[Πάτρα] Συγκέντρωση ενάντια στο νέο νομοσχέδιο για την παιδεία

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ
ΝΑ ΜΗ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ


ΕΝΑΝΤΙΑ:
-στην ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας
-στην κατάργηση του ασύλου και την ποινικοποίηση των αγώνων
-στην εντατικοποίηση,την πειθάρχηση,τον έλεγχο και την επιτήρηση
-στις διαγραφές φοιτητών και το ν+ν/2
-στα κριτήρια μετεγγραφών


ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ
ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΗ

 Συγκέντρωση την Πέμπτη 14/1 στις 12 μ. στην Πλατεία Γεωργίου

αναδημοσίευση από Ελευθεριακό σχήμα πανεπιστημίου Πατρών

Αφίσα και κείμενο του Ελευθεριακού Σχήματος για τις 6 Δεκέμβρη

12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ Α.ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Στις 6 Δεκέμβρη του 2008, ο δεκαπεντάχρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, δολοφονείται στα Εξάρχεια, από τα χέρια των ειδικών φρουρών της αστυνομίας, Επαμεινώνδα Κορκονέα και Βασίλη Σαραλιώτη. Η συγκεκριμένη δολοφονία, που ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά κρατικών δολοφονιών (Κουμής, Κανελλοπούλου, Καλτεζάς κ.α), αποτέλεσε το εφαλτήριο για το ξέσπασμα της μεγαλειώδους κοινωνικής εξέγερσης εκείνου του Δεκέμβρη. Από το ίδιο κιόλας βράδυ της δολοφονίας, χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι και πλήθος αγωνιστών, ξεχύθηκαν στους δρόμους όλων, σχεδόν, των πόλεων της χώρας. Η εξέγερση που εκτυλίχθηκε τις επόμενες ημέρες περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, καταλήψεις σχολείων, πανεπιστημίων και άλλων δημοσίων κτιρίων, συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, συνεχόμενες διαδηλώσεις, συνελεύσεις αλλα και την ανάπτυξη πλήθους δομών αυτοοργάνωσης των από τα κάτω.

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, είχε μεν ως αφορμή την δολοφονία του 15χρονου μαθητή, ωστόσο ήταν το αποτέλεσμα της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής εξαιτίας της χρόνιας καταπίεσης της κοινωνικής πλειοψηφίας από το κράτος και το κεφάλαιο, της χρόνιας επίθεσης των κυρίαρχων απέναντι στις ελευθερίες και τα κεκτημένα των από τα κάτω. Βασικά στοιχεία της εξέγερσης αυτής αποτελούσαν ο αυθόρμητος, μαζικός και ακηδεμόνευτος χαρακτήρας της, καθώς δεν κατευθυνόταν από κανέναν κομματικό φορέα, αλλά αντίθετα στηριζόταν στην αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη των καταπιεσμένων. Παράλληλα, ο Δεκέμβρης του ’08 αποτέλεσε την βάση για την ενδυνάμωση του κινήματος που έλαβε χώρα τα αμέσως επόμενα χρόνια, ενώ ταυτόχρονα έσπασε μια και καλή την κρατική και καπιταλιστική κανονικότητα. Έτριξε γέρα τα θεμέλια της εξουσιαστικής βαρβαρότητας, που διέλυσε τον μύθο της κοινωνικής ειρήνης και της επίπλαστης ευημερίας. Τέλος, τόσο για εμάς, όσο και για χιλιάδες άλλους ανθρώπους αποτελεί μια ημέρα μνήμης, αντίστασης και αγώνα. Μια ημέρα που ανέδειξε ότι ο μοναδικός τρόπος για να περάσουμε στην αντεπίθεση και να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε είναι ο ανειρήνευτος και συλλογικός αγώνας, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η διεκδίκηση, η αντίσταση, η ρήξη και η σύγκρουση.

Η φετινή 6η Δεκέμβρη, λαμβάνει χώρα σε μια περίοδο σοβαρής υγειονομικής κρίσης, μια περίοδο που έχουν επιβληθεί από την εξουσία σκληρά μέτρα πειθάρχησης, ελέγχου και καταστολής, με πρόφαση την αντιμετώπισης της πανδημίας του Covid-19. Είναι φανερό ότι από την αρχή το κράτος έχει διαχειριστεί με εγκληματικό τρόπο την πανδημία, καθώς αντί να στοχεύσει στην αντιμετώπιση της και την προστασία της κοινωνίας (ενίσχυση του ΕΣΥ, πρόσληψη ιατρονοσηλευτικού προσωπικού, μαζικά τεστ), δεν έχει λάβει κανένα ουσιαστικό μέτρο για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, με αποτέλεσμα να φτάσουμε σε σημείο να μετράμε εκατοντάδες νεκρούς την ημέρα και να γίνεται διαλογή ασθενών στα νοσοκομεία. Βασικός υπαίτιος για όλους αυτούς τους θανάτους είναι το ίδιο το κράτος, το οποίο σαν να μην έφτανε αυτό, χρησιμοποιεί την υγειονομική κρίση προκείμενου να εδραιώσει περαιτέρω την κυριαρχία του και να επιτεθεί στους από τα κάτω με μια σειρά από αντικοινωνικά νομοσχέδια (εκπαίδευση, περιβάλλον, εργασιακά, διαδηλώσεις) και πρακτικές (όπως οι εκκενώσεις καταλήψεων και η ένταση του εγκλεισμόύ των προσφύγων και των μεταναστών).

Το τελευταίο διάστημα, περισσότερο από ποτέ, τα παραπάνω γίνονται ακόμα πιο εμφανή. Πιο συγκεκριμένα, την περίοδο του λοκ-νταουν, το κράτος έχει θέσει ως πρωταρχικό στόχο το τσάκισμα των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει κάθε φωνή αντίστασης, διεκδίκησης, ανυπακοής και αμφισβήτησης. Η πλειοψηφία των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, των διαδηλώσεων και των συγκεντρώσεων που έχουν επιχειρηθεί να λάβουν χώρα αυτό το διάστημα, έχουν βρεθεί αντιμέτωπες με το κατασταλτικό όργιο από την πλευρά της αστυνομίας, με εκατοντάδες προσαγωγές, συλλήψεις και ξυλοδαρμούς. Αυτός ο κατασταλτικός και αντικοινωνικός σχεδιασμός, έγινε ακόμα πιο φανερός στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε το κράτος τις διαδηλώσεις της 17ης Νοέμβρη αλλά και στις εξαγγελίες της κυβέρνησης εν όψει των διαδηλώσεων της 6ης Δεκέμβρη. Η ειδική διαχείρηση που επιλέγει το κράτος για τις δυο αυτές ημερομηνίες, αποτυπώνει την σημασία τους και τον φόβο των κυρίαρχων γι αυτές, καθώς γνωρίζουν πως οι εξεγέρσεις είναι μια διαρκής υπενθύμιση πως τίποτα δεν χαρίστηκε από καμία εξουσία, αλλά τα πάντα κερδήθηκαν με τους αγώνες.

