Ενημέρωση από απεργιακή πορεία (9 Απρίλη)

Φωτογραφία0291

Φωτογραφία0288

Φωτογραφία0292

Φωτογραφία0290

Περίπου 2,5 χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στην απεργιακή πορεία στην Πάτρα. Προσυγκέντρωση από φοιτητικούς συλλόγους και οργανώσεις υπήρχε στο Παράρτημα, ενώ στο πάνω μέρος της πλατείας Όλγας βρισκόταν το Σωματείο Ανέργων Ανασφάλιστων κι Επισφαλώς εργαζομένων Ν. Αχαΐας, το οποίο σχημάτισε δικό του μπλοκ. Η πορεία ακολούθησε το κεντρικό δρομολόγιο από Μαιζώνος, Γούναρη και Κορίνθου και διαλύθηκε στο εργατικό κέντρο. Στην πορεία συμμετείχε με ξεχωριστό μπλοκ και η Α.Π. Ροσιναντε. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης αναρχικοί κρέμασαν πανό στο εργατικό κέντρο ενάντια στο νέο σωφρονιστικό νομοσχέδιο.

Διαρκής ανυποχώρητος αγώνας ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο

Για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση
Για την ανατροπή και την κοινωνική επανάσταση
Για έναν κόσμο Ισότητας, Αλληλεγγύης, Ελευθερίας

Συγκέντρωση – μικροφωνική αλληλεγγύης για τους 4 διωκόμενους συντρόφους του εργαλειοφόρου

DSC_0425

DSC_0426

Το πρωί του Σαββάτου 26 Οκτώβρη πραγματοποιήθηκε μικροφωνική αλληλεγγύης στην πλατεία στα Ψηλαλώνια από τη συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος για τα 4 μέλη της συνέλευσής μας που συνελήφθησαν από την αστυνομία στην τελευταία απεργία. Κατά τη διάρκεια της μικροφωνικής μοιράστηκαν το κείμενο των συλληφθέντων (http://ergaleioforos.squat.gr/2013/10/03/) καθώς και το κείμενο της συνέλευσης του εργαλειοφόρου (http://ergaleioforos.squat.gr/2013/10/19/).Οι σύντροφοί μας δικάζονται με την κατηγορία της οπλοκατοχής (για τις 10 σημαίες που κουβαλούσαν μετά το τέλος της απεργιακής πορείας στην Πάτρα την 25η Σεπτέμβρη). Η δίκη θα γίνει στις 6 Νοέμβρη στα δικαστήρια της Πάτρας.

Η επόμενη μικροφωνική-συγκέντρωση είναι προγραμματισμένη για την Παρασκευή 1 Νοέμβρη 17:30μμ στο Παράρτημα καθώς και

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 6/11 ΣΤΙΣ 09:00πμ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ !

ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ !

αναδημοσίευση από http://ergaleioforos.squat.gr/

Σχετικά με τη συλλήψη 4 αγωνιστών μετά τη λήξη της απεργιακής πορείας της 25ης Σεπτέμβρη στην Πάτρα

1378725_161418277398000_1340724794_n
το πανό του εργαλειοφόρου στην απεργιακή πορεία της 25ης Σεπτέμβρη 
Την Τετάρτη 25 Σεπτέμβρη, ημέρα απεργίας στο δημόσιο τομέα, η συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά – εργαλειοφόρος ήταν για ακόμα μια φορά στο δρόμο, στην κατεύθυνση της όξυνσης του ταξικού-κοινωνικού πολέμου. Η πορεία ήταν μικρή και υποτονική, καθώς οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές, γραφειοκρατικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, σε συνδυασμό με τα εκλογικά «ζυγίσματα» των ηγεσιών της καθεστωτικής αριστεράς δεν στήριξαν τον αγώνα των καθηγητών που βρισκόταν σε εξέλιξη τον τελευταίο καιρό, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να αναδιπλωθούν και να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις τους.

Ως αναρχικοί κοινωνικοί αγωνιστές, που τη λογική και την πρακτική μας την διέπουν η παρέμβαση σε κάθε πεδίο του κοινωνικού και του ταξικού αγώνα, βρεθήκαμε στην πορεία που ξεκίνησε από την πλατεία Γεωργίου και συμμετείχαμε στο αναρχικό μπλοκ του “εργαλειοφόρου” όπου διασχίζοντας κεντρικούς δρόμους της Πάτρας, καταλήξαμε στο ίδιο σημείο από το οποίο λίγο μετά διαλυθήκαμε. Αμέσως μετά, 4 σύντροφοι μας, μάζεψαν τις σημαίες μας με σκοπό να κατευθυνθούν λίγα μέτρα πιο μακριά προκειμένου να τις αφήσουν σε ένα αυτοκίνητο. Στη μέση της διαδρομής (στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, οδός Κορίνθου και Αγίου Νικολάου), οι σύντροφοι κυκλώνονται από μπάτσους της ομάδας ΔΙΑΣ οι οποίοι τους ακινητοποιούν, τους ψάχνουν τις τσέπες και τις τσάντες και τους προσαγάγουν στο μπατσομέγαρο. Λίγη ώρα αργότερα οι προσαγωγές μετατρέπονται σε συλλήψεις με την κατηγορία της οπλοκατοχής! Και αναρωτιέται κανείς ποια ήταν τα όπλα; Μα φυσικά οι σημαίες! Αργά το απόγευμα αφήνονται ελεύθεροι, ενώ ορίστηκε δικάσιμος για τις 6 Νοέμβρη.

 Η επίθεση που δέχονται τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας από την κυριαρχία είναι άνευ προηγουμένου. Την ίδια ώρα, που το κράτος προσπαθεί με θεαματικό τρόπο να δείξει δήθεν όλη του την αυστηρότητα ενάντια στους ναζιστές της χρυσής αυγής που το ίδιο την χρησιμοποίησε ως μοχλό πίεσης και αποπροσανατολισμού της κοινωνίας και την εξέθρεψε συνειδητά, παράλληλα προσπαθεί να εμφανιστεί ως ο εγγυητής της ομαλότητας χρησιμοποιώντας τη θεωρία των 2 άκρων. Εξισώνοντας δηλαδή τους παρακρατικούς φονιάδες της χρυσής αυγής με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και ειδικότερα με τους αναρχικούς. Η ρητορική και πρακτική αυτή δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή! Η πρωτοφανής σύλληψη των 4 συντρόφων για σημαίες(!) είναι το συμβολικό μήνυμα του κράτους ότι δίπλα στις προ μιας ημέρας φωτογραφίες με τις ελληνικές σημαίες της χρυσής αυγής, θα στέκονται αυτές της αναρχίας. Ένα ψευδεπίγραφο μήνυμα της κυριαρχίας ότι η σάπια δημοκρατία τους, το σάπιο σύστημα τους μπαίνει ανάχωμα απέναντι στην φασιστική απειλή από τη μια και ένα κυριολεκτικό μήνυμα στην απειλή της κοινωνικής επανάστασης από την άλλη. Ας δούμε όμως πως έχουν πραγματικά τα γεγονότα…

Το κράτος έκτακτης ανάγκης, όπως διαμορφώνεται σήμερα στον ελλαδικό χώρο αλλά και σε όλο το δυτικό κόσμο, μην έχοντας να προσφέρει πλέον ούτε το βασικό επίπεδο διαβίωσης στους υπηκόους του και θέλοντας παράλληλα να διαιωνίσει την εξουσία του τσακίζοντας τις αντιστάσεις των από τα κάτω, επενδύει στο φόβο και στον αποπροσανατολισμό. Η χρυσή εφεδρεία κάθε τέτοιου κράτους που ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι είναι το αγαπημένο παιδί των αστών, είναι ο φασισμός. Ο φασισμός όμως θέριεψε, άπλωσε το δηλητήριο του σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας και άρχισε να φοβίζει τους εξουσιαστές. Οι κυβερνώντες αισθάνθηκαν ότι το θηρίο που εξέθρεψαν ίσως φάει και αυτούς τους ίδιους, άρα έπρεπε να πάρουν μέτρα εναντίον του. Η αφορμή δόθηκε με το αίμα του αντιφασίστα συντρόφου Παύλου Φύσσα ο οποίος έπεσε νεκρός μετά από οργανωμένη επίθεση των παρακρατικών της χρυσής αυγής που τον δολοφόνησαν με μαχαίρι. Το αίμα του ήταν αυτό που έδωσε στο κράτος τη δυνατότητα να γίνει πιο αυστηρό με τα παιδιά του τα οποία ξέφυγαν λίγο περισσότερο από τις πατρικές αγκάλες. Ο οπλισμός των ναζιστών, η εκπαίδευση των ταγμάτων εφόδου σε στρατόπεδα από εκπαιδευτές χρυσαυγίτες άντρες των ειδικών δυνάμεων και η αποδεδειγμένη στενή σχέση των μπάτσων με την παρακρατική συμμορία, οι οποίοι τους προσέφεραν ασυλία, πληροφορίες, ακόμα και έμψυχο δυναμικό, αποδεικνύουν περίτρανα τον διαπλεκόμενο ρόλο της χρυσής αυγής με το κράτος και τους μηχανισμούς του.

Στην άλλη πλευρά -και όχι στο άλλο άκρο-, βρίσκεται ο κόσμος του αγώνα. Ο κόσμος που προσπαθεί να σταθεί όρθιος με αξιοπρέπεια απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, στην υποβάθμιση και τη λεηλασία των ζωών μας, να αυτοοργανωθεί και να παλέψει για μια άλλη κοινωνία. Όχι αυτή του κράτους και των αφεντικών που ζουν παρασιτικά πάνω στην κοινωνία, την καθυποτάσσουν, την καταστέλλουν, ούτε αυτή των φασιστών και των διεστραμμένων μισάνθρωπων προτύπων τους, αλλά για μια αταξική κοινωνία της ισότητας και της αλληλεγγύης.

Η κυριαρχία, γνωρίζει πολύ καλά ότι ο μοναδικός της εχθρός είναι αυτοί που εξαθλιώνει και εξεγείρονται εναντίον της. Είναι ο κόσμος της ανασφάλιστης εργασίας, των πενιχρών μεροκαμάτων. Η εργατική τάξη, που βιώνει τις άθλιες συνθήκες εργασίας στους χώρους δουλειάς, τους εξευτελισμούς και την ταπείνωση από τα αφεντικά. Είναι η νεολαία που γνωρίζει πολύ καλά ότι το μέλλον της είναι η ανεργία και η φτώχεια. Είναι κοντολογίς οι από κάτω αυτού του κόσμου που δεν έχουν να χάσουν τίποτα παρά μόνο τις αλυσίδες τους!

 Ως αναρχικοί, υψώνουμε τις μαυροκόκκινες σημαίες μας περήφανα και φωνάζουμε σε όλους τους τόνους ότι ο αντιφασιστικός αγώνας είναι κομμάτι του συνολικότερου αντικρατικού αγώνα! Οι 4 σύντροφοι μας, συνελήφθησαν ως αναρχικοί και ως αντιφασίστες, καθώς το κράτος από τη μια επιβάλλει το δόγμα μηδενικής ανοχής ενάντια στα αγωνιζόμενα κομμάτια που στρέφονται εναντίον του και παράλληλα αυτοανακηρύσσεται διαιτητής ανάμεσα σε αυτά που βαφτίζει ως άκρα. Στην πραγματικότητα όμως, το κράτος και οι φασίστες είναι τα συγκοινωνούντα δοχεία, οι δυο διαφορετικές όψεις του ίδιου νομίσματος. Ο αγώνας που εστιάζεται μόνο ενάντια στους ναζί, είναι αγώνας αποσπασματικός και καταδικασμένος να φτάσει μέχρι ένα ορισμένο σημείο πριν πάλι οπισθοχωρήσει. Εχθρός της κοινωνίας, εχθρός της ανθρωπότητας και δημιουργός όλων των παραγόντων που κρατάνε τον άνθρωπο όμηρο και καταδικασμένο σε μια άθλια ζωή είναι το κράτος. Η δημοκρατία, επιχειρεί να στήσει το σκηνικό των 2 άκρων, καθώς έχει συμφέρον στην αναπαραγωγή των υπαρχουσών δομών και της αστικής νομιμότητας. Το άκρο όμως είναι αυτοί. Από τη μια, το κράτος και το κεφάλαιο που τρομοκρατούν τους από τα κάτω αυτού του κόσμου είτε μέσω της καταστολής, είτε μέσω της ανεργίας, είτε μέσω της φοροληστείας και του γενικότερου εξατομικευμένου μοντέλου ζωής που προωθούν στο οποίο ο κοινωνικός κανιβαλισμός, ο ανταγωνισμός και ο ατομισμός επιβραβεύονται έναντι της αλληλεγγύης και της αμοιβαιότητας. Από την άλλη ο φασισμός ο οποίος εχθρεύεται την ανθρωπότητα και έχει πεταχτεί από τους λαούς στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Απέναντι στην κατασκευασμένη λογική των άκρων, παραμένουμε στο επίκεντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων για μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης κι ελευθερίας

 Είμαστε αυτοί που δικαίως μας φοβούνται, που τρέμουν στην ύπαρξη μας και επιθυμούν τον αφανισμό μας γιατί γνωρίζουν καλά πως μέσα μας “κουβαλάμε έναν καινούριο κόσμο, εδώ, στις καρδιές μας. Αυτός ο κόσμος γεννιέται αυτή τη στιγμή”.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 4 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣΤΗΣ 25/9 ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

 ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ

 

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 26 Σεπτέμβρη 2013

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

ceb1cf83ceb5cf80

παλαιότερο αφισάκι που δεν κολλήθηκε ποτέ λόγω του ξεπουλήματος της προηγούμενης απεργίας των καθηγητών από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες και πλέον κολλιέται έξω από σχολεία της πόλης.


ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΕΡΓΙΑ (16/7)

IMG_20130716_121542

IMG_20130716_121400

Περίπου 1000 άτομα συμμετείχαν στη σημερινή απεργια κή πορεία που ξεκίνησε από το εργατικό κέντρο Πάτρας.

Το κείμενο που μοιραζόταν από το Δυσήνιο Ίππο και τα Άνθη της Ερήμου του Πραγματικού εδω.

Λίγα λόγια για την απεργία των καθηγητών, την επιστράτευση της από το κράτος και το ξεπούλημα της από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία

ceb1cf83ceb5cf80
αφίσα από τον εργαλειοφόρο που δεν κολλήθηκε ποτέ έξω από τα εξεταστικά κέντρα εξαιτίας του ξεπουλήματος της απεργίας από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία (δημοσιεύεται για αρχειακούς λόγους)
Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, τη Τετάρτη 15 Μάη, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, παραβιάζοντας την απόφαση και την θέληση της βάσης των καθηγητών για απεργία την Παρασκευή 17/5, ημέρα έναρξης των πανελλαδικών εξετάσεων, προχώρησε στην απόφαση για αναστολή της απεργίας, χρησιμοποιώντας γελοία συνδικαλιστικά τερτίπια. Γνωρίζαμε καλά ότι οι καρεκλοκένταυροι εργατοπατέρες θα προσπαθούσαν να βάλουν εμπόδια στην αγωνιστική διάθεση της βάσης, αλλά η απόφαση για αναστολή του απεργιακού αγώνα, πριν καν αυτός ξεκινήσει, με τη πρόφαση ότι δήθεν δεν πληρούνται οι όροι για την πραγματοποίηση της απεργίας, καταδεικνύει για πολλοστή φορά το ρόλο τους : είναι εδώ όχι μόνο για να εκτονώνουν τη λαϊκή οργή και να βάζουν φρένο στους εργατικούς αγώνες αλλά αποτελούν ένα χρήσιμο δεκανίκι και πιστό λακέ του κράτους και του κεφαλαίου.
Τις τελευταίες ημέρες οι καθηγητές της β’ βάθμιας εκπαίδευσης δίνουν ένα δίκαιο αγώνα ενάντια στην αναδιάρθρωση της δημόσιας εκπαίδευσης και ενάντια στην βίαιη υποτίμηση της εργασίας τους. Μετά την πρόταση της ΟΛΜΕ για απεργία με την έναρξη των πανελλήνιων εξετάσεων και πριν καν υιοθετηθεί η πρόταση αυτή από τις τοπικές ΕΛΜΕ, το κράτος προβαίνει σε πολιτική επιστράτευση των καθηγητών. Με την επιστράτευση αυτή, την τρίτη μέσα στο τελευταίο πεντάμηνο, μετά από αυτή των απεργών του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και των ναυτεργατών, ο κρατικός αυταρχισμός κάνει για ακόμα μία φορά ξεκάθαρο οτι οι απεργίες πλέον ποινικοποιούνται. Το δικαίωμα στην απεργία ισχύει μόνο θεωρητικά, καθώς ακόμα και με την υπόνοια της αντίστασης, η απεργία αντιμετωπίζεται ως ιδιώνυμο αδίκημα.
Η απόφαση του κράτους για πολιτική επιστράτευση των καθηγητών είναι απόφαση ταξική και δείχνει ξεκάθαρα την διάθεση της κυριαρχίας για επίδειξη μηδενικής ανοχής απέναντι στα αντιστεκόμενα κομμάτια. Με την ίδια λογική ποινικοποιεί και άλλους δημόσιους υπαλλήλους, χαρακτηρίζοντάς τους ως επίορκους, ακόμα και στην περίπτωση που αυτοί έχουν κάποια δικαστική εκρεμμότητα που δεν έχει τελεσιδικήσει, προκειμένου να μπορεί να τους θέσει σε αργία. Στην ουσία τέτοιες πρακτικές αποκαλύπτουν  την προσπάθεια της κυριαρχίας, εν μέσω της όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων, να επιβάλλει την κοινωνική σιωπή και να καταστείλει κάθε αγωνιστική διάθεση και δράση. Ενδεικτικό του κατασταλτικού-αυταρχικού τρόπου με τον οποίο δρα το κράτος απέναντι σε αυτούς που δεν δέχονται να συναινέσουν,  είναι το ότι η πρωθυπουργική απόφαση του 2007, με την οποία θεσπίζεται η πολιτική επιστράτευση, αναφέρει πως αυτή εφαρμόζεται στην περίπτωση της επείγουσας απειλής για τη δημόσια τάξη και υγεία. Το ζήτημα δεν είναι να καταγγείλουμε το κράτος για αντισυνταγματικότητα αλλά να αντιληφθούμε πως, οτιδήποτε τίθεται ενάντια στα σχέδια των κυρίαρχων, αντιμετωπίζεται ως διασάλευση της δημόσιας τάξης. Με απλά λόγια, όπως τη δημόσια τάξη τη διασαλεύουν οι απεργίες και οι απεργοί επιστρατεύονται, έτσι και την υγεία την απειλούν οι μετανάστες που κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι τοξικοεξαρτημένοι και οι οροθετικές πόρνες που διαπομπεύτηκαν και φυλακίστηκαν.
Το κράτος εσκεμμένα έφερε τα μέτρα για την παιδεία λίγο πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις, προκειμένου να εκβιάσει τους καθηγητές και με την βοήθεια των Μ.Μ.Ε κατασυκοφαντεί τον κλάδο τους, ότι δήθεν κινούνται συντεχνιακά, ότι είναι τεμπέληδες ή ότι δήθεν δεν σκέφτονται τους μαθητές τους. Στην ουσία προσπαθεί να ενεργοποιήσει τον κοινωνικό αυτοματισμό και κανιβαλισμό, επιδιώκοντας να στρέψει τους μαθητές και τους γονείς τους εναντίον των απεργών καθηγητών.  Πολλοί όμως από αυτούς τους γονείς είναι οι απολυμένοι, οι επισφαλώς εργαζόμενοι, οι απλήρωτοι εργάτες του σήμερα και οι μαθητές οι άνεργοι του αύριο. Το κράτος δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάει για την αγωνία των μαθητών, γιατί είναι αυτό που πυροβολάει τα όνειρά τους, εξασφαλίζοντάς τους ένα αβέβαιο μέλλον.
Τα τελευταία χρόνια έχουν συγχωνευτεί ή καταργηθεί γύρω στις 2000 σχολικές μονάδες σε όλη την επικράτεια, σταμάτησαν να λειτουργούν η πρόσθετη διδακτική στήριξη και διδασκαλία στα Λύκεια και Γυμνάσια αντίστοιχα, οι κενές θέσεις εργασίας υπολογίζονται σε πάνω από 1000, ενώ οι ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή είναι τεράστιες. Σε αντίθεση με τη λάσπη της κυβέρνησης και των ΜΜΕ, οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης είναι σκληρά εργαζόμενοι, καθώς εκτός από το διδασκαλικό τους έργο, είναι επιφορτισμένοι με πλήθος γραφειοκρατικών εργασιών και καθηκόντων, χωρίς να προσμετρήσουμε τις εργατοώρες της εργασίας και της προετοιμασίας στο σπίτι.
Οι καθηγητές αγωνίζονται για δημόσια εκπαίδευση, ενάντια στην κατάργηση ή συγχώνευση χιλιάδων σχολείων στη χώρα, ενάντια στις χιλιάδες επικείμενες απολύσεις εκπαιδευτικών, ενάντια στις αναγκαστικές μετατάξεις και στο πετσόκομμα των μισθών τους. Η προδομένη από τη συνδικαλιστική ηγεσία απεργία τους θέτει ζητήματα ενάντια στο νέο ”ευέλικτο σχολείο”, ενάντια στην υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά.
Ο αγώνας των καθηγητών είναι υπόθεση όλων μας, όλων όσοι βιώνουμε στο πετσί μας την υποτίμηση της εργασίας μας, τη βία της ανεργίας, την εξαθλίωση της ζωής μας. Είναι υπόθεση της τάξης μας. Τώρα είναι η ώρα να αγκαλιαστεί ο αγώνας αυτός από τους εργαζόμενους, τους επισφαλείς, τους άνεργους, τη νεολαία, από το σύνολο της εργατικής τάξης, από όλους τους καταπιεσμένους αυτής της κοινωνίας. Έτσι μπορούν να θωρακιστούν οι απεργίες από τη τρομοκρατία της επιστράτευσης, με την ταυτόχρονη δημιουργία απεργιακών ταμείων και δομών αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών, με ομάδες περιφρούρησης των εργασιακών χώρων που τελούν υπό κατάληψη και με την παρουσία αλληλέγγυου κόσμου. Έτσι θα ξεβράσει ο κόσμος που αντιστέκεται τους εργατοπατέρες συνοδοιπόρους του κράτους, με απεργιακό αγώνα διαρκείας, χειραφετημένο και ακηδεμόνευτο από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Με την ταυτόχρονη οργανωτική αναβάθμιση του αγώνα, ώστε να αποκρούσει την επίθεση του κράτους και με την αναβάθμιση του περιεχομένου του αγώνα επίσης, για να ξεφύγει αυτός από τις αμυντικές διεκδικήσεις, να γενικευτεί η κοινωνική ανυπακοή και ανταρσία και να εξελιχθεί σε συνολική κριτική του καπιταλισμού, με τα χαρακτηριστικά της ταξικής και κοινωνικής αντεπίθεσης, για να ανατρέψουμε κράτος και κεφάλαιο.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ
εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά — ergaleioforos.squat.gr

