Μια σύντομη βιογραφία

Το κείμενο περιλαμβάνεται στην αρχή του βιβλίου “Σεργκέι Νετσάγιεφ: Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Μιχαήλ Μπακούνιν: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟΝ ΝΕΤΣΑΓΙΕΦ” με επιμέλεια του Ζήση Σαρίκα, εκδ. Πανοπτικόν

Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς Μπακούνιν


Ο εξέχων ρώσος επαναστάτης και πολιτικός συγγραφέας Μιχαήλ Μπακούνιν γεννήθηκε το 1814 στο Πρεμούκινο της Ρωσίας και πέθανε το 1876 στη Βέρνη της Ελβετίας. Είναι ο σημαντικότερος ίσως εκπρόσωπος του αναρχισμού του 19ου αιώνα. Η διαμάχη του με τον Καρλ Μαρξ δίχασε για πάντα
το ευρωπαϊκό επαναστατικό κίνημα.

Continue reading “Μια σύντομη βιογραφία”

130 XPONIA AΠO TO ΘANATO TOY MΠAKOYNIN

130 XPONIA AΠO TO ΘANATO TOY MΠAKOYNIN
με αφορμή την ελληνική έκδοση του πρώτου τόμου των Έργων του
(Πανοπτικόν 2006, μτφ. Zήσης Σαρίκας)

α. μικρό χρονικό*

Eικοσιενός ετών το 1835 και έτοιμος για όλα, ο Mιχαήλ Aλεξάντροβιτς Mπακούνιν παραιτείται από το στρατό για να σπουδάσει φιλοσοφία στη Mόσχα, μεταφράζει τις διαλέξεις του Φίχτε για την Aποστολή του Λογίου και γράφει την εισαγωγή στις Διαλέξεις του Xέγκελ. Eννιά χρόνια μετά, αφού έχει ζήσει στο Bερολίνο, στη Δρέσδη, τη Bέρνη, τη Zυρίχη, τις Bρυξέλλες και τελικά στο Παρίσι, ανακαλείται από τη ρωσική κυβέρνηση στην πατρίδα, που του αφαιρεί τα αριστοκρατικά προνόμια και τον καταδικάζει ερήμην σε καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία. Tρία χρόνια αργότερα απελαύνεται από τη Γαλλία για αντιρωσική προπαγάνδα και ο Pώσος πρέσβης κυκλοφορεί την πλαστή φήμη ότι η Mπακούνιν είναι πράκτορας. Eπιστρέφει στο Παρίσι από τις Bρυξέλλες μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου. Tον Mάρτιο του 1848 ξανασυναντά τον Mαρξ και φυτεύεται ο σπόρος της μετέπειτα ιστορικής τους διένεξης: η αποκήρυξη από τον Mαρξ του, φίλου του Mπακούνιν, επαναστάτη Herwegh, ο οποίος είχε κάνει μια αποτυχημένη επιχείρηση να πυροδοτήσει εξέγερση γερμανών εξόριστων στη Bάδη. Λίγους μήνες μετά, ο Mπακούνιν παίρνει μέρος στο Σλαβικό Kονγκρέσο και την εξέγερση της Πράγας. O Mαρξ, ακολουθώντας την προβοκάτσια του ρωσικού κράτους, διαδίδει ότι ο Mπακούνιν είναι πράκτορας και ευθύνεται για τη σύλληψη πολωνών επαναστατών. O Mπακούνιν απελαύνεται από την Πρωσία και τη Σαξονία, γράφει την Έκκληση στους Σλάβους, φτάνει ινκόγκνιτο στη Λειψία και προετοιμάζει την επανάσταση στη Bοημία. Tελικά εξέρχεται ηρωικός ηγέτης από τη λαϊκή εξέγερση στη Δρέσδη, συλλαμβάνεται, φυλακίζεται στο φρούριο του Königstein, καταδικάζεται σε θάνατο. Σε έξι μήνες η ποινή μετατρέπεται σε ισόβια, ο ίδιος μεταφέρεται στην Aυστρία, φυλακίζεται στην Πράγα, κατόπιν στο Olmütz, όπου ξανά καταδικάζεται σε θάνατο δι’ απαγχονισμού. H ποινή αίρεται και πάλι, O Mπακούνιν όμως κρατείται αλυσοδεμένος, κατόπιν παραδίδεται στους Pώσους και φυλακίζεται στα κάτεργα του φρουρίου Πέτρου και Παύλου.