Κεντρική θέση στην γενικότερη επίθεση των κυρίαρχων απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, κατέχει η επίθεση σε βάρος των φοιτητών και η κατάσταση που διαμορφώνεται στα πανεπιστήμια. Η πρόταση για ίδρυση πανεπιστημιακής αστυνομίας, η κατάργηση του ασύλου, το αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο και η καθιέρωση της τηλεκπαίδευσης εκφράζουν όλα τον απώτερο στόχο των κυρίαρχων που δεν είναι άλλος από τον αφοπλισμό, την ανοχύρωση και την οπισθοχώρηση του φοιτητικού κινήματος, έτσι ώστε να εξαπολύουν με τους καλύτερους δυνατούς όρους και συσχετισμούς τις επιθέσεις τους πάνω στα κεκτημένα και τα συμφέροντα μας. Επιδιώκουν ένα πανεπιστήμιο αποστειρωμένο από κάθε ίχνος πολιτικής ζύμωσης, τριβής και συζήτησης μεταξύ φοιτητών για τα προβλήματά τους. Ένα πανεπιστήμιο όπου ο ταξικός-φοιτητικός συνδικαλισμός και κάθε απόπειρα οργάνωσης των συλλογικών αντιστάσεων όπως και κάθε προσπάθεια αμφισβήτησης των σχεδίων κράτους και κεφαλαίου θα είναι πλήρως εποπτευόμενη και ποινικοποιημένη. Ορέγονται ένα πανεπιστήμιο πλήρως ευθυγραμμισμένο με τις απαιτήσεις του κράτους και του κεφαλαίου, ένα πανεπιστήμιο μεγαλύτερων ταξικών φραγμών, όπου η φοίτηση είναι προνόμιο των λίγων, εκλεκτών και εύπορων, με τις φοιτητικές παροχές να εξανεμίζονται και τις βασικές ανάγκες για σίτιση, στέγαση και μετακίνηση να εμπορευματοποιούνται πλήρως.

Εμείς από τη μεριά μας, κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το δυστοπικό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο για μας, όσο και για τα ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Μέσα στις συνθήκες της συνολικής κρίσης που βιώνουμε, κόντρα στις κρατικές απαγορεύσεις και την αστυνομική τρομοκρατία, να υπερασπιστούμε τη μνήμη, τους νεκρούς μας και τους αγώνες μας. Να δημιουργήσουμε εστίες αντίστασης και αγώνα εντός και εκτός των πανεπιστημίων. Η 6η Δεκέμβρη δεν αποτελεί για εμάς απλά μια ημέρα μνήμης, αλλα μας υπενθυμίζει τα όσα μπορούμε να πετύχουμε αν πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, αν οργανωθούμε οριζόντια στη βάση των κοινών υλικών-ταξικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών. Δώδεκα χρόνια μετά το ξέσπασμα την μεγαλύτερης κοινωνικής εξέγερσης των τελευταίων δεκαετιών, να πιάσουμε ξανά το νήμα του αγώνα, της αντίστασης και της διεκδίκησης.

12 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ Α. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΜΙΑΣ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

ΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΝΟΙΚΤΟΙ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΑΧΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΤΟ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΡΟ, Η ΜΝΗΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΣΤΙΣ 12 ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Κοινή αφίσα ελευθεριακών και αυτόνομων σχημάτων ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
που βαθαίνει την εντατικοποίηση και τους αποκλεισμούς στην δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση και προωθεί:

– Κάμερες στα σχολεία
– Αύξηση των εξεταζόμενων μαθημάτων στα ΓΕΛ – Εισαγωγή του ακαδημαϊκού κριτηρίου για την αξιολόγηση των μετεγγραφών στα ΑΕΙ
– Ίδρυση ξενόγλωσσων -επί πληρωμή- τμημάτων στα πανεπιστήμια
– Περαιτέρω αξιολόγηση και απολύσεις εκπαιδευτικών – Επαναφορά τράπεζας θεμάτων
– Ηλικιακό όριο των 17 για την εγγραφή στα ΕΠΑΛ

“Το κράτος προσπαθεί για άλλη μια φορά να αποφύγει την κοινωνική αντίδραση και περνάει νέο νομοσχέδιο εν μέσω πανδημίας, ακολουθώντας την πάγια τακτική του να προωθεί μεταρρυθμίσεις εν μέσω διακοπών και εξεταστικών περιόδων. Όσο η επίθεση εις βάρος μας εντείνεται και η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση βαθαίνει, τσακίζοντας τις βασικές μας ανάγκες, υψώνοντας νέους ταξικούς φραγμούς, οξύνοντας τον ανταγωνισμό και ανοίγοντας τον δρόμο στις ιδιωτικοποιήσεις, εμείς επιλέγουμε να βρεθούμε στο δρόμο. Προτάσσοντας τους ακηδεμόνευτους συλλογικούς αγώνες μαθητων/τριών, φοιτητων/τριών και εκπαιδευτικών.”

