Αύγουστος 2 . . 3 (ένα χρονογράφημα επιστημονικής φαντασίας;;;)

Μια φανταστική (;) ιστορία καταγραφής της μετατροπής μιας χώρας και του φυσικού της περιβάλλοντος σε τουριστικά θέρετρα για λίγους και σε “πράσινες” μπαταρίες ηλεκτρικής ενέργειας.

Τα χαράματα μιας πρωτομηνιάς του Αυγούστου, οι κάτοικοι της Αθήνας, αφού “αγιαστούν” από το ιερατείο της μητρόπολης Πειραιά, ξεχύνονται στον Σαρωνικό, πάνω σε σχεδίες από άδεια μπιτόνια βενζίνης, λάστιχα αυτοκινήτων και πλαστικά μπουκάλια. Πάνω σε κατάρτια από μπετόβεργες φουσκώνουν πανιά από ξεθωριασμένες πετσέτες θαλάσσης. Κουπιά από σκούπες, φαράσια και χέρια υποβοηθούν τους αδύναμους ανεμιστήρες μπαταρίας που παριστάνουν τις προπέλες.

Το ελληνικό κράτος δίνει την ευκαιρία στους νόμιμους και υγιείς “ημεδαπούς” παραθεριστές να διαγωνιστούν σε έναν ιστιοπλοϊκό αγώνα με έπαθλο μια θέση στις “Ελεήμονες Μαρίνες Αναψυχής” κάποιας ακτής του Αιγαίου.

Κατά την διάρκεια του αγώνα, τα σκάφη των “λαθροτουριστών” βυθίζονται από drones του λιμενικού και όσοι φτάνουν καθυστερημένα στον προορισμό τους υφίστανται βίαια push-backs από τους σεκιουριτάδες πεντάστερων ξενοδοχείων.

Πάνω σε μια από τις σχεδίες είναι αναγκασμένοι να συνυπάρχουν ο Κρόνος, η Ιφιγένεια, ο Οδυσσέας, η Αντιγόνη και ο Ιάσονας…

Καλή άνάγνωση και καλή λευτεριά !!!

ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ

Ο ουρανός πάνω από το χωριό ήταν σκεπασμένος από ένα μαύρο σύννεφο καπνού και στάχτης, ίδιο χρώμα με εκείνο το χαλί που σκέπαζε τους δρόμους και τα χωράφια για εκατοντάδες μέτρα τριγύρω. Ο θερινός ήλιος αχνοφαινόταν κόκκινος, αδύναμος, πνιγμένος στον μανδύα της καταστροφής. Μακριά από εκεί, η μέρα ήταν καλοκαιρινή, καθαρή και ήσυχη, γεμάτη χαρούμενα τιτιβίσματα, χρυσαφιά χρώματα και γαλήνια νωθρότητα. Ανάμεσα στα φλεγόμενα καλύβια, όμως, βασίλευαν το τρίξιμο της φωτιάς και οι κραυγές των λαβωμένων. Το κυνήγι είχε μόλις τελειώσει.

  Την είχαν οδηγήσει μπροστά στον υψηλό δικαστή άσχημα χτυπημένη, με τα ρούχα σχισμένα και ποτισμένα στο αίμα, κουρέλια και κρόσσια που κρέμονταν από το κορμί της. Ήταν λιγότερο όμορφη, λιγότερο τρομακτική απ’ όσο την ήθελαν οι ιστορίες. Ανάμεσα στους μηρούς της έρρεε το χρώμα της ατίμωσης, το πρόσωπό της ένα ψηφιδωτό από εκδορές και μελανιές. Έδειχνε καθ’ όλα ίδια με κάθε άλλη κοπέλα που θα μπορούσε κανείς να συναντήσει σε ένα μέρος σαν κι εκείνο, τίποτα ξεχωριστό δεν διαφαινόταν πάνω της. Κρύβοντας την απορία του πίσω από τη μεταλλική του προσωπίδα, ο λοχαγός την κοίταξε διερευνητικά. Δεν ήταν παρά μια γυναίκα, μια φυσιολογική, αδιάφορη γυναίκα. Οι φρουροί που την έσερναν από τα μπράτσα την πέταξαν σα πάνινη κούκλα στις οπλές του αλόγου του υψηλού δικαστή, που είχε χρεμετίσει περιφρονητικά, λες και επέκρινε την παρουσία της. Καθώς σερνόταν στη ματωμένη λάσπη πασχίζοντας να στηριχτεί σε τσακισμένους αγκώνες για να ανασηκωθεί, ήταν πραγματικά να απορεί κανείς… πώς είχαν τόσοι χωρικοί επιλέξει να θυσιάσουν τις ζωές τους για να προστατέψουν ένα τόσο αξιοθρήνητο σαρκίο; Πώς, ενώ γνώριζαν ότι αντιτίθονταν στο θέλημα του Ενός Θεού;

Continue reading “ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ”

ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΝΑ

1

«Αλήθεια, τώρα; Δεν ξέρεις τον Γκοντό;».

