Κυκλοφόρησε το τεύχος #12 της εφημερίδας Ζερμινάλ

Κυκλοφορεί από 25/11 το νέο 12ο τεύχος της εφημερίδας Ζερμινάλ με πλούσια ύλη.

Λες: Πολύ καιρό αγωνίστηκες. Δεν μπορείς άλλο πια ν’ αγωνιστείς. Άκου λοιπόν: Είτε φταις είτε όχι: Σαν δε μπορείς άλλο να παλέψεις, θα πεθάνεις. Λες: Πολύ καιρό ήλπιζες. Δεν μπορείς άλλο πια να ελπίζεις. Ήλπιζες τi; Πως ο αγώνας θα ‘ναι εύκολος; Δεν είν’ έτσι. Η θέση μας είναι χειρότερη απ’ όσο νόμιζες. Είναι τέτοια που: Αν δεν καταφέρουμε το αδύνατο Δεν έχουμε ελπίδα.Αν δεν κάνουμε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας ζητήσει Θα χαθούμε. Οι εχθροί μας περιμένουν να κουραστούμε.

Όταν ο αγώνας είναι στην πιο σκληρή καμπή του.

Οι αγωνιστές έχουν την πιο μεγάλη κούραση.

Οι κουρασμένοι, χάνουν τη μάχη.

Μπ. Μπρέχτ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Η Ursula Le Guin και η λογοτεχνία της κατανόησης σελ.3

Η Δημόσια Υγεία στο απόσπασμα σελ.4

Λίγα λόγια με αφορμή την «Κιβωτό του κόσμου» σελ.4

SS μπάτσοι βιαστές- SS NΔ παιδεραστές σελ.5

Αγώνες φάροι κόντρα στο σκοταδισμό της εξουσίας σελ.5

ΕΝΑ (ΑΚΟΜΑ) ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΜΟΥΝΤΙΑΛ σελ.8

ΙΣΤΟΡΙΚΑ

150 χρόνια από την Αναρχική Διεθνή στο Saint-Imier σελ.6

Καπετάν Ανέστης (30 Νοέμβρη 1917 – 6 Οκτώβρη 1993) σελ.7

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ

Αναρχικοί και Εργατικό Κίνημα (εκδ. δυσήνιος τύπος) σελ.8

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το μπλε δελτίο. Οι «πολεμικώς ανάξιοι» στη Βέρμαχτ. Αντιστασιακοί αντιφασίστες στις τάξεις του κατακτητή 1942 – 1945 σελ.2

Κυκλοφόρησε το τεύχος #11 της εφημερίδας Ζερμινάλ

Κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες το 11ο τεύχος της εφημερίδας Ζερμινάλ με ύλη:
• για την εκκένωση της Κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου
• για τη δίκη των βασανιστών του Βασίλη Μάγγου
• για τη Μάχη της Μνήμης ενάντια στη Λήθη της σύγχρονης «Ιεράς Εξέτασης της Ιστορίας», με αφορμή την καφκική δίωξη και ομηρία από το ιταλικό Κράτος του κομμουνιστή ιστορικού ερευνητή Πάολο Περσικέτι
• για τη βιομηχανία τουρισμού
• για το διαρκές παραμύθι της «εξόδου από τα μνημόνια» και το νέο γύρο της επίθεσης του κεφαλαίου που έρχεται
• για την πανεπιστημιακή αστυνομία
• για τον αγώνα των απεργών εργατών στην «Μαλαματίνα»
• για τις επιθέσεις αριστερών κυβερνήσεων στα ιθαγενικά κινήματα Χιλής και Κολομβίας
• για την ποιητική συλλογή «λέξεις που γεννήθηκαν στον δρόμο»
• για το «μεγάλο φαγοπότι» και τον «ελεύθερο» ανταγωνισμό στην αγορά της ενέργειας
• για την τέχνη του Drag, συνέντευξη με την Drag Queen Lafert
• για τους αγώνες στην εκπαίδευση
• για τον αγώνα στα Άγραφα και τις διώξεις αγωνιστών