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, ΤΡΙΤΗ 19/5 ΣΤΙΣ 13:00

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΓΕΩΠΟΝΙΚΟΥ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ ΗΜΜΥ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΣΟΕΕ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΣΧΟΛΩΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ GYRA NEGRA
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΩΝ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΣΧΗΜΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ
ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΗΣ ΞΑΝΘΗΣ

Στην Πάτρα το ελευθεριακό σχήμα του Π-Π στηρίζει την κινητοποίηση που καλεί η ΕΛΜΕ Αχαΐας την Τρίτη 19-5-2020 και ώρα 19:00 στη ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ. Εδώ το κάλεσμα 

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΦΟΙΤΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Την Τετάρτη 22 Απρίλη κατατέθηκε προς συζήτηση το καινούργιο νομοσχέδιο του υπουργείου παιδείας που περιλαμβάνει σημαντικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (κομμάτι της συνολικότερης αναδιάρθρωσης που επιχειρείται εδώ και πολλά χρόνια), οι οποίες στοχεύουν στην ενίσχυση των ταξικών φραγμών, στην εντατικοποίηση των σπουδών και στον ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό των εισαχθέντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται στο προσκήνιο εν μέσω πανδημίας και απαγόρευσης κυκλοφορίας, σε μια περίοδο που οι αντιστάσεις των από τα κάτω είναι μειωμένες και η δυνατότητα κινητοποιήσεων αρκετά περιορισμένη, μια περίοδο που έχουν επιβληθεί από την εξουσία σκληρά μέτρα πειθάρχησης, ελέγχου και καταστολής. Βέβαια, η ψήφιση νομοσχεδίων σε νεκρό χρόνο, δηλαδή σε περιόδους κινηματικής νηνεμίας, δεν μας εκπλήσσει, καθώς αποτελεί συνήθη πρακτική της κυριαρχίας, αν θυμηθούμε νομοσχέδια όπως αυτό για το άσυλο και το νομοσχέδιο Γαβρόγλου το καλοκαίρι και το Πάσχα του 2019 αντίστοιχα. Πέραν του πιο πρόσφατου νομοσχεδίου για την παιδεία, φαίνεται ότι η συγκεκριμένη περίοδος αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για το κράτος ώστε να επιτεθεί με μεγαλύτερο μένος απέναντι στο κοινωνικό σύνολο με ένα πλήθος νέων, π.χ. νομοσχέδιο για το περιβάλλον.

Πιο συγκεκριμένα και σε ότι αφορά τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, το νέο σχέδιο νόμου επιχειρεί, όπως και το προηγούμενο, να επαναφέρει την τράπεζα θεμάτων και να αυξήσει τα προς εξέταση μαθήματα μετατρέποντας τα σχολεία σε ένα στίβο εξεταστικών φραγμών, με στόχο τον περιορισμό της εισαγωγής των μαθητών στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Με αυτόν τον τρόπο, σε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο, καλλιεργείται το αίσθημα ανταγωνισμού μεταξύ των μαθητών αλλά και το άγχος, καθώς καλούνται να αποδεικνύουν συνεχώς την «αξία» και την «ικανότητά» τους. Επιπλέον, επανεισάγεται η αναγραφή της διαγωγής στο απολυτήριο, κάτι που αποσκοπεί στην εντονότερη εμπέδωση της πειθάρχησης προς τους σχολικούς κανόνες. Ταυτόχρονα, η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αλλά και των σχολικών μονάδων γίνεται πιο αυστηρή, με αποτέλεσμα οι καθηγητές να βρίσκονται συνεχώς σε μια κατάσταση επισφάλειας, καθώς όσοι δεν αξιολογούνται από τους μηχανισμούς με θετικό πρόσημο, δηλαδή δεν πειθαρχούν απόλυτα στις επιταγές του συστήματος, θα υφίστανται σκληρές κυρώσεις. Τέλος, μια νέα αλλαγή έρχεται να πλήξει τα ημερήσια ΕΠΑΛ, η εισαγωγή στα οποία πλέον θα είναι δυνατή μόνο μέχρι τα 17 έτη. Αυτό, θα οδηγήσει στην ελάττωση των μαθητών – τμημάτων και άρα στην μείωση του αναγκαίου αριθμού εκπαιδευτικών, ενώ την ίδια στιγμή ενισχύεται η ροή των μαθητών προς τα ιδιωτικά ΙΕΚ.

Φυσικά, από το νέο νομοσχέδιο δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ειδικότερα, ανοίγει ο δρόμος για το ξήλωμα του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, αφού πλέον θεσπίζεται η δυνατότητα ίδρυσης ξενόγλωσσων τμημάτων από τα πανεπιστήμια που θα απευθύνονται σε αλλοδαπούς φοιτητές και θα έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση την καταβολή διδάκτρων (π.χ. ίδρυση ξενόγλωσσου τμήματος στην φιλοσοφική του ΕΚΠΑ με κόστος 6.000 ευρώ). Ως άλλοθι για την παραπάνω ενέργεια, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον όρο «διεθνοποίηση» των ελληνικών πανεπιστημίων και την ανάγκη προσέλκυσης ξένων σπουδαστών, ενώ στην πραγματικότητα αποσκοπεί στην μελλοντική δημιουργία και εδραίωση των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην παραχώρηση της εκπαίδευσης στις εκάστοτε επιθυμίες του κεφαλαίου. Ένα ακόμα σημαντικό σημείο που περιέχει το νομοσχέδιο, αφορά την διαδικασία των μετεγγραφών. Αναλυτικότερα, τα οικονομικά κριτήρια που απαιτούνται για τη μετεγγραφή ενός φοιτητή θα βασίζονται πλέον στο οικογενειακό ή ατομικό εισόδημα των τριών τελευταίων ετών, έναντι του ενός έτους που ίσχυε ως τώρα. Για παράδειγμα, με το σύστημα αυτό, μια οικογένεια ή ένας φοιτητής που δεν διαθέτει εισόδημα το τελευταίο έτος πιθανώς δεν θα είναι δικαιούχος μετεγγραφής καθώς θα υπολογίζονται και τα εισοδήματα των δυο προηγούμενων ετών. Η δυνατότητα μετεγγραφής δυσκολεύει ακόμα περισσότερο με την καθιέρωση του πρόσθετου ακαδημαϊκού κριτηρίου, δηλαδή τη δυνατότητα μετεγγραφής σε τμήματα με όριο τα 2.750 μόρια απόκλισης. Οι παραπάνω διατάξεις που έρχονται να προστεθούν, φανερώνουν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τις επιταγές των κυρίαρχων, οι οποίοι επιθυμούν τον αποκλεισμό της κοινωνικής βάσης από την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαιδευτική διαδικασία.

