Ο ενεργειακός πόλεμος που διεξάγουν με όλα τα μέσα πλέον οι δυνάμεις του κεφαλαίου εναντίον της κοινωνικής πλειοψηφίας και του φυσικού πλούτου έχει μπει στα σπίτια όλων μας. Δυσθεώρητα ενεργειακά κόστη, κοινωνίες που γίνονται όμηροι των καταστροφικών συνεπειών των «ενεργειακών επενδύσεων», στρατοί που καλούν τη νεολαία να πολεμήσει για τα κέρδη των ενεργειακών μονοπωλίων, ΜΜΕ που μας καλούν να «αντέξουμε» το βαρύ χειμώνα. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια, οι πτυχές που ανέδειξαν τα κινήματα ενάντια στην καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, από το Βόλο μέχρι τα Άγραφα και αλλού, επιβεβαιώνουν πως η «πράσινη μετάβαση» είναι ένα ακόμα επεισόδιο ενός γιγαντιαίου πολέμου εναντίον κάθε πτυχής της κοινωνικής και οικονομικής μας ζωής.


Η «μεγάλη επενδυτική ευκαιρία» που άδραξε ο καπιταλισμός καταρχάς με την ιδιωτικοποίηση όλων των μορφών ενέργειας και σε δεύτερο χρόνο με το σαφάρι εξάπλωσης και κυριαρχίας σε παλιές και νέες ενεργειακές πηγές είναι μόνο στην αρχή της. Το “δάσος” των ανεμογεννητριών σχεδιάζεται να επεκταθεί ταχύτατα. Η εξάπλωση εγκαταστάσεων υγροποιημένου αερίου (LNG) ακόμα και μέσα σε κλειστούς κόλπους (βλ. Παγασητικός), θα πριμοδοτηθεί ως βασική πλευρά του ανταγωνισμού του Ρώσικου και Αμερικάνικου καπιταλισμού και ως συνέπεια των μεγάλων επενδύσεων που έκαναν στους στόλους τους όλοι οι Έλληνες εφοπλιστές. Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός θα φουντώσει για «δικαιώματα» επι της θάλασσας, προς τέρψη των ενεργειακών κολοσσών.
Πλευρά αυτού του πολέμου ήταν και είναι, το κυβερνητικό και επιχειρηματικό σχέδιο της Lafarge στον Βόλο με την καύση σκουπιδιών. Η εταιρία, μαθημένη στα πεδία στρατιωτικών επιχειρήσεων της Συρίας, δεν έκρυψε ποτέ πως αντιμετωπίζει την πόλη του Βόλου και τους κατοίκους της ως πεδίο πολέμου για την παγίωση των συμφερόντων της. Στρατός της στο πολιτικό πεδίο οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και οι τοπικοί κρατικοί θεσμοί, και στο πεδίο των δρόμων οι δυνάμεις καταστολής και «απόδοσης δικαιοσύνης».
Ο Βασίλης Μάγγος ήταν ο πρώτος νεκρός του δικού μας στρατοπέδου σε αυτό τον πόλεμο. Ήταν ο αγωνιστής που με τον βασανισμό του και τον θάνατό του, έπρεπε να «σωφρονιστεί» ένα ολόκληρο κίνημα που γιγαντώνονταν και πλέον δεν διεκδικούσε διευθέτηση των όρων των «ενεργειακών επενδύσεων», αλλά ακύρωσή τους, εκδίωξη των μονοπωλιακών ομίλων από τη γη μας και τελικά, διεκδίκησε τον πρώτο λόγο για τις πόλεις μας, τα βουνά μας, τον αέρα μας και την ίδια μας τη ζωή να τον έχουμε εμείς και όχι οι πολυεθνικές, οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου και οι τοπικοί τους εκπρόσωποι.
Η κρατική βία που αντιμετωπίζουνε όσοι θέτουν τους εαυτούς τους ανάχωμα των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων δεν αποτελεί μια αντιδημοκρατική εκτροπή ή μια ακραία εξαίρεση. Δεν αποτελεί απλά ιδιαίτερο γνώρισμα της σημερινής κυβέρνησης, αλλά θεμέλιο λίθο μιας ολόκληρης κοινωνικής αντεπανάστασης στην οποία στρατεύεται ο σημερινός καπιταλισμός. Το επιχειρηματικό κράτος θωρακίζεται με πολεμικούς όρους και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί εντάσσονται περισσότερο από ποτέ ως αναπόσπαστο κομμάτι των αντιλαϊκών κατευθύνσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο επιχειρείται να διεξαχθεί η «δίκη» των βασανιστών του Βασίλη Μάγγου στις 21 Οκτώβρη στον Βόλο. Σε αγαστή συνεργασία δικαστικές, διωκτικές και κρατικές αρχές, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με τις βουλές των πολυεθνικών επιχειρούν, με μία δίκη παρωδία, ουσιαστικά να αθωώσουν τους βασανιστές του Βασίλη ορίζοντας στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου δικάσιμο σε βαθμό πλημμελήματος, τριών μόνο αστυνομικών, από τους 7 τουλάχιστον εμπλεκόμενους στον ξυλοδαρμό και βασανισμό. Η κατ΄ ευφημισμό δίωξη των αστυνομικών αγνοεί τόσο τη μήνυση τις οικογένειας Μάγγου, όσο και τους αυτόπτες μάρτυρες του βασανισμού του Βασίλη.