Continue reading “130 XPONIA AΠO TO ΘANATO TOY MΠAKOYNIN”

Η επίθεση του Mateo Morral εναντίον του Alfonso XIII

Στις 31 Μαΐου 1906, ο αναρχικός Mateo Morral επιτέθηκε στους βασιλιάδες της Ισπανίας, τον Alfonso XIII και τη Victoria Eugenia de Battemberg, την ημέρα του γάμου τους στη Μαδρίτη.

Continue reading “Η επίθεση του Mateo Morral εναντίον του Alfonso XIII”

Ο Μπακούνιν μπροστά στην ιστορία, του Πιοτρ Κροπότκιν

*Το παρακάτω κείμενο του Κροπότκιν εμπεριέχεται στο βιβλίο «Michail Bakounine – Για την ελευθερία του καθενός και την ισότητα όλων», Εκδόσεις Καινά Δαιμόνια, Αθήνα 2009.

Continue reading “Ο Μπακούνιν μπροστά στην ιστορία, του Πιοτρ Κροπότκιν”

Μιχαηλ Μπακουνιν (30 Μαϊου 1814 – 1 Ιουλιου 1876)

Μιχαήλ Μπακούνιν (30 Μαΐου 1814 – 1 Ιουλίου 1876): Θεμελιωτής του Αναρχισμού, ακούραστος προπαγανδιστής και φλογερός επαναστάτης

*Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο του Murray Booktchin «Οι Ισπανοί Αναρχικοί – Τα Ηρωικά Χρόνια», εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος. Στο τέλος υπάρχει και ένα χρονολόγιο της ζωής του

Continue reading “Μιχαηλ Μπακουνιν (30 Μαϊου 1814 – 1 Ιουλιου 1876)”

Τιμή για πάντα στον αντάρτη Χρήστο Τσουτσουβή

Σύνθημα που γράφτηκε, σήμερα, Σάββατο 15 Μαΐου 2021, στην Πάτρα, κατά τη διάρκεια πορείας αλληλεγγύης στη μαχόμενη Παλαιστίνη

Γκύζη, απόγευμα Κυριακής 12 Μαΐου 1985

Εντοπίζεται από αστυνομικούς μία πράσινη μοτοσυκλέτα, κλεμμένη στις 23 Απριλίου από το Γαλάτσι, και ξεκινάει η παρακολούθηση του οχήματος σε εικοσιτετράωρη βάση.

Γκύζη,  περίπου 16:15 απόγευμα Τετάρτης 15 Μάη 1985

Η απογευματινή βάρδια παρακολούθησης αποτελείται από τρεις αστυνομικούς, κρυμμένους σε ένα αυτοκίνητο με συμβατικές πινακίδες κυκλοφορίας στα πενήντα μέτρα από τη μοτοσυκλέτα. Δύο άντρες, γύρω στα τριάντα, πλησιάζουν και ξεκλειδώνουν το λουκέτο της μοτοσυκλέτας ενώ το αυτοκίνητο της αστυνομίας φρενάρει σε απόσταση αναπνοής και δύο αστυνομικοί βγαίνουν έξω με προτεταμένα όπλα.

Ακολουθεί  ανταλλαγή πυροβολισμών κατά την οποία ο ένας εκ των δυο αντρών διέφυγε. Από τους τρεις αστυνομικούς, ο ένας κατέληξε επί τόπου και οι άλλοι δύο, αργότερα, στο νοσοκομείο.