Παράλληλα με τις αλλαγές του νέου νομοσχεδίου βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο και ο θεσμός της τηλεκπαίδευσης, μια δήθεν «προσωρινή» και «αναγκαία», λόγω της πανδημίας, μέθοδος διδασκαλίας που πραγματοποιείται εν μέσω καραντίνας στην εκπαιδευτική κοινότητα. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, με έκδηλο τρόπο, εκθειάζουν την «επιτυχία» και τις δυνατότητες αυτού του τρόπου διδασκαλίας επιχειρώντας την κοινωνική νομιμοποίησή του και επομένως τη μελλοντική του καθιέρωση. Συγκεκριμένα, η τηλεκπαίδευση προτείνεται, από τους κυρίαρχους, ως η ιδανική λύση σε περιπτώσεις καταλήψεων σχολών και απεργιών, αφού πλέον η σχολή θα μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα, μέσω διαδικτύου, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες. Ουσιαστικά, μια μονιμοποίηση του θεσμού της τηλεκπαίδευσης θα σημάνει την αποδυνάμωση των μέσων αγώνα που διαθέτουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι και σε συνδυασμό με την καθιέρωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στις συνεδριάσεις του φοιτητικού συλλόγου θα κάμψει την δυνατότητα ύπαρξης κοινότητας, πολιτικής ζύμωσης και συνδικαλισμού των φοιτητών.

Εμείς από τη μεριά μας, κόντρα στους σχεδιασμούς των από τα πάνω και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που ετοιμάζουν τόσο για μας, όσο και για ευρύτερα κομμάτια της εκμεταλλευόμενης τάξης έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Κόντρα στα νομοσχέδια, την ενίσχυση των ταξικών ανισοτήτων, την εξατομίκευση και την εντατικοποίηση των σπουδών μας προτάσσουμε την οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών. Κόντρα στην προσπάθεια αποδυνάμωσης και απονοηματοδότησης των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων επιδιώκουμε την οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες -στη βάση- καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον αυτόνομο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος τα κοινωνικά και ταξικά μας συμφέροντα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ

ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ-ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΕΣΤΙΩΝ | ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΝ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΕΚΤΟΣ ΕΣΤΙΩΝ
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗ

«Η κυβέρνηση και το κράτος βλέπει τους οικότροφους ως «βάρος» και «κόστος» και αποποιείται τις ευθύνες τους αντί να πάρει μέτρα προστασίας για αυτούς. Χαρακτηριστικό της αδιαφορίας τους είναι ότι στη ΦΕΠΑ έχουν κάνει μόνο μία απολύμανση για τόσες εβδομάδες και έχουν τοποθετήσει μόνο 2 αντισηπτικά χωρίς κιόλας να ανανεώνεται το υγρό.»

Σύλλογος Οικοτρόφων της Φοιτητικής Εστίας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, έπειτα από κοινή υπουργική απόφαση, έλαβε χώρα η προσωρινή αναστολή λειτουργίας των φοιτητικών λεσχών και εστιών πανελλαδικά εξαιτίας της επαπειλούμενης εξάπλωσης του κορονοϊού. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι το αποκορύφωμα μιας σειράς κινήσεων από πλευράς του κράτους και των πρυτανικών αρχών που αδιαφορούν και απαξιώνουν εκατοντάδες φοιτητές που μένουν στις εστίες, καθιστώντας τις συνθήκες διαβίωσης και στέγασης επικίνδυνες. Ήδη αρκετοί σύλλογοι εστιών έχουν αναφέρει ότι δεν τους παρέχονταν τα αναγκαία μέτρα αυτοπροστασίας, ενώ αναγκαζόντουσαν να πληρώσουν τα απαιτούμενα μέσα προστασίας και είδη υγιεινής από την τσέπη τους.

Το πρωί της Δευτέρας εστιακοί βρήκαν την πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών και απαίτησαν να μιλήσουν μαζί της. Τελικά η πρύτανης αποχώρησε όταν έφτασαν στο σημείο μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ.Η συγκεκριμένη απόφαση για το κλείσιμο των εστιών είναι συμπληρωματική ως προς τη διαχρονική πολιτική του κράτους για την απαξίωση των αναγκών μας, τη μετακύλιση του κόστους φοίτησης στις πλάτες μας, για απόσυρση από κάθε είδους φοιτητικής μέριμνας και για την επίθεση σε κάθε είδους κατάκτηση όπως η σίτιση, η στέγαση και η μετακίνηση. Ακόμα και εν μέσω πανδημίας κράτος και πρυτανικές αρχές επιλέγουν να χτυπήσουν όσα έχουν κατακτηθεί με αγώνες.

Είναι ξεκάθαρο το πόσο υποκριτικό είναι το «μένουμε σπίτι» και το αφήγημα περί «ατομικής ευθύνης» που έχει στήσει από την αρχή της πανδημίας το κράτος. Την ώρα που καλεί τους πολίτες να μείνουν σπίτι, που εφαρμόζει ένα αυταρχικό μέτρο (που καμία σχέση δεν έχει με την καταπολέμηση της πανδημίας) περιστολής των ελευθεριών μας με πρόσχημα τον ιό, πετάει εκατοντάδες φοιτητές στο δρόμο. Την ώρα που καλεί να μειωθούν οι μετακινήσεις από πόλη σε πόλη, αναγκάζει τους φοιτητές να μετακινηθούν χωρίς να λογαριάζει αν μπορούν να σηκώσουν το οικονικό κόστος, αν έχουν κάποια ευπαθή οικογενειακά μέλη στο σπίτι τους, αν δουλεύουν και δεν μπορούν να φύγουν από την πόλη, αν οι μετανάστες οικότροφοι μπορούν να πάνε στη χώρα τους που έχει κλείσει τα σύνορα λόγω ιού κλπ.
Το αφήγημα της «ατομικής ευθύνης» και της «εθνικής ομοψυχίας» καταρρέει και με τα υποκριτικά «μέτρα πρόληψης» της κυβέρνησης την ώρα που δεν έχει πάρει κανένα μέτρο τόνωσης του δημόσιου συστήματος υγείας και δεν έχει ικανοποιήσει κανένα από τα αιτήματα των εργαζομένων στη δημόσεια υγεία. Οι ίδιοι που εδώ και χρόνια με μια σειρά μέτρων έχουν διαλύσει το σύστημα υγείας και κάθε μορφή πρόνοιας, περίθαλψης, ασφάλισης και σύνταξης, που έχουν φτωχοποιήσει και εξαθλιώσει την κοινωνία, που επιχειρούν να ιδιωτικοποιήσουν πλήρως κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για αυτή.

