Ερείπια (Ruins) – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης

To ντοκιμαντέρ RUINS εξιστορεί τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα. Η εξιστόρηση της δίωξης των οροθετικών γυναικών, οι οποίες προσήχθησαν από την Ελληνική Αστυνομία, υπέστησαν εξαναγκαστικούς ελέγχους για ΗΙV, προφυλακίστηκαν για κακούργημα, και τελικά διαπομπεύτηκαν, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Ένα παρεξηγημένο σύμβολο: Ο Μάικλ Μούρκοκ και η ιστορία του “χαόσημου”

Εάν οι από-τα-πάνω θεωρούν πως με τη χρήση ενός όπλου μπορούν να λύσουν το πρόβλημά τους, δεν βρίσκω κανέναν λόγο που οι από-τα-κάτω δεν θα έπρεπε να θεωρούν ακριβώς το ίδιο.

Continue reading “Ένα παρεξηγημένο σύμβολο: Ο Μάικλ Μούρκοκ και η ιστορία του “χαόσημου””

Rationalistas, «Πίσω τα πάντα»: Το ραπ που χρειαζόμαστε

Αναδημοσίευση από TetartoPress

Χρόνια ακούμε ραπ, με αυτό μεγαλώσαμε. Κάποια στιγμή πήγε να μας κουράσει η επικρατούσα περιστροφή του γύρω από την φούντα, την εσωστρέφεια και τη μιζέρια, κάποια στιγμή μεγαλώνοντας νιώσαμε πως έχει πιο πολλά να πει από αυτό.

Continue reading “Rationalistas, «Πίσω τα πάντα»: Το ραπ που χρειαζόμαστε”

Τραγούδι Μήνυμα Αντίστασης vol.1- Μάη μ΄ Μάη μ΄- Πάνος Τζαβέλλας

«Το “Τραγούδι Μήνυμα Αντίστασης” είναι ένα συλλογικό, αυτοδιαχειριζόμενο εγχείρημα. Είμαστε επαγγελματίες μουσικοί, ηχολήπτες και τεχνικοί εικόνας, που μοιραζόμαστε κοινά καλλιτεχνικά οράματα, παίζουμε μαζί, κινούμαστε στους ίδιους εργασιακούς χώρους, συναντιόμαστε στους δρόμους του αγώνα και στηρίζουμε τις δράσεις των σωματείων μας, έχουμε τις ίδιες αγωνίες για όσα συμβαίνουν κι όσα έρχονται. Αποφασίσαμε ότι για εμάς έχει σημασία να απευθύνονται τούτες τις ώρες στην κοινωνία μηνύματα Αντίστασης με κάθε τρόπο, τόσο για την ουσία του ίδιου του προτάγματος, όσο και για την εκπλήρωση της δικής μας ανάγκης να μη σιωπούμε. Εμείς, οι επαγγελματίες μουσικοί, ηχολήπτες και τεχνικοί εικόνας, που μοιραζόμαστε κοινά καλλιτεχνικά οράματα, παίζουμε μαζί και κινούμαστε στους ίδιους εργασιακούς χώρους, διαλέγουμε αυτή τη μέρα και απαντάμε σε αυτήν την επέτειο της ντροπής, με το αντάμωμα και τη χαρά που μας δίνει η τέχνη μας».

Continue reading “Τραγούδι Μήνυμα Αντίστασης vol.1- Μάη μ΄ Μάη μ΄- Πάνος Τζαβέλλας”

Η ψυχή μας να σας ρίξει από τα βάθρα της εξουσίας

Φώτο από το γκράφιτι που έγινε στις σκάλες Πατρέως ενάντια στην κρατική καταστολή των ζωών και των γειτονιών μας

Δεν αρκούν οι ασπίδες σας

για να κόψουν

την ορμή μας.

Continue reading “Η ψυχή μας να σας ρίξει από τα βάθρα της εξουσίας”

Για το δικό μας φως..

Ξέρω πως δεν θα δω αστέρια αύριο.