  «Ξέρω τον Γκοντό, ξέρω και τον Βλαντιμίρ και τον Εστραγκόν. Απλά δεν ήξερα ότι κυκλοφορούν στην πόλη».

  «Ποιους Βλαντιμίρ και Εστ…τι;! Ποιους;! Τι λες;».

  «Τίποτα… Όχι, δεν τον ξέρω τον Γκοντό. Εγώ δεν είμαι παρά ένα απλό, καθημερινό κατακάθι».

  «Μα γι’ αυτό ακριβώς, ένας λόγος παραπάνω να τον ξέρεις! Όλοι οι τύποι σαν και του λόγου σου αργά ή γρήγορα βρίσκονται στην ανάγκη του. Ο Γκοντό υπάρχει επειδή υπάρχουν άνθρωποι σαν κι εσάς».

  «Και τι ακριβώς είναι οι άνθρωποι σαν κι εμάς;».

  «Ξέρεις τώρα…».

  «Βοήθησέ με».

  «Αποτυχημένοι… απελπισμένοι… ναρκάκηδες…».

  «Αυτή την εικόνα έχεις για μένα;».

  «Αυτή την εικόνα έχει όλος ο κόσμος για σένα, Σκιάχτρο! Έχεις κοιταχτεί στον καθρέφτη πρόσφατα; Έχεις σκεφτεί ποια ήταν η τελευταία φορά που έφαγες κανονικό φαγητό; Και δεν εννοώ τα τσάμπα γεύματα που σου έδιναν στην εστία».

Continue reading “ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΝΑ”

Το σώμα

Ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας του Ελατηρίου με αφορμή την 8η Μαρτίου ως μέρα μνήμης των γυναικείων αγώνων για ισότητα και κοινωνική χειραφέτηση.

Στην φωτογραφία απεικονίζονται κάποιες από τις συμμετέχουσες στην μεγάλη απεργία των εργατριών τσαγιού στην Ινδία, το 2011, εναντίον των σκληρών συνθηκών εργασίας και με βασικό τους αίτημα την αύξηση των αποδοχών τους, την οποία πέτυχαν.

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά!!!

υγ: και φυσικά μην ξεχνάτε πως αν σας αρέσει μια ιστορία βοηθήστε την να ταξιδέψει πατώντας το ειδικό, μη πυρηνικό, κόμβιο της κοινοποίησης.

Το σώμα

1.

Η Λώρα, λίγες εβδομάδες νωρίτερα, δεν θυμόταν καν αν ήταν ποτέ κάτι άλλο πέρα από αυτό για το οποίο εκπαιδεύτηκε. Και η αλήθεια ήταν πως η εκπαίδευση της Λώρας κόστισε πολύ ακριβά στους δημιουργούς της. Οι κορυφαίοι εκπρόσωποι όλων των παλιών ιερατείων και οι πιο καλά καταρτισμένοι μηχανικοί μάρκετινγκ συνεργάστηκαν για να την εμπνευστούν. Η αφρόκρεμα των ψυχαναλυτών ανέκρινε χιλιάδες άντρες σκαλίζοντας τις πιο μύχιες φαντασιώσεις τους. Επιτελεία νευροχειρούργων, γενετικών μηχανικών και προγραμματιστές βιολογισμικών ξόδεψαν εκατοντάδες ώρες για να την υλοποιήσουν. Τέσσερις πολυεθνικοί οργανισμοί με αντικείμενο τα ερωτικά βοηθήματα και την συμβουλευτική γάμου αναγκάστηκαν να ξεχάσουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό και να συμπράξουν, επενδύοντας τα κεφάλαιά τους πάνω της. Δεκάδες κράτη ανέθεσαν στους καλύτερους δικηγόρους και ποινικολόγους της επικράτειάς τους την ρύθμιση της νομοθεσίας τους για να μπορέσει επιτέλους να βγει η Λώρα ανενόχλητη στις ελεύθερες αγορές τους. Η ίδια πάντως, δεν θυμάται να έδωσε ποτέ την συγκατάθεσή της στο φιλόδοξο πρόγραμμα. Η έμφυτη μνήμη της όμως ψεύδεται γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν είναι το ψέμα η μοναδική κατηγορία που της προσάπτουν οι κατασκευαστές της, αλλά και η αχαριστία. Η αχαριστία για την τιμή που της έκαναν να την επιλέξουν, έστω κι από ένα τυχαίο γεγονός, ως πρότυπο για το ριζοσπαστικό τους προϊόν. Ως το αρχέτυπο των χιλιάδων κλώνων που συνέβαλλαν στην μείωση των περιστατικών άσκησης έμφυλης βίας σε μη μεταλλαγμένες γυναίκες και στην αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών καταστημάτων αρρένων. Όσο για την “θυσία” της, για την οποία διαμαρτυρήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους τριάντα τριών πρωτευουσών του κόσμου… Ποια “θυσία”; Ποιος αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο δεν είχε θύματα; Ας μην είμαστε αφελείς. …η συνέχεια στον παρακάτω σύνδεσμο