Όσο και αν το κράτος επιχειρεί να μας θέσει συνυπεύθυνους σε αυτή την κατάσταση, δεν πρέπει να το αποδεχτούμε. Η πανδημία θα χρησιμοποιηθεί και μετά σαν πρόσχημα για την επίθεση στα φοιτητικά και ταξικά κεκτημένα. Να μην περάσει το κλείσιμο των εστιών και να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα των εστιακών για καλύτερες συνθήκες υγιεινής και διαβίωσης, για μέτρα προστασίας και απολύμανσης.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ
ΤΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών  

 

Με τους μετανάστες είμαστε μαζί.. ανακοίνωση του Ελευθεριακού Σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών

αναδημοσίευση από https://eleftheriakosxhmapatras.wordpress.com/ 

Με τους μετανάστες είμαστε μαζί..

Τις τελευταίες μέρες ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις απάνθρωπες πρακτικές και τα πολεμικά σχέδια της Ελλάδας, της Τουρκίας, της ΕΕ, της Ρωσίας, των ΗΠΑ κλπ, που ως θύματά τους έχουν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, οι οποίοι οδηγούνται στην εξαθλίωση μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στην γκρίζα ζώνη του Έβρου και στα νερά του Αιγαίου.

Στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας, το τελευταίο χρονικό διάστημα, λαμβάνει χώρα ένα γεωπολιτικό παιχνίδι που πιόνια του καταλήγουν να είναι οι μετανάστες. Το Τουρκικό κράτος από την μία πλευρά τους χρησιμοποιεί με στόχο να αναγκάσει την ΕΕ να το ενισχύσει στην μάχη που όπως φαίνεται χάνει, μετά τα νέα δεδομένα, στη Συρία, ενώ το ελληνικό κράτος ενισχύει την αντιμεταναστευτική-φασιστική πολιτική του, καλλιεργεί τον πανικό και τον κοινωνικό κανιβαλισμό έτσι ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινωνία από την κατασταλτική μανία, την φτώχεια και γενικότερα τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει.

Πιο συγκεκριμένα το ελληνικό κράτος παραμένει πιστό στα συμφέροντα των ΕΕ-ΝΑΤΟ, μετατρέπει την χώρα σε μια απέραντη νατοϊκή βάση και ανταγωνίζεται την Τουρκία στην χάραξη των ΑΟΖ καθώς επίσης και για τους ενεργειακούς πόρους, τις εξορύξεις και τις μεταφορές υδρογονανθράκων . Άλλωστε από την άμισθη έρευνα που διεξάγουν προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές στα ελληνικά πανεπιστήμια προς όφελος της πολεμικής βιομηχανίας του ΝΑΤΟ μέχρι και την συμμετοχή των εν ελλάδι νατοϊκών βάσεων, όπως αυτή της Σούδας, στους συνεχείς βομβαρδισμούς της Συρίας, δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ότι το ελληνικό κράτος μέσω τον πολιτικών του σχεδιασμών όχι μόνο στηρίζει τα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αλλά συμμετέχει ενεργά σε αυτά, τα προωθεί και τα ενισχύει έμπρακτα.

Continue reading “Με τους μετανάστες είμαστε μαζί.. ανακοίνωση του Ελευθεριακού Σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών”

ΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΣ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΝΝΕΣ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ ΤΟΥΣ ΔΕ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ

88013328_189877322424640_4556723227451195392_o
Αναδημοσίευση από το site του Ελευθεριακού Σχήματος https://eleftheriakosxhmapatras.wordpress.com/

Τη Δευτέρα 24/2 στον προαύλιο χώρο της ΑΣΟΕΕ μπάτσος τραβάει το όπλο του και σημαδεύει στο κεφάλι φοιτητές φωνάζοντας «κάντε πίσω θα το χρησιμοποιήσω». Οι φοιτητές προηγουμένως είχαν αντιδράσει στον τραμπουκισμό ενός μετανάστη μικροπωλητή στην είσοδο της σχολής. Έπειτα από το περιστατικό με το όπλο κατέφτασε στο χώρο της ΑΣΟΕΕ διμοιρία των ΜΑΤ η οποία για ακόμα μια φορά έριξε κρότου λάμψης και δακρυγόνα.

Την Τρίτη 25/2 για δεύτερη συνεχόμενη μέρα αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στην ΑΣΟΕΕ και φτάνουν μέχρι την εσωτερική πόρτα ενώ χτυπάνε φοιτητές, ρίχνουν χημικά και κάνουν προσαγωγές. Έπειτα κάθονται περιμετρικά του κτηρίου.

Τα πρόσφατα αυτά γεγονότα αποτελούν συνέχεια των κατασταλτικών κινήσεων του κράτους προηγούμενων μηνών όπως το λοκ άουτ στην ασοεε, η εκκένωση αυτοδιαχειρζόμενου στεκιού, η εισβολή των μπάτσων στην προαύλιο χώρο με χρήση χημικών και ο ακόλουθος εγκλωβισμός και τραυματισμός φοιτητών. Οι κινήσεις αυτές εντάσσονται στη συνολικότερη ενορχηστρωμένη προσπάθεια των κυρίαρχων να κάνουν πράξη την ολοκληρωτική κατάργηση του ασύλου και την ποινικοποίηση των αγώνων που διεξάγουν οι φοιτητές στις σχολές για την ικανοποίηση των αναγκών, την προάσπιση των συμφερόντων και την περιφρούρηση των κεκτημένων τους.

Απέναντι στις όλο και πιο συχνές εισβολές των μπάτσων μέσα στις σχολές και τη δημιουργία ενός κλίματος αστυνομοκρατίας, το ξύλο, τη ρήψη χημικών και την χρήση υπηρεσιακών όπλων από άτομα της ασφάλειας με στόχο κεφάλια φοιτητών, να αντιτάξουμε τους συλλογικούς, μαχητικούς και ακηδεμόνευτους φοιτητικούς αγώνες. Η πάλη μας ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και τα πολυνομοσχέδιο που βάζουν σε υποθήκη τις ζωές μας, χειροτερεούν ακόμα περισσότερο τους όρους σπουδών μας και τις μελλοντικές συνθήκες εργασίας μας, δεν καταστέλλεται και δεν ποινικοποιείται.

