Τραγούδι Μήνυμα Αντίστασης vol.1- Μάη μ΄ Μάη μ΄- Πάνος Τζαβέλλας

«Το “Τραγούδι Μήνυμα Αντίστασης” είναι ένα συλλογικό, αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα. Είμαστε επαγγελματίες μουσικοί, ηχολήπτες και τεχνικοί εικόνας, που μοιραζόμαστε κοινά καλλιτεχνικά οράματα, παίζουμε μαζί, κινούμαστε στους ίδιους εργασιακούς χώρους, συναντιόμαστε στους δρόμους του αγώνα και στηρίζουμε τις δράσεις των σωματείων μας, έχουμε τις ίδιες αγωνίες για όσα συμβαίνουν κι όσα έρχονται. Αποφασίσαμε ότι για εμάς έχει σημασία να απευθύνονται τούτες τις ώρες στην κοινωνία μηνύματα Αντίστασης με κάθε τρόπο, τόσο για την ουσία του ίδιου του προτάγματος, όσο και για την εκπλήρωση της δικής μας ανάγκης να μη σιωπούμε. Εμείς, οι επαγγελματίες μουσικοί, ηχολήπτες και τεχνικοί εικόνας, που μοιραζόμαστε κοινά καλλιτεχνικά οράματα, παίζουμε μαζί και κινούμαστε στους ίδιους εργασιακούς χώρους, διαλέγουμε αυτή τη μέρα και απαντάμε σε αυτήν την επέτειο της ντροπής, με το αντάμωμα και τη χαρά που μας δίνει η τέχνη μας».

Continue reading “Τραγούδι Μήνυμα Αντίστασης vol.1- Μάη μ΄ Μάη μ΄- Πάνος Τζαβέλλας”

Η ψυχή μας να σας ρίξει από τα βάθρα της εξουσίας

Φώτο από το γκράφιτι που έγινε στις σκάλες Πατρέως ενάντια στην κρατική καταστολή των ζωών και των γειτονιών μας

Δεν αρκούν οι ασπίδες σας

για να κόψουν

την ορμή μας.

Continue reading “Η ψυχή μας να σας ρίξει από τα βάθρα της εξουσίας”

Για το δικό μας φως..

Ξέρω πως δεν θα δω αστέρια αύριο.

Ξέρω πως ίσως ξεχάσω την όψη τους μέχρι να φτάσει η ώρα να τα δω.

Ίσως ξεχάσεις κι εσύ.

Πρέπει πρώτα να σκορπίσουν τα σύννεφα.

Μην σε ξεγελούν τα φώτα της πόλης που αντανακλούν στο σκούρο γκρι πέπλο.

Continue reading “Για το δικό μας φως..”

Nτοκιμαντερ για τις γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση: “Οι αδάμαστες”(“Indomables”)

Μια παραγωγή της κινηματογραφικής κολεκτίβας Zerikusia και της CGT. Τον Δεκέμβρη του 2018 υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία (Πάτρα) το ντοκιμαντερ «Οι αδάμαστες», στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση».

Continue reading “Nτοκιμαντερ για τις γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση: “Οι αδάμαστες”(“Indomables”)”

Ο Μαύρος Κάιν

Το διήγημα που αναδημοσιεύουμε σήμερα προέρχεται από το συντροφικό εγχείρημα Το ελατήριο (blog).

Το ελατήριο είναι ένας ζωντανός, γράφων οργανισμός. Ένα έλασμα που γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στην καταπράσινη Κυψέλη και κατοικεί ακόμα στο κέντρο της πόλης. Στο πλαίσιο της “δια βίου εκπαίδευσής” του, έχει ασκήσει δεκάδες επαγγέλματα δίχως να “προκόψει ποτέ”, με την στενόμυαλη οικονομική έννοια του όρου. Χάριν ευκολίας και για την αποφυγή φορολογικών μπερδεμάτων με τους υπόλοιπους υπηκόους, του δώθηκε κάποτε κι ένα κανονικό όνομα.

Continue reading “Ο Μαύρος Κάιν”