Ξέρω πως ίσως ξεχάσω την όψη τους μέχρι να φτάσει η ώρα να τα δω.

Ίσως ξεχάσεις κι εσύ.

Πρέπει πρώτα να σκορπίσουν τα σύννεφα.

Μην σε ξεγελούν τα φώτα της πόλης που αντανακλούν στο σκούρο γκρι πέπλο.

Continue reading “Για το δικό μας φως..”

Nτοκιμαντερ για τις γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση: “Οι αδάμαστες”(“Indomables”)

Μια παραγωγή της κινηματογραφικής κολεκτίβας Zerikusia και της CGT. Τον Δεκέμβρη του 2018 υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία (Πάτρα) το ντοκιμαντερ «Οι αδάμαστες», στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση».

Continue reading “Nτοκιμαντερ για τις γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση: “Οι αδάμαστες”(“Indomables”)”

Ο Μαύρος Κάιν

Το διήγημα που αναδημοσιεύουμε σήμερα προέρχεται από το συντροφικό εγχείρημα Το ελατήριο (blog).

Το ελατήριο είναι ένας ζωντανός, γράφων οργανισμός. Ένα έλασμα που γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στην καταπράσινη Κυψέλη και κατοικεί ακόμα στο κέντρο της πόλης. Στο πλαίσιο της “δια βίου εκπαίδευσής” του, έχει ασκήσει δεκάδες επαγγέλματα δίχως να “προκόψει ποτέ”, με την στενόμυαλη οικονομική έννοια του όρου. Χάριν ευκολίας και για την αποφυγή φορολογικών μπερδεμάτων με τους υπόλοιπους υπηκόους, του δώθηκε κάποτε κι ένα κανονικό όνομα.

Με αφορμή την Σαρακοστή των Άγιων Πατέρων, και με την συνέπεια που μας διακρίνει ενάντια στο τριαδικό ιδανικό της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας, δημοσιεύουμε (εγώ και οι πολλαπλές πτυχές μου,δηλαδή) ένα διήγημα από το Ελατήριο που στην πρωταρχική του μορφή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό HUMBA στο πλαίσιο του αφιερώματος “Black lives matter-Say her name-I can’t breathe”.

Μια ιστορία για τον ρατσισμό, την θρησκευτική μισαλλοδοξία, την πατριαρχία και την κοινωνική καταστολή αφού η ατμόσφαιρα γύρω μας γίνεται ολοένα και πιο αποπνικτική.

Μια αφήγηση για τον Μαύρο Κάιν. Έναν “βιβλικό” ήρωα που αλλάζει χρώμα, φύλο και τρόπους αγώνα διασχίζοντας τους αιώνες κόντρα στον Θεό που θέλει να του επιβληθεί.

Όπως λέει κι ο-η ίδιος-α,ευλαβικά:

Κάποτε υπήρξα ο Ναβάχο σαμάνος που τώρα είναι αλκοολικός καθαριστής τζαμιών στον 69ο όροφο ενός ουρανοξύστη στο Σαν Φρανσίσκο. Οι παλιοί του φίλοι, τα τσακάλια στις βουνοκορφές, είναι πλέον οικόσιτοι ντελάληδες που ουρλιάζουν πάνω σε τσιμεντένιες ταράτσες ασυνάρτητες, κατακίτρινες ειδήσεις με βαρύγδουπους τίτλους, τρυπώντας τα αυτιά του λησμονημένου Ινδιάνου με βίτσια διασημοτήτων.

Ακόμα πιο πριν ήμουν μια στήλη άλατος. Το απομεινάρι σκόνης απ’ το στήθος της ανυπάκουης Σάρας που σνίφαραν οι ιεραπόστολοι αρχάγγελοι Σου ψέλνοντας «αλληλούια» καταμεσής του αφρικάνικου αέρα, πάνω από σκελετωμένα βρέφη.

Δεν είμαι η Εύα ούτε ο Αδάμ, Κύριε. Είμαι το δαγκωμένο μήλο που θέλει να σφηνώσει στον λαιμό Σου!