Οι εισβολές των μπάτσων στις σχολές και οι κάννες των όπλων τους δεν μας τρομοκρατούν!

Οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος δεν ποινικοποιούνται!

Στο δρόμο να τσακίσουμε την κρατική καταστολή και τρομοκρατία!

Να υπερασπιστούμε το άσυλο με αγώνες!

ΠΟΡΕΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΦΛΕΒΑΡΗ 6Μ.Μ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Ανακοίνωση του Ελευθεριακού Σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών για τις 6 Δεκέμβρη

78978033_144142316998141_10166483942375424_n

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Φέτος συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την κρατική δολοφονία του μαθητή Α.Γρηγορόπουλου από τους μπάτσους Ε.Κορκονέα και Β. Σαραλιώτη, στα Εξάρχεια. Ο Σαραλιώτης εδώ και χρόνια κυκλοφορεί ελεύθερος, ενώ για τον Κροκονέα (που δηλώνει αμετανόητος για τη δολοφονία καθώς ο Γρηγορόπουλος ήταν αντιεξουσιαστής) ο εισαγγελέας εφετών πρόσφατα πρότεινε τη μετατροπή της κατηγορίας από ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ανθρωποκτονία από ενδεχόμενο δόλο το οποίο σε συνδυασμό με τη αναγνώριση ελαφρυντικών οδήγησε στην αποφυλάκιση του Κορκονέα, αναδεικνύοντας με τον πιο εμφατικό τρόπο τον ταξικό χαρακτήρα που έχει η δικαιοσύνη (τελικά η εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζήτησε την αναίρεση της συγκεκριμένης απόφασης). Από τη μία οι αγωνιστές σέρνονται σε δικαστήρια, δέχονται εξοντωτικές ποινές και φυλακίζονται και από την άλλη παρέχεται ασυλία στις κατασταλτικές δυνάμεις να δολοφονούν, να βασανίζουν και να ξυλοκοπούν.

Φέτος συμπληρώθηκαν 11 χρόνια από την μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη που έσπασε μια και καλή την κρατική και καπιταλιστική κανονικότητα. Μια εξέγερση που έτριξε γέρα τα θεμέλια της εξουσιαστικής βαρβαρότητας, που διέλυσε τον μύθο της κοινωνικής ειρήνης και της επίπλαστης ευημερίας και έβγαλε στο προσκήνιο τη συσσωρευμένη οργή και αγανάκτηση που αναζητούσε τρόπο να εκφραστεί .

Η 6η Δεκεμβρίου τόσο για εμάς, όσο και για χιλιάδες άλλους ανθρώπους αποτελεί μια ημέρα μνήμης, αντίστασης και αγώνα. Μια ημέρα που ανέδειξε ότι ο μοναδικός τρόπος για να περάσουμε στην αντεπίθεση και να απαντήσουμε στην επίθεση που δεχόμαστε είναι ο ανειρήνευτος και συλλογικός αγώνας, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, η διεκδίκηση, η αντίσταση, η ρήξη και η σύγκρουση.

Η φετινή 6η Δεκεμβρίου σημαδεύτηκε από το τελεσίγραφο του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη προς τις καταλήψεις. Ένα τελεσίγραφο που αποτελεί κομμάτι της συνολικής κατασταλτικής επιχείρησης του κράτους και στόχο έχει όσους αγωνίζονται και όσους αμφισβητούν ή μπορεί να αμφισβητήσουν το αναπόδραστο της υπάρχουσας πραγματικότητας.  Το κράτος στέλνει σαφή μηνύματα για την τρομοκράτηση και τον αφοπλισμό της κοινωνίας, ενώ παράλληλα εγκληματοποιεί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, τους οποίους και ορίζει ως περιττούς.

Από την πλευρά μας, επιλέξαμε να κατεβούμε στο δρόμο συγκροτημένα και με μπλοκ στην πρωινή πορεία της 6ης Δεκεμβρίου μαζί με φοιτητικούς συλλόγους και πολιτικές οργανώσεις, επιχειρώντας να σπάσουμε στην πράξη το κλίμα τρομοκρατίας που προσπαθεί να επιβάλλει το κράτος αλλά και αναδεικνύοντας παράλληλα όλα εκείνα τα νοήματα που έφερε στο προσκήνιο ο Δεκέμβρης. Νοήματα που μέχρι σήμερα αποτελούν φόβητρο για τους κάθε λογής εξουσιαστές.

Πολλοί/ες από εμάς βρεθήκαμε και στην απογευματινή πορεία της 6ης Δεκεμβρίου. Κατά τη διάρκεια της πορείας, ξεσπούν συγκρούσεις με δυνάμεις της αστυνομίας. Τα ΜΑΤ προχωρούν σε δολοφονικές ευθύβολες ρίψεις χημικών στοχεύοντας κεφάλια διαδηλωτών (διαδεδομένη μέθοδός), σε κυνηγητό και ξυλοδαρμούς, σε σεξιστικό υβριστικό λόγο και πράξεις εναντίων διαδηλωτριών, και σε συνεργασία με το ασφαλίτικο χαφιεδότσουρμο που βρισκόταν κρυμμένο στις εισόδους πολυκατοικιών κατά μήκος του δρομολόγιου της πορείας, σε πολλές βίαιες προσαγωγές και τελικώς σε 7 συλλήψεις.

