Η αναγέννηση ενός επαναστάτη

Το ξημέρωμα της 8ης Φεβρουαρίου του 1921 ο αναρχικός Ρώσος επαναστάτης Πιότρ Κροπότκιν πρόκειται να αφήσει την τελευταία του πνοή, όταν δέχεται μια μυστηριώδη επίσκεψη από το μέλλον. Ένας παράξενος άντρας ονόματι Άντσι Μαχούρ στέκεται πάνω από το νεκροκρέβατό του και του προσφέρει μια απίθανη ευκαιρία: αντί να πεθάνει εκείνη την ημέρα (όπως γνωρίζουμε πως έχει συμβεί), μπορεί να επιλέξει να ταξιδέψει πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του, στη δύση του 20ου αιώνα, και να ζήσει τη ζωή του από την αρχή ως νέος, στις ΗΠΑ. Υποκινούμενος από την υλιστική του απέχθεια για τον θάνατο, καθώς και από μια βαθιά, συμβατή με τον αναρχικό χαρακτήρα του, λαχτάρα για ζωή και διαρκή εμπειρία και μάθηση, ο Κροπότκιν δέχεται την προσφορά του χρονοταξιδιώτη και αναγεννιέται σε έναν κόσμο τελείως διαφορετικό από αυτόν που μέχρι τότε γνώριζε και που έχει πια αφήσει πίσω του – τελείως διαφορετικό, κι όμως τόσο ίδιο ως προς ένα συγκεκριμένο ζήτημα: την εξουσιαστική καταπίεση και εκμετάλλευση. Και για μια ακόμη φορά στη ζωή του, βρίσκεται αντιμέτωπος με το άδικο.


Αυτή είναι με λίγα λόγια η αρχή και η κεντρική υπόθεση του βιβλίου «Η αναγέννηση ενός επαναστάτη» του Dennis Danvers, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα ελληνικά τον Ιούνη του 2021 από τις εκδόσεις Στάσει Εκπτίπτοντες. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδοτικές εκπλήξεις της περασμένης χρονιάς, ένα βαθιά κοινωνικοπολιτικό μυθιστόρημα γραμμένο στον απόηχο της επίθεσης στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου και της κήρυξης από τις Ηνωμένες Πολιτείες του «πολέμου ενάντια στην τρομοκρατία», που εξελίσσεται στην Αμερική της παγκοσμιοποίησης, των μετά-Λος Άντζελες κινημάτων, της «δίχως μέλλον» οργισμένης πρωτοκοσμικής νεολαίας. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο έρχεται ο αναγεννημένος πρίγκιπας-επαναστάτης να αναπροσαρμοστεί, να γνωρίσει τον κόσμο του μέλλοντος, να συνδεθεί με αγωνιστές με πολύ διαφορετική νοοτροπία και καταβολές από τον ίδιο και, τελικά, να έρθει αντιμέτωπος με ένα μεγάλο δίλημμα: αν θα αφεθεί στην εύκολη μαγεία αυτού του νέου κόσμου και στην άνεση του να είναι ξανά νέος ή αν θα διατηρήσει τις επαναστατικές, αναρχικές ιδέες και τον ακέραιο χαρακτήρα του ως το τέλος πληρώνοντας το ανάλογο τίμημα.

Continue reading “Η αναγέννηση ενός επαναστάτη”

Ο Μορμόλης, κάτι παραπάνω από ένα παιδικό παραμύθι…

Ο Μορμόλης, κάτι παραπάνω από ένα παιδικό παραμύθι…

«Τόση φασαρία για ένα κουτί»

Ο Μορμόλης είναι ένα παραμύθι, ένα θεατρικό έργο για παιδιά, το οποίο γράφτηκε από τον Γερμανό θεατρικό συγγραφέα Ράινερ Χάχφελντ.

Το έργο άνηκε στο ρεπερτόριο του θιάσου του Φόλκερ Λούντβιχ, αδερφού του Χαχφελντ, «Gripstheater» («Θέατρο Γκρίπς»)  της πρώην Δυτικής Γερμανίας που πιστοποιεί -την ίδια εποχή στη Δυτική Ευρώπη- την ανανέωση του ρεπερτορίου και της σκηνοθεσίας στο θέατρο για παιδιά, επιδιώκοντας να δοθούν πλέον κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις.  

