asep-2

asep-6Φωτογραφίες από τις συγκρούσεις εκπαιδευτικών και αλληλέγγυων με την αστυνομία έξω από τα εξεταστικά κέντρα του ΑΣΕΠ το 1998

—————————————————————

ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΧΘΡΟ ΣΟΥ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ

 Ή ΜΕ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ Ή ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΧΤΥΛΟΔΕΙΚΤΟΥΜΕΝΟ

Όσο και αν ο κρατικός μηχανισμός παρέα με την κουστωδία του, αυτή των ΜΜΕ, προσπαθεί να μας πείσει ότι κόπτεται για την παιδεία, την εκπαίδευση και τον κόπο των μαθητών και των οικογενειών τους, η πραγματικότητα είναι αποκαλυπτική και ξεκάθαρη. Όταν χιλιαδες εκπαιδευτικοί μένουν άνεργοι και άλλοι υποχρεώνονται σε εσωτερική μετανάστευση για να μη χάσουν τη δουλειά τους, όταν στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία και θέρμανση, ενώ οι μαθητές στοιβάζονται σε πολυάριθμες τάξεις και διαβάζουν από φωτοτυπίες, τότε είναι φανερό πως το μόνο ειλικρινές ενδιαφέρον του κράτους είναι η διαφύλαξη των συμφερόντων του και πως ο μόνος ουσιαστικός σχεδιασμός του είναι αυτός για την πλήρη διάλυση της εκπαίδευσης και την εκδήλωση της νέας επίθεσης του στην κοινωνία.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το υπουργείο Παιδείας επέλεξε την ανακοίνωση των νέων μέτρων σε μια περίοδο όπου μια απεργία των καθηγητών θα έπεφτε μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Σε οποιαδήποτε άλλη χρονική περίοδο, από τη στιγμή που υπάρχουν τα φροντιστήρια και το όλο σύστημα της παραπαιδείας, δεν θα μπορούσε να εφαρμόσει τους σχεδιασμούς του στρέφοντας τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη (γονείς και μαθητές εναντίον καθηγητών) με πρόσχημα το μέλλον και τον κόπο των μαθητών, ώστε ανενόχλητο να μπορεί να συνεχίσει τις περικοπές, τις απολύσεις και τις αποσπάσεις. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι πρωτόγνωρο. Ο ρόλος του κράτους, των κεφαλαιοκρατών και των εξαρτημένων ΜΜΕ είναι γνωστός και είναι ενάντια στην τάξη μας. Μόνιμη επιδίωξη τους είναι να στρέφουν μέσω του κοινωνικού αυτοματισμού τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη προωθώντας έτσι τον κοινωνικό κανιβαλισμό και στρέφοντας τα βλέμματα μακριά από το κοινό εχθρό, να κατασυκοφαντούν αγώνες και αγωνιστές, να καταστέλλουν με τα ΜΑΤ απεργίες και καταλήψεις χώρων εργασίας και σαν τελευταίο βέλος στη φαρέτρα τους να έχουν την στρατιωτικής εμπνεύσεως πολιτική επιστράτευση των απεργών! Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα η απεργία θεωρείται από τα αφεντικά και το κράτος ένα είδος ιδιώνυμου αδικήματος, αφού μόνο στην εκδήλωση της πρόθεσης για προκήρυξη της δόθηκε αμέσως η απάντηση της επιστράτευσης.

Το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό, αρκεί να μην ασκείται όταν πραγματικά πονάει τους κυριάρχους. Οι λιμενεργάτες δεν μπορούν να απεργούν το καλοκαίρι, όπου φουντώνει η τουριστική κίνηση, οι εργάτες στο Μετρό δεν μπορούν να απεργούν Πάσχα, Χριστούγεννα και όποτε η κίνηση στην αγορά είναι μεγάλη, οι καθηγητές την περίοδο των πανελλαδικών εξετάσεων κοκ. Έτσι μέσα σε διάστημα 5 μηνών, το κράτος προχωρά στην τρίτη κατά σειρά επιστράτευση εργαζομένων μετά από αυτές του Γενάρη στους απεργούς του Μετρό και του Φλεβάρη στους ναυτεργάτες, σε αυτή των εκπαιδευτικών πριν καν αρχίσει με σαφή σκοπό τον εκφοβισμό τους και την κατασυκοφάντηση του επικείμενου αγώνα τους. Ο εκφοβισμός και ο εκβιασμός που επιχειρείται από την πλευρά της κυριαρχίας απέναντι σε όποιο ταξικό, κοινωνικό, πολιτικό κομμάτι αντιστέκεται είναι μια πλευρά ενός συνολικότερου σχεδίου από μέρους της, θέλοντας να επιβάλει με τον ποιο αυταρχικό τρόπο τη σιωπή στους από τα κάτω απέναντι στην διαρκώς εντεινόμενη υποτίμηση των ζωών μας.

Οι καθηγητές, όπως και όποιο κομμάτι της εργατικής τάξης επιλέγει τη ρήξη με την εργοδοσία και το κράτος, για να περάσει στην αντεπίθεση οφείλει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που θα μετατρέψουν τους ταξικούς αγώνες σε νικηφόρους αγώνες και όχι απλά σε μια εξατομικευμένη κλαδική διεκδίκηση αιτημάτων που είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων σε αποτυχία. Η συνείδηση ότι ο εχθρός δεν βρίσκεται στο πρόσωπο του απεργού καθηγητή, λιμενεργάτη, αλληλέγγυου μαθητή ή γονέα, άνεργου, μετανάστη, τοξικομανή, άστεγου αλλά στο πρόσωπο του κράτους και του ντόπιου και διεθνές κεφαλαίου, η σύνδεση όλων αυτών των αγώνων με το παράλληλο ξεπέρασμα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που προσπαθούν να ανακόψουν την δυναμική των απεργιών, με την δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των απεργών και ταμείων αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ τους είναι μόνο κάποια από τα βήματα που ακυρώνουν στην πράξη την πολιτική επιστράτευση και ανοίγουν το δρόμο για την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

 ΟΙ ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ «ΑΘΩΟΙ» ΟΥΤΕ «ΕΝΟΧΟΙ».ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

 ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ

 ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππος”

Πάτρα, 13 Μάη 2013

One thought on “ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s