Στα 4 άτομα απαγγέλλονται πλήθος πλημμελημάτων και το κακούργημα του εμπρησμού, ενώ το 5ο αντιμετωπίζει κατηγορίες πλημμεληματικού χαρακτήρα. Στα υπόλοιπα δύο ανήλικα άτομα, αποσπάται χωρίς την παρουσία δικηγόρων ή γονέων, υπογραφή σε διάφορα έγγραφα. Το ίδιο επιχειρήθηκε να γίνει και με τους υπόλοιπους συλληφθέντες/είσες σε μια προσπάθεια να τους φορτώσουν ενοχοποιητικά στοιχεία. Είναι γνωστή η τακτική της αστυνομίας να προσπαθεί να φυτέψει ενοχοποιητικά στοιχεία και να «μαγειρέψει» υποθέσεις εις βάρος συλληφθέντων. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, «ευρήματα» επιχειρήθηκε να φυτευτούν μπροστά στα μάτια κάποιων από τους προσαχθέντες, οι οποίοι όταν αυτό υπέπεσε στην αντίληψή τους, ξεκίνησαν να διαμαρτύρονται έντονα. Αξίζει να σημειωθεί,επίσης, το γεγονός ότι ενώ κάποιοι σύντροφοι που είχαν συλληφθεί ήταν τραυματισμένοι, για αρκετή ώρα η αστυνομία αρνούνταν να παραδεχτεί ότι υπάρχουν τραυματίες και να τους μεταφέρει στο νοσοκομείο ενώ,παράλληλα,  δεν τους επιτρέψανε να επικοινωνήσουν αμέσως με δικηγόρο. Οι ενέργειες αυτές σε συνδυασμό με τις συνεχείς χυδαιότητες και βρισιές σε βάρος των αγωνιστών στόχευαν, μεταξύ άλλων και στην ψυχολογική εξόντωση των συλληφθέντων και στον εξευτελισμό τους.

Την ίδια στιγμή στην Αθήνα και συγκεκριμένα στα Εξάρχεια, για ακόμα μια φορά αναπτύσσεται στρατός κατοχής στην περιοχή, ενώ μετά το τέλος της πορείας πραγματοποιούνται δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας, με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και ξεγύμνωμα διαδηλωτών.

Μετά από 5 μέρες στα κρατητήρια της Γ.Α.Δ Αχαίας και ενώ όλες τις μέρες πραγματοποιούνται μαζικές συγκεντρώσεις έξω από τα δικαστήρια και το Α.Τ Ερμού αλλά και πορείες αλληλεγγύης,  οι 5 συλληφθέντες αφήνονται ελεύθεροι χωρίς εγγυήσεις. Δύο από αυτούς έχουν τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης εξόδου από την χώρα και την παρουσία μία φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα.

Μέσα σε κλίμα όξυνσης της κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα συμμετείχαν στις διαδηλώσεις μνήμης και αντίστασης. Οι μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις να γίνουν η αφορμή για την αντεπίθεση. Απέναντι στα τελεσίγραφα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οφείλουμε να στείλουμε τα δικά μας τελεσίγραφα. Οφείλουμε να παραμείνουμε στο δρόμο του αγώνα και να βάλουμε φραγμό στους αντικοινωνικούς σχεδιασμούς τους.

Απέναντι στη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουμε οφείλουμε να πιάσουμε ξανά το νήμα των αγώνων και να διεκδικήσουμε ότι μας ανήκει. Κόντρα στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και το ακόμα πιο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν, έχουμε να αντιτάξουμε τη δύναμη που πηγάζει από τη συλλογικοποίηση και τον αγώνα. Βασικό εχέγγυο για την επανεκκίνηση του κινήματος και την συνολική αναμέτρηση με όσα έρχονται, είναι η οριζόντια οργάνωση των αγώνων στη βάση των κοινών υλικών μας συμφερόντων, αναγκών και επιθυμιών.  Η προοπτική βρίσκεται στην μαχητική υπεράσπιση και περιφρούρηση των κεκτημένων μας που βλέπουμε μουδιασμένοι να μας παίρνουν ένα – ένα. Στην οικειοποίηση και μετατροπή των πανεπιστημιακών χώρων σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΤΕΡΜΑΤΙΣΤΕΙ ΚΑΘΕ ΔΙΩΞΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ-ΙΣΣΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

Η ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Η ΣΥΝΔΙΟΙΚΗΣΗ ΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ

Έπειτα από το Νόμο Πλαίσιο της Διαμαντοπούλου (2011) που στην ουσία όριζε την αποκλειστική συμμετοχή των καθηγητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων, ήρθε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η οποία με το Ν.Γαβρόγλου άνοιξε τη δυνατότητα συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των πανεπιστημίων. Για να γίνεται κατανοητό, όταν κάνουμε λόγο για τη συνδιοίκηση των πανεπιστημίων, στην πραγματικότητα εννοούμε τη δυνατότητα των φοιτητών να λαμβάνουν μέρος μέσω των εκπροσώπων τους, στις συνεδριάσεις των τμημάτων, της κοσμητείας ανά σχολή και της συγκλήτου και να συναποφασίζουν με καθηγητές-κοσμήτορες-πρυτάνεις για διάφορα πανεπιστημιακά ζητήματα .

Όσο δελεαστικό και ‘’δημοκρατικό’’ κι αν φαίνεται σε κάποιους εκ πρώτης όψης, το εν λόγω αίτημα, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα παραπλανητικό και βαθιά αφομοιωτικό τερτίπι που οδηγεί το φοιτητικό κίνημα με βεβαιότητα σε χαντάκωμα και απονεύρωση. Το σενάριο και μόνο ότι οι φοιτητές θα μπορούν να ακούγονται, να επηρεάζουν τις γνώμες των καθηγητών – πρυτάνεων, να διαμορφώνουν ευνοϊκούς – για τους ίδιους –   συσχετισμούς και να ‘’συναποφασίζουν’’ από κοινού στο ίδιο τραπέζι για μια σειρά πανεπιστημιακών ζητημάτων, επειδή τους δίνεται ένα μικρό ποσοστό συμμετοχής στα όργανα διοίκησης, δεν είναι παρά μια μεγάλη ψευδαίσθηση. Στην πραγματικότητα η συνδιοίκηση δεν αποτελεί κανενός είδους προνόμιο για τους φοιτητές, αλλά μια φόρμουλα ταξικής ανακωχής και συνδιαλλαγής με εκείνους που αποφασίζουν (σε ένα μεγάλο βαθμό) και εφαρμόζουν τις εξοντωτικές πολιτικές του αστικού συστήματος πάνω στα δικαιώματα, τις ελευθερίες, τα συμφέροντα και τα κεκτημένα μας. Ταυτόχρονα η συνδιοίκηση αποσκοπεί στο να νιώθουν οι φοιτητές αρμόδιοι και το ίδιο υπεύθυνοι για την τύχη των πανεπιστημίων και τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές της αστικής εκπαίδευσης. Έτσι οι ρόλοι διαστρέφονται και η πλειονότητα των φοιτητών από πληττόμενο υποκείμενο των αντεκπαιδευτικών μέτρων καταλήγει να μοιάζει με συνδιαχειριστή των μέτρων αυτών με καθηγητές – κοσμήτορες –πρυτανικές αρχές.

