Ένας χρόνος από το ξέσπασμα της κολομβιανής εξέγερσης

Την 28η Απριλίου του 2021 και εν μέσω μιας πανδημίας που μετρούσε ήδη 78.000 νεκρούς, ξέσπασε στην Κολομβία η μεγαλύτερη λαϊκή κινητοποίηση από τη δεκαετία του 1970. Στη Γενική Απεργία που εξελίχθηκε σε εκτεταμένη κοινωνική εξέγερση οδήγησε ένα σύνολο παραγόντων, οι βασικότεροι από τους οποίους ήταν οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που έχουν προκαλέσει οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές και η αρπαγή του φυσικού πλούτου της χώρας από τις πολυεθνικές, η κρατική τρομοκρατία που εκδηλωνόταν με δολοφονίες αγωνιστών και αγωνιστριών στις πόλεις και στην ύπαιθρο, η έξαρση της βίας μεταξύ ομάδων που εμπλέκονται στο εμπόριο ναρκωτικών, η μη τήρηση από την κυβέρνηση της συμφωνίας ειρήνης που υπογράφηκε το 2016 μεταξύ κράτους και FARC και η διαφθορά της κυβέρνησης του Ιβάν Ντούκε που επέλεξε να χαρίσει στις τράπεζες τα χρήματα που προορίζονταν για τη διαχείριση του covid.

Continue reading “Ένας χρόνος από το ξέσπασμα της κολομβιανής εξέγερσης”

La vie est ailleurs (η ζωή είναι αλλού)

Η αφορμή. Ήταν άραγε γιατί διέγραψαν έναν Γερμανό φοιτητή από τη Ναντέρ, γιατί η φρουρά του Παρισιού αρνήθηκε την πρωσική κατοχή, γιατί ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι αυτοπυρπολήθηκε στη Σιντί, γιατί κάποιος διέδωσε μια φήμη πως «έρχονται φασίστες» στην ταράτσα της Νομικής, γιατί μια παρέα απελπισμένων επιτέθηκε στο Λιτόχωρο, ή μήπως γιατί ο Αθανάσιος Μελίστας, ο Εντσάουλ Μεντόζα, ο Ντέρεκ Σόουβιν ή ο Επαμεινώνδας Κορκονέας εκτέλεσαν έναν δεκαεξάχρονο που δεν χώνευε την προστακτική της εξουσίας. Κανένας δεν ξέρει γιατί ξεκινάει μια εξέγερση, ούτε και έχει σημασία. Ο Γκοντάρ είχε συμβουλέψει τον Μπερτολούτσι να «κράτα πάντα μια πλευρά του πλάνου ανοιχτή γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να εισβάλει η πραγματικότητα». Και εισέβαλε: με μια πέτρα απ’ το πλακόστρωτο του Καρτιέ Λατέν που αποκάλυψε πως «από κάτω υπήρχε παραλία».

Continue reading “La vie est ailleurs (η ζωή είναι αλλού)”

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ “ΗΝΙΟΧΟΣ”: Τρίτη 29/3 στις 18:00 στην Πλ. Όλγας

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ-ΠΡΟΒΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥ

ΝΑ ΜΠΛΟΚΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΤΙΣ ΠΟΛΕΜΟΚΑΠΗΛΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ

Από την Δευτέρα 28 Μαρτίου έως την Πέμπτη 7 Απριλίου θα διεξαχθεί στην 117 Πτέρυγα Μάχης στην αεροπορική βάση της Ανδραβίδας  η πολυεθνική διακλαδική άσκηση μεσαίας κλίμακας «Ηνίοχος 2022». Όπως ανακοινώθηκε από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής ‘Αμυνας (ΓΕΕΘΑ) η άσκηση διεξάγεται στην ευρύτερη περιοχή του FIR Αθηνών. Σε αυτήν, θα συμμετέχουν, εκτός από τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας, με προσωπικό και μέσα, η Γαλλία, οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, η Ιταλία, η Κύπρος και η Σλοβενία. Επίσης, στην άσκηση θα συμμετέχουν με προσωπικό η Αυστρία και ο Καναδάς, και με παρατηρητές η Αίγυπτος, η Αλβανία, η Αυστρία, η Βόρεια Μακεδονία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδία, το Κουβέιτ, η Κροατία, το Μαρόκο και η Σαουδική Αραβία. Η παρουσία των πιο δολοφονικών στρατιωτικών μηχανών του κόσμου μόνο τυχαία δεν είναι. Αντίθετα, συνιστά  πρόβα πολεμικής σύρραξης και είναι ενταγμένη στο ευρύτερο σχέδιο αναβάθμισης της παρουσίας του βορειοατλαντικού άξονα στην περιοχή και ειδικά στο ελληνικό κράτος, το οποίο αποτελεί πλέον μια απέραντη στρατιωτική βάση και πολεμικό ορμητήριο. H άσκηση «Ηνίοχος» αποτελεί κομμάτι της συνολικότερης πολεμικής προετοιμασίας του ελληνικού κράτους αλλά των νατοϊκών συμμάχων του εν μέσω και της πολεμικής σύρραξης στην Ουκρανία. Μια προετοιμασία που περιλαμβάνει μια σειρά από διακρατικές συμφωνίες, πολεμικούς εξοπλισμούς και ένταση του μιλιταρισμού.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΜΕΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ, ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ-ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΝΟΝΙΑ ΤΟΥΣ

Τα ξημερώματα της Πέμπτης 24/2/22 το Ρωσικό κράτος εισβάλει στρατιωτικά στην Ουκρανία ύστερα από διάγγελμα του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν. Λίγα 24ωρα πριν, η Ρωσία είχε αναγνωρίσει την ανεξαρτησία των περιοχών που αυτονομήθηκαν από την Ουκρανία, του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, με πρόφαση πως σκοπεύει να υπερασπιστεί τους ρωσσόφωνους κατοίκους των περιοχών αυτών από τις επιθετικές ενέργειες του ουκρανικού κράτους. Παρόλα αυτά, η στρατιωτική εισβολή των Ρώσων εκτείνεται στο σύνολο της χώρας.

Τι συμβαίνει στην Ουκρανία από το 2014 και ποια τα πραγματικά αίτια του πολέμου;

Από το 2014 το καθεστώς του Κιέβου αποτελεί το οπλισμένο χέρι του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού στον ανταγωνισμό του με τη Ρωσία και στην προσπάθεια περικύκλωσής της. Στην ουσία γι αυτόν ακριβώς το σκοπό συγκροτήθηκε ως συστατικό στοιχείο των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων της ΕΕ και των ΗΠΑ το 2014, με το φασιστικό πραξικόπημα του Μαϊντάν, και μια τέτοια πολιτική υλοποίησε τα επόμενα χρόνια προχωρώντας σε μαζικές εκκαθαρίσεις ρωσόφωνων πληθυσμών στην Α. Ουκρανία και επιχειρώντας να μπει στο ΝΑΤΟ. Και από την άλλη η Ρωσία, μια αδυσώπητη ιμπεριαλιστική μηχανή, που φιλοδοξεί εισβάλλοντας στην Ουκρανία και διευρύνοντας την ζώνη επιρροής της, να γίνει αυτό που ήταν ο ιστορικός της πρόγονος, η Τσαρική Ρωσία: παγκόσμια υπερδύναμη και μια απέραντη φυλακή των λαών.: παγκόσμια υπερδύναμη και μια απέραντη φυλακή των λαών. Tα οικονομικά επίδικα αυτής της σύγκρουσης επικεντρώνονται στο ζήτημα ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ από την Ρωσία (βλέπε Νordstream 2) και τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της Ουκρανίας (η οποία αποτελεί σιτοβολώνα της Ευρώπης). Ενώ παράλληλα η γεωγραφική της θέση την καθιστά κομβικό γεωπολιτικό παράγοντα όσον αφορά την Μαύρη Θάλασσα και την θωράκιση της Ρωσίας από δυτικές εισβολές χρησιμοποιώντας την χώρα ως μια ουδέτερη “ζώνη” ασφαλείας.