Ο Μορμόλης ήταν ένα έργο που αποκήρυττε τα χαρακτηριστικά των παραμυθιών: δεν ήταν ρομαντικό, ούτε διδακτικό. Απεναντίας, αναφερόταν σε δύο αδέλφια, ένα αγόρι και ένα κορίτσι, που περνούσαν τις διακοπές τους κοντά στο θείο και τη θεία τους και μια μέρα ξεκίνησαν να παίζουν με ένα κουτί: το Μορμόλη. Ο Μορμόλης έγινε ένας φανταστικός φίλος των παιδιών, όπως αυτούς που συνηθίζουν να έχουν τα παιδιά και έλεγε στους μεγάλους όσα δεν τολμούσαν να πουν οι μικροί. Οι μεγάλοι δεν καταλάβαιναν τι είναι αυτό το μυστηριώδες και ύποπτο κουτί. Το φοβούνταν και θύμωναν. Το κουτί- σύμβολο πήρε μεγάλες προεκτάσεις μέσα στον κόσμο των ενηλίκων και άρχισε να τρομάζει ολόκληρη την πολιτεία που επιστρατεύτηκε εναντίον ενός φοβερού εχθρού. Ο αστυνόμος ήρθε να το συλλάβει, ο στρατηγός προσπάθησε να το καταστρέψει με ένα κανόνι, ακόμα και ο υπουργός επενέβη. Τελικά, ο γκρινιάρης γείτονας κύριος Μπουρίνιας πήρε το πριόνι του και κομμάτιασε το Μορμόλη. Ο Μορμόλης όμως ήταν άτρωτος, μια και μπορούσε να γίνεται ότι θέλουν τα παιδιά : παπούτσι, καπέλο, ποτήρι ή μπουρί της σόμπας. Κι αν έκοβες έναν Μορμόλη στα δυο, είχες δυο Μορμόληδες, αν τον έκοβες στα τρία, είχες τρεις Μορμόληδες. Στο τέλος, τα παιδιά που με τη φαντασία τους έβλεπαν τα πράγματα διαφορετικά από τη στεγνή πρακτική των μεγάλων νίκησαν. Και κάποιοι από τους μεγάλους κατάλαβαν το μυστικό: πως αν αγαπάς τα παιδιά, αγαπάς και τους Μορμόληδες. 

Μέσα στο παραμύθι υπάρχουν τόσες εικόνες γνώριμες, οι οποίες όμως μπαίνουν στην πραγματική τους ανθρώπινη βάση. Ένα παραμύθι, που σπάει όλα τα κατεστημένα, όλες τις μικροπρέπειες που γεννάει αυτός ο κόσμος, ένας κόσμος γεμάτος παθογένειες.

«Οι κήποι είναι για τα παιδιά». Ο «καλός» νοικοκύρης δεν αφήνει τα παιδιά να παίζουν στον κήπο για να μην του χαλάσουν το γρασίδι. Η ιδιοκτησία του επιτρέπει να αφήνει ένα κήπο να μαραζώνει αντί να τον παρέχει στα παιδιά που δεν έχουν πού να παίξουν.

Καυτηριάζει με χιούμορ τις ηλίθιες ιεραρχίες και μικροεξουσίες αυτής της κοινωνίας, αυτού του σάπιου κόσμου.

Η εμμονή της ελληνικής οικογένειας με την τηλεόραση και η ακατανόητη ανάγκη των γονιών για τυφλή υπακοή των παιδιών στις εντολές τους είναι αυτά που με τόση φυσικότητα σχολιάζει το παραμύθι.

Ο Μορμόλης αντικατοπτρίζει όλα όσα θέλουμε, μικροί και μεγάλοι, και δεν τολμάμε να πούμε. Αντικατοπτρίζει το δίκαιο που μας πνίγει.

Μα είναι επίσης και αυτός που είναι έτοιμος να το υπερασπιστεί. Ο Μορμόλης είναι η ανατρεπτική ψυχή του εαυτού μας που τολμάει να βάλει ανάχωμα σε ανούσια πρέπει και μη. Ο Μορμόλης είναι αυτή η πτυχή μας που τα βάζει με την κυριαρχία. Ο Μορμόλης είναι αυτή η πτυχή του εαυτού μας που φοβούνται. Γι αυτό όταν εμφανίζεται όλοι συνωμοτούν για την καταστολή της.

Ο Μορμόλης είναι αυτό το απάγκιο μας όταν πια τίποτα άλλο δεν μας έχει μείνει, όταν πια τίποτα δεν έχουμε να χάσουμε και για να τον υπερασπιστούμε δε θα τρομοκρατηθούμε από ιεραρχίες και κατασταλτικούς μηχανισμούς.

Όλα αυτά είναι ο Μορμόλης. Μα η αλήθεια είναι πως είναι πολλά περισσότερα και σίγουρα δεν είναι ένα κουτί. Και αυτό που δε θα καταλάβουν ποτέ, είναι πως αν προσπαθήσεις να τον καταστρέψεις θα γεννηθούν 2 και 3 και 10 Μορμόληδες.

*Η πρώτη παράσταση του έργου στην Αθήνα είχε προγραμματιστεί για τις 23 Νοεμβρίου.  Μεσολάβησαν όμως τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και ο θίασος, όπως και κάποια αλλά θέατρα της πόλης, ανέβαλε την πρεμιέρα του σε ένδειξη συμπαράστασης στους έγκλειστους του Πολυτεχνείου,  η οποία τελικά πραγματοποιήθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 1973.

Μαρία Μ.

Το σώμα

Ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας του Ελατηρίου με αφορμή την 8η Μαρτίου ως μέρα μνήμης των γυναικείων αγώνων για ισότητα και κοινωνική χειραφέτηση.

Στην φωτογραφία απεικονίζονται κάποιες από τις συμμετέχουσες στην μεγάλη απεργία των εργατριών τσαγιού στην Ινδία, το 2011, εναντίον των σκληρών συνθηκών εργασίας και με βασικό τους αίτημα την αύξηση των αποδοχών τους, την οποία πέτυχαν.

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά!!!

υγ: και φυσικά μην ξεχνάτε πως αν σας αρέσει μια ιστορία βοηθήστε την να ταξιδέψει πατώντας το ειδικό, μη πυρηνικό, κόμβιο της κοινοποίησης.