Η λογική της ανάθεσης και η πρακτική του ‘’αγώνα’’ δια αντιπροσώπων που είναι βαθειά ριζωμένες ως αντιλήψεις στις σύγχρονες καπιταλιστικές κοινωνίες, ενδυναμώνονται και διαιωνίζονται ακόμα περισσότερο στα κεφάλια των φοιτητών μέσω της συνδιοίκησης. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και τα συλλογικά όργανα λήψης αποφάσεων (Γενικές Συνελεύσεις) υποσκάπτονται και παραγκωνίζονται παίρνοντας ένα δευτερεύοντα ρόλο. Οι διάλογοι και οι συνεδριάσεις ‘’κορυφής’’ σε αίθουσες πολυτελείας μεταξύ φοιτητικών αντιπροσώπων και καθηγητών, υπονομεύουν τις όποιες αγωνιστικές – διεκδικητικές διαθέσεις και τους συλλογικούς –  μαχητικούς αγώνες των φοιτητών που αρθρώνονται έξω και ενάντια σε τέτοιους θεσμούς. Αξίζει να αναφέρουμε ότι στην κατεύθυνση της περαιτέρω υπονόμευσης των συλλογικών διαδικασιών λειτουργούν και οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, οι οποίες έχουν περαστεί σε κάποιες σχολές, με ‘’τρανό’’ το παράδειγμα της ΑΣΟΕΕ, υποκαθιστώντας ολοκληρωτικά τη Γενική Συνέλευση ως μέσο των φοιτητών.

Οι κυρίαρχοι με το καρότο της συνδιοίκησης, σα να μην έφταναν όλα τα άλλα, προσπαθούν να δημιουργήσουν μια ψεύτικη εικόνα κοινών συμφερόντων μεταξύ φοιτητών και καθηγητών. Μιας κοινότητας που εδραιώνεται πάνω στη βάση της συνδιαχείρισης και της από κοινού μέριμνας για το γενικό καλό του πανεπιστημίου, λες και ο ρόλος των φοιτητών είναι το να επιλύουν τις αντιφάσεις και τις κρίσεις της αστικής εκπαίδευσης (που αποτελούν κομμάτι της συνολικότερης κρίσης του συστήματος). Είναι λοιπόν ανάγκη επιτακτική για την τύχη του φοιτητικού κινήματος, να διακοπεί οποιοσδήποτε δεσμός και δίαυλος συνδιαλλαγής με τις ακαδημαϊκές αρχές και να πάψουν να υφίστανται οποιεσδήποτε φαντασιώσεις περί ενιαίας πανεπιστημιακής κοινότητας. Είναι επιτακτικό να γίνει ξεκάθαρο ότι η πλειονότητα των φοιτητών δεν έχει κάποιο ουσιαστικό κοινό συμφέρον με καθηγητές – κοσμήτορες – πρυτανικές αρχές και ότι τις περισσότερες φορές τα συμφέροντα τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετα και ανταγωνιστικά. Στην πραγματικότητα ο φοιτητής δεν έχει κάποιο κοινό συμφέρον με όσους φέρνουν τις επιχειρήσεις μέσα στα πανεπιστήμια για να χρηματοδοτούν τα εργαστήρια και τα ερευνητικά τους προγράμματα, τσεπώνοντας παράλληλα ένα μέρος των ιδιωτικών κονδυλίων, δεν έχουν κανένα κοινό συμφέρον με εκείνους που λειτουργούν ως ιμάντες μεταβίβασης των πολιτικών επιταγών του κράτους και του κεφαλαίου μέσα στις σχολές, με όσους επιδίδονται σε αυθαιρεσίες, μαζικά κοψίματα σε μαθήματα κατά τις εξεταστικές και εντατικοποιούν την καθημερινότητα μας ακόμα περισσότερο, όσους ευθυγραμμίζονται με τις προσταγές και τις φιλοδοξίες της ΕΕ και του ΣΕΒ για να κάνουν το πανεπιστήμιο ένα εκκολαπτήριο ευέλικτων και ελαστικοποιημένων απόφοιτων/εργαζομένων, όσους προμοτάρουν τις πειθαρχικές διώξεις για αγωνιζόμενους φοιτητές/ριες που αναπτύσσουν συνδικαλιστική δράση ενάντια στις βάρβαρες πολιτικές τους, όσους διακηρύσσουν διαρκώς ως αναγκαιότητα – στο όνομα της εύρυθμης λειτουργίας των πανεπιστημίων – την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου και τις μαζικές διαγραφές των φοιτητών που έχουν υπερβεί τα ν+2 έτη φοίτησης.

Απέναντι στον άνευρο και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό της υποταγής και της συνδιαλλαγής, καλούμαστε να παλέψουμε για τη συγκρότηση ενός μαχητικού φοιτητικού κινήματος που θα κινείται τελείως αυτόνομα και ενάντια στο κράτος, τους μηχανισμούς του και τους αστικούς θεσμούς ενσωμάτωσης και αφομοίωσης. Κόντρα στη συνδιοίκηση και τις όποιες λογικές ανάθεσης και συνδιαχείρισης απορρέουν απ’ αυτή, το φοιτητικό κίνημα θα πρέπει να βασιστεί στις ίδιες του τις δυνάμεις και τα δικά του συλλογικά όργανα/μέσα πάλης και λήψης αποφάσεων. Με όπλο του τις συντονισμένες στη βάση φοιτητικές καταλήψεις διαρκείας, όχημα παρέμβασης και πάλης τον αυτόνομο και μαχητικό ταξικό – φοιτητικό συνδικαλισμό και όργανο λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, καλείται να περιφρουρήσει τα κεκτημένα των αγώνων του και να υπερασπιστεί τα φοιτητικά – ταξικά του συμφέροντα με κάθε κόστος.

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ – ΤΑΞΙΚΟ –ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ

Ελευθεριακό σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών