Χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν στην Πόλη του Μεξικό ενάντια στη γυναικοκτονία της Victoria Salazar

Βικτόρια Εσπεράνσα Σαλασάρ ονομαζόταν η γυναίκα την οποία σκότωσε στο Μεξικό αστυνομικός, ρίχνοντας όλο το βάρος του πάνω στην πλάτη και το λαιμό της για να την ακινητοποιήσει. Ήταν μετανάστρια από το Ελ Σαλβαδόρ, 36 ετών, μητέρα δύο παιδιών.

Continue reading “Χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν στην Πόλη του Μεξικό ενάντια στη γυναικοκτονία της Victoria Salazar”

Σκέψεις για τα εξεγερσιακά γεγονότα στο Μπριστολ

Μετάφραση από το βρετανικό αναρχικό portal Freedom News

Χθες (21/3) στο Μπρίστολ ξέσπασαν ταραχές, μια πρώτη περίπτωση νέων μορφών αντίστασης στο δρακόντειο Νομοσχέδιο για την Αστυνόμευση, το Έγκλημα και τις Καταδίκες των Δικαστηρίων. Ακολουθώντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ήταν δύσκολο να εξηγήσουμε ακριβώς τί συμπεραίνει κανείς από τις εικόνες αντικειμενικά ήρεμων ανθρώπων που κάνουν λακτίσματα μπροστά από φλεγόμενα αστυνομικά αυτοκίνητα, από τόσα πολλά φλεγόμενα αστυνομικά αυτοκίνητα.

Continue reading “Σκέψεις για τα εξεγερσιακά γεγονότα στο Μπριστολ”

Η καταδίκη της Μελέκ Ιπέκ, το πιο πραγματικό πρόσωπο του κράτους

Στις 11 Γενάρη, στην Τουρκία, η Μελέκ Ιπεκ ξυλοκοπήθηκε και βιάστηκε από τον άντρα της, ο οποίος αφού της έβαλε χειροπέδες την άφησε γυμνή στο μπάνιο μπροστά στα παιδιά τους για όλο το βράδυ.
Η Μελέκ Ιπέκ υπήρξε δυνατή… Μόλις ο άντρας απείλησε εκείνη και τα παιδιά τους με ένα τουφέκι, και αφού είχε βασανιστεί για ώρες, βρήκε τη δύναμη και με φορεμένες τις χειροπέδες πήρε το όπλο και αμύνθηκε.
Η Μελέκ Ιπέκ σήμερα είναι ζωντανή επειδή στάθηκε στα πόδια της και αμύνθηκε σε αυτή την κτηνωδία.

Continue reading “Η καταδίκη της Μελέκ Ιπέκ, το πιο πραγματικό πρόσωπο του κράτους”

Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη – Πρώτο Μέρος: Μια διακήρυξη… “Για τη ζωή”

Πρώτο μέρος: ΜΙΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ… ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ

1η Ιανουαρίου του έτους 2021.

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:

ΑΔΕΛΦ@Σ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦ@Σ:

Όλους αυτούς τους μήνες έχουμε χτίσει ανάμεσά μας  μια επικοινωνία με ποικίλους τρόπους. Είμαστε γυναίκες, λεσβίες, gays, αμφισεξουαλικ@, διεμφυλικ@, τραβεστί, τρανσέξουαλ, ίντερσεξ, queer και άλλ@, άντρες, ομάδες, συλλογικότητες, σωματεία, οργανώσεις, κοινωνικά κινήματα, αυτόχθονες λαοί, οργανώσεις γειτονιών, κοινότητες και ένα εκτενές και λοιπά που μας δίνει ταυτότητα.

Continue reading “Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη – Πρώτο Μέρος: Μια διακήρυξη… “Για τη ζωή””

Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑ

Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ

Οκτώβριος 2020

Συνέβη πριν από 35 Οκτώβρηδες.

Ο Γερο Αντόνιο κοιτά τη φωτιά που αντιστέκεται στη βροχή. Κάτω από το βρεγμένο ψάθινο καπέλο, ανάβει με ένα μισοκαμμένο κούτσουρο το τσιγάρο που μόλις είχε στρίψει. Η φωτιά διατηρείται, κρυμμένη κάτω από τους κορμούς. Ενίοτε, τη βοηθά ο άνεμος και με την πνοή του ζωηρεύει τα κάρβουνα που κοκκινίζουν από θυμό.