Νεκρός έπεσε και ο ένας από τους δύο άντρες. Δύο μέρες μετά, δημοσιεύεται στις εφημερίδες η φωτογραφία του και μια αγγελία με την οποία καλείται όποιος γνωρίσει τον άνδρα της φωτογραφίας να επικοινωνήσει με την Αστυνομία. Τον αναγνωρίζουν οι οικείοι του με τους οποίους είχε να επικοινωνήσει από το 1981. Χρήστος Τσουτσουβής, ετών 32.

Ο Χρήστος Τσουτσουβής, ήταν μέλος της οργάνωσης Αντικρατική Πάλη και πρώην μέλος του ΕΛΑ, σύμφωνα με προκήρυξη που απέστειλε ο ίδιος ο ΕΛΑ σε εφημερίδα στις 21 Μάη του 1985, ενώ ήταν και ο δεύτερος δολοφονημένος από το κράτος αντάρτης πόλης, μετά το Χρήστο Κασσίμη, ο οποίος τραυματίστηκε θανατηφόρα στο κεφάλι από μπάτσους κατά τη διάρκεια τοποθέτησης βόμβας στο γερμανικό εργοστάσιο της AEG.

36 χρόνια μετά την κρατική δολοφονία του Χρήστου Τσουτσουβή, ο αγώνας ενάντια στο κράτος συνεχίζεται…

Ο Χρήστος Τσουτσουβής ζει μέσα από τα συνθήματά μας, μέσα από τις γροθιές μας και τις υψωμένες σημαίες μας, μέσα από τον  αγώνα μας για την ελευθερία…

‘’Ο Ανέστης είχε έρθει για κάλυψη. Κοιταχτήκαμε. Πρώτα έκανε τον αδιάφορο, ύστερα, σαν να το ξανασκέφτηκε, μισογέλασε και μου έκλεισε το μάτι. Εκείνα τα μάτια που ήξεραν να αστράφτουν θα τα δω παγωμένα λίγα χρόνια αργότερα να με κοιτάζουν μέσα από μια εφημερίδα.’’

Δημήτρης Κουφοντίνας για Χρήστο Τσουτσουβή.

Μάης 1968: Η κοινωνική αντικαθεστωτική μνήμη ενάντια στην ιστορική λήθη

Στις 2 Μαΐου του ‘68, ο κοσμήτορας Πιερ Γκραπέν του πανεπιστημίου της Ναντέρ αδυνατεί να διαχειριστεί τις συγκρούσεις, που λαμβάνουν χώρα από τον Μάρτιο, μεταξύ των φοιτητών και των αρχών και κλείνει το πανεπιστήμιο με λοκ άουτ. Ακόμη, ανακοινώνεται ότι η διοίκηση θα αποβάλλει τους πρωταίτιους των επεισοδίων και παραπέμπει στο πειθαρχικό οκτώ φοιτητές.

Continue reading “Μάης 1968: Η κοινωνική αντικαθεστωτική μνήμη ενάντια στην ιστορική λήθη”

Στη μνήμη του αναρχικού Franco Serantini (1951-1972)

Μια σύντομη βιογραφία του Ιταλού αναρχικού Φράνκο Σεραντίνι, ο οποίος δολοφονήθηκε από την αστυνομία κατά τη διάρκεια μιας αντιφασιστικής διαδήλωσης στις 5 Μάη 1972.

Ο Francisco Serantini γεννήθηκε στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας στις 16 Ιουλίου 1951 και εγκαταλείφθηκε στη γέννα. Πήρε και τα δυο του ονόματα από έναν αξιωματούχο με λογοτεχνική ευαισθησία ή από έναν ιερέα ή έναν αστυνομικό που είχε διαβάσει πρόσφατα στην εφημερίδα αναφορά του συγγραφέα Romagnol με το ίδιο όνομα, συγγραφέας γραφικών μυθιστορημάτων, ένα από τα οποία ήταν ο I Bastardi.