αναδημοσίευση από toelatirio.wordpress.com

Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΑ Ο,ΤΙ ΜΟΥ ‘ΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ

Ήταν μια θερμή, άτονη μέρα, τότε που πέταξα ό,τι μου ‘χε απομείνει. Έφυγα δίχως να χαιρετίσω κανέναν, ούτε τους πιο αγαπημένους μου συντρόφους. Δεν ήμουν ποτέ καλός στα ψέματα και στις δικαιολογίες. Κι όσο για την αλήθεια, πώς θα μπορούσα να την προφέρω; Πώς μπορείς να πεις στους ανθρώπους με τους οποίους έχεις ματώσει πλάι-πλάι ότι δεν θέλεις άλλο, ότι απλώς βαρέθηκες πια;

  Δεν ήταν καμιά ιδιαίτερη μέρα, από αυτές που θα πίστευε κανείς πως παίρνονται οι ιδιαίτερες αποφάσεις. Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες, μόνο πιο μουντή, πιο βαριά, σα να μην ήθελε να κυλήσει. Ο αέρας ήταν πυκνός από τη ζέστη και απ’ τον ήχο των τζιτζικιών. Το τοπίο φαινόταν ξεπλυμένο, σαν πίνακας που έχει αφεθεί στον ήλιο για καιρό και τα χρώματα και οι γραμμές του έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν. Η ανάσα της ασφάλτου ξεχώριζε αχνά, καυτή και βαριεστημένη καθώς υψωνόταν, ορατή για λιγάκι, προτού σκορπίσει και χαθεί φορτώνοντας ολοένα το βάρος της ατμόσφαιρας. Οχήματα δεν τη διέσχιζαν ούτε πεζοί περπατούσαν παράλληλα στην πορεία της. Μονάχα δυο αδέσποτα σκυλιά έπιανε το μάτι μου, έτσι όπως έτρεχαν το ένα δίπλα στ’ άλλο παίζοντας, μα όταν με προσπέρασαν κι εκείνα και χάθηκαν στην πρώτη στροφή, απόμεινα τελείως μόνος – όπως το είχα επιλέξει. Γιατί οι ιδιαίτερες αποφάσεις παίρνονται συνηθισμένες μέρες και εκείνη η μέρα ήταν η πιο συνηθισμένη απ’ όλες. Τόσο συνηθισμένη που βαριόταν τον εαυτό της. Έφυγα.

Continue reading “Η ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΑ Ο,ΤΙ ΜΟΥ ‘ΧΕ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ”

Μηνυμα από το μέλλον

Κάποτε τραγουδούσαμε παρέα για τ’ αστέρια, θυμάσαι; Παλιά, σε καιρούς που τώρα μοιάζουν ξένοι, τότε που τα αστέρια ήταν απλώς “τα αστέρια”, πριν τα αγοράσουν και τα χτίσουν οι καταραμένες κατασκευαστικές. Καθόμασταν πλάι-πλάι στην άκρη εκείνης της ταράτσας, ανάμεσα σε ξεραμένες γλάστρες και σκουριασμένες αντένες και κοιτούσαμε ψηλά, γυρεύοντας λίγο ουρανό πίσω από όλο εκείνο το αφόρητο γκρίζο που κουκούλωνε την πόλη. Οι μέρες έδιναν και τότε μια αίσθηση βρωμιάς, λες και ο ίδιος ο καιρός μουτζούρωνε τα μούτρα του με κάπνα. Όμως οι νύχτες ακόμα ήταν πιο καθαρές, ή τουλάχιστον έτσι έμοιαζαν, και εμείς που ξέραμε καλά πού να κοιτάξουμε μπορούσαμε τότε να διακρίνουμε τα αστέρια. Καθόμασταν και τα χαζεύαμε, ακουμπισμένοι ώμο με ώμο, με τα πόδια μας κρεμασμένα στον ίλιγγο, τα αυτοκίνητα να πλέουν στην άσφαλτο από κάτω μας ανυποψίαστα, όμοια με θορυβώδεις πυγολαμπίδες, και αφήναμε το βλέμμα μας να πλανιέται στο μαύρο πίσω από το γκρίζο, στο μεγαλειώδες μαύρο της καθαρότητας. Κι εκεί θαυμάζαμε τα αστέρια που το κεντούσαν και τραγουδούσαμε για εκείνα. Ήταν ευτυχισμένες νύχτες τότε, θυμάσαι;