Ενημέρωση από πορεία καθηγητών

Untitled-1

Το απόγευμα της Δευτέρας 13 Μάη, περίπου 4 χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Γεωργίου στην Πάτρα στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αποφασιστικότητας απέναντι στην πολιτική επιστράτευση που κήρυξε η κυβέρνηση στην απεργία των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης. Εκτός από την ΕΛΜΕ Αχαΐας που διοργάνωνε το συλλαλητήριο συμμετείχαν πολλά σωματεία εργαζομένων από άλλους κλάδους, φοιτητικοί σύλλογοι, κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, αναρχικοί σύντροφοι και συντρόφισσες. Η πορεία ξεκίνησε γύρω στις 8.30 μμ και κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους της πόλης. Την Τρίτη αναμένεται η απόφαση της τοπικής ΕΛΜΕ για την επικύρωση της πρότασης για απεργία διαρκείας μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις…

1

2

3

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

ΟΥΤΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΟΥΤΕ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΕΙΣ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΜΕ ΑΓΡΙΕΣ ΔΙΑΘΕΣΕΙΣ

 

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

asep-2

asep-6Φωτογραφίες από τις συγκρούσεις εκπαιδευτικών και αλληλέγγυων με την αστυνομία έξω από τα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ το 1998

—————————————————————

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ

 Ή ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΧΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΟ

Όσο και αν ο κρατικός μηχανισμός παρέα με την κουστωδία του, αυτή των ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι κόπτεται για την παιδεία, την εκπαίδευση και τον κόπο των μαθητών και των οικογενειών τους, η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική και ξεκάθαρη. Όταν χιλιαδες εκπαιδευτικοί μένουν άνεργοι και άλλοι υποχρεώνονται σε εσωτερική μετανάστευση για να μη χάσουν τη δουλειά τους, όταν στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και θέρμανση, ενώ οι μαθητές στοιβάζονται σε πολυάριθμες τάξεις και διαβάζουν από φωτοτυπίες, τότε είναι φανερό πως το μόνο ειλικρινές ενδιαφέρον του κράτους είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων του και πως ο μόνος ουσιαστικός σχεδιασμός του είναι αυτός για την πλήρη διάλυση της εκπαίδευσης και την εκδήλωση της νέας επίθεσης του στην κοινωνία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το υπουργείο Παιδείας επέλεξε την ανακοίνωση των νέων μέτρων σε μια περίοδο όπου μια απεργία των καθηγητών θα έπεφτε μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σε οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο, από τη στιγμή που υπάρχουν τα φροντιστήρια και το όλο σύστημα της παραπαιδείας, δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τους σχεδιασμούς του στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη (γονείς και μαθητές εναντίον καθηγητών) με πρόσχημα το μέλλον και τον κόπο των μαθητών, ώστε ανενόχλητο να μπορεί να συνεχίσει τις περικοπές, τις απολύσεις και τις αποσπάσεις. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι πρωτόγνωρο. Ο ρόλος του κράτους, των κεφαλαιοκρατών και των εξαρτημένων ΜΜΕ είναι γνωστός και είναι ενάντια στην τάξη μας. Μόνιμη επιδίωξη τους είναι να στρέφουν μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη προωθώντας έτσι τον κοινωνικό κανιβαλισμό και στρέφοντας τα βλέμματα μακριά από το κοινό εχθρό, να κατασυκοφαντούν αγώνες και αγωνιστές, να καταστέλλουν με τα ΜΑΤ απεργίες και καταλήψεις χώρων εργασίας και σαν τελευταίο βέλος στη φαρέτρα τους να έχουν την στρατιωτικής εμπνεύσεως πολιτική επιστράτευση των απεργών! Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα η απεργία θεωρείται από τα αφεντικά και το κράτος ένα είδος ιδιώνυμου αδικήματος, αφού μόνο στην εκδήλωση της πρόθεσης για προκήρυξη της δόθηκε αμέσως η απάντηση της επιστράτευσης.

Το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό, αρκεί να μην ασκείται όταν πραγματικά πονάει τους κυριάρχους. Οι λιμενεργάτες δεν μπορούν να απεργούν το καλοκαίρι, όπου φουντώνει η τουριστική κίνηση, οι εργάτες στο Μετρό δεν μπορούν να απεργούν Πάσχα, Χριστούγεννα και όποτε η κίνηση στην αγορά είναι μεγάλη, οι καθηγητές την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων κοκ. Έτσι μέσα σε διάστημα 5 μηνών, το κράτος προχωρά στην τρίτη κατά σειρά επιστράτευση εργαζομένων μετά από αυτές του Γενάρη στους απεργούς του Μετρό και του Φλεβάρη στους ναυτεργάτες, σε αυτή των εκπαιδευτικών πριν καν αρχίσει με σαφή σκοπό τον εκφοβισμό τους και την κατασυκοφάντηση του επικείμενου αγώνα τους. Ο εκφοβισμός και ο εκβιασμός που επιχειρείται από την πλευρά της κυριαρχίας απέναντι σε όποιο ταξικό, κοινωνικό, πολιτικό κομμάτι αντιστέκεται είναι μια πλευρά ενός συνολικότερου σχεδίου από μέρους της, θέλοντας να επιβάλει με τον ποιο αυταρχικό τρόπο τη σιωπή στους από τα κάτω απέναντι στην διαρκώς εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ «ΑΘΩΟΙ» ΟΥΤΕ «ΕΝΟΧΟΙ».ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

 ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 13 Μάη 2013

Ενημέρωση από εκδηλώσεις για την Πρωτομαγιά

Φωτογραφία0041

IMG_20130430_212636

IMG_20130430_212706

Την Τρίτη 30 Απρίλη πραγματοποιήθηκε στην πλ. Γεωργίου στην Πάτρα προβολή του ντοκιμαντέρ “Αλλοτρίωση και εργατικοί αγώνες” της Λέσχης των Ισοπεδωτών. Αρκετός κόσμος παρακολούθησε την προβολή, ενώ μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα σε διερχόμενους και παράλληλα στήθηκε και έκθεση αφίσας. Κρεμάστηκε και πανό που έγραφε: “Ταξική Πρωτομαγιά — Πόλεμο στα αφεντικά”.

IMG_20130430_212839

IMG_20130430_212925

Την επόμενη μέρα, Τετάρτη 1 Μάη πραγματοποιήθηκε από τις 10.30 το πρωί συγκέντρωση στην πλατεία Όλγας όπου μοιράστηκαν κείμενα στο εργατικό κέντρο αλλά και σε διερχόμενο κόσμο μιας και όλα τα μαγαζιά λειτουργούσαν κανονικά και η πόλη δεν θύμιζε σε τίποτα μέρα απεργίας. Στην πορεία συμμετείχε λίγος κόσμος, περίπου 500 άτομα, ενώ αντίστοιχος αριθμός συμμετείχε και στην πορεία που ξεκίνησε από το π.α.με στην πλατεία Γεωργίου. Τέλος, 50 περίπου άτομα συμμετείχαν στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Τριών Συμμάχων.

ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

το κείμενο και η αφίσα του εργαλειοφόρου

το flyer για την προβολή

Λίγα λόγια με αφορμή τη σημερινή απεργία — ανταπόκριση από Πάτρα

4

Όταν τα καρότα λιγοστεύουν …τα μαστίγια περισσεύουν

Τα τελευταία χρόνια συντελείται ένα διαρκές έγκλημα σε βάρος των καταπιεζόμενων και εκμεταλλευόμενων κομματιών της κοινωνίας με αφορμή την καπιταλιστική κρίση. Όσο περνάει ο καιρός τα προσχήματα και οι επιφάσεις αφήνονται στην άκρη και η κυριαρχία εξαπολύει ακόμα πιο βάναυση επίθεση έχοντας ως απώτερο στόχο την περεταίρω εξαθλίωση τους, την εξόντωση όσων περισσεύουν και την καθυπόταξη όλων των υπόλοιπων.

 Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας βλέπει καθημερινά τα κεκτημένα της να εκμηδενίζονται, υφαρπαζόμενα από την πολιτική και οικονομική ελίτ που διαφεντεύει τη χώρα, ντόπια και διεθνή, ενώ παράλληλα έρχεται διαρκώς αντιμέτωπη με την τρομοκρατική δράση των μηχανισμών κρατικής προπαγάνδας που ελέγχουν τα μέσα ενημέρωσης, καθώς και με την εξίσου εγκληματική δράση των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών καταστολής στην περίπτωση που επιλέξει να αντισταθεί στην πράξη στο ζοφερό παρόν και το θνησιγενές μέλλον που της επιφυλάσσουν. Η καθημερινότητα, διαπερνάται κάθετα και οριζόντια από ένα επιβεβλημένο Καθεστώς Έκτακτης Ανάγκης που τείνει να γίνει ο κανόνας. Στην πραγματικότητα βιώνουμε συνολικά την απόπειρα ενός μαύρου-φασιστικού μετώπου να επιβάλλει έναν εκσυγχρονισμένου τύπου ολοκληρωτισμό μέσα από μια δήθεν κοινοβουλευτική νομιμοποίηση που αντλεί. Στο πλαίσιο αυτό απεργίες κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές με συνοπτικές διαδικασίες και απεργοί επιτάσσονται όπως στο παράδειγμα του αττικού μετρό και των ναυτεργατών, συνδικαλιστές που διαμαρτύρονται ξυλοκοπούνται άγρια όπως στην περίπτωση των καταλήψεων στα γραφεία του υφυπουργού  εργασίας και του γ.γ. του υπουργείου οικονομικών, μετανάστες κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως αυτό της Κορίνθου και δολοφονούνται από διάφορα φασιστοειδή, χωριά ολόκληρα καταλαμβάνονται από στρατό κατοχής όπως αυτό στην Ιερισσό για να συνεχιστούν απρόσκοπτα τα καταστροφικά σχέδια του κράτους και των πολυεθνικών σε βάρος του φυσικού κόσμου και των τοπικών κοινωνιών της Χαλκιδικής, καταλήψεις και κοινωνικοί χώροι εκκενώνονται όπως αυτοί της Βίλας Αμαλίας και της Σκαραμαγκά στην Αθήνα, αναρχικοί βασανίζονται από κάθε λογής μπάτσους όπως στην περίπτωση της ληστείας στην Κοζάνη και της αντιφασιστικής περιπολίας στην Αθήνα. Και ο κατάλογος είναι ακόμα μακρύς…