Το σώμα

1.

Η Λώρα, λίγες εβδομάδες νωρίτερα, δεν θυμόταν καν αν ήταν ποτέ κάτι άλλο πέρα από αυτό για το οποίο εκπαιδεύτηκε. Και η αλήθεια ήταν πως η εκπαίδευση της Λώρας κόστισε πολύ ακριβά στους δημιουργούς της. Οι κορυφαίοι εκπρόσωποι όλων των παλιών ιερατείων και οι πιο καλά καταρτισμένοι μηχανικοί μάρκετινγκ συνεργάστηκαν για να την εμπνευστούν. Η αφρόκρεμα των ψυχαναλυτών ανέκρινε χιλιάδες άντρες σκαλίζοντας τις πιο μύχιες φαντασιώσεις τους. Επιτελεία νευροχειρούργων, γενετικών μηχανικών και προγραμματιστές βιολογισμικών ξόδεψαν εκατοντάδες ώρες για να την υλοποιήσουν. Τέσσερις πολυεθνικοί οργανισμοί με αντικείμενο τα ερωτικά βοηθήματα και την συμβουλευτική γάμου αναγκάστηκαν να ξεχάσουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό και να συμπράξουν, επενδύοντας τα κεφάλαιά τους πάνω της. Δεκάδες κράτη ανέθεσαν στους καλύτερους δικηγόρους και ποινικολόγους της επικράτειάς τους την ρύθμιση της νομοθεσίας τους για να μπορέσει επιτέλους να βγει η Λώρα ανενόχλητη στις ελεύθερες αγορές τους. Η ίδια πάντως, δεν θυμάται να έδωσε ποτέ την συγκατάθεσή της στο φιλόδοξο πρόγραμμα. Η έμφυτη μνήμη της όμως ψεύδεται γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν είναι το ψέμα η μοναδική κατηγορία που της προσάπτουν οι κατασκευαστές της, αλλά και η αχαριστία. Η αχαριστία για την τιμή που της έκαναν να την επιλέξουν, έστω κι από ένα τυχαίο γεγονός, ως πρότυπο για το ριζοσπαστικό τους προϊόν. Ως το αρχέτυπο των χιλιάδων κλώνων που συνέβαλλαν στην μείωση των περιστατικών άσκησης έμφυλης βίας σε μη μεταλλαγμένες γυναίκες και στην αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών καταστημάτων αρρένων. Όσο για την “θυσία” της, για την οποία διαμαρτυρήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους τριάντα τριών πρωτευουσών του κόσμου… Ποια “θυσία”; Ποιος αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο δεν είχε θύματα; Ας μην είμαστε αφελείς. …η συνέχεια στον παρακάτω σύνδεσμο

αναδημοσίευση από toelatirio.wordpress.com

Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΑ Ο,ΤΙ ΜΟΥ ‘ΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ

Ήταν μια θερμή, άτονη μέρα, τότε που πέταξα ό,τι μου ‘χε απομείνει. Έφυγα δίχως να χαιρετίσω κανέναν, ούτε τους πιο αγαπημένους μου συντρόφους. Δεν ήμουν ποτέ καλός στα ψέματα και στις δικαιολογίες. Κι όσο για την αλήθεια, πώς θα μπορούσα να την προφέρω; Πώς μπορείς να πεις στους ανθρώπους με τους οποίους έχεις ματώσει πλάι-πλάι ότι δεν θέλεις άλλο, ότι απλώς βαρέθηκες πια;

  Δεν ήταν καμιά ιδιαίτερη μέρα, από αυτές που θα πίστευε κανείς πως παίρνονται οι ιδιαίτερες αποφάσεις. Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες, μόνο πιο μουντή, πιο βαριά, σα να μην ήθελε να κυλήσει. Ο αέρας ήταν πυκνός από τη ζέστη και απ’ τον ήχο των τζιτζικιών. Το τοπίο φαινόταν ξεπλυμένο, σαν πίνακας που έχει αφεθεί στον ήλιο για καιρό και τα χρώματα και οι γραμμές του έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν. Η ανάσα της ασφάλτου ξεχώριζε αχνά, καυτή και βαριεστημένη καθώς υψωνόταν, ορατή για λιγάκι, προτού σκορπίσει και χαθεί φορτώνοντας ολοένα το βάρος της ατμόσφαιρας. Οχήματα δεν τη διέσχιζαν ούτε πεζοί περπατούσαν παράλληλα στην πορεία της. Μονάχα δυο αδέσποτα σκυλιά έπιανε το μάτι μου, έτσι όπως έτρεχαν το ένα δίπλα στ’ άλλο παίζοντας, μα όταν με προσπέρασαν κι εκείνα και χάθηκαν στην πρώτη στροφή, απόμεινα τελείως μόνος – όπως το είχα επιλέξει. Γιατί οι ιδιαίτερες αποφάσεις παίρνονται συνηθισμένες μέρες και εκείνη η μέρα ήταν η πιο συνηθισμένη απ’ όλες. Τόσο συνηθισμένη που βαριόταν τον εαυτό της. Έφυγα.