Η απολιτίκ λογοτεχνία είναι πολιτική επιλογή

Έπειτα από απουσία τριών ετών, φέτος από τις 26 ως τις 28 Μαΐου ο αυτοδιαχειριζόμενος χώρος Επί Τα Πρόσω πραγματοποιεί –για έκτη φορά στα εννέα χρόνια παρουσίας του στην πόλη της Πάτρας– το Φεστιβάλ Αναρχικού Βιβλίου. Επί τη ευκαιρία αυτού, λοιπόν, θεωρούμε πως αρμόζει να μιλήσουμε για τη σημασία του βιβλίου σε μια εποχή που δεν δείχνει να διαθέτει χώρο για αυτό, καθώς και για τη σημασία του πολιτικού χαρακτήρα της λογοτεχνίας σε ένα εκδοτικό κατεστημένο που προσπαθεί με κάθε τρόπο να την απογυμνώσει από αυτόν.

Continue reading “Η απολιτίκ λογοτεχνία είναι πολιτική επιλογή”

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ HIP HOP ΑΝΤΙΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ

Κάνω μια φιλότιμη προσπάθεια, προκειμένου να προσδιορίσω αυτό που λέμε ελεύθερη έκφραση. Ο συγκεκριμένος χαρακτηρισμός, αποκτά στην πραγματικότητα διαφορετική μορφή σε μια εξοντωτική καθημερινότητα η οποία λειτουργεί μέσω μηχανισμών καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Ανάλογα με την εποχή και με το τι αυτή θεωρεί επιτυχημένο και επικερδές, ανακυκλώνει τους δημιουργούς, αναπαράγει τα «είδωλα» και το lifestyle, καλουπώνεται σύμφωνα με τα καπιταλιστικά δεδομένα, επηρεάζει το εναλλακτικό κοινό και διαμορφώνεται βάσει του προκαθορισμένου βιομηχανοποιημένου προϊόντος. Συνεπώς, κατά πόσο λοιπόν η έκφραση μας, θεωρείται όντως ελεύθερη; Ακολουθώντας τη συγκεκριμένη πορεία και η hip hop κουλτούρα, ξεκίνησε ως μία μουσική από τα κάτω και εντέλει κατέληξε να είναι άλλη μια μορφή τυποποιημένης έκφρασης μέσω εμπορευματικών σχέσεων. Αγνοώντας το μέχρι τότε αντιρατσιστικό του στοιχείο, ακολούθησε μία στάση κάπως απολιτίκ, ακίνδυνη και καιροσκοπική, σε αρκετές περιπτώσεις σεξιστική και ομοφοβική, θέλοντας τον MC να διαχωρίζεται από τον ακροατή μέσω του διδακτισμού του και αναπαράγοντας ολοένα και περισσότερο το σταριλίκι και την αυτοπροβολή. Η μαχητικότητα που κατείχε στο παρελθόν, πήρε μια μορφή θεάματος και καθαρής εκμετάλλευσης από μαγαζάτορες που κέρδισαν χρήματα, προβάλλοντας με ασφαλή τρόπο τη ζωή στο δρόμο και αντλώντας υπεραξία από τα προσωπικά βιώματα άλλων. Από την άλλη, ο εκφραστής της συγκεκριμένης κουλτούρας που κρατούσε το μικρόφωνο, απέκτησε ένα πιο mainstream ύφος, με σκοπό να προσεγγίσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει το κοινό του. Οι ματσό συμπεριφορές, η ναρκοκουλτούρα, τα κανιβαλικά στιχάκια και οι ραπάδες που μας την είδανε dealers και μαχαιροβγάλτες, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα προτάγματα κινηματικών συγκροτημάτων. Για εμάς δεν είναι απλώς κάτι το ξένο ή κάτι που μας χαλά την αισθητική, αλλά είναι κάτι που στεκόμαστε ορθά απέναντι του. Γιατί το hip hop έχει βαθιές πολιτικές ρίζες και παίρνει έμπρακτα μέρος στον πόλεμο, διατηρώντας την ταξική του θέση. Γι’ αυτό και επιμένουμε τόσο, που κάποιος μπορεί και να μας χαρακτήριζε εμμονικούς.