Ursula K. Le Guin: Το κύμα μέσα στο μυαλό

Ένα κύμα μέσα στο μυαλό, το ονομάζει [η Βιρτζίνια Γουλφ], και λέει ότι μια εικόνα ή μια συγκίνηση μπορεί να το δημιουργήσει – όπως μια πέτρα που πέφτει σε στάσιμα νερά, και οι κύκλοι βγαίνουν από το σιωπηλό κέντρο, σε τέλειο ρυθμό, και το μυαλό ακολουθεί αυτούς τους κύκλους, προς τα έξω και όλο προς τα έξω, ώσπου να μετατραπούν σε λέξεις … όμως η δικιά της εικόνα είναι πιο μεγαλόπρεπη: το κύμα της είναι θαλασσινό κύμα, που ταξιδεύει απαλό και σιωπηλό για χίλια μίλια στον ωκεανό ώσπου χτυπάει την ακτή, και σκάει, σπάει και υψώνεται σ’ έναν αφρό λέξεων. Όμως το κύμα, η ρυθμική παρόρμηση, είναι πριν απ’ τις λέξεις, «δεν έχει σχέση με λέξεις». Έτσι η δουλειά του συγγραφέα είναι να αναγνωρίσει το κύμα, τη σιωπηλή φουσκοθαλασσιά, πολύ έξω στη θάλασσα, πολύ έξω στον ωκεανό του μυαλού, και να το ακολουθήσει ως την ακτή, όπου μπορεί να μετατραπεί ή να το μετατρέψουν σε λέξεις, όπου μπορεί να ξεφορτώσει την ιστορία του, να ξεβράσει τις εικόνες του, να σκορπίσει τα μυστικά του. Και να γυρίσει πίσω στον ωκεανό της ιστορίας.

Continue reading “Ursula K. Le Guin: Το κύμα μέσα στο μυαλό”

Louise Michel – La Rebelle

Το La Rebelle αποτελεί τη βιογραφική ταινία της Λουίζ Μισέλ, γυναίκας επαναστάτριας που συμμετείχε στην Παρισινή Κομμούνα. Βγήκε το 2009 και αναφέρεται στη ζωή της Λουίζ από τη στιγμή της καταδίκης της και της εξορίας της στην Ωκεανία ως την επιστροφή της στη διδασκαλία όταν έγινε η γενική αμνηστία. Επικεντρώνεται στη σχέση που αναπτύσσει με τους συντρόφους της στη διάρκεια του εγκλεισμού της και στη σχέση με τους ιθαγενείς και τη συμμετοχή της στην αντίστασή τους στην αποικιακή Γαλλία.

Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός έγινε από την Κατάληψη Σινιάλο τον Μάη του 2014, όπου και προβλήθηκε στο πλαίσιο των γενεθλίων για τα 4 χρόνια της κατάληψης.

Αντώνης Στασινόπουλος, Έξι ποιήματα

Ο ποιητής, αναρχικός κι επαναστάτης Αντώνης Στασινόπουλος (1957- 2015), γεννήθηκε και πέθανε στην Πάτρα, επιδιώκοντας με την κοινωνική και ποιητική του ζωή την υπέρβαση κάθε προσωπείου. Μοναχικός, παρά τη σχέση ζωής με τη σύντροφό του και τους ακλόνητους φίλους που στάθηκαν στο πλευρό του, απλός μα ασυμβίβαστος, εξέφρασε με την ποίησή του τον μόχθο του ανθρώπου απέναντι στο Tέρας του κράτους που ο ίδιος δημιούργησε. Η ιδανική πόλη είναι γιʼ αυτόν μια πόλη «αγέννητη» με «σάλπιγγες να ηχούν το τέλος του πολέμου». Μια τέτοια πόλη, όμως, δεν υφίσταται στο παρόν, αφού ο πλανήτης τυλίγεται με ένα «γκρι φόντο». Παρά τις πληγές και τη μοχθηρία του κόσμου που σήκωσε στις πλάτες του, ο ποιητής δεν είναι απαισιόδοξος. Αγκαλιάζει το σύμπαν γύρω του «φτιάχνοντας κύκλους» ζωής κι ευελπιστώντας για το «σπόρο» που θα μείνει πίσω για τις επόμενες γενεές. Αγκαλιάζοντας τα «παιδιά-ποιητές» του μέλλοντος και τους κατατρεγμένους, η ποίηση του Αντώνη Στασινόπουλου κυοφορεί το βρέφος μιας ουτοπικής αλλαγής. Το επίμετρο έγινε από τη Χρύσα Παπαδημητρίου

Continue reading “Αντώνης Στασινόπουλος, Έξι ποιήματα”

Memoria Viva: Η ζωντανή μνήμη της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία

Το ντοκιμαντέρ Memoria Viva μαζί με τους ελληνικούς υπότιτλους βρίσκεται πλέον ελεύθερο στο κανάλι μας στο Youtube προκειμένου να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον/α θέλει.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Επί τα Πρόσω για τον υποτιτλισμό και τη διάθεση του ντοκιμαντέρ μπορεί να βρεθεί εδώ

Με φωνές και γροθιές υψωμένες…

Είναι πρωί, λίγες ώρες μετά το ξημέρωμα.
Εκείνη, με έντονη νευρικότητα,
πίνει καφέ πλάι στο σκονισμένο παράθυρο.
Ανοίγει το ημερολόγιο με τις κίτρινες σελίδες.

Continue reading “Με φωνές και γροθιές υψωμένες…”