Καλή ανάγνωση και καλή λευτεριά.

Υγ1: Θα το λέμε και θα το ξαναλέμε πως οι ιστορίες φτιάχνονται για να ταξιδεύουν και να συναντούν την φαντασία των αναγνωστών. Για αυτό τον λόγο, αν σας αρέσει η συγκεκριμένη ιστορία, μην διστάσετε να πατήσετε το κουμπί της κοινοποίησης παρακάτω και να συνδράμετε σε αυτό το ταξίδι. Αν θέλετε ανεξάρτητους δημιουργούς, βάλτε κι εσείς το χεράκι σας και διαδώστε το έργο τους αν το θεωρείτε αξιόλογο.

Υγ2:Αν είστε από αυτούς τους ισαποστάκηδες που μπροστά σε ό,τι ζούμε το μόνο που έχετε να πείτε είναι πως “καταδικάζετε την βία από όπου και αν προέρχεται”, δεν θεωρώ πως έχετε επισκεφτεί ένα ιστολόγιο της αρεσκείας σας. Πατώντας το βελάκι πάνω και αριστερά μπορείτε να επιστρέψετε από εκεί από όπου ήρθατε.

Ursula K. Le Guin: Το κύμα μέσα στο μυαλό

Ένα κύμα μέσα στο μυαλό, το ονομάζει [η Βιρτζίνια Γουλφ], και λέει ότι μια εικόνα ή μια συγκίνηση μπορεί να το δημιουργήσει – όπως μια πέτρα που πέφτει σε στάσιμα νερά, και οι κύκλοι βγαίνουν από το σιωπηλό κέντρο, σε τέλειο ρυθμό, και το μυαλό ακολουθεί αυτούς τους κύκλους, προς τα έξω και όλο προς τα έξω, ώσπου να μετατραπούν σε λέξεις … όμως η δικιά της εικόνα είναι πιο μεγαλόπρεπη: το κύμα της είναι θαλασσινό κύμα, που ταξιδεύει απαλό και σιωπηλό για χίλια μίλια στον ωκεανό ώσπου χτυπάει την ακτή, και σκάει, σπάει και υψώνεται σ’ έναν αφρό λέξεων. Όμως το κύμα, η ρυθμική παρόρμηση, είναι πριν απ’ τις λέξεις, «δεν έχει σχέση με λέξεις». Έτσι η δουλειά του συγγραφέα είναι να αναγνωρίσει το κύμα, τη σιωπηλή φουσκοθαλασσιά, πολύ έξω στη θάλασσα, πολύ έξω στον ωκεανό του μυαλού, και να το ακολουθήσει ως την ακτή, όπου μπορεί να μετατραπεί ή να το μετατρέψουν σε λέξεις, όπου μπορεί να ξεφορτώσει την ιστορία του, να ξεβράσει τις εικόνες του, να σκορπίσει τα μυστικά του. Και να γυρίσει πίσω στον ωκεανό της ιστορίας.

Continue reading “Ursula K. Le Guin: Το κύμα μέσα στο μυαλό”

Louise Michel – La Rebelle

Το La Rebelle αποτελεί τη βιογραφική ταινία της Λουίζ Μισέλ, γυναίκας επαναστάτριας που συμμετείχε στην Παρισινή Κομμούνα. Βγήκε το 2009 και αναφέρεται στη ζωή της Λουίζ από τη στιγμή της καταδίκης της και της εξορίας της στην Ωκεανία ως την επιστροφή της στη διδασκαλία όταν έγινε η γενική αμνηστία. Επικεντρώνεται στη σχέση που αναπτύσσει με τους συντρόφους της στη διάρκεια του εγκλεισμού της και στη σχέση με τους ιθαγενείς και τη συμμετοχή της στην αντίστασή τους στην αποικιακή Γαλλία.

Η μετάφραση και ο υποτιτλισμός έγινε από την Κατάληψη Σινιάλο τον Μάη του 2014, όπου και προβλήθηκε στο πλαίσιο των γενεθλίων για τα 4 χρόνια της κατάληψης.