπεδωτική, απολίτικη και εκ του ασφαλούς καταστροφολαγνεία. Πιο πρόσφατο «θύμα» της  ανιστόρητης και προσχηματικής ψευτο-οργής η προτομή της Λέλας Καραγιάννη, μιας γυναίκας συντηρητικών κατά τα άλλα απόψεων, η οποία όμως δεν πρέπει να ξεχνάει κανείς, ότι συνελήφθη για αντιστασιακή δράση μαζί με πέντε από τα παιδιά της και θανατώθηκε μετά από φριχτά βασανιστήρια στο κολαστήριο της οδού Μέρλιν, αρνούμενη να συνεργαστεί με τους Ναζί.

Ενέδρες σε μέλη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού κινήματος

Οι επιθέσεις σε οργανώσεις και μέλη του ευρύτερου αντικαπιταλιστικού κινήματος από απολίτικα άτομα(εμπόρους ναρκωτικών, χούλιγκανς) στο όνομα της αναρχίας είναι απότοκος των κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων που διαμορφώνονται στο εσωτερικό του κινήματος χωρίς κριτήρια(ηθικά, αξιακά)και του lifestyle της μικροαστικής βίας που έχει κατατροπώσει την προσωπικότητα του αγωνιστή που χτίζεται με κόπο και θυσίες. Η σύγκρουση (ιδεολογική, υλική) με κομμάτια της αριστεράς είναι υπόθεση αποκλειστικά των οργανωμένων συντρόφων σε συνελεύσεις, οργανώσεις, σωματεία βάσης, πολιτικές ομάδες. Εύλογα θα ρωτήσει κάποιος: δηλαδή τα μεμονωμένα άτομα στην αναρχία δεν έχουν το δικαίωμα να συγκρουστούν με δυνάμεις της αριστεράς εάν νιώσουν είτε ότι απειλείται η σωματική τους ακεραιότητα είτε το πολιτικό τους δίκαιο σε μια συγκυρία; Φυσικά και το έχουν. Αρκεί να έχουν και το πολιτικό μπόι αλλά και το ηθικό ανάστημα για να συμμετέχουν σε μια τέτοια σύγκρουση. Όταν τα κίνητρά τους είναι σάπια, γιατί δεν είναι λαϊκοί αγωνιστές αλλά οπαδοί της βίας και του λιντσαρίσματος τότε και τα αποτελέσματά τους θα είναι αντίστοιχα των πεπραγμένων τους. Η σύγκρουση μεταξύ ιδεολογικών τάσεων και πολιτικών ρευμάτων αν διεξάγεται με όρους γηπεδικής αντιπαράθεσης και μαφιόζικων πρακτικών (π.χ. ενέδρες) αποπολιτικοποιεί το περιεχόμενο της σύγκρουσης και απονοηματοδοτεί τον κοινωνικό και  ταξικό αγώνα λειτουργώντας συκοφαντικά.

Συμπεράσματα

Θα ήταν αντιδιαλεκτικό και ψευδές να συμπεραίναμε ότι ενώ τα πάντα κινούνταν ρόδινα εντός του κινήματος, κάποιες συγκεκριμένες  παρέες κινούνταν εκτός σχεδίου. Η αλήθεια είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια, εκτός από ορισμένες αξιόλογες πρωτοβουλίες συντρόφων και συντροφισσών, καμία ενιαία στρατηγική αγώνα δεν εκπονήθηκε με όχημα τη γειτονιά των Εξαρχείων. Άρα δεν υπήρχε κοινό σχέδιο. Αυτή όμως η διαπίστωση, αν αφεθεί έτσι, χωρίς παραπάνω εμβάθυνση, θα αποτελέσει άλλοθι για τις ασχήμιες και τις αντικοινωνικές συμπεριφορές που συνέβησαν στην περιοχή. Γιατί ο ρόλος του αναρχικού και του κομμουνιστή αγωνιστή είναι ακόμη και όταν όλα δείχνουν το αντίθετο, αυτός να αποτελεί πυξίδα για τους συντρόφους του, το κίνημα και την κοινωνία. Να αγωνίζεται για τη γειτονιά του, να συγκρούεται με τους ισχυρούς και να πολεμάει για την κοινωνική Επανάσταση. Η διαπίστωση ότι δεν υπήρχε συλλογικό σχέδιο παρότι είναι αληθής  συχνά αποτελεί άλλοθι αφενός για να ξεπλύνει ατομικά και συλλογικά ολισθήματα στον κανιβαλισμό και την διαπλοκή αφετέρου για να αποκρυφτεί ένα άλλο γεγονός. Ότι δηλαδή αυτού του είδους οι συμπεριφορές, στο όνομα μάλιστα του αγώνα και της αναρχίας, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν μια από τις βασικότερες αιτίες αποσύνθεσης και κατακερματισμού του συλλογικού υποκειμένου αντίστασης. Η αναπαραγωγή του κοινωνικού κανιβαλισμού μέσα από βίαιες και αναιτιολόγητες επιθέσεις αντιστρατεύεται την προσπάθεια ενδυνάμωσης του αναρχικού κινήματος, σπέρνει την απογοήτευση και δημιουργεί σύγχυση για τους σκοπούς και τις επιδιώξεις μας.

Αντιμέτωποι με τη θεσμοποιημένη «ειρηνική» βία της σχέσης κεφαλαίου-εργασίας, το θεμέλιο της ταξικής κοινωνίας, θεωρούμε ότι η αντιβία αποτελεί ένα τρόπο ανάκτησης στιγμών της εξουσίας στο παρόν για και με τους καταπιεσμένους. Η αντίσταση δημιουργεί νέες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Νέα αιτήματα επίσης διαμορφώνονται. Η ίδια η αντίσταση και όχι η βία αποκομμένη αποτελεί την κινητήρια δύναμη της Ιστορίας. Από μια απεργία σε χώρο εργασίας μέχρι τον ένοπλο αγώνα το γεγονός ότι αγωνίζεσαι αλλάζει την κατάσταση. Γιατί  εάν συμφωνήσουμε ότι  η ουσία του επαναστατικού σχεδίου βρίσκεται στην ανάπτυξη μιας απελευθέρωσης πιθανοτήτων για την ανθρώπινη χειραφέτηση, τότε θα πιστέψουμε ότι το πρώτο βήμα εναντίον της εξατομίκευσης και του κανιβαλισμού είναι η δημιουργία με διάφορα μέσα χειροπιαστών δεσμών αλληλεγγύης. Γιατί το να σπάσουμε την απομόνωση δημιουργώντας αυτούς τους δεσμούς αλληλεγγύης είναι η αρχή μιας αφοσίωσης. Ενός ακτιβισμού που δεν είναι «αντί» αλλά που είναι «για» τη ζωή και τη χαρά.

Σήμερα στα Εξάρχεια αύριο σε κάθε γειτονιά.

 

Συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων

Αναρχική Συλλογικότητα Νέας Φιλαδέλφειας

Αναρχική Συλλογικότητα Όμικρον 72

Αναρχική Συλλογικότητα Vogliamo Tutto e Per Tutti

Αναρχική Συλλογικότητα Ρουβίκωνας

Αναρχικοί από Γαλάτσι

Αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου

Κατάληψη Έπαυλης Κούβελου

Κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37

Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο Κ*Βοξ

Κόκκινη Γραμμή – Ομάδα για την εργατική αντεπίθεση

Συνέλευση αναρχικών-κομμουνιστών για την ταξική αντεπίθεση ενάντια στην Ε.Ε

Σύντροφοι-Συντρόφισσες

Οκτώβρης 2016

ΕΞΑΡΧΕΙΑ: ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ενάντια στις μαφίες, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κρατική καταστολή

mafia

Την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου ομάδα συντρόφων που πραγματοποιούσε αφισοκόλληση στην περιοχή των Εξαρχείων, εκδίωξε έμπορο ναρκωτικών από την πλατεία.

Μετά το τέλος της αφισοκόλλησης ο έμπορος επέστρεψε μαζί με άλλο άτομο που διακινεί ναρκωτικά στην ευρύτερη περιοχή ο οποίος και πυροβόλησε στον αέρα φωνάζοντας: “που είναι ρε αυτοί που σε διώξανε;”

ΕΞΩ ΟΙ ΜΑΦΙΟΖΟΙ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ.
Ή εμείς ή αυτοί. Μέση λύση δεν υπάρχει…

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ: Ενάντια στις μαφίες, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την κρατική καταστολή.