Continue reading “Μηνυμα από το μέλλον”

Αυτομόρφωση για την Ισπανική Επανάσταση | Ταινίες, Ντοκιμαντέρ, Βιβλία, Άρθρα, Μπροσούρες, Ποιήματα, Τραγούδια |

Η Ισπανική Επανάσταση που ξέσπασε τον Ιούλιο του 1936 και διήρκησε μέχρι τον Απρίλιο του 1939, υπήρξε αναμφίβολα μία από τις πιο εμβληματικές επαναστατικές στιγμές στην ιστορία την ανθρωπότητας και την πιο σημαντική στιγμή για τους αναρχικούς αγωνιστές, καθώς αποτελεί την σημαντικότερη ιστορική προσπάθεια των καταπιεσμένων να γκρεμίσουν τον σάπιο κόσμο του κράτους και του καπιταλισμού και να οικοδομήσουν στη θέση του μια κοινωνία ελευθερίας, δίχως εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Η σθεναρή αντίσταση στον Φράνκο, η δημιουργία των αντιφασιστικών πολιτοφυλακών, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, η κολεκτιβοποίηση των εργοστασίων και της γης, η κατάργηση του χρήματος και σε ορισμένες περιπτώσεις η βίωση του «ελευθεριακού κομμουνισμού», είναι μια πραγματικότητα που έζησε στην επαναστατημένη Ισπανία και σηματοδοτεί μια περίοδο βαθιών επαναστατικών αλλαγών και προσδοκιών.

Αυτή η ιστορική στιγμή έχει αποτελέσει για τους αναρχικούς και τις αναρχικές σημείο αναφοράς, πηγή άντλησης συμπερασμάτων, τρόπων οργάνωσης και μέσων αγώνα. Γι αυτό και αναζητάμε διαρκώς υλικό αυτομόρφωσης για αυτές τις στιγμές που αποτελούν για μας οδηγό και έμπνευση, αυτές που μας δίνουν δύναμη να προχωράμε. Παρακάτω παρατίθεται χρήσιμο υλικό αυτομόρφωσης που διατίθεται στα ελληνικά σε σχέση με αυτήν με σκοπό την διατήρηση της ιστορικής μνήμης και την υπενθύμιση της ιδέας ότι είναι δυνατό να ζήσουμε σε έναν άλλο κόσμο, πιο δίκαιο και ελεύθερο.

Ταινίες

  1. Γη και Ελευθερία (Land and Freedom), 1995 – Ken Loach, ίσως η κορυφαία ταινία που αναφέρεται στα γεγονότα του Ισπανικού Εμφυλίου. Μέσα από τη δράση του πρωταγωνιστή παρακολουθούμε την πορεία της επανάστασης και την καινούργια ζωή που οικοδομείται στην επαναστατημένη Ισπανία.
  2. Ελευθεριακές (Libertarias), 1996 – Vicente Aranda, τοποθετείται στη Βαρκελώνη, τον Ιούλιο του ’36. Η ταινία δίνει μια εξαιρετική εικόνα τόσο της πορείας όσο και του πνεύματος της επανάστασης και μιλάει από την πλευρά των αναρχικών και ειδικότερα των οργανώσεων της CNT, της FAI και των Mujeres Libres.
  3. Η Γλώσσα της Πεταλούδας (La Lengua de las Mariposas), 1996 – Jose Luis Cuerda,  ταινία που θίγει σε βάθος ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση και συνολικότερα την παιδεία, την σχέση του δασκάλου με τον μαθητή, την πολιτική, την επανάσταση, τις ηθικές αξίες που χαρακτηρίζουν έναν ελεύθερο άνθρωπο αλλά και την επίδραση του κοινωνικού περιβάλλοντος πάνω στη συμπεριφορά των νεαρών παιδιών.
  4. Τα 13 Τριαντάφυλλα (Las 13 Rosas), 2007 – Emilio Martinez Lazaro, αφορά τη σύλληψη 13 νεαρών αγωνιστριών που  ακολουθείται από έναν πραγματικό εφιάλτη που περιλαμβάνει φριχτά βασανιστήρια και εν τέλει το εκτελεστικό απόσπασμα.
  5. Η Κοιμώμενη Φωνή (LaVozDormida), 2011 – BenitoZambrano, παρουσιάζει την σκληρότητα με την οποία αντιμετωπίζονταν οι επαναστάτες κρατούμενοι στις φρανκικές φυλακές, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις με τις οποίες βρίσκονταν αντιμέτωποι οι αγωνιστές που συλλαμβάνονταν, την στάση της καθολικής εκκλησίας και του κλήρου αλλά και το δράμα του να γεννιέται ένα παιδί μέσα στις φυλακές, χωρίς να είναι σίγουρο αν θα γνωρίσει ποτέ τους γονείς του.