Υιοθετήθηκε στην ηλικία των δύο από ένα άτεκνο ζευγάρι. Μετά το θάνατο της θετής μητέρας του πήγε να ζήσει με τους παππούδες του στο Campobello di Licata. Σε ηλικία 9 ετών, μπήκε σε ίδρυμα στο Κάλιαρι.

Continue reading “Στη μνήμη του αναρχικού Franco Serantini (1951-1972)”

Luigi Camillo Berneri, 1897-1937

Η ζωή του διάσημου ιταλικού αναρχικού, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους σταλινικούς κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου

Ο Luigi Camillo Berneri γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1897 στην Lodi, στη Λομβαρδία της Βόρειας Ιταλίας. Ο πατέρας του ήταν τοπικός δημόσιος υπάλληλος. Η μητέρα του, Adalgisa Fochi, ήταν δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, ενώ συμμετείχε και σε συνέδρια και προγράμματα για την προώθηση της παιδείας. Ο πατέρας της συμμετείχε στα κόκκινα πουκάμισα του Garibaldi[1], ενώ ο παππούς της ήταν μέλος της μυστικής κοινωνίας των «Carbonari»[2] και οπαδός του Mazzini[3].

Continue reading “Luigi Camillo Berneri, 1897-1937”

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Οι δρόμοι ακόμα φωνάζουν: Κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο…

Για την καθιέρωση του 8ώρου, οργανώθηκε απεργία των εργατών για την 1η Μάη, στην οποία συμμετείχαν περίπου 65 χιλιάδες εργάτες. Παράλληλα, χιλιάδες μπάτσοι και χαφιέδες περικύκλωσαν την πόλη.

Σικάγο 1886: Η ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς, του Σ. Γιελεν

“Μισώ και πολεμάω όχι τον καπιταλιστή σαν άτομο, αλλά το σύστημα που του δίνει τα προνόμιά του. Η μεγαλύτερή μου επιθυμία θα ήταν να μπορέσουν να αναγνωρίσουν οι εργάτες ποιοι είναι οι φίλοι τους και ποιοι οι εχθροί τους”.

Ο αιματοβαμμένος Μάης του 1936 στη Θεσσαλονίκη

Στις 9 Μάη του 1936 ξεσπάνε και τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης. Στο Καπνεργοστάσιο της Κομέρσιαλ, οι εργάτες θέσανε τα αιτήματα τους στον εργοδότη, αυτός δεν τα δέχτηκε και προχώρησαν σε κατάληψη του εργοστασίου.

Μπροσούρα για την ιστορία της εργατικής Πρωτομαγιάς

Μπροσούρα για την ιστορία της εργατικής πρωτομαγιάς στο Σικάγο το 1886 και για τα γεγονότα που συνεβησαν στον Ελλαδικό χώρο και ιδιαίτερα στην Θεσσαλονική την Πρωτομαγιά του 1936. Εκδόθηκε από την αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος” το Μάη του 2006

Διεθνής διακήρυξη αλληλεγγύης προς τους εργαζομένους ενόψει της Πρωτομαγιάς

Μετάφραση της διεθνούς ανακοίνωσης της IWA-AIT για τη συμπλήρωση 135 χρόνων από την εξέγερση των εργατών του Σικάγο

Θεματική ραδιοφωνική εκπομπή για την Πρωτομαγιά

Θεματική ραδιοφωνική εκπομπή για τα γεγονότα της Πρωτομαγιάς του Σικάγο το 1886 και της Θεσσαλονίκης το 1936. Εξέπεμψε για πρώτη φορά από το ραδιοφωνικό πρόγραμμα του “δυσήνιου ήχου” μέσω της συχνότητας του Ράδιο Κατάληψη 93,7 fm