Σάββατο 22 Οκτώβρη, ώρα 12:00 πμ, από την πλατεία Εξαρχείων

Συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων

Ενάντια στο κράτος, τις μαφίες και τον κοινωνικό κανιβαλισμό

Το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου τρεις σύντροφοι από το Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο Βοξ στην πλ. Εξαρχείων υπέστησαν δολοφονική επίθεση από εμπόρους ναρκωτικών και άλλα άθλια υποκείμενα που λυμαίνονται την πλατεία και ευρύτερα την περιοχή.

Το περιστατικό που είχε σαν αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό ενός συντρόφου ήταν το τελευταίο σε μια ατέλειωτη σειρά από περιστατικά βίας, παρενοχλήσεων και κοινωνικού κανιβαλισμού σε βάρος κατοίκων, εργαζόμενων και θαμώνων της περιοχής.

Περιστατικά που καταδεικνύουν ότι κάθε είδους υποπροϊόντα του καπιταλισμού και αντικοινωνικά παράσιτα, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση η μαφία των ναρκωτικών και τα τσιράκια τους με την υψηλή προστασία της αστυνομίας, εκμεταλλεύονται τους χώρους και τα ανοιχτά κοινωνικά πεδία που δημιουργούν με τους αγώνες τους οι αναρχικοί –αντιεξουσιαστές. Σε αυτά ακριβώς τα πεδία εμφανίζονται συμμορίες που πουλάνε ναρκωτικά και κάθε λογής μπράβοι και επιδιώκουν να επιβάλλουν με την απειλή, τη βία και την τρομοκρατία την αθλιότητά τους και τα θλιβερά ιδιοτελή συμφέροντά τους.

Παντού σχεδόν, όπου αναπτύσσεται ο αγώνας στα κοινωνικά πεδία, σε δρόμους και πλατείες, σε διαδηλώσεις και εκδηλώσεις, εκτός από το κράτος και τους παρακρατικούς οι αναρχικοί και άλλοι αγωνιζόμενοι άνθρωποι βρίσκονται όλο και περισσότερο αντιμέτωποι με κανιβαλιστικές συμπεριφορές και αντικοινωνικές συμμορίες. Δεν θα επιτρέψουμε σ’ αυτές τις συμμορίες διαφόρων λούμπεν στοιχείων με όποια ταμπέλα και πρόφαση κι αν εμφανίζονται να επιτίθενται σε αγωνιστές, στέκια και καταλήψεις  και να διαβρώσουν τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση επιβάλλοντας την κυρίαρχη αντίληψη του κράτους και του κεφαλαίου «όλοι εναντίον όλων».

Όσο και να εμφανίζονται όμως γύρω μας φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού μέσα στις συνθήκες αποσύνθεσης και χρεωκοπίας της υπάρχουσας εξουσιαστικής πολιτικοοικονομικής οργάνωσης της κοινωνίας, ο αγώνας για τη ζωή, την αξιοπρέπεια και την κοινωνική απελευθέρωση θα εντείνεται όλο και περισσότερο. Και όσο και να αποθρασύνονται οι μαφίες και οι διαφόρων ειδών συμμορίες ο δρόμος της αλληλεγγύης, της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης και του αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο θα περάσει από πάνω τους.

Συμμετέχουμε αλληλέγγυοι με όσους αγωνίζονται ενάντια στους ναρκέμπορους, τα τσιράκια και τους πάτρωνές τους, στη διαδήλωση από την πλ. Εξαρχείων το Σάββατο 2 Απρίλη 2016, 5 μμ

Ενάντια στο κράτος, τις μαφίες, τις συμμορίες , τον κοινωνικό κανιβαλισμό και τις αντικοινωνικές πρακτικές να αντιτάξουμε παντού την κοινωνική αυτοοργάνωση, την ταξική αλληλεγγύη και τη μαχητική αντίσταση.

Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική και Ταξική Χειραφέτηση