Η αστυνομική βία και καταστολή δεν είναι αρκετή για να διασπείρει το φόβο και να αποτελέσει εμπόδιο των κοινωνικών αγώνων. Δεν αρκεί η βιομηχανία δικών κατά αγωνιστών. Απαιτείται και η προστασία των εκπροσώπων του “νόμου και της τάξης” του κεφαλαίου. Η δίκη δεν αποτελεί απλά μια προσπάθεια «πτώσης στα μαλακά» για τους βασανιστές, αλλά συνολικής αθώωσης του άγριου πολέμου που διεξάγει η Lafarge και άλλες πολυεθνικές για την παγίωση και ενίσχυση των επενδυτικών τους συμφερόντων. Το επιχειρηματικό κράτος αναζητά αποδοχή τόσο των σχεδιασμών του, όσο και υποταγή στα μέσα επιβολής τους.
Ο Συντονισμός συλλογικοτήτων Βόλου από την πρώτη στιγμή τόνισε πως ο χαμός του Βασίλη ήταν μια κρατική δολοφονία που δεν αφορούσε ένα τυχαίο θύμα της αστυνομικής βίας, αλλά μια στοχευμένη ενέργεια εναντίoν του αγωνιζόμενου λαού της πόλης. Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε στη δραστηριότητά του την ανάδειξη της υπόθεσης του Βασίλη και την πάλη για τιμωρία των βασανιστών του.
Δεν επενδύουμε στην ανύπαρκτη δικαιοσύνη που τελεί υπό την ηγεμονία του αστικού κράτους και των κυβερνήσεων του. Τον τελευταίο εξάλλου χρόνο με τις δίκες των δολοφόνων του Ζακ, του Γρηγορόπουλου, την απελευθέρωση του καταδικασμένου Λιγνάδη, την εξώθηση στο θάνατο των απεργών πείνας Κουφοντίνα και Μιχαϊλίδη, η αστική δικαιοσύνη έχει δείξει με τον πιο σκληρό τρόπο το ταξικό της πρόσωπο. Επιδιώκουμε να συμβάλλουμε στη συγκρότηση ενός ρεύματος διαμόρφωσης νέων όρων κοινωνικής δικαιοσύνης που επιδιώκει να αλλάξει το ρου των πραγμάτων στο πεδίο της καθημερινής ζωής. Να αλλάξει τους όρους ελευθερίας προς όφελος των πολλών και εναντίον της ολιγαρχίας του πλούτου.
Σε αυτό το πλαίσιο ιεραρχήθηκαν μια σειρά δράσεις, από εκδηλώσεις μέχρι το μεγάλο γκράφιτι στην πόλη του Βόλου τον περασμένο Απρίλη για την υπόθεση του Βασίλη, οι οποίες ενόψει της επικείμενης δίκης βαίνουν προς κλιμάκωση. Σε αυτή τη βάση εδράζεται και η πρωτοβουλία του Συντονισμού Συλλογικοτήτων για τη διενέργεια πανελλαδικής διαδήλωσης στο Βόλο στις 15 Οκτωβρίου, μια κατεύθυνση που ήδη επιχειρείται να δικτυωθεί με μια σειρά πανελλαδικών συνελεύσεων που διεξάγονται αυτή την περίοδο.
Είναι ανοιχτό στοίχημα και πρόκληση ο ενεργειακός πόλεμος του κεφαλαίου να αντιμετωπιστεί με όρους κινήματος ενάντια στους μονοπωλιακούς σχεδιασμούς που μετέτρεψαν την ενέργεια σε πολυτέλεια και το περιβάλλον σε πεδίο καταστροφικών σχεδιασμών. Είναι ευθύνη μας, η τιμωρία των βασανιστών του Βασίλη να γίνει πλατύ λαϊκό αίτημα, και να φτιαχτεί παράλληλα ένα δίκτυο προστασίας των αγωνιστών που στοχοποιούνται από τους κρατικούς μηχανισμούς. Η έκβαση της δίκης των βασανιστών του Βασίλη, είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πορεία των εν εξελίξει αγώνων ενάντια στον ενεργειακό πόλεμο του κεφαλαίου. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με τους όρους που θα ζήσει το επόμενο διάστημα η κοινωνική πλειοψηφία στο πεδίο των λαϊκών ελευθεριών και στην περιφρούρηση της δυνατότητας του αγώνα για τη διεκδίκηση ενός άλλου πλαισίου ζωής που να χωράει τις ανάγκες μας.

Στάθης Ντ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s