Continue reading “ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ HIP HOP ΑΝΤΙΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ”

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ, ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Πέρασαν δυο χρόνια από τον Απρίλη 2020, όταν ο φασίστας δήμαρχος άρπαξε την ευκαιρία του lockdown και έκανε αυτό που δε μπορούσε υπό κανονικές συνθήκες: διέκοψε την παροχή της Κρύας Βρύσης από τα μισά και παραπάνω σπίτια κάνοντας το πρώτο βήμα προς την απομόνωσή της. Το δεύτερο και τελικό θα ήταν η ολοκληρωτική απομόνωσή της που επιχειρήθηκε τρεις φορές μέσα στο καλοκαίρι 2020 αλλά έμεινε στο επίπεδο του σχεδιασμού. Η δυναμική στάση των κατοίκων , η πραγματοποίηση 20 πολιτιστικών εκδηλώσεων μέσα σε ενάμιση μήνα και η μόνιμη παρουσία αλληλέγγυων δεν άφησαν κανένα περιθώριο αισιοδοξίας της απέναντι πλευράς για μια επιτυχημένη επιχείρηση. Παράλληλα με την ίδια δυναμική διώξαμε τον δήμαρχο τις δυο φορές που μπήκε στο χωριό το ίδιο καλοκαίρι με συνοδεία ένα λεφούσι αστυνομικών, κρατικών, ιδιωτικών (μπράβων), και δημοτικών σε μια προσπάθεια να φοβίσει και να κάνει επίδειξη κυριαρχίας. Πρόλαβε ωστόσο να κλειδώσει τα δύο κοινοτική κτήρια μέσα από τα οποία εκπορεύονταν όλη η πολιτιστική δραστηριότητά μας, δεμένη με τον αγώνα του νερού, αντιφασιστική και αντιρατσιστική, με πλήρη αυτονομία και αυτοδιαχείριση. Έκτοτε, παρά το γεγονός ότι μπαίνει ελεύθερα σε όλα τα χωριά που ανήκουν στον δήμο Βόλου, δεν τόλμησε να πατήσει το πόδι του στις Σταγιάτες.

Continue reading “Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ, ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ”

«ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙΜΕ ΤΑ ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ»

«Ήρθε η ώρα να πληρωνόμαστε για ότι δουλεύουμε. Την ίδια στιγμή που Cosco και Dport αυξάνουν τα κέρδη τους με τον δικό μας ιδρώτα και τους δικούς μας τραυματισμούς και επαγγελματικές ασθένειες, αρνούνται προκλητικά να αποτυπώσουν στους μισθούς μας και να αποδοθούν τα νυχτερινά, οι αργίες και τα σαββατοκύριακα πετώντας στους εργαζόμενους ένα ξεροκόμματο που βάφτισαν γενναία και μεγάλη αύξηση που δεν φτάνει ούτε για δυο καφέδες. Μήπως επειδή οι κύριοι δουλεύουν μόνο καθημερινές και τις αργίες είναι στο σπιτάκι τους, νομίζουν ότι κι εμείς κάνουμε το ίδιο;
Τα ψέματα έχουν τελειώσει προ πολλού και η οργή μας για τον εμπαιγμό της εργοδοσίας όλο αυτό το διάστημα έχει βαρέσει κόκκινα. Είμαστε αυτοί που όλο αυτό το διάστημα κάνουμε προσπάθειες να υπογραφεί ΣΣΕ που θα την ψηφίσουν όλοι οι εργαζόμενοι και θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές μας ανάγκες.»
από την ανακοίνωση του σωματίου της ΕΝΕΔΕΠ 15 Απριλίου 2022

Δευτέρα 25 Οκτώβρη: Είναι λίγο μετά τις 4 το απόγευμα. Η είδηση για τον φριχτό θάνατο του Δημήτρη Δαγκλή κάνει τον γύρο του λιμανιού, σημαίνοντας συναγερμό. Οι πάντες παγώνουν. Σταματούν τα πάντα κάθε εργασία στο λιμάνι και ειδοποιούν και τους εκτός βάρδιας, αλλά και τους δικούς τους, φίλους, συγγενείς, όσους μπορούν. Οι εργάτες συγκεντρώνονται στον Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων, μπροστά από τα κτίρια της εταιρείας, θρηνώντας τον νεκρό συνάδελφό τους, με την οργή και την αγανάκτηση να ξεχειλίζουν μιας και καταλαβαίνουν όλοι πως ο καθένας θα μπορούσε να είναι στη θέση του Δημήτρη με την ολοένα και μεγαλύτερη εντατικοποίηση της εργασίας την απουσία μέτρων προστασίας και τις απειλές της εργοδοσίας.