Η κλιμακούμενη ένταση των εχθροπραξιών από πλευράς της Ρωσίας, η μεταφορά στρατιωτικών δυνάμεων και πολεμικού εξοπλισμού από δυνάμεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή και τα έκτακτα και θηριώδη εξοπλιστικά προγράμματα που αναγγέλλουν οι ίδιες χώρες, διαμορφώνουν σκηνικό γενικευμένου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου, τα επόμενα επεισόδια του οποίου, έρχονται όλο και πιο κοντά χρονικά. Ένας πόλεμος που γίνεται για την κατάκτηση αγορών, πλουτοπαραγωγικών πηγών και σφαιρών επιρροής, ένα πόλεμος που είναι άδικος και από τις δύο πλευρές και καμιά έκβαση του δεν μπορεί να εκπληρώσει το δίκιο των λαών της περιοχής.

Η ελληνική αστική τάξη, προσδεμένη πλήρως στο άρμα των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ, έχει ενεργό ρόλο στην αντιπαράθεση των δύο πόλων. Επιδιώκει να αναδειχθεί ηγέτιδα δύναμη της συμμαχίας στα Βαλκάνια έχοντας μετατρέψει τον ελλαδικό χώρο σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση. Αλεξανδρούπολη, Άραξος, Σκύρος, Λάρισα, Βόλος, Σούδα, Ανδραβίδα είναι λίγα από τα σημεία που το ελληνικό κράτος φιλοξενεί ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα, ενώ στην τρέχουσα πολεμική σύγκρουση συμμετέχει, εκτός των κυρώσεων, με φορτία πολεμικού υλικού που έφτασαν στην Πολωνία, μεταφέροντας πυρομαχικά, τυφέκια τύπου Καλάσνικοφ και εκτοξευτές, ενώ είναι υπό συζήτηση και η αποστολή επανδρωμένων πολεμικών αεροσκαφών. Η ενεργή συμμετοχή του ελληνικού κράτους σε έναν ακόμα πόλεμο, όπως συνέβη με την εμπλοκή του στον πόλεμο στη Συρία μέσω της βάσης στην Σούδα, με την πρόσφατη αποστολή δυνάμεων στην Σαουδική Αραβία αλλά και με την συμφωνία για στήριξη της ιμπεριαλιστικής επέμβασης της Γαλλίας στις χώρες του Σαχέλ, σημαίνει συνενοχή στο αιματοκύλισμα των λαών για τα γεωπολιτικά «παιχνίδια» των σύγχρονων αυτοκρατοριών και τα συμφέροντα των ντόπιων καπιταλιστών αλλά και ξένων μονοπωλίων κάτι που μεταφράζεται στην μετατροπή των περιοχών μας σε στόχο. Για την πόλη της Αλεξανδρούπολης, βλέπουμε πλέον να διαψεύδεται στην πράξη το αφήγημα για την δήθεν ασφάλεια που θα εξασφάλιζε στην περιοχή η μόνιμη παρουσία της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ. Η δημιουργία βάσης, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης για την μεταφορά νατοϊκών στρατευμάτων, η αγορά των λιμανιών της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης από κοινοπραξίες που συμμετέχουν κεφάλαια από τις ΗΠΑ, η δημιουργία εγκαταστάσεων αποθήκευσης υγροποιημένου φυσικού αερίου lng και η συνεχώς αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση, μετατρέπει την πόλη σε σημαντικό στόχο, φέρνει την βαρβαρότητα του πολέμου ακόμα πιο κοντά στους κατοίκους της.