Continue reading “Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΑ Ο,ΤΙ ΜΟΥ ‘ΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ”

Με αφορμή την 6η Φλεβάρη, παγκόσμια ημέρα κατά της κλειτορiδεκτομής

Τι αστείο; Αυτός ο κόσμος που χωράει την κλειτοριδεκτομή να είναι και αυτός που στρέφεται εναντίον της..

Στην ταινία «Το λουλούδι της ερήμου», με την εξομολόγηση και την εξιστόρηση της ζωής της Γουόρις Ντίρι μας αποκαλύπτει το πιο άγριο πρόσωπο της πατριαρχίας, μας παρουσιάζει κάποια μέρη πολύ μακριά από εμάς που η σεξουαλικότητα της γυναίκας πρέπει να την βασανίζει και να την πονάει, προκειμένου να θυμάται πάντα πως δεν είναι ίση, πως δεν μπορεί να απολαύσει εξίσου τις απολαύσεις της ζωής, τον έρωτα, το σεξ, την μητρότητα…

Η Γουορις Ντίρι έσπασε τη σιωπή της το 1997, όταν αφηγήθηκε τι συμβαίνει και σε τι έκταση στις γυναίκες σε χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, κυρίως στην Υεμένη, το ιρακινό Κουρδιστάν και την Ινδονησία. Πάνω από 20 χρόνια μετά το «έθιμο» επεκτείνεται.

Ο αριθμός των κοριτσιών που έχουν υποστεί κλειτορηδεκτομή είναι αδύνατον να υπολογιστεί. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι 150 εκατομμύρια γυναίκες στον πλανήτη έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή και ότι κάθε κάθε χρόνο προστίθενται άλλα 2 εκατομμύρια. 

Μοιάζει βάρβαρο και απάνθρωπο αλλά αλήθεια πόσο διαφέρει από την διαρκή αμφισβήτηση των θυμάτων σεξουαλικών και μη επιθέσεων έμφυλης βίας, από την μετακύληση των ευθυνών για όσα τους συμβαίνουν σε αυτά. Πολύ, σε επίπεδο βίας. Η ρίζα, όμως, είναι η αμφισβήτηση της σεξουαλικότητας, η οποία για μια γυναίκα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη δεν είναι ελεύθερη. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να κριθεί ηθικά. Ίσως είναι φαινομενικά ελεύθερη, αλλά όταν κάτι συμβεί σε μια γυναίκα πάντα αυτή και η σεξουαλική της φύση θα είναι οι ηθικοί αυτουργοί.

Να γκρεμίσουμε αυτόν τον κόσμο, στον οποίον χωράει η κλειτοριδεκτομή…

Mαρία Μ.

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: “ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ”

Λέξεις που γεννήθηκαν στο δρόµο.

Περιέχει ποιήματα και artwork εμπνευσμένα από στιγμές αγώνα και αλληλεγγύης.

Ακολουθεί απόσπασμα από τον πρόλογο της έκδοσης

«Προέκυψε από τον δρόµο, είναι λόγια που βγήκαν πηγαία εξαιτίας της βαρβαρότητας του πατριαρχικού, κρατικού και καπιταλιστικού συστήµατος, της βαρβαρότητας της καταστολής αλλά κι από τις σχέσεις αντίστασης και αγώνα που εµείς, ως αγωνιζόµενοι, χτίζουµε.

Από την άλλη, αυτή η έκδοση είναι συλλογική. Αποτελεί τις σκέψεις και τις αγωνίες δύο αναρχικών γυναικών που ζουν, κινούνται κι αγωνίζονται µαζί, σε ένα συλλογικό πλαίσιο που τις ενθαρρύνει και τις προστατεύει.

Αυτή η έκδοση δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε ο αγώνας ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισµό, ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο.»

Αφιερώνεται στις δολοφονημένες γυναίκες-θύματα του πατριαρχικού, κρατικού και καπιταλιστικού κόσμου.

Μηνυμα από το μέλλον

Κάποτε τραγουδούσαμε παρέα για τ’ αστέρια, θυμάσαι; Παλιά, σε καιρούς που τώρα μοιάζουν ξένοι, τότε που τα αστέρια ήταν απλώς “τα αστέρια”, πριν τα αγοράσουν και τα χτίσουν οι καταραμένες κατασκευαστικές. Καθόμασταν πλάι-πλάι στην άκρη εκείνης της ταράτσας, ανάμεσα σε ξεραμένες γλάστρες και σκουριασμένες αντένες και κοιτούσαμε ψηλά, γυρεύοντας λίγο ουρανό πίσω από όλο εκείνο το αφόρητο γκρίζο που κουκούλωνε την πόλη. Οι μέρες έδιναν και τότε μια αίσθηση βρωμιάς, λες και ο ίδιος ο καιρός μουτζούρωνε τα μούτρα του με κάπνα. Όμως οι νύχτες ακόμα ήταν πιο καθαρές, ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζαν, και εμείς που ξέραμε καλά πού να κοιτάξουμε μπορούσαμε τότε να διακρίνουμε τα αστέρια. Καθόμασταν και τα χαζεύαμε, ακουμπισμένοι ώμο με ώμο, με τα πόδια μας κρεμασμένα στον ίλιγγο, τα αυτοκίνητα να πλέουν στην άσφαλτο από κάτω μας ανυποψίαστα, όμοια με θορυβώδεις πυγολαμπίδες, και αφήναμε το βλέμμα μας να πλανιέται στο μαύρο πίσω από το γκρίζο, στο μεγαλειώδες μαύρο της καθαρότητας. Κι εκεί θαυμάζαμε τα αστέρια που το κεντούσαν και τραγουδούσαμε για εκείνα. Ήταν ευτυχισμένες νύχτες τότε, θυμάσαι;

