ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

Τα τελευταία χρόνια το κράτος και οι εκάστοτε κυβερνήσεις μέσα από μια σειρά αντιδραστικών μέτρων εξαπολύουν ανηλεή επίθεση στο μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας. Ειδικά, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με τη ψήφιση νομοσχεδίων χτυπιούνται τα φοιτητικά κεκτημένα και υπομονεύονται οι όροι φοίτησης και ζωής, καθώς το κράτος μετακυλύει συνεχώς το κόστος φοίτησης στις πλάτες των φοιτητών και μετατρέπει τη φοιτητική μέριμνα σε ανταποδοτική παροχή. Ως προέκταση του νόμου Γαβρόγλου που ήρθε να εντείνει την επίθεση στα φοιτητικά μας κεκτημένα, έρχεται το πόρισμα της επιτροπής Παρασκευόπουλου, το οποίο εξαγγέλλει «την ακαδημαϊκή ελευθερία και ειρήνη» στο χώρο του πανεπιστημίου. Στην πραγματικότητα, ενισχύει την ήδη υπάρχουσα τάση αποστείρωσης των πανεπιστημίων και πειθάρχησης των φοιτητών, ενώ παράλληλα ανοίγει το δρόμο για την καταστολή και την ποινικοποίηση των φοιτητικών αγώνων και ευρύτερων ταξικών αντιστάσεων.

Το πόρισμα κατασκευάζει ένα ψευδοδίλλημα ανάμεσα στην «ακαδημαϊκή ελευθερία και ειρήνη» και την «παραβατικότητα», παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η ελευθερία κερδίζεται μόνο απέναντι σε κάποια εξουσία. Η ελευθερία μπορεί να υπάρξει μόνο στο βαθμό που είναι παραβατική, δηλαδή μόνο στο βαθμό που υπερβαίνει ένα θεσμικό πλαίσιο, το οποίο τίθεται ως καθολικό και απαραβίαστο. Ο όρος της «θεσμικής ελευθερίας» είναι αντιφατικός, αφού προϋποθέτει την ενσωμάτωση σε ένα πεδίο περιορισμένης κίνησης, όπου κάθε μονοπάτι οδηγεί στην επαλήθευση του Νόμου.

Συγκεκριμένα, το πόρισμα προβλέπει την αναθεώρηση του καθεστώτος φύλαξης στο χώρο των ΑΕΙ με τη δημιουργία ή και την αναβάθμιση των ήδη υπαρχόντων συστημάτων ασφαλείας (κάμερες, security, περίφραξη του χώρου, μπάρες). Σε αυτό το πλαίσιο, κάθε είδους αντίσταση γίνεται εποπτεύσιμη και εν δυνάμει ποινικοποιήσιμη: από τις αφισοκολλήσεις και τις μαζικές παραστάσεις μέχρι τις καταλήψεις, όλες οι πολιτικές πράξεις παρέμβασης ή αντίστασης εντός του πανεπιστημίου μπορούν να θεωρηθούν ποινικά αδικήματα.

Το άσυλο χαρακτηρίζεται ως αμιγώς «ακαδημαϊκό», παίρνοντας την σκυτάλη από τον νόμο Γαβρόγλου. Η δημιουργία «Επιτροπής Ασύλου» κατασκευάζει το θεσμικό πλαίσιο για παρέμβαση της αστυνομίας σε περίπτωση πλημμελήματος αλλά και οποιαδήποτε στιγμή αυτή κρίνει. Σε περίπτωση κακουργήματος, η αστυνομία επεμβαίνει αυτεπαγγέλτως. Αυτή η κίνηση είναι κομμάτι ενός ευρύτερου σχεδιασμού απονέκρωσης των σχολών από κάθε έννοια φοιτητικής δράσης και πολιτικής ζύμωσης, είτε μέσα από τη διασπορά του φόβου, είτε μέσα από την καταστολή και την ποινικοποίηση των αντιστάσεων που εκδηλώνονται σε αυτά.

Επιπλέον, σύμφωνα με το πόρισμα, οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι μέσα στο πανεπιστήμιο αποτελούν τροχοπέδη στην εύρυθμη ακαδημαϊκή λειτουργία και για αυτό προτείνεται άμεση εκκένωσή τους, σε συνδυασμό με την δημιουργία χώρων αναψυχής στα Πανεπιστήμια, φυλασσόμενων και ελεγχόμενων εξωτερικά, τα οποία θα λειτουργούν με τους αυστηρούς όρους της Κοσμητείας. Από την πλευρά μας αντιλαμβανόμαστε πως αυτό θα δημιουργήσει χώρους στείρους, χωρίς την δυνατότητα αλληλεπίδρασης και ανταλλαγής ιδεών μεταξύ των φοιτητών, γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα την έμμεση εντατικοποίηση της καθημερινότητας μας. Το πανεπιστήμιο διαμορφώνεται περαιτέρω σαν ένας τόπος που δεν προωθεί την συμμετρική ανάπτυξη όλων των πτυχών της ζωής μας, αλλά περιορίζει την καθημερινότητα μας στην επιστημονική μας κατάρτιση και στοχεύει στη βέλτιστη προσαρμογή του πανεπιστημίου στην αγορά εργασίας.

Ανέκαθεν, οι καταλήψεις πανεπιστημιακών τμημάτων από τους φοιτητικούς συλλόγους αποτελούσαν μέσο αγώνα και διεκδίκησης για το φοιτητικό κίνημα. Σύμφωνα με το πόρισμα Παρασκευόπουλου, οι καταλήψεις παρεμποδίζουν τις ακαδημαϊκές λειτουργίες. Επιπροσθέτως, προτάσσεται η δημιουργία επιτροπών (στις οποίες θα συμμετέχουν και εκπρόσωποι των φοιτητών), με σκοπό την πρόληψη και την αντιμετώπιση των καταλήψεων. Με την κίνηση αυτή, επιχειρείται η απαξίωση του αδιαμεσολάβητου φοιτητικού αγώνα, και η παγίωση τής απονεκρωμένης και υποτιθέμενης διεκδίκησης μέσω της ανάθεσης, στερώντας από το φοιτητικό κίνημα την δυνατότητα ριζοσπαστικοποίησης και μαζικοποίησης του.

Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν ένα πανεπιστήμιο αποκομμένο από κάθε μορφή αγώνα, μέσα στο οποίο οποιαδήποτε προσπάθεια αντίστασης θα ορίζεται ως παράνομη και θα καταστέλλεται. Αυτό που οφείλουμε, είναι να επανοικειοποιηθούμε το πανεπιστήμιο μετατρέποντας το σε ζωντανό κύτταρο αγώνα και ζύμωσης, κόντρα στα σχέδια των κυρίαρχων. Οφείλουμε να ξαναβάλουμε στο προσκήνιο τους συλλογικούς και από τα κάτω αγώνες ενάντια στην ανάθεση, τη διαμεσολάβηση και την υποταγή. Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας, απέναντι στη επίθεση που δεχόμαστε.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΑΞΙΚΟ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ – ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΣΕ ΕΣΤΙΕΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών

e-mail:elsfpatras@episv.net

blog: eleftheriakosxhmapatras.wordpress.com

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s