Δεν ήταν μόνο οι περιβόητες δηλώσεις που έθεταν το δίλημμα “συντάξεις ή πολεμικά αεροπλάνα”. Δεν ήταν μόνο η αύξηση της στρατιωτικής θητείας, οι χιλιάδες προσλήψεις στρατιωτικών την ίδια στιγμή που νοσοκομεία και σχολεία παραμένουν υποστελεχωμένα. Με την αύξηση της τιμής της ενέργειας, πολλών προϊόντων πρώτης ανάγκης αλλά και γενικά του κόστους ζωής να βρίσκεται ήδη στα ύψη πριν τον πόλεμο, οι νέες απότομες αυξήσεις ήρθαν να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα σε εκατομμύρια ανθρώπους, την ίδια στιγμή που το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο τρίβει τα χέρια του για την στροφή της Ελλάδας και της ΕΕ στο πανάκριβο αμερικάνικο lng. Η φτώχεια, η όξυνση των ανισοτήτων, ο μιλιταρισμός, η ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις ΗΠΑ/ ΝΑΤΟ/ ΕΕ αποτελούν στρατηγική επιλογή του ντόπιου κεφαλαίου που μας προορίζει για φτηνό εργατικό δυναμικό σε καιρούς ειρήνης και σε “κρέας για κανόνια” σε περίπτωση που χρειαστεί.

Απέναντι στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα που βιώνουμε, πρέπει να κατανοήσουμε πως οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι, δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε και ο εχθρός μας, βρίσκεται στη δική μας γωνιά του πλανήτη, είναι μέσα στην Ελλάδα, μέσα στην Ε.Ε., μέσα στο ΝΑΤΟ.

Μπλόκο στη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, στην μετατροπή τη χώρας σε μια απέραντη αμερικανονατϊκή βάση και κόμβο μεταφοράς ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στην ανατολική Ευρώπη, στις μπίζνες που στήνει το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο για την μεταφορά αμερικάνικου υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG.

Μπλόκο στη συμμετοχή στους πολεμοκάπηλους άξονες με Ισραήλ και Αίγυπτο και στις πολεμικές συμφωνίες με ΗΠΑ και Γαλλία, στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Σαχέλ και στη Σαουδική Αραβία, στην αποστολή πολεμικού υλικού ή και δυνάμεων στην Ουκρανία.

Η ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΜΜΟΣ ΣΤΑ ΓΡΑΝΑΖΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ

ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ/ ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ: ΣΑΒΒΑΤΟ 2/4 12.00 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ – ΚΥΡΙΑΚΗ 10/4 13.00 ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΑΞΟΥ (προσυγκέντρωση 11.30 Πλ. Τριών Συμμάχων)

αναρχική ομάδα «δυσήνιος ίππος»

Ανακοίνωση της Ισπανικής CNT (ICL/CIT) ενάντια στον πόλεμο και το μιλιταρισμό στην Ουκρανία

Η διεθνής σύγκρουση που έχει προκληθεί και συντηρείται στην Ανατολική Ευρώπη εξυπηρετεί τα συμφέροντα της μειοψηφίας που ελέγχει τον πλούτο και μόνο. Οι στρατιωτικές απειλές του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας, αλλά και η απάντηση της Μόσχας μέσω της προώθησης στρατευμάτων στα σύνορα με την Ουκρανία, δεν μπορούν να εξηγηθούν χωρίς να λάβουμε υπόψη μας την υποβόσκουσα διαμάχη σχετικά με την πρόσβαση στους φυσικούς πόρους της Αρκτικής, ειδικότερα του φυσικού αερίου και των εμπορικών δρόμων προς την Κίνα. Η διαμάχη για των έλεγχο αυτών των πηγών επηρεάζει άμεσα την κοινωνική πλειοψηφία, η οποία βλέπει την ζωή της να ακριβαίνει όλο και περισσότερο εξαιτίας αυτής της αντιπαράθεσης μεταξύ των διεθνών ολιγαρχιών, που ανταγωνίζονται για τον διαμοιρασμό της λείας τους. Την στιγμή που είμαστε όμηροι των παραπάνω ανταγωνισμών, οι συνθήκες διαβίωσης για την εργατική τάξη στην Ευρώπη επιδεινώνονται διαρκώς.

Continue reading “Ανακοίνωση της Ισπανικής CNT (ICL/CIT) ενάντια στον πόλεμο και το μιλιταρισμό στην Ουκρανία”

ΧΙΛΗ: ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΜΠΟΡΙΤΣ

H εξέγερση που κατέληξε σε διαπραγμάτευση

Όταν η κοινωνική εξέγερση που ξέσπασε τον Οκτώβρη του 2019 βγήκε από το Μετρό του  Σαντιάγο και άρχισε να επεκτείνεται στις πλατείες ολόκληρης της χώρας διαταράσσοντας την περίφημη κανονικότητα τους συστήματος, η κυβέρνηση Πινιέρα είχε τρεις επιλογές: να καταστείλει τη διαμαρτυρία, να κάνει κάποιες μικρές παραχωρήσεις ή να διαπραγματευτεί μια θεσμική αλλαγή. Ιστορικά, η πρώτη μέθοδος που υιοθετούν οι κυρίαρχες τάξεις, προκειμένου να ανακόψουν τα κοινωνικά ξεσπάσματα, είναι η βία. Στη Χιλή τις πρώτες εβδομάδες της εξέγερσης είδαμε επίπεδα και μεθόδους καταστολής που είχαν να παρατηρηθούν από τη δεκαετία του 1990. Ωστόσο, από ένα σημείο και μετά η κρατική βία είχε ένα υψηλό πολιτικό κόστος και έπληττε την εικόνα της κυβέρνησης διεθνώς, εξαιτίας των καταγγελιών για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Continue reading “ΧΙΛΗ: ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΜΠΟΡΙΤΣ”

Συνέντευξη με το Συντονιστικό Μεταλεργατών (Metal Workers Coordination – CTM) του Κάντιθ

Στο τέλος της περασμένης χρονιάς οι μεταλλεργάτες της νοτιότερης πόλης-λιμάνι της Ισπανίας πραγματοποίησαν μια εξαιρετικά σημαντική απεργία εννέα ημερών αφότου ο πληθωρισμός έπληξε το ύψος των μισθών, μια απεργία που προδόθηκε ωμά από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Αρκετά ανεξάρτητα και αυτόνομα συνδικάτα όπως το CTM βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή της οργάνωσης στο επίπεδο της βάσης και η σελίδα «Vallador» πραγματοποίησε την ακόλουθη αναλυτική συνέντευξη σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί εκεί.

Continue reading “Συνέντευξη με το Συντονιστικό Μεταλεργατών (Metal Workers Coordination – CTM) του Κάντιθ”

Η πανδημία ως ευκαιρία για τα αφεντικά. Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί νεκροί

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, οι δισεκατομμυριούχοι αύξησαν την περιουσία τους κατά 5,5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Τουλάχιστον εννέα νέοι δισεκατομμυριούχοι εμφανίστηκαν, οι οποίοι πλουτίζουν από τα κέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών. Την ίδια στιγμή, 160 εκατομμύρια άνθρωποι υποφέρουν από την πείνα και τη φτώχεια σε όλο τον κόσμο. Από τις δέκα χώρες όπου το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών είναι στο μέγιστο, οι επτά βρίσκονται στην Αφρική, με τη Νότια Αφρική να είναι στην κορυφή της λίστας.

Continue reading “Η πανδημία ως ευκαιρία για τα αφεντικά. Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί νεκροί”

Το πιο σημαντικό παιχνίδι παίζεται στο Κάντιθ

«Το πιο σημαντικό παιχνίδι παίζεται στο Κάντιθ – Ζήτω ο αγώνας της εργατικής τάξης»*