Continue reading “Μηνυμα από το μέλλον”

Αυτομόρφωση για την Ισπανική Επανάσταση | Ταινίες, Ντοκιμαντέρ, Βιβλία, Άρθρα, Μπροσούρες, Ποιήματα, Τραγούδια |

Η Ισπανική Επανάσταση που ξέσπασε τον Ιούλιο του 1936 και διήρκησε μέχρι τον Απρίλιο του 1939, υπήρξε αναμφίβολα μία από τις πιο εμβληματικές επαναστατικές στιγμές στην ιστορία την ανθρωπότητας και την πιο σημαντική στιγμή για τους αναρχικούς αγωνιστές, καθώς αποτελεί την σημαντικότερη ιστορική προσπάθεια των καταπιεσμένων να γκρεμίσουν τον σάπιο κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού και να οικοδομήσουν στη θέση του μια κοινωνία ελευθερίας, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η σθεναρή αντίσταση στον Φράνκο, η δημιουργία των αντιφασιστικών πολιτοφυλακών, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, η κολεκτιβοποίηση των εργοστασίων και της γης, η κατάργηση του χρήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις η βίωση του «ελευθεριακού κομμουνισμού», είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία και σηματοδοτεί μια περίοδο βαθιών επαναστατικών αλλαγών και προσδοκιών.

Αυτή η ιστορική στιγμή έχει αποτελέσει για τους αναρχικούς και τις αναρχικές σημείο αναφοράς, πηγή άντλησης συμπερασμάτων, τρόπων οργάνωσης και μέσων αγώνα. Γι αυτό και αναζητάμε διαρκώς υλικό αυτομόρφωσης για αυτές τις στιγμές που αποτελούν για μας οδηγό και έμπνευση, αυτές που μας δίνουν δύναμη να προχωράμε. Παρακάτω παρατίθεται χρήσιμο υλικό αυτομόρφωσης που διατίθεται στα ελληνικά σε σχέση με αυτήν με σκοπό την διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την υπενθύμιση της ιδέας ότι είναι δυνατό να ζήσουμε σε έναν άλλο κόσμο, πιο δίκαιο και ελεύθερο.

Ταινίες

  1. Γη και Ελευθερία (Land and Freedom), 1995 – Ken Loach, ίσως η κορυφαία ταινία που αναφέρεται στα γεγονότα του Ισπανικού Εμφυλίου. Μέσα από τη δράση του πρωταγωνιστή παρακολουθούμε την πορεία της επανάστασης και την καινούργια ζωή που οικοδομείται στην επαναστατημένη Ισπανία.
  2. Ελευθεριακές (Libertarias), 1996 – Vicente Aranda, τοποθετείται στη Βαρκελώνη, τον Ιούλιο του ’36. Η ταινία δίνει μια εξαιρετική εικόνα τόσο της πορείας όσο και του πνεύματος της επανάστασης και μιλάει από την πλευρά των αναρχικών και ειδικότερα των οργανώσεων της CNT, της FAI και των Mujeres Libres.
  3. Η Γλώσσα της Πεταλούδας (La Lengua de las Mariposas), 1996 – Jose Luis Cuerda,  ταινία που θίγει σε βάθος ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση και συνολικότερα την παιδεία, την σχέση του δασκάλου με τον μαθητή, την πολιτική, την επανάσταση, τις ηθικές αξίες που χαρακτηρίζουν έναν ελεύθερο άνθρωπο αλλά και την επίδραση του κοινωνικού περιβάλλοντος πάνω στη συμπεριφορά των νεαρών παιδιών.
  4. Τα 13 Τριαντάφυλλα (Las 13 Rosas), 2007 – Emilio Martinez Lazaro, αφορά τη σύλληψη 13 νεαρών αγωνιστριών που  ακολουθείται από έναν πραγματικό εφιάλτη που περιλαμβάνει φριχτά βασανιστήρια και εν τέλει το εκτελεστικό απόσπασμα.
  5. Η Κοιμώμενη Φωνή (LaVozDormida), 2011 – BenitoZambrano, παρουσιάζει την σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζονταν οι επαναστάτες κρατούμενοι στις φρανκικές φυλακές, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις με τις οποίες βρίσκονταν αντιμέτωποι οι αγωνιστές που συλλαμβάνονταν, την στάση της καθολικής εκκλησίας και του κλήρου αλλά και το δράμα του να γεννιέται ένα παιδί μέσα στις φυλακές, χωρίς να είναι σίγουρο αν θα γνωρίσει ποτέ τους γονείς του.