Ντοκιμαντέρ

  1. Ζώντας την Ουτοπία (Vivir la Utopia) – 1997, ντοκιμαντέρ που αφηγείται τα γεγονότα της επανάστασης αλλά και όσα προηγήθηκαν για να φτάσουμε στον εμφύλιο πόλεμο και στο επαναστατικό ξέσπασμα του ’36. Διαθέσιμο εδώ.
  2. Josep – 2020, animation που περιγράφει τη ζωή σε ένα από αυτά τα στρατόπεδα, με δύο άνδρες, οι οποίοι χωρισμένοι από τα συρματοπλέγματα, θα γίνουν φίλοι μεταξύ τους. Ο ένας είναι αστυνομικός, ο άλλος είναι ο Γιοσέπ Μπάρτολι, σχεδιαστής αλλά και μαχητής κατά του Φράνκο. Διαθέσιμο εδώ.
  3. Ζωντανή Μνήμη (MemoriaViva) – 2014, δημιουργήθηκε το 2014 από την αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση CNT και  υποτιτλίστηκε από τον Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρο Επί τα Πρόσω. Διαθέσιμο εδώ.
  4. Μέσα στην Επανάσταση (Inside the Revolution) – 1983, το πέμπτο μέρος μιας μίνι σειράς 6 επεισοδίων που δημιούργησε το BBC στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Η σειρά αυτή αποτελεί ίσως την πληρέστερη ιστορική καταγραφή των γεγονότων του Ισπανικού Εμφυλίου στην μεγάλη οθόνη.
  5. Οι Αδάμαστες (Indomables) – 2011, υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση» που πραγματοποιήθηκε το 2018 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, στην Πάτρα.Διαθέσιμο εδώ.
  6. Οι άνθρωποι που κύκλωσαν το Άλφα – 2010, ντοκιμαντέρ που συνοδεύει το ομώνυμο βιβλίο και καταγράφει κυρίως την ιστορία του ισπανικού ελευθεριακού κινήματος κατά τη διάρκεια της δικτατορίας 1939-1977.
  7. “Στη Μνήμη των ηττημένων (1922-1945)”, 3ο Μέρος-Ούτε Θεοί – Ούτε Αφέντες: Μια Ιστορία του Αναρχισμού [Ντοκιμαντέρ]. Διαθέσιμο εδώ.