Για την απεργία τον μεταλλουργών στο Κάντιθ της Ισπανίας

Εδώ και σχεδόν δέκα ημέρες, από την Τρίτη 16 Νοέμβρη, οι εργάτες στον τομέα του μετάλλου στην πόλη Cadiz της Ανδαλουσίας (μια περιοχή με ισχυρή εργατική – επαναστατική παράδοση) έχουν κηρύξει απεργία, διεκδικώντας αύξηση μισθών και υπογραφή συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Η απεργία, την οποία στηρίζει η συντριπτική πλειοψηφία των συνδικαλιστικών ομοσπονδιών της Ισπανίας, είτε αυτές έχουν αναρχοσυνδικαλιστικό, είτε κομμουνιστικό, είτε ευρύτερα σοσιαλιστικό προσανατολισμό, έχει τεράστια συμμετοχή καθώς περισσότεροι από 20.000 εργάτες έχουν αναλάβει δράση και συμμετέχουν στον αγώνα. Όπως είναι προφανές, η απεργία έχει προκαλέσει τεράστιες απώλειες τζίρου στις μεγάλες επιχειρήσεις που έχουν τη βάση τους στη περιοχή του Κάντιθ αλλά και σε όλες τις επιχειρήσεις του κλάδου, κάτι το οποίο έχει προκαλέσει την αγανάκτηση της εργοδοσίας η οποία επιχειρεί να προσλάβει απεργοσπάστες και ζητάει την αρωγή του κράτους προκειμένου να κατασταλεί η απεργία.

Continue reading “Το πιο σημαντικό παιχνίδι παίζεται στο Κάντιθ”

Πακιστανοί αναρχικοί διασώζουν Αφγανούς από τα χέρια των Ταλιμπάν

Η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι το όπλο των λαών:
Πακιστανοί αναρχικοί διασώζουν Αφγανούς από τα χέρια των Ταλιμπάν

Τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου είδαμε όλοι την διαδικασία κατά την οποία τερματίστηκε η εικοσαετής παρουσία του αμερικανικού στρατού στο Αφγανιστάν και παραδόθηκε η εξουσία στα χέρια των Ταλιμπάν. Οι σκηνές χάους που ακολούθησαν, με απελπισμένους ανθρώπους και ιδιαίτερα γυναίκες να πέφτουν από τα αεροπλάνα ή να πετάνε τα παιδιά τους στους στρατιώτες προκειμένου να τα σώσουν έκαναν τον γύρω το κόσμου. Είναι προφανές, ότι το νέο αντιδραστικό, θεοκρατικό καθεστώς που ανέλαβε την εξουσία στο Αφγανιστάν θα στραφεί ενάντια σε κάθε τι προοδευτικό, στις γυναίκες, στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, στους εργαζομένους και ιδιαίτερα στους ανθρώπους που αγωνίζονται για την καταστροφή του υπάρχοντος άδικου συστήματος, της εξουσίας του κράτους, του κεφαλαίου και της θρησκείας.

Continue reading “Πακιστανοί αναρχικοί διασώζουν Αφγανούς από τα χέρια των Ταλιμπάν”

Σπουδαία εργατική νίκη στη Φλωρεντία

Η Φλωρεντία εξεγείρεται και δεν δαμάζεται!

Ο αγώνας των 422 εργαζομένων στην πολυεθνική  εταιρία κατασκευής εξαρτημάτων αυτοκινήτων GKN ξεκίνησε στις αρχές Ιουλίου, όταν πληροφορήθηκαν μέσω mail, κι ενώ το εργοστάσιο ήταν κλειστό, πως θα χάσουν τη δουλειά τους με πρόσχημα την οικονομική κρίση. Οι εργάτες κατέλαβαν το εργοστάσιο ενάντια στην απόπειρα της εργοδοσίας να το φράξει με έναν στρατό σεκιούριτι, με μια μόνιμη συνέλευση, οργάνωσαν γιγαντιαίες περιφρουρήσεις και πορείες ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησαν και δικαστικό αγώνα ενάντια στις απολύσεις, ο οποίος τελικά ήταν νικηφόρος καθώς το αρμόδιο δικαστήριο τις έκρινε ως παράνομες. Από την ημέρα της απελευθέρωσης των απολύσεων από την κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι, αυξάνονται στην Ιταλία οι εταιρείες που προχωρούν σε μαζικές απολύσεις εργαζομένων με σύντομα μηνύματα στο κινητό τους ή με mail.

Continue reading “Σπουδαία εργατική νίκη στη Φλωρεντία”