Το στρατόπεδο είναι το περίφημο «Watapil», στην λεγόμενη “Sierra Cruz de Plata” που υψώνεται ανάμεσα στα υγρά χέρια των ποταμών Jataté και Perlas. Βρισκόμαστε στο έτος 1985 και ο Οκτώβρης υποδέχεται την ομάδα με μια καταιγίδα, προμήνυμα των επόμενων ημερών. Η ψηλή αμυγδαλιά (που θα ξαναβαφτίσει αυτό το βουνό στην αντάρτικη γλώσσα), κοιτά με συμπόνοια στα πόδια της αυτή τη μικρή, πολύ μικρή, ασήμαντη χούφτα από άντρες και γυναίκες. Πρόσωπα χαραγμένα, δέρματα ισχνά, το βλέμμα λαμπερό (ίσως από τον πυρετό, το πείσμα, το φόβο, το παραλήρημα, την πείνα, την αϋπνία), κουρελιασμένα τα καφέ και μαύρα ρούχα, και οι μπότες παραμορφωμένες από τις λιάνες[i] που προσπαθούν να κρατήσουν τις σόλες στη θέση τους.

Τα λόγια του Γερο Αντόνιο αργά, μόλις που ακούγονται μες στη βοή της καταιγίδας.  Τους μιλά σα να απευθυνόταν στον εαυτό του:

«Ο Τύραννος θα έρθει ξανά για να επιβάλλει στο χρώμα της γης τον σκληρό του λόγοτο εγώ του που δολοφονεί τη λογική, τη δωροδοκία που μεταμφιέζεται σε ελεημοσύνη.

Θα έρθει η μέρα που ο θάνατος θα φορέσει τα πιο απάνθρωπα ρούχα του. Με ενισχυμένα τα βήματά της με τροχούς και ουρλιαχτά, η μηχανή που μολύνει τα μονοπάτιαθα καλύψει την καταστροφή με το ψέμα της ευημερίας που θα σπείρει. Όποιος αντισταθεί σε αυτή την αντάρα που τρομοκρατεί φυτά και ζώαθα χαθεί και από τη ζωή και από τη μνήμη. Με μολύβι από την πρώτη, με το ψέμα από τη δεύτερηΗ νύχτα θα γίνει μεγαλύτερηο πόνος απέραντος και ο θάνατος πιο θανατερός.


Continue reading “Τέταρτο μέρος: Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑ”

Ενημέρωση από τις κινητοποιήσεις της 25ης Νοέμβρη ενάντια στην έμφυλη βία στην Τουρκία

Οι συντρόφισσες μας στην Τουρκία βρέθηκαν στους δρόμους και την  φετινή 25η Νοέμβρη να διαδηλώσουν ενάντια στην έμφυλη βία και την πατριαρχία. Εκατοντάδες γυναίκες βρέθηκαν στους δρόμους σε Κωνσταντινούπολη και Άγκυρα κόντρα στις απαγορεύσεις του φασιστικού κράτους της Τουρκίας.

Στην Κωνσταντινούπολη,  η αστυνομία επιχείρησε να εμποδίσει την πορεία των γυναικών. Η πορεία έγινε με τη συμμετοχή εκατοντάδων γυναικών. Στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης οι συντρόφισσες φώναξαν:

Continue reading “Ενημέρωση από τις κινητοποιήσεις της 25ης Νοέμβρη ενάντια στην έμφυλη βία στην Τουρκία”

Από το Μεξικό μέχρι την Πολωνία… μαχητική αντίσταση των γυναικών σε ολόκληρη τη γη!

«Η δυσλειτουργία του συστήματος και η ηλίθια  υπεράσπιση της «προόδου» και του «εκσυγχρονισμού» προσκρούει πάνω σε μια εγκληματική πραγματικότητα: τις γυναικοκτονίες. Η δολοφονία γυναικών δεν έχει ούτε χρώμα ούτε εθνικότητα, είναι παγκόσμια. Αν είναι παράλογο και εξωφρενικό κάποιος/α να διώκεται, να εξαφανίζεται, να δολοφονείται για το χρώμα του δέρματος, τη φυλή, την κουλτούρα ή τα πιστεύω του/της, είναι αδύνατο να χωρέσει ανθρώπινος νους ότι το να είσαι γυναίκα ισοδυναμεί με καταδίκη σε κοινωνικό αποκλεισμό και θάνατο.

Continue reading “Από το Μεξικό μέχρι την Πολωνία… μαχητική αντίσταση των γυναικών σε ολόκληρη τη γη!”

Γκερνίκα, μία κατάληψη γης στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες

Με αφορμή την εισβολή της αστυνομίας στην κατειλημμένη γη της Γκερνίκα στο Μπουένος Άιρες και την καταστροφή των σπιτιών των 2 περίπου χιλιάδων οικογενειών που ζουν συλλογικά εκεί, αναδημοσιεύουμε το πολύ ενδιαφέρον και κατατοπιστικό κείμενο του συντροφικού εγχειρήματος Γη και Ελευθερία – Tierra y Libertad​
Αλληλεγγύη στους καταληψίες της Γκερνίκα
Κανένας άνθρωπος χωρίς γη, καμιά γη χωρίς ανθρώπους!