Ντοκιμαντέρ

  1. Ζώντας την Ουτοπία (Vivir la Utopia) – 1997, ντοκιμαντέρ που αφηγείται τα γεγονότα της επανάστασης αλλά και όσα προηγήθηκαν για να φτάσουμε στον εμφύλιο πόλεμο και στο επαναστατικό ξέσπασμα του ’36. Διαθέσιμο εδώ.
  2. Josep – 2020, animation που περιγράφει τη ζωή σε ένα από αυτά τα στρατόπεδα, με δύο άνδρες, οι οποίοι χωρισμένοι από τα συρματοπλέγματα, θα γίνουν φίλοι μεταξύ τους. Ο ένας είναι αστυνομικός, ο άλλος είναι ο Γιοσέπ Μπάρτολι, σχεδιαστής αλλά και μαχητής κατά του Φράνκο. Διαθέσιμο εδώ.
  3. Ζωντανή Μνήμη (MemoriaViva) – 2014, δημιουργήθηκε το 2014 από την αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT και  υποτιτλίστηκε από τον Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρο Επί τα Πρόσω. Διαθέσιμο εδώ.
  4. Μέσα στην Επανάσταση (Inside the Revolution) – 1983, το πέμπτο μέρος μιας μίνι σειράς 6 επεισοδίων που δημιούργησε το BBC στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Η σειρά αυτή αποτελεί ίσως την πληρέστερη ιστορική καταγραφή των γεγονότων του Ισπανικού Εμφυλίου στην μεγάλη οθόνη.
  5. Οι Αδάμαστες (Indomables) – 2011, υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση» που πραγματοποιήθηκε το 2018 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, στην Πάτρα.Διαθέσιμο εδώ.
  6. Οι άνθρωποι που κύκλωσαν το Άλφα – 2010, ντοκιμαντέρ που συνοδεύει το ομώνυμο βιβλίο και καταγράφει κυρίως την ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού κινήματος κατά τη διάρκεια της δικτατορίας 1939-1977.
  7. “Στη Μνήμη των ηττημένων (1922-1945)”, 3ο Μέρος-Ούτε Θεοί – Ούτε Αφέντες: Μια Ιστορία του Αναρχισμού [Ντοκιμαντέρ]. Διαθέσιμο εδώ.

Βιβλία

  1. Oι άνθρωποι που κύκλωσαν το άλφα, Κώστας Φλώρος, εκδόσεις 1704621. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87, Πάτρα) και διαδικτυακά εδώ.
  2. Οι γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση, Μ. Άκελσμπεργκ Τ. Καπλάν Λ. Ουίλιζ, αυτόνομη γυναικεία εκδοτική ομάδα. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87, Πάτρα)
  3. Η κολλεκτιβοποίηση στην Ιπανία, 1936-1939, εκδόσεις των ξένων, διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείου του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) και διαδικτυακά εδώ.
  4. Φραγκοσυκιές και σκοπιοί, Abel Paz, εκδόσεις Πανοπτικόν
  5. Ταξίδι στο Παρελθόν, Abel Paz, εκδόσεις Κουρσαλ. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  6. Μέσα στην ομίχλη, Αbel Paz, εκδόσεις Ναυτίλος. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  7. Μujeres Libres, Οι ελεύθερες Γυναίκες στην Ισπανία, Μ. Ackelsberg, εκδόσεις Ναυτίλος. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  8. FAI, η οργάνωση του ισπανικού αναρχικού κινήματος στα προεμφυλιακά χρόνια (1927-1936), Μ. Βοοkchin J.C.Casas, εκδόσεις Ευτοπία. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ιππου και στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  9. Έτοιμοι για Επανάσταση: Οι Επιτροπές Άμυνας της CNT στη Βαρκελώνη 1933-1938,  Agustin Guillamon, ασύμμετρη απειλή. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου στο Επί τα Πρόσω.
  10.  Οι Ισπανοί Αναρχικοί, Τα ηρωικά Χρόνια 1868-1936, Μ. Μπουκτσιν, εκδόσεις βιβλιοπέλαγος. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου και στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  11.  Η Ισπανική Επανάσταση του 1936, ένας κριτικός απολογισμός, Μ. Μπούκτσιν, ελεύθερος τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  12.  Η Έμμα Γκόλντμαν για την ισπανική επανάσταση, Ε. Γκολντμαν, εκδόσεις Άρδην.
  13. Το σύντομο καλοκαίρι της Αναρχίας, εκδόσεις Οδυσσέας.Διαθέσιμο εδώ.
  14.  Αναρχικές Κολλεκτίβες, Διαθέσιμο εδώ.
  15. Η Βαρκελώνη είναι δική μας. Διαθέσιμο εδώ.
  16. “Ντουρρούτι , η κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία (β’ μέρος 1933-1936)”, Αμπέλ Παζ , εκδ.Ελεύθερος Τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  17. Φόρος τιμής στην Καταλωνία, George Orwell, ελεύθερος τύπος. Διαθέσιμο εδώ. ή Πεθαίνοντας στην Καταλωνία, εκδόσεις Κάκτος. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  18. Τα στρατηγικά λάθη των δημοκρατικών, Αβραάμ Γκιγέν, μετάφραση: Κώστας Παναγιωτίδης, εκδόσεις των συναδέλφων.
  19. ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, KOESTLER ARTHUR, εκδόσεις Κάκτος
  20. Οι μάχες του Μάη του 1937 στην Επαναστατημένη Βαρκελώνη, Α. Σούχι, Άρδην.
  21. Η GPU στην Ισπανία, η σταλινική Αντεπανάσταση στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, Ολιβιέ-Λαντάου, Ελεύθερος Τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  22. Προσκύνημα στην Καταλονία, Τζόρτζ Όργουελ, Διεθνής Βιβλιοθήκη 1999. Διαθέσιμο εδώ.
  23. CNT-FAI και ο Ισπανικός Εμφύλιος, Ανατομία της Ισπανικής Επανάστασης, Ρ. Ρόκερ, Ελεύθερος Τύπος, 1996.
  24. Διδάγματα από την Ισπανική Επανάσταση, Β. Ριτσαρντς, ελεύθερος τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  25. Κολλεκτιβισμός και αυτοδιαχείριση στην Ισπανία, Αουγκουστίν Σουχύ. Διαθέσιμο εδώ.
  26. Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Ντουρρούτι, Π. Ντε Πάζ, δαίμων του τυπογραφείου 2010. Διαθέσιμο εδώ.
  27. Για ποιόν χτυπά η καμπάνα;, Ε. Χεμινγουέι, Γράμματα, 2009. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα πρόσω.
  28. Ένα ελευθεριακό πρόταγμα, Diego Abad de Santillan, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες (Α’ και Β’ τόμος). Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου.
  29. Η Ισπανία σε κόκκινο και μαύρο (Α’ και Β’ τόμος), καινά δαιμόνια. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  30. ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ, MINTZ FRANK, καινά δαιμόνια. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  31. ΙΣΠΑΝΙΑ 1936 Ο ΝΤΟΥΡΟΥΤΤΙ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, εναλλακτικές εκδόσεις Νότιος Άνεμος, 1996
  32. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (ΔΙΤΟΜΟ), HUGH THOMAS