Βιβλία

  1. Oι άνθρωποι που κύκλωσαν το άλφα, Κώστας Φλώρος, εκδόσεις 1704621. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87, Πάτρα) και διαδικτυακά εδώ.
  2. Οι γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση, Μ. Άκελσμπεργκ Τ. Καπλάν Λ. Ουίλιζ, αυτόνομη γυναικεία εκδοτική ομάδα. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87, Πάτρα)
  3. Η κολλεκτιβοποίηση στην Ιπανία, 1936-1939, εκδόσεις των ξένων, διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείου του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) και διαδικτυακά εδώ.
  4. Φραγκοσυκιές και σκοπιοί, Abel Paz, εκδόσεις Πανοπτικόν
  5. Ταξίδι στο Παρελθόν, Abel Paz, εκδόσεις Κουρσαλ. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  6. Μέσα στην ομίχλη, Αbel Paz, εκδόσεις Ναυτίλος. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  7. Μujeres Libres, Οι ελεύθερες Γυναίκες στην Ισπανία, Μ. Ackelsberg, εκδόσεις Ναυτίλος. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  8. FAI, η οργάνωση του ισπανικού αναρχικού κινήματος στα προεμφυλιακά χρόνια (1927-1936), Μ. Βοοkchin J.C.Casas, εκδόσεις Ευτοπία. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ιππου και στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  9. Έτοιμοι για Επανάσταση: Οι Επιτροπές Άμυνας της CNT στη Βαρκελώνη 1933-1938,  Agustin Guillamon, ασύμμετρη απειλή. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου στο Επί τα Πρόσω.
  10.  Οι Ισπανοί Αναρχικοί, Τα ηρωικά Χρόνια 1868-1936, Μ. Μπουκτσιν, εκδόσεις βιβλιοπέλαγος. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου και στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  11.  Η Ισπανική Επανάσταση του 1936, ένας κριτικός απολογισμός, Μ. Μπούκτσιν, ελεύθερος τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  12.  Η Έμμα Γκόλντμαν για την ισπανική επανάσταση, Ε. Γκολντμαν, εκδόσεις Άρδην.
  13. Το σύντομο καλοκαίρι της Αναρχίας, εκδόσεις Οδυσσέας.Διαθέσιμο εδώ.
  14.  Αναρχικές Κολλεκτίβες, Διαθέσιμο εδώ.
  15. Η Βαρκελώνη είναι δική μας. Διαθέσιμο εδώ.
  16. “Ντουρρούτι , η κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία (β’ μέρος 1933-1936)”, Αμπέλ Παζ , εκδ.Ελεύθερος Τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  17. Φόρος τιμής στην Καταλωνία, George Orwell, ελεύθερος τύπος. Διαθέσιμο εδώ. ή Πεθαίνοντας στην Καταλωνία, εκδόσεις Κάκτος. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα Πρόσω.
  18. Τα στρατηγικά λάθη των δημοκρατικών, Αβραάμ Γκιγέν, μετάφραση: Κώστας Παναγιωτίδης, εκδόσεις των συναδέλφων.
  19. ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΔΙΑΘΗΚΗ, KOESTLER ARTHUR, εκδόσεις Κάκτος
  20. Οι μάχες του Μάη του 1937 στην Επαναστατημένη Βαρκελώνη, Α. Σούχι, Άρδην.
  21. Η GPU στην Ισπανία, η σταλινική Αντεπανάσταση στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, Ολιβιέ-Λαντάου, Ελεύθερος Τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  22. Προσκύνημα στην Καταλονία, Τζόρτζ Όργουελ, Διεθνής Βιβλιοθήκη 1999. Διαθέσιμο εδώ.
  23. CNT-FAI και ο Ισπανικός Εμφύλιος, Ανατομία της Ισπανικής Επανάστασης, Ρ. Ρόκερ, Ελεύθερος Τύπος, 1996.
  24. Διδάγματα από την Ισπανική Επανάσταση, Β. Ριτσαρντς, ελεύθερος τύπος. Διαθέσιμο εδώ.
  25. Κολλεκτιβισμός και αυτοδιαχείριση στην Ισπανία, Αουγκουστίν Σουχύ. Διαθέσιμο εδώ.
  26. Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Ντουρρούτι, Π. Ντε Πάζ, δαίμων του τυπογραφείου 2010. Διαθέσιμο εδώ.
  27. Για ποιόν χτυπά η καμπάνα;, Ε. Χεμινγουέι, Γράμματα, 2009. Διαθέσιμο στη δανειστική βιβλιοθήκη του Επί τα πρόσω.
  28. Ένα ελευθεριακό πρόταγμα, Diego Abad de Santillan, εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες (Α’ και Β’ τόμος). Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου.
  29. Η Ισπανία σε κόκκινο και μαύρο (Α’ και Β’ τόμος), καινά δαιμόνια. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  30. ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ, MINTZ FRANK, καινά δαιμόνια. Διαθέσιμο στο κινηματικό βιβλιοπωλείο του δυσήνιου ίππου, στο Επί τα Πρόσω.
  31. ΙΣΠΑΝΙΑ 1936 Ο ΝΤΟΥΡΟΥΤΤΙ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, εναλλακτικές εκδόσεις Νότιος Άνεμος, 1996
  32. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΣΠΑΝΙΚΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (ΔΙΤΟΜΟ), HUGH THOMAS