Περίπου 2.500 οικογένειες έχουν καταλάβει από τις 20 του περασμένου Ιούλη μία έκταση περίπου εκατό εκταρίων στην κωμόπολη Γκερνίκα, 30 χιλιόμετρα νότια του Μπουένος Άιρες.

Εγκαταστάθηκαν σε οικόπεδα τα οποία είναι εγκαταλειμμένα εδώ και σαράντα χρόνια και έχτισαν πρόχειρα καταλύματα, όπου διαβιούν μέσα στο κρύο και τη βροχή. Αυτά τα περίπου 10.000 άτομα που διεκδικούν ένα κομμάτι γης, είναι άνθρωποι που τα έχασαν όλα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, που κατέφυγαν σε αυτήν τη λύση επειδή έψαχναν μία επιλογή αξιοπρεπούς διαβίωσης. Άνεργοι, απολυμένοι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που επέφερε το λοκντάουν, άστεγοι, διωγμένοι από τους ιδιοκτήτες επειδή δεν είχαν να πληρώσουν το νοίκι, γυναίκες και lgbtqi άτομα που έχουν υποστεί βία.

Continue reading “Γκερνίκα, μία κατάληψη γης στα περίχωρα του Μπουένος Άιρες”

Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα

Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα

Οκτώβριος 2020

Ας υποθέσουμε, για παράδειγμα, ότι μπορούμε να επιλέξουμε ματιά. Ας υποθέσουμε ότι, έστω για μια στιγμή, μπορείτε να απελευθερωθείτε από την τυραννία των κοινωνικών δικτύων που επιβάλλουν, όχι μόνο αυτό που βλέπουμε και που λέμε, αλλά και πώς το βλέπουμε και πώς το λέμε. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι σηκώνετε το βλέμμα. Πιο ψηλά: από το άμεσο στο τοπικό, μετά στο περιφερειακό, στο εθνικό, στο παγκόσμιο. Το βλέπετε; Πράγματι, ένα χάος, μια σύγχυση, μια αταξία. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι είστε άνθρωπος. Ότι δεν είστε μια ψηφιακή εφαρμογή που βλέπει γρήγορα, ταξινομεί, ιεραρχεί, κρίνει και τιμωρεί. Ότι εσείς, λοιπόν, επιλέγετε τι να κοιτάξετε και πώς. Είναι πιθανό (είναι απλά μια υπόθεση) ότι το να βλέπεις και το να κρίνεις δεν είναι το ίδιο. Έτσι, λοιπόν, είναι πιθανό εσείς να μην επιλέγετε μόνο, αλλά να αποφασίζετε κιόλας. Να αλλάζετε, για παράδειγμα την ερώτηση, και, από το «αυτό είναι καλό ή κακό;», να πηγαίνετε στο «τι είναι αυτό;». Η πρώτη ερώτηση οδηγεί βέβαια σε μια προκλητική συζήτηση (άραγε υπάρχουν ακόμα προκλητικές συζητήσεις;). Κι από εδώ, οδηγείται κανείς στο «αυτό είναι κακό –ή καλό– επειδή το λέω εγώ». Ή ίσως να υπάρχει μια συζήτηση για το τι είναι καλό και τι είναι κακό, και από εδώ να οδηγείται κανείς στα επιχειρήματα και τις υποσημειώσεις. Αυτό είναι καλύτερο, βέβαια, από το να κάνει κανείς «λάικ» ή να πατάει το χεράκι τού «μπράβο»· αυτό που σας πρότεινα, όμως, είναι να αλλάξετε το σημείο της εκκίνησης: να διαλέξετε την κατεύθυνση της ματιάς σας.

Continue reading “Πέμπτο Μέρος: Η ματιά και η απόσταση ως την πόρτα”

Οι Ζαπατίστας σαλπάρουν για την Ευρώπη!

Αναδημοσίευση από http://enlacezapatista.ezln.org.mx/

Έκτο μέρος: ΕΝΑ ΒΟΥΝΟ ΜΕΣΟΠΕΛΑΓΑ  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ-ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.

ΜΕΞΙΚΟ.

5 Οκτωβρίου 2020.

Προς το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο-Ιθαγενικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης

Προς την Εγχώρια και Διεθνή Έκτη

Προς τα Δίκτυα Αντίστασης και Εξέγερσης

Προς τους έντιμους ανθρώπους που αντιστέκονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη

Αδελφές, αδελφοί, αδελφοίες

Συντρόφισσες, σύντροφοι και συντροφόισσες

Εμείς οι ζαπατίστας, αυτόχθονες λαοί μάγια, σας χαιρετούμε και μοιραζόμαστε μαζί σας αυτό που υπάρχει στη συλλογική μας σκέψη, σύμφωνα με αυτό που βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε.

Continue reading “Οι Ζαπατίστας σαλπάρουν για την Ευρώπη!”