Άρθρα

  1. Teresa Claramunt: Η «Louise Michel» της Ισπανίας, Μετάφραση από τη σελίδα της Αναρχικής Ομοσπονδίας του Ροζάριο (Αργεντινή). Διαθέσιμο εδώ.
  2. Στη μνημη της αναρχικης Amparo Poch y Gascón, άρθρο για τα 53 χρόνια από το θάνατό της. Διαθέσιμο εδώ.
  3. “Η προπαγάνδα δεν αρκεί” του Diego Abad De Santillan, άρθρο του Diego Abad De Santillan που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα La Protesta το 1929. Περιλαμβάνεται στον Α’ τόμο (Το κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα) του βιβλίου “Ένα ελευθεριακό πρόταγμα. Ιστορία, Εξέλιξη και Πράξη”, εκδόσεις “Στάσει Εκπίπτοντες”. Το άρθρο περιέχει ακόμα ένα κεφάλαιο με τίτλο Άμεση οικοδομητική δράση. Διαθέσιμο εδώ.
  4. Federica Montseny (12 Φεβρουαρίου 1905 – 14 Ιανουαρίου 1994) : Μια ζωή αφιερωμένη στο αναρχικό κίνημα, άρθρο για τη ζωή της. Διαθέσιμο εδώ.
  5. Η αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης, απόσπασμα του Γκαστόν Λεβάλ που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Αναρχικές Κολεκτίβες καθώς και  τη μετάφραση της μπροσούρας που κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από ελευθεριακούς εργαζόμενους στην Υγεία από την Αυστραλία σχετικά με την αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης. Διαθέσιμο εδώ.
  6. Ομοσπονδία Ελευθεριακής Νεολαίας της Ιβηρικής[FIJL] – Δήλωση αρχών, απόσπασμα που ακολουθεί προέρχεται από τον δεύτερο τόμο του βιβλίου του Jose Peirats «H CNT στην Ισπανική Επανάσταση»(κεφάλαιο τέταρτο:«Το θαύμα της βιομηχανίας πολέμου»). Διαθέσιμο εδώ.
  7. Ιστορικό σημείωμα για τη συμμετοχή Μαύρων Αμερικανών στην Ισπανική Επανάσταση. Διαθέσιμο εδώ.
  8. Mπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (14/7/1896 – 20/11/1936), δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα Διαδρομή Ελευθερίας, φ.40, Ιούνιος 2005. Διαθέσιμο εδώ.
  9. Η αναρχική αντίσταση στο Φράνκο: Francesc Sabaté Llopart (El Quico), άρθρο διαθέσιμο εδώ.
  10.  Η συνομοσπονδιακή θεώρηση του ελευθεριακού κομμουνισμού, Προσχέδιο οργάνωσης της ελευθεριακής κομμουνιστικής κοινωνίας, όπως καταγράφηκε δύο μήνες πριν την ισπανική επανάσταση, στο έκτακτο συνέδριο της CNT (Σαραγόσα, Μάης 1936). Διαθέσιμο εδώ.
  11.  «Ο αναρχοφεμινισμός στην Ισπανία: οι αναρχικές προτάσεις των Mujeres Libres για την ισότητα των δυο φύλων», Laura Sanchez Blanco, Μετάφραση- Απόδοση από τα ισπανικά στα ελληνικά: mel4vel,διαθέσιμο εδώ.
  12.  Mujeres Libres (Ελεύθερες Γυναίκες), 1936 – 1939. Μια φεμινιστική ανάγνωση, Ελένα Ανδρές Γράνελ, μετάφραση: Δ. Μαρκόπουλος. Διαθέσιμο εδώ.
  13.  Διδάγματα από τις Ελεύθερες Γυναίκες της Ισπανίας – Μια συνέντευξη της Martha Eckelsberg, Μετάφραση risinggalaxy. Διαθέσιμο εδώ.
  14. Η προέλευση των “Φίλων του Ντουρρούτι”, agitprop. Διαθέσιμο εδώ.
  15. Για την αποκατάσταση της αλήθειας, agitprop. Διαθέσιμο εδώ.
  16. Επαναστατικό Πρόγραμμα της ομάδας “Οι Φίλοι του Ντουρρούτι”, agitprop. Διαθέσιμο εδώ.
  17. Τα ιστορικά αρχεία των CNT/FAI στο Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Ιστορίας του Άμστερνταμ, El Pais. Διαθέσιμο εδώ.
  18. Μαριάνετ: Τσιγγάνος, αναρχικός και γενικός γραμματέας της CNT, Manuel Martínez. Διαθέσιμο εδώ.
  19. Η Αναρχική Κομμουνιστική Πολιτική Οικονομία και η Ισπανική Επανάσταση, Percy Hill. Διαθέσιμο εδώ.

Κόμικ

  1. Η καρδιά του ονείρου, Ruben Uceda, μετάφραση Κώστας Φλώρος εκδόσεις 1704621

Μπροσούρες

  1. Juan Guarcia Oliver, μεταφράστηκε σε ελεύθερη απόδοση από τα Ισπανικά. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Correspondencia entre Abel Paz y García Oliver» (του Agustín Guillamón, εκδόσεις Descontrol, Βαρκελώνη 2014). Τυπώθηκε από τις εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος και διατίθεται στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, καθώς και διαδικτυακά εδώ.
  2. «Mujeres Libres-Ελεύθερες γυναίκες, οι αναρχικές στην ισπανική επανάσταση του 1936»,  μπροσούρα από τον Θερσίτη (2007). Διαθέσιμο εδώ.
  3. Συλλογική έκδοση: «Ελεύθερες Γυναίκες», πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία-Θεσσαλονίκη, διαθέσιμο εδώ ή σε έντυπη μορφή στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87).

Ποίηση

  1. Ένα ποίημα της Lucía Sánchez Saornil
  2. 5 ποιήματα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Τραγούδια

  1. A Las Barricadas
  2.  Hijos del pueblo
  3. ¡Ay Carmela!
  4. Viva la FAI
  5. Si me quieres escribir
  6. The Internationale
  7. Spaniens Himmel

Παίζουν ακόμα rock’n’roll

Η γριά ξύπνησε από τις φωνές.

  Ανασηκώθηκε βρίζοντας τα κόκκαλά της, που διαμαρτύρονταν με ηχηρά τριξίματα. Μα τι φασαρία ήταν αυτή, που κατάφερνε να σκαρφαλώνει ως το διαμέρισμά της και να εισβάλλει μέσα από τα κλειστά παράθυρα; Σήκωσε τα στόρια και κοίταξε στον δρόμο. Διαδήλωση, πλήθος κόσμου που περνούσε σα ποτάμι κάτω από το περβάζι της χτυπώντας τα χέρια ρυθμικά, φωνάζοντας συνθήματα. Έξυσε το κεφάλι προσπαθώντας να θυμηθεί. Τι μέρα ήταν άραγε; Μα φυσικά! Πώς το είχε ξεχάσει; Ήταν εκείνη η μέρα! Εκείνη η μέρα…

  Σύρθηκε μέχρι το μπάνιο και έριξε παγωμένο νερό στο πρόσωπό της ώσπου να συνέλθει από το μούδιασμα του ύπνου. Ξέπλυνε το στόμα της και επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο να ντυθεί. Η φασαρία ολοένα δυνάμωνε. Δίπλωσε τη νυχτικιά της κάτω από το μαξιλάρι και φόρεσε τα παλιά, τριμμένα ρούχα που κρατούσε για το σπίτι. Κάθισε πίσω στο κρεβάτι και έτριψε τα πόδια της –τα έτριψε μέχρι να νιώσει τους πόνους να υποχωρούν ύπουλα– όσο άκουγε τις φωνές και τα παλαμάκια από τον δρόμο. Έπειτα κατευθύνθηκε στην κουζίνα να ετοιμάσει το πρωινό της.

Continue reading “Παίζουν ακόμα rock’n’roll”

One single dollar babe

Μετά την αυγουστιάτικη περιπλάνησή του σε νησιά και θάλασσες μαζί με το περιοδικό HUMBA, σήμερα ήρθε η κατάλληλη στιγμή για το “Γελαστό Σύννεφο”να επιστρέψει στην αγκαλιά του Ελατηρίου.

Μια αλλιώτικη, τρυφερή ιστορία για την κυριολεκτική αλλά και την μεταφορική πυγμαχία που αφορά τις γροθιές που δεχόμαστε καθημερινά στο στομάχι από τα άγχη και τις ανεκπλήρωτες ευχές μας.Μαζί με την Γιούπι, την ηρωίδα του, θα ρίξουμε γροθιές ενάντια στην κοινωνική αποξένωση και στους φόβους που φρενάρουν τις ζωές μας.

Continue reading “One single dollar babe”