Άρθρα

  1. Teresa Claramunt: Η «Louise Michel» της Ισπανίας, Μετάφραση από τη σελίδα της Αναρχικής Ομοσπονδίας του Ροζάριο (Αργεντινή). Διαθέσιμο εδώ.
  2. Στη μνημη της αναρχικης Amparo Poch y Gascón, άρθρο για τα 53 χρόνια από το θάνατό της. Διαθέσιμο εδώ.
  3. “Η προπαγάνδα δεν αρκεί” του Diego Abad De Santillan, άρθρο του Diego Abad De Santillan που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα La Protesta το 1929. Περιλαμβάνεται στον Α’ τόμο (Το κοινωνικό και οικονομικό ζήτημα) του βιβλίου “Ένα ελευθεριακό πρόταγμα. Ιστορία, Εξέλιξη και Πράξη”, εκδόσεις “Στάσει Εκπίπτοντες”. Το άρθρο περιέχει ακόμα ένα κεφάλαιο με τίτλο Άμεση οικοδομητική δράση. Διαθέσιμο εδώ.
  4. Federica Montseny (12 Φεβρουαρίου 1905 – 14 Ιανουαρίου 1994) : Μια ζωή αφιερωμένη στο αναρχικό κίνημα, άρθρο για τη ζωή της. Διαθέσιμο εδώ.
  5. Η αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης, απόσπασμα του Γκαστόν Λεβάλ που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Αναρχικές Κολεκτίβες καθώς και  τη μετάφραση της μπροσούρας που κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από ελευθεριακούς εργαζόμενους στην Υγεία από την Αυστραλία σχετικά με την αυτοοργάνωση του συστήματος υγείας κατά την διάρκεια της Ισπανικής επανάστασης. Διαθέσιμο εδώ.
  6. Ομοσπονδία Ελευθεριακής Νεολαίας της Ιβηρικής[FIJL] – Δήλωση αρχών, απόσπασμα που ακολουθεί προέρχεται από τον δεύτερο τόμο του βιβλίου του Jose Peirats «H CNT στην Ισπανική Επανάσταση»(κεφάλαιο τέταρτο:«Το θαύμα της βιομηχανίας πολέμου»). Διαθέσιμο εδώ.
  7. Ιστορικό σημείωμα για τη συμμετοχή Μαύρων Αμερικανών στην Ισπανική Επανάσταση. Διαθέσιμο εδώ.
  8. Mπουεναβεντούρα Ντουρρούτι (14/7/1896 – 20/11/1936), δημοσιεύθηκε στην αναρχική εφημερίδα Διαδρομή Ελευθερίας, φ.40, Ιούνιος 2005. Διαθέσιμο εδώ.
  9. Η αναρχική αντίσταση στο Φράνκο: Francesc Sabaté Llopart (El Quico), άρθρο διαθέσιμο εδώ.
  10.  Η συνομοσπονδιακή θεώρηση του ελευθεριακού κομμουνισμού, Προσχέδιο οργάνωσης της ελευθεριακής κομμουνιστικής κοινωνίας, όπως καταγράφηκε δύο μήνες πριν την ισπανική επανάσταση, στο έκτακτο συνέδριο της CNT (Σαραγόσα, Μάης 1936). Διαθέσιμο εδώ.
  11.  «Ο αναρχοφεμινισμός στην Ισπανία: οι αναρχικές προτάσεις των Mujeres Libres για την ισότητα των δυο φύλων», Laura Sanchez Blanco, Μετάφραση- Απόδοση από τα ισπανικά στα ελληνικά: mel4vel,διαθέσιμο εδώ.
  12.  Mujeres Libres (Ελεύθερες Γυναίκες), 1936 – 1939. Μια φεμινιστική ανάγνωση, Ελένα Ανδρές Γράνελ, μετάφραση: Δ. Μαρκόπουλος. Διαθέσιμο εδώ.
  13.  Διδάγματα από τις Ελεύθερες Γυναίκες της Ισπανίας – Μια συνέντευξη της Martha Eckelsberg, Μετάφραση risinggalaxy. Διαθέσιμο εδώ.
  14. Η προέλευση των “Φίλων του Ντουρρούτι”, agitprop. Διαθέσιμο εδώ.
  15. Για την αποκατάσταση της αλήθειας, agitprop. Διαθέσιμο εδώ.
  16. Επαναστατικό Πρόγραμμα της ομάδας “Οι Φίλοι του Ντουρρούτι”, agitprop. Διαθέσιμο εδώ.
  17. Τα ιστορικά αρχεία των CNT/FAI στο Διεθνές Ινστιτούτο Κοινωνικής Ιστορίας του Άμστερνταμ, El Pais. Διαθέσιμο εδώ.
  18. Μαριάνετ: Τσιγγάνος, αναρχικός και γενικός γραμματέας της CNT, Manuel Martínez. Διαθέσιμο εδώ.
  19. Η Αναρχική Κομμουνιστική Πολιτική Οικονομία και η Ισπανική Επανάσταση, Percy Hill. Διαθέσιμο εδώ.