Continue reading “«ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΕΔΩ ΠΟΥ ΧΤΥΠΑΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙΜΕ ΤΑ ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ»”

Ένας χρόνος από το ξέσπασμα της κολομβιανής εξέγερσης

Την 28η Απριλίου του 2021 και εν μέσω μιας πανδημίας που μετρούσε ήδη 78.000 νεκρούς, ξέσπασε στην Κολομβία η μεγαλύτερη λαϊκή κινητοποίηση από τη δεκαετία του 1970. Στη Γενική Απεργία που εξελίχθηκε σε εκτεταμένη κοινωνική εξέγερση οδήγησε ένα σύνολο παραγόντων, οι βασικότεροι από τους οποίους ήταν οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που έχουν προκαλέσει οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η αρπαγή του φυσικού πλούτου της χώρας από τις πολυεθνικές, η κρατική τρομοκρατία που εκδηλωνόταν με δολοφονίες αγωνιστών και αγωνιστριών στις πόλεις και στην ύπαιθρο, η έξαρση της βίας μεταξύ ομάδων που εμπλέκονται στο εμπόριο ναρκωτικών, η μη τήρηση από την κυβέρνηση της συμφωνίας ειρήνης που υπογράφηκε το 2016 μεταξύ κράτους και FARC και η διαφθορά της κυβέρνησης του Ιβάν Ντούκε που επέλεξε να χαρίσει στις τράπεζες τα χρήματα που προορίζονταν για τη διαχείριση του covid.

Continue reading “Ένας χρόνος από το ξέσπασμα της κολομβιανής εξέγερσης”

Αναφορικά με τη δίωξη για το πολιτικό περίπτερο στην πλατεία Εξαρχείων

Την Δευτέρα 30 Μαΐου 2022 στις 9:00 π.μ. καλούμαι να εμφανισθώ στο Ε τριμελές πλημ/κειο Αθηνών στην πρώην σχολή Ευελπίδων κατηγορούμενος για την εγκατάσταση του πολιτικού περιπτέρου στην πλατεία Εξαρχείων τον Απρίλη του 2017. Μάρτυρας κατηγορίας ο πρώην Δήμαρχος Αθηνών Καμίνης και μοναδικό στοιχείο ένα δαχτυλικό μου αποτύπωμα (sic) που βρέθηκε σ’ αυτό.
Το πολιτικό περίπτερο τοποθετήθηκε από τη «συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων», στην πλατεία Εξαρχείων τον Απρίλιο του 2017, μετά από ένα χρόνο μεγάλης αγωνιστικής κινητοποίησης σε σχέση με ζητήματα που αφορούν τη γειτονιά, όπως το ναρκεμπόριο, οι σεξιστικές και αντικοινωνικές συμπεριφορές και η προσπάθεια γκετοποίησης της γειτονιάς από το κράτος. Σε μια εποχή όπου το «άβατο ανομίας», ο «πόλεμος συμμοριών μεταξύ αναρχικών και ναρκέμπορων για το μοίρασμα της πιάτσας» αποτελούσαν την προπαγανδιστική ρητορική για τα Εξάρχεια, από την τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η συνέλευση για την επανοικειοποίηση των Εξαρχείων επέλεξε να εδαφικοποιήσει τον αγώνα στην πλατεία, να δημιουργήσει ένα σταθερό σημείο που θα καταλαμβάνει χώρο, ενάντια στο ναρκεμπόριο μα και συνάμα ένα σημείο αντιπληροφόρησης, συνάντησης και συζήτησης με τους κατοίκους της γειτονιάς και άλλους αγωνιστές/τριες που δραστηριοποιούνται σε αυτή.

Continue reading “Αναφορικά με τη δίωξη για το πολιτικό περίπτερο στην πλατεία Εξαρχείων”

Η κούρσα εξοπλισμών σαν αντανάκλαση της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών

«Ο πόλεμος αποτελεί ένα σημείο καμπής στην παγκόσμια γεωπολιτική τάξη, στις μακροοικονομικές τάσεις και στις αγορές κεφαλαίου»
(Λάρι Φινκ, ιδρυτής της Black Rock)