1

Αν δεν μοιραστούμε κοινούς αγώνες θα μοιραστούμε κοινή ήττα

Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή συνθήκη μόνη διέξοδος για τους καταπιεσμένους είναι η δημιουργία ενός πλατιού-μαζικού μετώπου όλων των αντιστάσεων από τα κάτω που να θέτει συνολικά το ζήτημα της κοινωνικής ανατροπής και του περάσματος σε μια νέα κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας. Πρέπει να καταστεί σαφές πως δεν υπάρχει ρεαλιστική λύση επίλυσης των προβλημάτων μας εντός του υπάρχοντος κοινωνικού μοντέλου, πως κανείς δε θα σωθεί μόνος του, πως ο μόνος δρόμος είναι η συλλογική, αντιθεσμική και αυτο-οργανωμένη αντίσταση μακριά από θεσμικούς και θιασώτες της διαμεσολάβησης και του αλληλοσπαραγμού. Καμιά κομματική ή συνδικαλιστική ηγεσία δεν μπορεί να μας δώσει πίσω όλα όσα καθημερινά μας αρπάζουν αν μόνοι μας δεν αγωνιστούμε για να τα πάρουμε. Καμιά μεμονωμένη απεργία δεν θα φέρει την ανατροπή αν δεν αγωνιστούμε καθημερινά σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Στη δουλειά, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη γειτονιά…

Οργάνωση κι αγώνας για την κοινωνική επανάσταση, τον κομμουνισμό και την αναρχία!

3

Ανταπόκριση από απεργιακή πορεία στην Πάτρα

Αρκετές χιλιάδες κόσμου συμμετείχαν στην απεργιακή πορεία της 20ης Φλεβάρη στην Πάτρα. Το αναρχικό μπλοκ που συγκροτήθηκε από τον εργαλειοφόρο, αριθμούσε συνολικά περίπου 250 άτομα και ξεκίνησε από το Παράρτημα μαζί με φοιτητικούς συλλόγους, την πρωτοβουλία αλληλεγγύης στη Βιο.Με. και οργανώσεις της Αριστεράς. Με κεντρικό πανό “μηδενική ανοχή σε κράτος, αφεντικά, φασίστες — κοινωνική και ταξική αντεπίθεση” κατευθύνθηκε στο εργατικό κέντρο στην πλατεία Όλγας όπου μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία πραγματοποιήθηκε πορεία σε κεντρικούς δρόμους της πόλης.

2

“40 ώρες για 500 ευρώ σφαλιάρες και κλωτσιές σε κάθε αφεντικό” — “Από τον Αχελώο μέχρι τις σκουριές μπουρλότο και φωτιά στις πολυεθνικές” — “Λαέ θυμήσου το χώμα που πατάς λευτέρωσε ο Άρης και το εαμ-ελας” — “από τη βιο.με. ως τη χαλυβουργία το προλεταριάτο απαντάει με βία” ήταν κάποια από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν. Επίσης γράφτηκαν πολλά συνθήματα με σπρέι και πετάχτηκαν τρικάκια.

6

Πριν την έναρξη της πορείας κρεμάστηκε από συντρόφους πανό στον πρώτο όροφο του εργατικού κέντρου σχετικά με τους 4 αναρχικούς συλληφθέντες για τη ληστεία τράπεζας στο Βελβεντό Κοζάνης. Νωρίτερα επίθεση με καδρόνια δέχτηκαν μοτοσικλετιστές της ομάδας δι.ας

5

Στο τέλος της διαδήλωσης πραγματοποιήθηκε συλλογικό φαγοπότι στην πλατεία Όλγας από τις λαϊκές συνελεύσεις της Πάτρας, ενώ κατά τη διάρκεια του κάηκαν συμβολικά χαράτσια της εφορίας και της δεή.