Κόμικ

  1. Η καρδιά του ονείρου, Ruben Uceda, μετάφραση Κώστας Φλώρος εκδόσεις 1704621

Μπροσούρες

  1. Juan Guarcia Oliver, μεταφράστηκε σε ελεύθερη απόδοση από τα Ισπανικά. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο «Correspondencia entre Abel Paz y García Oliver» (του Agustín Guillamón, εκδόσεις Descontrol, Βαρκελώνη 2014). Τυπώθηκε από τις εκδόσεις Δυσήνιος Τύπος και διατίθεται στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω, καθώς και διαδικτυακά εδώ.
  2. «Mujeres Libres-Ελεύθερες γυναίκες, οι αναρχικές στην ισπανική επανάσταση του 1936»,  μπροσούρα από τον Θερσίτη (2007). Διαθέσιμο εδώ.
  3. Συλλογική έκδοση: «Ελεύθερες Γυναίκες», πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία-Θεσσαλονίκη, διαθέσιμο εδώ ή σε έντυπη μορφή στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87).

Ποίηση

  1. Ένα ποίημα της Lucía Sánchez Saornil
  2. 5 ποιήματα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα

Τραγούδια

  1. A Las Barricadas
  2.  Hijos del pueblo
  3. ¡Ay Carmela!
  4. Viva la FAI
  5. Si me quieres escribir
  6. The Internationale
  7. Spaniens Himmel

Παίζουν ακόμα rock’n’roll

Η γριά ξύπνησε από τις φωνές.

  Ανασηκώθηκε βρίζοντας τα κόκκαλά της, που διαμαρτύρονταν με ηχηρά τριξίματα. Μα τι φασαρία ήταν αυτή, που κατάφερνε να σκαρφαλώνει ως το διαμέρισμά της και να εισβάλλει μέσα από τα κλειστά παράθυρα; Σήκωσε τα στόρια και κοίταξε στον δρόμο. Διαδήλωση, πλήθος κόσμου που περνούσε σα ποτάμι κάτω από το περβάζι της χτυπώντας τα χέρια ρυθμικά, φωνάζοντας συνθήματα. Έξυσε το κεφάλι προσπαθώντας να θυμηθεί. Τι μέρα ήταν άραγε; Μα φυσικά! Πώς το είχε ξεχάσει; Ήταν εκείνη η μέρα! Εκείνη η μέρα…

  Σύρθηκε μέχρι το μπάνιο και έριξε παγωμένο νερό στο πρόσωπό της ώσπου να συνέλθει από το μούδιασμα του ύπνου. Ξέπλυνε το στόμα της και επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο να ντυθεί. Η φασαρία ολοένα δυνάμωνε. Δίπλωσε τη νυχτικιά της κάτω από το μαξιλάρι και φόρεσε τα παλιά, τριμμένα ρούχα που κρατούσε για το σπίτι. Κάθισε πίσω στο κρεβάτι και έτριψε τα πόδια της –τα έτριψε μέχρι να νιώσει τους πόνους να υποχωρούν ύπουλα– όσο άκουγε τις φωνές και τα παλαμάκια από τον δρόμο. Έπειτα κατευθύνθηκε στην κουζίνα να ετοιμάσει το πρωινό της.

Continue reading “Παίζουν ακόμα rock’n’roll”

One single dollar babe

Μετά την αυγουστιάτικη περιπλάνησή του σε νησιά και θάλασσες μαζί με το περιοδικό HUMBA, σήμερα ήρθε η κατάλληλη στιγμή για το “Γελαστό Σύννεφο”να επιστρέψει στην αγκαλιά του Ελατηρίου.

Μια αλλιώτικη, τρυφερή ιστορία για την κυριολεκτική αλλά και την μεταφορική πυγμαχία που αφορά τις γροθιές που δεχόμαστε καθημερινά στο στομάχι από τα άγχη και τις ανεκπλήρωτες ευχές μας.Μαζί με την Γιούπι, την ηρωίδα του, θα ρίξουμε γροθιές ενάντια στην κοινωνική αποξένωση και στους φόβους που φρενάρουν τις ζωές μας.

Continue reading “One single dollar babe”

Ο Μαύρος Κάιν

Το διήγημα που αναδημοσιεύουμε σήμερα προέρχεται από το συντροφικό εγχείρημα Το ελατήριο (blog).

Το ελατήριο είναι ένας ζωντανός, γράφων οργανισμός. Ένα έλασμα που γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στην καταπράσινη Κυψέλη και κατοικεί ακόμα στο κέντρο της πόλης. Στο πλαίσιο της “δια βίου εκπαίδευσής” του, έχει ασκήσει δεκάδες επαγγέλματα δίχως να “προκόψει ποτέ”, με την στενόμυαλη οικονομική έννοια του όρου. Χάριν ευκολίας και για την αποφυγή φορολογικών μπερδεμάτων με τους υπόλοιπους υπηκόους, του δώθηκε κάποτε κι ένα κανονικό όνομα.

Continue reading “Ο Μαύρος Κάιν”