Στις 7 Απριλίου του 2022 προσερχόμενος στη σύνοδο των υπουργών εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες ο Ουκρανός ΥΠΕΞ Ντμίτρο Κουλέμπα έκανε μια σαφέστατη δήλωση για το τι ζητάει το Κίεβο από τη Συμμαχία: «Η ατζέντα μου είναι πολύ απλή. Περιλαμβάνει μόνο τρία αντικείμενα: όπλα, όπλα και όπλα. Τα κράτη του NATO φυσικά έσπευσαν να υλοποιήσουν το χατίρι στο χαϊδεμένου τους παιδιού, προσφέροντας απλόχερα τεράστια πακέτα στρατιωτικής βοήθειας που περιλαμβάναν μεταξύ άλλων: το σλοβάκικο σύστημα αεράμυνας S-300, το πυραυλικό σύστημα Javelin, αντιαεροπορικά συστήματα Stringer, τακτικά μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα, τεθωρακισμένα Stormer, καλάσνικοφ, αντιαρματικά, πυρομαχικά κλπ. Ήταν, μάλιστα, τέτοιος ο όγκος της στρατιωτικής ενίσχυσης που ώθησε το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ να δημιουργήσει ένα Κέντρο Ελέγχου στο αρχηγείο της Ευρωπαϊκής Διοίκησης των ΗΠΑ, που βρίσκεται στη Στουτγάρδης της Γερμανίας, με σκοπό τον «εξορθολογισμό της παράδοσης του στρατιωτικού υλικού», καθώς υπάρχουν διάφορες επιφυλάξεις για το ενδεχόμενο ο οπλισμός να πέσει σε «λάθος χέρια». Πρωταθλήτριες σ’ αυτή τη φρενήρη κούρσα εξοπλισμού του καθεστώτος του Κιέβου είναι (όπως ήταν αναμενόμενο) οι ΗΠΑ. Από την έναρξη της ρωσικής ιμπεριαλιστικής εισβολής στην Ουκρανία ο Μπάιντεν έχει ανακοινώσει πακέτο βοήθειας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Η πλουσιοπάροχη στρατιωτική (και όχι μόνο) ενίσχυση του Κιέβου δεν είναι κάτι καινούριο, καθώς από το ξέσπασμα του υβριδικού πραξικοπήματος του Ευρω-μαϊντάν 2014 μέχρι τις παραμονές της ρωσικής εισβολής οι ΗΠΑ έχουν παράσχει στρατιωτική βοήθεια ύψους 2,7 δισεκατομμυρίων. Τα τελευταία χρόνια η Ουκρανία με τη βοήθεια των προστατών της οχυρώθηκε μιλιταριστικά αυξάνοντας τις πολεμικές της δαπάνες της κατά 72%, ενώ πέρσι οι στρατιωτικές δαπάνες έφτασαν στα 5,9 δισ. δολάρια (3,2% του ΑΕΠ).

Continue reading “Η κούρσα εξοπλισμών σαν αντανάκλαση της όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών”

La vie est ailleurs (η ζωή είναι αλλού)

Η αφορμή. Ήταν άραγε γιατί διέγραψαν έναν Γερμανό φοιτητή από τη Ναντέρ, γιατί η φρουρά του Παρισιού αρνήθηκε την πρωσική κατοχή, γιατί ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι αυτοπυρπολήθηκε στη Σιντί, γιατί κάποιος διέδωσε μια φήμη πως «έρχονται φασίστες» στην ταράτσα της Νομικής, γιατί μια παρέα απελπισμένων επιτέθηκε στο Λιτόχωρο, ή μήπως γιατί ο Αθανάσιος Μελίστας, ο Εντσάουλ Μεντόζα, ο Ντέρεκ Σόουβιν ή ο Επαμεινώνδας Κορκονέας εκτέλεσαν έναν δεκαεξάχρονο που δεν χώνευε την προστακτική της εξουσίας. Κανένας δεν ξέρει γιατί ξεκινάει μια εξέγερση, ούτε και έχει σημασία. Ο Γκοντάρ είχε συμβουλέψει τον Μπερτολούτσι να «κράτα πάντα μια πλευρά του πλάνου ανοιχτή γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να εισβάλει η πραγματικότητα». Και εισέβαλε: με μια πέτρα απ’ το πλακόστρωτο του Καρτιέ Λατέν που αποκάλυψε πως «από κάτω υπήρχε παραλία».

Continue reading “La vie est ailleurs (η ζωή είναι αλλού)”